Nee, je redt de planeet niet als je mieren eet

 

           

Al 9 jaar de beste

3000 fans,eigen youtube kanaal,fb en google lowy cremers

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Een bijdrage door onze fan Marinus Wormeter uitUdonthani

 

Nee, je redt de planeet niet als je mieren eet, en wantsen, termieten, kevers, krekels, rupsen, sprinkhanen of libellen. Maar jeetje,

food-as-insects (1)[2]Het is opvallend: in de succesvolle Deense tv-serie Borgen wordt door de politieke hoofdrolspelers nooit buitenshuis getafeld. De strategie om de tegenpartij in een fraai restaurant met spijs en drank te verwennen alvorens hem een akkoord onder de neus te duwen, wordt in het Kopenhagen van Borgen kennelijk niet toegepast.  En dat terwijl Denemarken al enkele jaren wereldwijd een toonaangevende rol in de gastronomie speelt. En het land ook het voortouw neemt in de entomofagie:  ‘De menselijke consumptie van insecten en spinnen als voedsel.’  Het zou anders een doeltreffende metafoor zijn: de politica die haar tegenstander een pizza met krokante larven van zijdeworm voorschotelt, of hem  of hem een groentesoep met ontvleugelde sprinkhaan en nootachtige buffalowormen aanreikt.

‘Het eten van insecten en de menselijke psychologie;  die twee vormen een verhaal op zich’,

 Ik vond het weerzinwekkend om zo’n larve te eten, laat staan om mezelf toe te staan het beest te proeven en zijn smaken, textuur en aroma’s te detecteren. Maar vervolgens heb ik dezelfde larvensoort in een klassieke, zelfgemaakte muesli verwerkt. Omdat ik het beest niet meer kon herkennen kon ik de larven, die lichtjes ploffen in je mond, lekker vinden.

Om maar te zeggen: ik bereidde beide recepten zelf. Ik wist exact welke ingrediënten in deze gerechten zaten en hoe ze tot stand waren gekomen. Toch kon mijn geest pas vrij proeven toen ik het insect niet langer als een insect hoefde te zien. Raar is die reactie natuurlijk niet. In de winkel koop je mooi versneden en keurig verpakt lams-of rundvlees zonder dat het dier erachter ook maar enigszins verschijnt . Als het dier, eender welk, in de winkel zichtbaar zou zijn, zou de mens minder vlees eten.  Hoe dichterbij de voedselcyclus, hoe meer respect een mens voor het dier heeft. En uiteindelijk is dat juist  wat de Westerse wereld  – mens en ecologie –  nodig heeft: een dalende vleesconsumptie.  Het zou – voor de samenleving, niet voor de commercie –  dus beter zijn om de beesten niet omfloerst voor te stellen.

 Anderzijds: wat is honing anders dan het braaksel van de bij? Toch moet ik zeggen dat mijn aanvankelijke afkeer van insecten niet lang heeft stand gehouden.

Eenmaal op reis veranderen de omstandigheden onmiddellijk. In het Amazonewoud, in de bergketens of vlaktes van Kenia of bij stammen in Thailand voelt insecten eten heel natuurlijk en vanzelfsprekend aan.

Oh, als ik denk aan de Mexicaanse escamoles, larven van een specifieke miersoort die zich aan de wortels van een cactus hechten!

Maar ja als echte Nederlandse ex horeca ondernemer  prefereer ik zelf toch liever een lekkere malse biefsteak

Chateau Briand  met champignons en heerlijke saus boven al die insecten.

Met dank aan onze Sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk29 uit 2e boek over kustvaarders belevenissen in 1960

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  29  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

 

Toen de naam Willy viel, schaamde Hein zich dat hij niet eens een
keertje naar Zaandam had gebeld.
Hij wachtte tot hij alleen met de loods in het stuurhuis was, en draaide
het nummer van Willy.
Toen hij stond te wachten tot de verbinding tot stand kwam, kroop er
een zenuwachtig gevoel in zijn keel.
Slaperig melde ze zich aan de andere kant.
Heb ik je uit je wiegje gehaald vroeg Hein.
Gó man ik ben zo ziek als een hond en Dirk is ook lang niet in orde,
bracht ze er met moeite uit, gevolgd door een hoestbui.
Hein kon nog maar net een vloek onder drukken, in de tijd dat hij met
Alie wilde vozen, lag Willy dood ziek op bed bedacht hij.
Maar daar was nu niets aan te doen.
Ze vertelde dat haar moeder hen vertroetelde en een beetje het
huishouden deed.
Ma Veenstra was ook een paar dagen bij haar thuis geweest maar die
moesten weer varen dus die was weer naar boord gegaan.
Hein moest even wachten omdat ze weer een enorme hoestbui kreeg.
Maar hij moest maar niet ongerust wezen trachtte ze hem te gerust te
stellen, het was een normale herfst verkoudheid.
De hele verdere wacht prakkiseerde Hein wat hij nou eens kon doen,
was hij maar nooit weg gegaan.
Toen Wim boven kwam vertelde hij wat er loos was in Zaandam.
Hij schoot in de lachen zei, het lijkt wel of je bezorgd ben over je
gezin, je trekt er een gezicht bij als een oorworm.
Hein werd er kwaad om en zei het dan ook tegen hem.
Maar waarom bel je ook niet even met Inger en Alie en die rooie van
de Stieltjeskade, niet te vergeten, jende Wim nog even door.
Te laat had Hein er erg in dat hij zich bloot had gegeven.
Bel morgen nog maar eens een keer, adviseerde Wim sussend,
misschien is de situatie dan wel een stuk verbeterd.
Behoorlijk in zijn wiek geschoten, ging Hein naar de mess om een bak
koffie te drinken, het had geen zin om naar bed te gaan, over een uur
zouden ze op hun laadplaats zijn.
Daar zouden ze hun laatste reis met de Max gaan laden.
Hij kon het nog niet geloven dat ze over twee weken weer naar zee
zouden vertrekken met de Silvester, natuurlijk onder een andere naam.

164

Hij was zo ver weg met zijn gedachten dat hij niet merkte dat Ellen in
de kombuis was gekomen en de tafel ging dekken voor het ontbijt.
Ze zette een bord op de tafel, toen hij nog steeds verdwaast voor zich
uit bleef kijken, timmerde ze er met een mes op en vroeg, zit je aan je
bankrekening te denken?
Hij keek haar aan en vertelde dat hij zich zorgen maakte over Willy en
de kleine.
Nou dat is dan behoorlijk laat antwoordde ze, dat wist ik al een paar
dagen.
Kwader dan hij bedoelde vroeg hij waarom dat ze dat niet aan hem
verteld had.
Och antwoordde ze ik dacht dat je wat anders aan je hoofd had als een
weduwe met een kind, het klonk bitser dan dat ze het meende.
Dat is heel wat anders bromde Hein, en ik ben toch niet met haar
getrouwd.
Maar je maakt je wel zorgen over haar, kaatste ze terug.
Zeg eens eerlijk, heb je er wel eens aan gedacht om wat meer aandacht
aan haar te besteden, vroeg ze recht op de man af.
Hein dacht over haar directe vraag na en keek haar zwijgend aan
Eigenlijk nog niet zo gek en Dirkje zou geen belemmering voor hem
wezen, schoot het door zijn hoofd.
Doordat de motor werd afgestopt hoefde hij niet te antwoordden hij
vluchtte dan ook snel naar boven om de trossen vast te maken.
Als hij dacht dat hij er zonder antwoord er bij Ellen af kwam had hij
het mis.
Nadat ze vast hadden gemaakt en ze aan tafel schoven, hield Ellen de
pan met een gebakken eitje er in voor zijn neus.

