In memoriam Levy Combe UdonThani Thailand.

  Levy Combe  is aan zijn laatste reis begonnen.

Levy Combe  een vriend  is heen gegaan.

Hij was een goed mens en een goed Cristenen.

Ons bereikte het droeve bericht dat  Levy  is overleden.

Hij is vredig in zijn slaap overleden.

Wij wensen zijn familie en vrienden sterkte  met dit verlies.

hier onder een beschrijving wie  Levy was.

 

 

 

Ons bezoek aan gehandicapten in Udon Thani
We reden een binnenplaats op en daar zagen we ongeveer zes kleine appartementen met voor de deur ongeveer 25 gehandicapten de grond zitten. Ze zaten net te eten en wij werden uiterst vriendelijk begroet.
De meeste spraken redelijk Engels. Er was een jonge vrouw van amper 30 die beide benen had verloren door een ongeluk. Ze was door haar man en familie na het ongeluk aan haar lot overgelaten. Ze zat in een rolstoel en kwam mij erg vrolijk over. Toen ontmoete ik de directrice van dat complex. Zij sprak vloeiend Engels en vertelde me dat de instelling per persoon van de Thaise overheid ongeveer 500 bath per maand kreeg. Daar moest dan alles van betaald worden.
Het eten werd soms door familie gebracht en degene die geen familie hadden aten uit de gezamenlijke pot. Het waren bijna allemaal dames die daar woonden, wat me verbaasde. Ze deden aan zelf suporting door kleren en dingen die ze zelf niet nodig hadden te verkopen.
Giften aan de gehandicapten

De directrice, die zelf ook gehandicapt is, vertelde me dat ze regelmatig giften ontving van buitenstaanders. Onze eerste gift voor de instelling werd dan ook enorm gewaardeerd. Alle mensen die daar aanwezig waren erg blij met onze komst.
Mijn vriend die bij me was beloofde dat hij 3 rolstoelen zou regelen zodat de mensen zich konden verplaatsen. Dat werd met gejuich ontvangen. Een rolstoel is voor een gehandicapten-instelling echt onbetaalbaar.

 

 

 

 

 

 

Toen kwam bij mij het idee op om deze mensen een sjoelbak met stenen te schenken. Die maak ik namelijk zelf. Nadat ik de spelregels had uitgelegd was het hek van de dam. De mensen waren zo blij met dit spel dat ze me als het ware om de nek vielen van blijdschap. In mum van tijd schoven ze met rolstoel of met krukken aan om dit spel te spelen. Ik heb ze beloofd regelmatig terug te komen en te kijken wat ik nog meer voor hen kan betekenen.
Mijn indruk was dat deze mensen ondanks hun handicap toch gelukkig waren met hun bestaan. Wij hebben daarna afscheid van deze mensen genomen en we werden uitgezwaaid en de mensen toonden hun dankbaarheid opnieuw aan ons.

 

 

 

 

Een ander  voorval dat dikwijls voorkwam  was dat Levy op straat liep  een arme zwerver zag dan greep hij in zijn broekzak en gaf de man 100 THB.

Hij was een goed gelovig man.Had bemoeienis met de bouw van een eigen  kerk  net buiten Udonthani.

Hij  vertelde mij eens dat hij een plaats had gekocht waar hij later begraven wilde worden.

Dat zou het chinese kerkhof in Udonthani worden.

Hij wilde niet gecremeerd worden.

 

 

 

 

Hoe het verder  afloopt  hoord u nog van mij ,ik heb  goed contact met zijn familie in Nederland er woond ook een zus in USA.

Laat de man  in vrede  rusten hij was zondermeer een goed mens en vriend van ons.

Sterkte allen

Lowy en Honnybee Cremers.

Udonthani

Thailand  November 2019

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord