Hoofdstuk 28 uit 2e boek over kustvaart nederland 1960

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  28  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

 

 

157

S’morgens kwam Wim in het stuurhuis en zag dat ze alleen lagen,
Berend was vertrokken toen ze nog sliepen.
Hij pakte de VHF en riep hem op.
Heel krakerig hoorde hij de stem van de stuurman, dat ze nog een uur
hadden gelegen en toen los hadden gegooid zonder de motor te
starten.
De wind had hun uit elkaar gedreven zo doende hadden ze niets
gehoord, ze hadden hen niet willen storen in hun welverdiende slaap.
Het werd al weer donker toen de berichten beter weer voorspelden,
maar de ouwe uit Hoorn belde hun net voor ze het anker opwilden
draaien, dat ze tot de andere morgen moesten blijven liggen.
Dankbaar voor zo’n order kropen ze vroeg in hun kooien.
Uitgerust hoefde Ellen niet bang te wezen dat Wim nu in slaap zou
vallen, ze besloten dat ze na deze reis aan de wal zou blijven, gek
genoeg praten ze niet over het verschuiven van de lading en de
spanning die dat met zich mee had gebracht, het zal wel niet de laatste
keer zijn dat we slecht weer krijgen bromde Wim, met zijn neus
tussen haar borstjes wrijvend.
De andere dag was het weer zo ver opgeknapt dat ze het zich niet voor
konden stellen dat het zo gestormd had.
Toen het anker gehieuwd was zetten ze weer koers naar het noorden.
Met een matig windje stoomden ze naar de Elbe 1, toen ze in het
kanaal voeren, kwam zelfs de zon nog door de wolken, net of hij
nieuwsgierig was en eens kwam kijken of die arme zeemannen nog
kwaad op hem waren.
Maar die waren het ongemak van een paar dagen geleden al weer
vergeten en schilderden een beetje de kale plekken aan dek.
Door het kanaal zetten ze koers naar Karlskrona een plaatsje net
beneden Kalmar.
Door de storm waren ze een paar dagen verspeeld en zouden ze
zaterdag op hun losplaats aan komen.
Hein had zich voorgenomen als ze lagen dan zou hij met de trein naar
Kalmar reizen om eens te kijken waar Inger woonde.
Het zou wel toevallig zijn als ze thuis was maar hij wilde gewoon eens
stiekem kijken waar ze huisde.

158

Hij fantaseerde dat ze dan net naar buiten zou komen en natuurlijk
verbaast was dat hij zo maar voor haar stond.
Inderdaad kwamen ze zaterdagmiddag op hun losplaats aan, er lag nog
een ander Hollandse coaster aan de kade waar Hein een praatje met de
vrouwelijke stuurman maakte.
Wat hem gelijk aan haar opviel, waren haar super lange wimpers.
Aangezien ze in haar werk was nam hij aan dat die echt waren.
Als ze met haar ogen knipperde, moest je wel voor haar vallen.
Hij versierde het met zijn vlotte babbel, dat ze er niet meer onderuit
kon en er in toestemde om ‘s avonds iets te gaan drinken.
Gekleed in een slobbertrui en een strakke spijkerbroek stapte ze naast
hem in de vallende avond op zoek naar een barretje.
Maar zo als in de meeste Zweedse kleine haventjes moesten ze het
hebben van een biertapperij annex restaurant.
Toen het tijd werd en ze richting haven liepen kwamen ze langs een
schaars verlicht parkje.
Hein duwde haar speels een laantje in maar integendeel wat hij van
haar verwachte zei ze, ik wil wel door het park, maar ben een beetje
bang, mag ik je hand vast houden.
Gelijk legde ze haar hoofd tegen zijn schouder.
Kleine donderstraal dat ze was, heel de avond had ze over schepen en
ladingen gepraat.
Hein verdacht haar dat ze met het behalen van haar rang gelijk haar
vrouwelijkheid aan de kapstok had gehangen.
Maar nu ver van boord uit het zicht van de bemanning, bleek er toch
een romantisch meisje achter de wimpers te schuilen.
Amper in een laantje onder de bomen, hield Hein haar staande en trok
haar tegen zich aan.
Ze keek naar hem omhoog en tuitte haar lippen voor een kus.
Weg waren haar verhalen over koersen en graden, nog maar een paar
uur later dan dat hij haar aan de valreep had leren kennen, stond hij
haar te zoenen.
Hein liet zijn handen onder haar trui kruipen en voelde dat haar rug
kouder was dan zijn handen.
Hij vroeg dan ook of ze niet liever naar boord ging, waar ze bibberend
in toestemde.

159

Bij de gangway nodigde ze hem uit voor een slaapmutsje in de
messroom.
Binnen zaten een paar matrozen en de kapitein nog aan een biertje.
Tijdens de gesprekken vroeg de kapitein aan Hein wat hij morgen
ging doen.
Hij antwoordde dat hij naar Kalmar wilde waar hij nog een
vriendinnetje had.
Hij had nog maar net de woorden uit zijn mond, toen Alie de
stuurvrouwe, zo hete ze, Hein van onder haar wimpers vals aan keek
en zonder welterusten te zeggen opstond, en de mess verliet.
Verbaast keek de ouwe naar Hein en zei, die moet aardig de pest
ergens over in hebben.
Hein had wel door waar over en vertelde dat het meisje in Kalmar een
ex bemanninglid was van vroeger op de ferry waar hij op gevaren had
en niet meer dan een kennis was.
Dan neem je haar toch mee, opperde de ouwe, loop even naar beneden
en maak het weer goed anders vaart ze je vandaag of morgen over je
ballen lachte hij.
Hein liep naar de hem aangewezen hut en klopte zachtjes op de deur.
Wat is er klonk het niet bijster vriendelijk.
Hij wachtte niet verder af wat ze zou zeggen, opende de deur op een
kier en vroeg, mag ik even binnen komen.
Ze zat aan haar bureau draaide zich naar hem toe, en keek hem
vragend aan .
Hein viel gelijk met de deur in huis en vroeg, kreeg je de pest in dat ik
vertelde dat ik morgen naar een vriendin ging?
Hij wachtte niet tot ze zou antwoordden, maar vertelde dat Inger een
collega van zijn vorige schip was en waarschijnlijk niet eens thuis
was, maar hij eens wilde kijken wat voor een zeilboot ze had.
Ze knipperde weer met haar verleidelijke oogharen en antwoordde, ik
dacht al wat een rotzak je was, met mij zoenen en gelijkertijd aan een
ander denken, lekker jong ben jij.
Ze stond op maakte haar horloge los en zei, ik ga maar eens naar bed
en trok gelijk provocerend haar trui over haar hoofd.

Het loedertje wist natuurlijk dat ze er nog een T shirt onderaan had.
Ze liep naar de deur en vervolgde, welterusten, de deur uitnodigend
voor hem open houdend.

160

In het voorbij gaan, tuitte ze met gesloten ogen, haar lippen
uitnodigend voor een kus.
Hij was al halverwege de gang, toen ze vroeg, hoe laat moet ik
morgen klaar staan.
Overdonderd door haar optreden liep Hein naar boord.
Lekker ding bedacht hij onder het lopen, die zal je maar als stuurman
hebben.
Hij grinnikte in zich zelf en zag het al voor zich, als een gloeiende
heks over de brugrand hangend, bevelen schreeuwend naar de
jongens.
Zo jij komt gezellig aan boord, begroette Wim hem, je straalt
helemaal heb je de pijp leeg geklopt?
Doe niet zo banaal kapitein, verdedigde Hein zich en hij vertelde wat
hij zo net had mee gemaakt.
Gezellig nog wat na pratend, zaten ze in de mess tot Ellen in haar
ochtendjas binnen kwam en vroeg wanneer ze nou eens eindelijk van
plan waren om naar bed te gaan.
In het bushuisje stonden ze op de bus te wachten die hen naar Kalmar
zou brengen.
Er stond frisse wind die hen dicht tegen elkaar dwong om beschutting
te zoeken achter de glazen zijkant.
Ze was zeker vergeten waarom ze boos was geworden, want ze kroop
vertrouwelijk tegen hem aan net doend of ze een beetje warmte zocht.
In de bus zaten ze voorin en konden ze het landschap bekijken.
Alie was zo opgewonden als een kind over de streek waar ze doorheen
reden, dat de chauffeur een paar maal om keek en vertrouwelijk naar
Hein knipoogde.
Hein had aan de chauffeur gevraagd hen dicht bij de jachthaven af te
zetten.
Maar om daar tussen al die bootjes het scheepje van Inger te vinden
was natuurlijk een onmogelijke zaak.
Ze liepen over de steigers langs de rijen verschillende scheepjes, die
met hun tuig lagen te klepperen in de wind, Hein wist niet eens hoe
het hulkje hete.
Uiteindelijk gingen ze maar het clubhuis binnen om wat te drinken.
Aan de bar hingen een paar vrijetijds schippers wat te lummelen.