Ze schepte het ei op de spatel, met het warme ei op de spatel voor zijn
gezicht vroeg ze, wat is daarop uw antwoord?
Wim keek verbaast en vroeg, heb ik wat gemist, het lijkt wel of we
voor het altaar staan.
Hein wachtte te lang naar Ellen’s zin met zijn antwoord en met een
klets belande het ei op zijn bord, met dat ze zich omdraaide om voor
Wim ook een ei te bakken hoorde hij haar mompelen, lul.
Niets voor Ellen om die taal te gebruiken, de sfeer was gespannen
tijdens het eten en Hein was blij dat hij naar boven kon om het laden
te regelen.

165

Hij kon er gif op innemen dat Wim en Ellen achter zijn rug over hem
kletsten, maar hij kon niet bedenken waarom Ellen zo pissig deed.
Je kon nu echt merken dat het hier nu ook winter werd, tussen de
buien door laden ze de pakketten hout.
Dat ze niet geladen kwamen vonden ze helemaal niet zo erg.
De jongen zouden voor de nacht de luiken wel dicht leggen, daar
hoefde Hein zich geen zorgen over te maken.
Hij pakte de fiets, het enigste wat nog over gebleven was van de
Gruno en peddelde naar het dorp.
Alles leek wel uitgestorven, alleen de plaatselijke supermarkt bade in
een zee van licht.
Hij zette zijn fiets tegen een pui en stapte naar binnen.
Hij kocht wat lekkers voor morgen voor bij de koffie en zocht wat
voor Willy, maar hij kon niets leuks voor haar vinden.
Bij de uitgang was een soort stalletje waar ze worstjes en bier
verkochten en waar een paar mensen staande aan een tafeltje wat
stonden te drinken.
Hein had zo als altijd dorst en bestelde een pilsje.
Een beetje door de rondte kijkend viel zijn oog op een meisje met een
bonte trui met een enorme rolkraag versiert met Noorse motieven.
Dat was nou net wat voor Willy, schoot het hem te binnen.
Hij liep naar het meisje en vroeg, wijzend op haar trui of die hier te
koop waren.
Ze lachte hem vriendelijk toe en schudde haar hoofd, ze maakte
breibewegingen met haar handen en maakte hem duidelijk, in slecht
Engels, dat haar moeder die maakte.

Een jonge vent in een dikke jekker die wel goed Engels sprak, mengde
zich in het gesprek.
Hij maakte duidelijk als Hein wat drank had, hij wel wat kon regelen,
hij had natuurlijk wel begrepen dat Hein van een schip kwam dat in de
haven lag.
Snel dacht Hein na en stemde toe, dat hij wel wat kon ritselen.
Het was algemeen bekend dat je met drank in Zweden heel wat kon
doen.
De jongen dronk langzaam zijn bier, zei iets in het Zweeds tegen het
meisje en wenkte vervolgens Hein mee naar buiten.

166

Hij stapte op een brommertje en wees met zijn hand dat hij achter op
moest gaan zitten.
Ze scheurden levens gevaarlijk door het dorpje en stopten aan de
gangway.
Hein had allang begrepen wat hij bedoelde, en haalde snel twee voor
zulke handeltjes opgespaarde flessen Bokma uit zijn hut en stapte
weer achter op het brommertje.
Hij had de flessen onder zijn jekker gestopt, en hoopte maar dat ze
niet kwamen te vallen want dan zou hij de scherven in zijn borst
krijgen.
Aan de andere kant van het dorpje stopten ze voor een houten huis
waar door de ramen vriendelijk licht naar buiten straalde.
Zijn chauffeur nodigde hem binnen waar het meisje samen met
waarschijnlijk haar moeder hen al opwachtte.
Op de tafel lagen een paar, zo te zien van de door haar zelf gebreide
truien.
Glimlachend toonde het meisje Hein de verschillende motieven.
Maar hij was er nog niet, met handbewegingen vroeg moeders hoe
groot de draagster was.
Zo iets als haar dochter?
Hein duidde aan dat ze iets groter was. Het bleek geen probleem voor
de dochter, ze trok haar trui uit en paste een exemplaar van de stapel.
Ze vond het schijnbaar normaal dat Hein haar in haar BH tje zag.
Hein vond het zachtroze niemendalletje zeker zo mooi als de truien,
maar waagde het niet er een opmerking over te maken.
De tweede trui leek Hein wel de maat voor Willy en beduide dan ook
dat hij voor die had gekozen.
De jonge die hem had opgehaald zat intussen verveeld aan tafel een
reclameblad te lezen.
Toen de keuze was gevallen moest er nog over de prijs gehandeld
worden.

