Hoofdstuk29 uit 2e boek over kustvaarders belevenissen in 1960

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  29  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

 

Toen de naam Willy viel, schaamde Hein zich dat hij niet eens een
keertje naar Zaandam had gebeld.
Hij wachtte tot hij alleen met de loods in het stuurhuis was, en draaide
het nummer van Willy.
Toen hij stond te wachten tot de verbinding tot stand kwam, kroop er
een zenuwachtig gevoel in zijn keel.
Slaperig melde ze zich aan de andere kant.
Heb ik je uit je wiegje gehaald vroeg Hein.
Gó man ik ben zo ziek als een hond en Dirk is ook lang niet in orde,
bracht ze er met moeite uit, gevolgd door een hoestbui.
Hein kon nog maar net een vloek onder drukken, in de tijd dat hij met
Alie wilde vozen, lag Willy dood ziek op bed bedacht hij.
Maar daar was nu niets aan te doen.
Ze vertelde dat haar moeder hen vertroetelde en een beetje het
huishouden deed.
Ma Veenstra was ook een paar dagen bij haar thuis geweest maar die
moesten weer varen dus die was weer naar boord gegaan.
Hein moest even wachten omdat ze weer een enorme hoestbui kreeg.
Maar hij moest maar niet ongerust wezen trachtte ze hem te gerust te
stellen, het was een normale herfst verkoudheid.
De hele verdere wacht prakkiseerde Hein wat hij nou eens kon doen,
was hij maar nooit weg gegaan.
Toen Wim boven kwam vertelde hij wat er loos was in Zaandam.
Hij schoot in de lachen zei, het lijkt wel of je bezorgd ben over je
gezin, je trekt er een gezicht bij als een oorworm.
Hein werd er kwaad om en zei het dan ook tegen hem.
Maar waarom bel je ook niet even met Inger en Alie en die rooie van
de Stieltjeskade, niet te vergeten, jende Wim nog even door.
Te laat had Hein er erg in dat hij zich bloot had gegeven.
Bel morgen nog maar eens een keer, adviseerde Wim sussend,
misschien is de situatie dan wel een stuk verbeterd.
Behoorlijk in zijn wiek geschoten, ging Hein naar de mess om een bak
koffie te drinken, het had geen zin om naar bed te gaan, over een uur
zouden ze op hun laadplaats zijn.
Daar zouden ze hun laatste reis met de Max gaan laden.
Hij kon het nog niet geloven dat ze over twee weken weer naar zee
zouden vertrekken met de Silvester, natuurlijk onder een andere naam.

164

Hij was zo ver weg met zijn gedachten dat hij niet merkte dat Ellen in
de kombuis was gekomen en de tafel ging dekken voor het ontbijt.
Ze zette een bord op de tafel, toen hij nog steeds verdwaast voor zich
uit bleef kijken, timmerde ze er met een mes op en vroeg, zit je aan je
bankrekening te denken?
Hij keek haar aan en vertelde dat hij zich zorgen maakte over Willy en
de kleine.
Nou dat is dan behoorlijk laat antwoordde ze, dat wist ik al een paar
dagen.
Kwader dan hij bedoelde vroeg hij waarom dat ze dat niet aan hem
verteld had.
Och antwoordde ze ik dacht dat je wat anders aan je hoofd had als een
weduwe met een kind, het klonk bitser dan dat ze het meende.
Dat is heel wat anders bromde Hein, en ik ben toch niet met haar
getrouwd.
Maar je maakt je wel zorgen over haar, kaatste ze terug.
Zeg eens eerlijk, heb je er wel eens aan gedacht om wat meer aandacht
aan haar te besteden, vroeg ze recht op de man af.
Hein dacht over haar directe vraag na en keek haar zwijgend aan
Eigenlijk nog niet zo gek en Dirkje zou geen belemmering voor hem
wezen, schoot het door zijn hoofd.
Doordat de motor werd afgestopt hoefde hij niet te antwoordden hij
vluchtte dan ook snel naar boven om de trossen vast te maken.
Als hij dacht dat hij er zonder antwoord er bij Ellen af kwam had hij
het mis.
Nadat ze vast hadden gemaakt en ze aan tafel schoven, hield Ellen de
pan met een gebakken eitje er in voor zijn neus.

Ze schepte het ei op de spatel, met het warme ei op de spatel voor zijn
gezicht vroeg ze, wat is daarop uw antwoord?
Wim keek verbaast en vroeg, heb ik wat gemist, het lijkt wel of we
voor het altaar staan.
Hein wachtte te lang naar Ellen’s zin met zijn antwoord en met een
klets belande het ei op zijn bord, met dat ze zich omdraaide om voor
Wim ook een ei te bakken hoorde hij haar mompelen, lul.
Niets voor Ellen om die taal te gebruiken, de sfeer was gespannen
tijdens het eten en Hein was blij dat hij naar boven kon om het laden
te regelen.