161

De drank had zeker rijkelijk gevloeid want ze hadden de grootste lol.
Zo als bij zeilers onder elkaar meestal gebruikelijk is werden Hein en
Alie gelijk uitgenodigd voor een drankje.
De gesprekken gingen over snelheden en stormen die alleen in de
kroeg voor komen, maar aangezien het allemaal in het Zweeds
gevoerd werd kregen Hein en Alie er niet veel van mee.
Hein ging even naar de wc en toen hij terug kwam bleef hij voor een
publicatiebord staan met foto’s van clubleden, die zeker een prijs
hadden gehaald.
Nieuwsgierig zocht hij naar Inger en inderdaad tussen al die
aankomende helden herkende hij het lachende gezicht van haar.
Hij wenkte de barman, wees op Inger en vroeg of hij haar kende.
De bartender lachte breeduit en antwoordde, natuurlijk ken ik haar dat
is mijn dochter.
Hein vertelde wie hij was en waarvan hij Inger kende.
Nou dat wist de vader wel hij had verhalen genoeg over hem, en zijn
kotter gehoord.
Maar ze was er nu niet, ze was momenteel samen met haar vriend aan
boord op de ferry.
Het verbaasde Hein dat haar vader vertelde dat ze een vriend had, hij
vroeg er niet naar hoe lang ze al een vriend had, maar deed
integendeel net of hij dat wel wist, maar inwendig had hij de pest in.
Ingers’s vader moest en zou hem het schip laten zien.
Zo liepen ze even later weer langs de honderden jachten en bleven
staan voor een sierlijke tweemaster.
Ze stapten aan boord waar de ouwe de deurtjes opende naar het
kajuitje.

Beneden was alles netjes opgeruimd maar wat Hein gelijk opviel was
zijn afgeknipte spijkerbroek die over de beddenplank hing van toen ze
mee was gevaren over het IJsselmeer.
Gekke meid dat ze dat lorre ding als souvenir had mee genomen.
Ze zaten nog even gezellig aan het piepkleine tafeltje toen het gesprek
eigenlijk een beetje stokte door dat ze geregeld Engels moesten praten
om elkaar een beetje te begrijpen.
Op de steiger namen ze hartelijk afscheid van Inger’s vader en liepen
ze nog even door het stadje, maar door de wat koele zondag was het
op een enkele wandelaar na uitgestorven.

162

Ze besloten nog wat te eten in een haven restaurant, waar ze gezellig
tegen over elkaar in een donker hoekje zaten, wat schaars verlicht
werd door een miniatuur vuurtoren.
In de bus naar boord, pakte ze spontaan Hein zijn hand en met een
pruilmondje bedankte ze hem voor de gezellige dag.
Ze zou Kalmar nooit vergeten beloofde ze.
Hein vroeg zich af, is ze nou zo naïef, of is ze zo geraffineerd.
Hij had heel andere gedachten in zijn hoofd, en als hij de kans kreeg
ze uit te voeren, had ze hem zeker nooit vergeten.
Maar het liep anders als hij gedacht had.
Bij de gangway keek ze vanonder haar betoverende wimpers naar hem
om hoog, kuste hem op zijn mond en zei om hem gelijk af te bluffen,
ik heb nog een hoop te doen, misschien zien we elkaar morgen nog
wel.
Met de pest in zijn lijf liep Hein naar zijn eigen schip, rot wijven
schold hij zachtjes voor zich heen, als ze merken dat je wat van plan
bent dan moeten ze nodig aan de was.
De andere dag was het veel te hectisch om even een praatje met haar
te maken, voor Hein het wist stond hij op de bak om de trossen los te
gooien.
Toen hij onderdek’s wilde gaan om de trossen op te bergen voor ze op
zee kwamen hoorde hij een stoot op de luchthoorn van haar schip, een
stuurhuisdeur zwierde open en stond ze op de brug met twee armen te
zwaaien.
Vergeten was Hein, dat ze in zijn ogen zo stom had gedaan, daarom
zwaaide hij spontaan terug en gaf haar een kushandje.
Tijdens het opruimen van de trossen moest hij geregeld aan haar
mooie wimpers denken.
Ze voeren rond de zuid naar Gothenburg om vervolgens via het
Tröllhatte kanaal op het Vänermeer te komen.
Het was steeds weer een verademing om door een van de mooiste
streken van Zweden te varen, vooral de drietrap slusar zo als ze hem
daar noemden.
Aan het einde van het kanaal kwamen ze op het meer waar ze voor de
tweede keer van loods verwisselden.
Wim vertelde dat het één van de eerste reizen was dat Willy mee was
gevaren op de Gruno, toen hij hier voor het laats was geweest.

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk. Geefuw mening over dit boek via 

lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com