Maar bij het zien van de twee flessen beduiden ze dat ze het zo wel
goed vonden.
Maar dat vond Hein te goedkoop, het mensje had er zeker wel een
week over gebreid en die twee flessen belasting vrije drank kosten
hem haast niets.
Hij was veel te blij dat hij een cadeau voor Willy had en

167

legde nog een paar Zweedse bankbiljetten op tafel en pakte de trui aan
van een glimlachende moeder.
De jongen bracht hem weer met een rotgang naar de supermarkt waar
zijn fiets nog altijd tegen de pui stond.
Glunderend met zijn cadeau onder de arm stapte hij de messroom
binnen.
Ellen bekeek de trui bewonderend en vroeg plagend, als ik nou eens
een beetje ga hoesten, krijg ik dan ook zon’n trui?
Wat ben je toch en goede jongen, plaagde Wim hem, loop nog even
terug en koop echt wat leuks voor haar jó.
Hein liet zich niet op de kast jagen, hij was er zeker van dat Willy het
cadeau leuk zou vinden.
Ellen liep naar haar slaaphut en kwam terug met een zakje met
kruiden.
Doe dat er maar tussen, rade ze aan, dat overheerst de geur van die
schapenwol.
Wim rook er eens aan en zei met een gezicht of het erg stonk, volgens
mij hebben ze alleen de wol uit de buurt van het beest zijn kont
gebruikt.
Hein pakte de trui weer in en liet Wim maar kletsen.
Het duurde lang voor dat ze konden vertrekken, net als altijd bleef er
een beetje lading over die op de luiken gesjord moest worden en met
kleden afgedekt.
Tegen de avond kwam er een frisse oostelijke bries opzetten, het leek
wel of hij recht vanuit Rusland kwam.
De temperatuur daalde met het uur.
Hein was dan ook blij dat ze eindelijk klaar waren en konden
vertrekken.
Gewassen en geschoren voelde hij zich weer een mens toen hij in het
stuurhuis verscheen en door de ramen zag dat de loods net aan boord
stapte.
De agent had hen al uitgeklaard dus konden ze gelijk los maken.
Hij rende naar de machinekamer en startte de motor, hij klopte op de
cilinderkoppen van de kar en zei, zal je goed je best doen ik heb wat te
regelen met een meisje.

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk.

Geef uw mening via lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Dubbele prijzen in Thailand voor farangs is soort Racisme

 

 

Al 9 jaar de beste

3000 fans,eigen youtube kanaal,fb en google lowy cremers

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Een bijdrage van  de antie racist Benno de Farang Bangkok.

 

Als je al langere tijd in Thailand woont, is de kans groot dat je dubbele prijzen bent tegengekomen. Dit is de praktijk waarbij verschillende groepen mensen verschillende prijzen in rekening worden gebracht voor hetzelfde item of dezelfde dienst.

In Thailand presenteert dit zich als verschillende prijzen voor Thais en buitenlanders. Hoewel het probleem de meeste Thaise mensen nooit bij de geest komt, kan het buitenlanders boos maken of misbruikt worden.