165

Hij kon er gif op innemen dat Wim en Ellen achter zijn rug over hem
kletsten, maar hij kon niet bedenken waarom Ellen zo pissig deed.
Je kon nu echt merken dat het hier nu ook winter werd, tussen de
buien door laden ze de pakketten hout.
Dat ze niet geladen kwamen vonden ze helemaal niet zo erg.
De jongen zouden voor de nacht de luiken wel dicht leggen, daar
hoefde Hein zich geen zorgen over te maken.
Hij pakte de fiets, het enigste wat nog over gebleven was van de
Gruno en peddelde naar het dorp.
Alles leek wel uitgestorven, alleen de plaatselijke supermarkt bade in
een zee van licht.
Hij zette zijn fiets tegen een pui en stapte naar binnen.
Hij kocht wat lekkers voor morgen voor bij de koffie en zocht wat
voor Willy, maar hij kon niets leuks voor haar vinden.
Bij de uitgang was een soort stalletje waar ze worstjes en bier
verkochten en waar een paar mensen staande aan een tafeltje wat
stonden te drinken.
Hein had zo als altijd dorst en bestelde een pilsje.
Een beetje door de rondte kijkend viel zijn oog op een meisje met een
bonte trui met een enorme rolkraag versiert met Noorse motieven.
Dat was nou net wat voor Willy, schoot het hem te binnen.
Hij liep naar het meisje en vroeg, wijzend op haar trui of die hier te
koop waren.
Ze lachte hem vriendelijk toe en schudde haar hoofd, ze maakte
breibewegingen met haar handen en maakte hem duidelijk, in slecht
Engels, dat haar moeder die maakte.

Een jonge vent in een dikke jekker die wel goed Engels sprak, mengde
zich in het gesprek.
Hij maakte duidelijk als Hein wat drank had, hij wel wat kon regelen,
hij had natuurlijk wel begrepen dat Hein van een schip kwam dat in de
haven lag.
Snel dacht Hein na en stemde toe, dat hij wel wat kon ritselen.
Het was algemeen bekend dat je met drank in Zweden heel wat kon
doen.
De jongen dronk langzaam zijn bier, zei iets in het Zweeds tegen het
meisje en wenkte vervolgens Hein mee naar buiten.

166

Hij stapte op een brommertje en wees met zijn hand dat hij achter op
moest gaan zitten.
Ze scheurden levens gevaarlijk door het dorpje en stopten aan de
gangway.
Hein had allang begrepen wat hij bedoelde, en haalde snel twee voor
zulke handeltjes opgespaarde flessen Bokma uit zijn hut en stapte
weer achter op het brommertje.
Hij had de flessen onder zijn jekker gestopt, en hoopte maar dat ze
niet kwamen te vallen want dan zou hij de scherven in zijn borst
krijgen.
Aan de andere kant van het dorpje stopten ze voor een houten huis
waar door de ramen vriendelijk licht naar buiten straalde.
Zijn chauffeur nodigde hem binnen waar het meisje samen met
waarschijnlijk haar moeder hen al opwachtte.
Op de tafel lagen een paar, zo te zien van de door haar zelf gebreide
truien.
Glimlachend toonde het meisje Hein de verschillende motieven.
Maar hij was er nog niet, met handbewegingen vroeg moeders hoe
groot de draagster was.
Zo iets als haar dochter?
Hein duidde aan dat ze iets groter was. Het bleek geen probleem voor
de dochter, ze trok haar trui uit en paste een exemplaar van de stapel.
Ze vond het schijnbaar normaal dat Hein haar in haar BH tje zag.
Hein vond het zachtroze niemendalletje zeker zo mooi als de truien,
maar waagde het niet er een opmerking over te maken.
De tweede trui leek Hein wel de maat voor Willy en beduide dan ook
dat hij voor die had gekozen.
De jonge die hem had opgehaald zat intussen verveeld aan tafel een
reclameblad te lezen.
Toen de keuze was gevallen moest er nog over de prijs gehandeld
worden.

Maar bij het zien van de twee flessen beduiden ze dat ze het zo wel
goed vonden.
Maar dat vond Hein te goedkoop, het mensje had er zeker wel een
week over gebreid en die twee flessen belasting vrije drank kosten
hem haast niets.
Hij was veel te blij dat hij een cadeau voor Willy had en

167

legde nog een paar Zweedse bankbiljetten op tafel en pakte de trui aan
van een glimlachende moeder.
De jongen bracht hem weer met een rotgang naar de supermarkt waar
zijn fiets nog altijd tegen de pui stond.
Glunderend met zijn cadeau onder de arm stapte hij de messroom
binnen.
Ellen bekeek de trui bewonderend en vroeg plagend, als ik nou eens
een beetje ga hoesten, krijg ik dan ook zon’n trui?
Wat ben je toch en goede jongen, plaagde Wim hem, loop nog even
terug en koop echt wat leuks voor haar jó.
Hein liet zich niet op de kast jagen, hij was er zeker van dat Willy het
cadeau leuk zou vinden.
Ellen liep naar haar slaaphut en kwam terug met een zakje met
kruiden.
Doe dat er maar tussen, rade ze aan, dat overheerst de geur van die
schapenwol.
Wim rook er eens aan en zei met een gezicht of het erg stonk, volgens
mij hebben ze alleen de wol uit de buurt van het beest zijn kont
gebruikt.
Hein pakte de trui weer in en liet Wim maar kletsen.
Het duurde lang voor dat ze konden vertrekken, net als altijd bleef er
een beetje lading over die op de luiken gesjord moest worden en met
kleden afgedekt.
Tegen de avond kwam er een frisse oostelijke bries opzetten, het leek
wel of hij recht vanuit Rusland kwam.
De temperatuur daalde met het uur.
Hein was dan ook blij dat ze eindelijk klaar waren en konden
vertrekken.
Gewassen en geschoren voelde hij zich weer een mens toen hij in het
stuurhuis verscheen en door de ramen zag dat de loods net aan boord
stapte.
De agent had hen al uitgeklaard dus konden ze gelijk los maken.
Hij rende naar de machinekamer en startte de motor, hij klopte op de
cilinderkoppen van de kar en zei, zal je goed je best doen ik heb wat te
regelen met een meisje.

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk.

Geef uw mening via lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com