Er zijn zelfs websites die aan dit fenomeen zijn gewijd. Een populaire site, 2PriceThailand, pleit voor het afschaffen van het dubbele prijssysteem en leert buitenlanders Thaise cijfers zodat ze beter kunnen weten wanneer ze een plaats betreden met een dubbel prijssysteem, hetzij openlijk hetzij in het geheim.

De beheerders van de site zeggen: ‘Het dubbele prijssysteem schaadt het imago van zowel de toeristenindustrie als Thailand zelf. Thaise mensen staan ​​internationaal bekend om hun vriendelijke en genereuze gastvrijheid. De acties van een paar toeristische attracties schaden die reputatie. We vragen respectvol om een ​​transparant prijssysteem in Thailand. 

 

Wat is dubbele prijsstelling?

Er zijn twee soorten dubbele prijzen: interpersoonlijk en institutioneel.

Institutionele dubbele prijsstelling is de praktijk van een instelling, zoals een museum, attractie of nationaal park, met duidelijk aangegeven beleid voor verschillende groepen mensen voor verschillende prijzen.

Plaatsen zoals het Grand Palace vragen buitenlanders bijvoorbeeld de exorbitante som van THB 500 (US $ 15), terwijl Thais de iets kleinere som van, nou ja, absoluut niets in rekening worden gebracht.

Vlak bij Udontani is een groot zwem paradijs met aan de ingang een mooie grote stenen olifant.

Op het toegangs bord staat met grote letters  personen vanaf 65 jaar gratis toegang.

Maar wij waren er  en men moest gewoon betalen want het was niet voor buitenlanders.

 

Deze is veel verraderlijker omdat het, nou ja, persoonlijk aanvoelt.

 

Wat is het probleem met dubbele prijsstelling?

Dubbele prijsstelling veroorzaakt twee soorten problemen voor mensen: emotioneel en financieel. Het is voor veel buitenlanders, de meest voorkomende slachtoffers van dubbele prijsstelling, moeilijk om vrede te sluiten met het concept dat ze meer moeten betalen dan andere klanten, simpelweg vanwege hun etniciteit.

Zie je, volgens de professor betalen Aziatische toeristen van buiten Thailand, zoals Koreaanse, Japanse of Chinese bezoekers, het lokale tarief op basis van hun uiterlijk, ondanks het feit dat ze geen Thais zijn en geen woord van kunnen spreken Thais.

 Is dat niet racistisch?

Wat kunnen mensen doen om institutionele dubbele prijsstelling te bestrijden?

 

Vaak kunt u gewoon niet onderhandelen met personeel omdat ze geen toestemming hebben om u een lagere prijs te geven. Als alternatief, soms, wat u hen ook vertelt, zien ze nog steeds gewoon een buitenlander die het tarief voor buitenlanders moet betalen.

 

In plaats van ruzie te maken met uw lokale fruitverkoper, is de beste manier om met een leverancier om te gaan die aandringt op dubbele prijsstelling, gewoon niet van hen te kopen.

Dubbele prijzen maken me zo boos. Hoe kan ik daarmee omgaan?

Om een ​​emotionele reactie op dubbele prijsstelling op te vangen, moet u logisch nadenken over het beleid, begrijpen waarom het is gedaan en onthouden dat het niet bedoeld is als een belediging jegens u persoonlijk.

Het is heel normaal om emotioneel te reageren op dubbele prijzen. Slachtoffers melden zich gevoelloos te zijn, afgewezen, beoordeeld, stereotiep of zelfs geschonden door periodes van dubbele prijzen.

Lees hier onder onze Engelse versie

XXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Inglish edition 

 

If you’ve been living in Thailand for any length of time, chances are you’ve come across dual pricing. This is the practice of charging different groups of people different prices for the same item or service.

In Thailand, this presents itself as differing prices for Thais and foreigners. While the issue never crosses most Thai people’s minds, it can make foreigners feel angry or taken advantage of.

There are even websites devoted to this phenomenon. One popular site, 2PriceThailand, advocates for abolishing the dual price system and teaches foreigners Thai numbers so that they can better know when they are entering a place that employs a dual pricing system, whether overtly or covertly.

The admins of the site say, “The dual pricing system is hurting the image of both the tourism industry and Thailand itself. Thai people are internationally known for their kind and generous hospitality. The actions of a few tourist attractions are damaging that reputation. We respectfully request a transparent pricing system in Thailand.”

Coconuts checked in with Kasetsart University’s Intercultural Communications Professor Rachawit Photiyarach, who has thought long and hard about this topic. Here, he answers our questions and makes some points you may have never considered.

What is dual pricing?

There are two types of dual pricing: interpersonal and institutional.

Institutional dual pricing is the practice of an institution, such as a museum, attraction or national park, having clearly stated policies for charge different groups of people different prices.

Places like the Grand Palace, for example, charge foreigners the exorbitant sum of THB500 (US$15), while Thais are charged the somewhat smaller sum of, well, absolutely nothing.

Interpersonal dual pricing is when an independent seller charges different buyers different prices for the same item and it happens on a case-by-case basis.

This one is much more insidious since it feels, well, personal.

Interpersonal dual pricing happens when a street vendor looks at someone and decides that, for whatever reason, they can or will pay more than their peers for a plate of pad thai. It also happens when a taxi driver refuses to use the meter or when anyone, anywhere, interacts with a tuk-tuk driver. It can even happen when you are looking to lease an apartment and how much you are charged in rent.

What’s the problem with dual pricing?

Dual pricing causes two kinds of issues for people: emotional and financial. It’s hard for many foreigners — the most common victims of dual pricing — to make peace with the concept that they need to pay more than other customers simply due to their ethnicity.

You see, according to the professor, Asian tourists from outside of Thailand, such as Korean, Japanese or Chinese visitors, are charged the local rate based on their appearance despite the fact that they aren’t Thai and can’t speak a word of Thai.

Wait. Isn’t that racist?

In a way it is. “They make their judgements about pricing based on stereotypes and racial profiling,” said the professor.

What can people do to combat institutional dual pricing?

In cases of institutional dual pricing and attempting to get a lower price, the professor suggests strategies for showing the staff that you are not a tourist. Some people have had luck with displaying a Thai ID, driver’s license, work permit, or even a local bank card to prove they are residents. Others have had success when they speak Thai and explain that they are not tourists and would like to pay the local rate.

Many times, you simply won’t be able to negotiate with staff because they have no authorization to give you a lower price. Alternately, sometimes no matter what you tell them, they still simply see a foreigner who must pay the foreigner rate.

How can they deal with interpersonal dual pricing?

Any of the strategies above might help you negotiate with an independent seller as well. Speaking Thai is the most likely way to get them to give you the local price for your plate of krapow or cup of iced coffee.

If you’d rather not encounter interpersonal dual pricing at all, you can frequent businesses that don’t employ the practice. Ride apps like Grab ensure that you won’t be overcharged for transportation while buying food from vendors with prices clearly on display ensures that your server won’t rip you off for not being Thai.

Rather than get into a brawl with your local fruit seller, the best way to deal with a vendor that insists on dual pricing is to simply not buy from them.

Dual pricing makes me so angry. How can I deal with that?

To deal with an emotional reaction to dual pricing, try thinking about the policy logically, understanding why it’s done and remembering that it’s not intended as an insult toward you, personally.

It’s quite normal to have an emotional reaction to dual-pricing. Victims report feeling singled out, rejected, judged, stereotyped, or even violated by episodes of dual pricing.

What’s the reasoning behind dual pricing?

Some of the underlying reasons for dual pricing are based on assumptions and stereotypes that all foreigners are rich.

The professor explained that it’s assumed that many foreigners, whether expat or tourist, have lots of money. The reasons for this are duofold and, in some ways, make perfect sense.

As an expat, in order to secure a work permit in Thailand you must make a certain amount of money each month and that amount is far higher than most Thai workers make. So, in that way, when an institution or vendor views you as someone with more money than a Thai peer, they may be right.

As a tourist, the assumption is that, if you live the sort of lifestyle that would allow you to vacation on the other side of the world, you must have money. It actually makes sense. It’s not the poorest segment of the population that can afford exotic vacations.

Of course, the legitimate counter-argument is that, even if it’s true, a bowl of tom yam should have the same market price no matter who it’s being sold to.

An additional reason why locals are often admitted free or very cheaply to attractions such as temples, museums and historical landmarks is because the government does not want them to miss out on seeing important parts of their heritage simply because they don’t have the money to pay the admission fee. The belief is that all Thais, even the poorest citizens, have the right to visit these places and should not be penalized for having little money.

How should foreigners NOT react to dual pricing?

The professor noted that it’s not worthwhile to get angry with institutional staff that employ a dual price system. They didn’t create the policy and may not even agree with it.

We’ve all seen a foreigner shrieking at a blank faced ticket booth worker who can do little to help them and, if they could, they certainly aren’t going to after being shouted at.

In fact, it’s best not to get angry at street vendors that use this practice either. The best thing to do is to calmly take your money and spend it elsewhere.

Elk nadeel eft zijn voordeel. Ook in Thailand.

Bericht van Piet Meermans pucket.

Expats  is een raar woord als je weet wat het zijn.

Voordeel is de patsers  mogen voorlopig Thailand niet in

  1. De expat op zoek naar een Thaise partner, man of vrouw soort hoerenloper sommige trouwen een barhoer.

  2. De zakenman meestal mislukt failiet geweest etc in NL. Denken hier de grote jongen te kunnen uithangen.(gekke Charly tb)

  3. De pensionado.AOW er die plukmekaal land met zijn regeltjes is ontvlucht denkt meestal dat dit het paradijs op aarde is.

  4. De (Engelse) leraar kan in Thailand iedereen worden zelfs een timmerman die Engels kan spreken etc

  5. De expat met ondernemersgeest afgekeurde wao ers die in Thailand bij beunen auto handel etc  huizen handel via vrouwlief

  6. De zich vervelende vrouw van een expat zijn vrouwen die zelfs in Thailand niet aan een Thaise man geraken.

  7. De geboren mislukkeling mannen die  miljoenen THB  investeerden en na 3 jaar buiten gegooid werden.(eigenschuld)

  8. De sekspats de vakantiegangers die  alles wippen waar een gleuf in zit,hebben nooit genoeg aan 1 vrouw

  9. De eeuwige klagers  lezers en reageerders van de weblog Thailandblog zijn het ergste.

  10. De digitale nomade de onbenullen die nog geen email zelf kunnen openen of versturen

Dit is een heel ander oordeel dan  de schone schijn die ze op Thailandblog proberen te verkondigen over expats in het algemeen.

Hoofdstuk 28 uit 2e boek over kustvaart nederland 1960

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  28  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

 

 

157

S’morgens kwam Wim in het stuurhuis en zag dat ze alleen lagen,
Berend was vertrokken toen ze nog sliepen.
Hij pakte de VHF en riep hem op.
Heel krakerig hoorde hij de stem van de stuurman, dat ze nog een uur
hadden gelegen en toen los hadden gegooid zonder de motor te
starten.
De wind had hun uit elkaar gedreven zo doende hadden ze niets
gehoord, ze hadden hen niet willen storen in hun welverdiende slaap.
Het werd al weer donker toen de berichten beter weer voorspelden,
maar de ouwe uit Hoorn belde hun net voor ze het anker opwilden
draaien, dat ze tot de andere morgen moesten blijven liggen.
Dankbaar voor zo’n order kropen ze vroeg in hun kooien.
Uitgerust hoefde Ellen niet bang te wezen dat Wim nu in slaap zou
vallen, ze besloten dat ze na deze reis aan de wal zou blijven, gek
genoeg praten ze niet over het verschuiven van de lading en de
spanning die dat met zich mee had gebracht, het zal wel niet de laatste
keer zijn dat we slecht weer krijgen bromde Wim, met zijn neus
tussen haar borstjes wrijvend.
De andere dag was het weer zo ver opgeknapt dat ze het zich niet voor
konden stellen dat het zo gestormd had.
Toen het anker gehieuwd was zetten ze weer koers naar het noorden.
Met een matig windje stoomden ze naar de Elbe 1, toen ze in het
kanaal voeren, kwam zelfs de zon nog door de wolken, net of hij
nieuwsgierig was en eens kwam kijken of die arme zeemannen nog
kwaad op hem waren.
Maar die waren het ongemak van een paar dagen geleden al weer
vergeten en schilderden een beetje de kale plekken aan dek.
Door het kanaal zetten ze koers naar Karlskrona een plaatsje net
beneden Kalmar.
Door de storm waren ze een paar dagen verspeeld en zouden ze
zaterdag op hun losplaats aan komen.
Hein had zich voorgenomen als ze lagen dan zou hij met de trein naar
Kalmar reizen om eens te kijken waar Inger woonde.
Het zou wel toevallig zijn als ze thuis was maar hij wilde gewoon eens
stiekem kijken waar ze huisde.

158

Hij fantaseerde dat ze dan net naar buiten zou komen en natuurlijk
verbaast was dat hij zo maar voor haar stond.
Inderdaad kwamen ze zaterdagmiddag op hun losplaats aan, er lag nog
een ander Hollandse coaster aan de kade waar Hein een praatje met de
vrouwelijke stuurman maakte.
Wat hem gelijk aan haar opviel, waren haar super lange wimpers.
Aangezien ze in haar werk was nam hij aan dat die echt waren.
Als ze met haar ogen knipperde, moest je wel voor haar vallen.
Hij versierde het met zijn vlotte babbel, dat ze er niet meer onderuit
kon en er in toestemde om ‘s avonds iets te gaan drinken.
Gekleed in een slobbertrui en een strakke spijkerbroek stapte ze naast
hem in de vallende avond op zoek naar een barretje.
Maar zo als in de meeste Zweedse kleine haventjes moesten ze het
hebben van een biertapperij annex restaurant.
Toen het tijd werd en ze richting haven liepen kwamen ze langs een
schaars verlicht parkje.
Hein duwde haar speels een laantje in maar integendeel wat hij van
haar verwachte zei ze, ik wil wel door het park, maar ben een beetje
bang, mag ik je hand vast houden.
Gelijk legde ze haar hoofd tegen zijn schouder.
Kleine donderstraal dat ze was, heel de avond had ze over schepen en
ladingen gepraat.
Hein verdacht haar dat ze met het behalen van haar rang gelijk haar
vrouwelijkheid aan de kapstok had gehangen.
Maar nu ver van boord uit het zicht van de bemanning, bleek er toch
een romantisch meisje achter de wimpers te schuilen.
Amper in een laantje onder de bomen, hield Hein haar staande en trok
haar tegen zich aan.
Ze keek naar hem omhoog en tuitte haar lippen voor een kus.
Weg waren haar verhalen over koersen en graden, nog maar een paar
uur later dan dat hij haar aan de valreep had leren kennen, stond hij
haar te zoenen.
Hein liet zijn handen onder haar trui kruipen en voelde dat haar rug
kouder was dan zijn handen.
Hij vroeg dan ook of ze niet liever naar boord ging, waar ze bibberend
in toestemde.

159

Bij de gangway nodigde ze hem uit voor een slaapmutsje in de
messroom.
Binnen zaten een paar matrozen en de kapitein nog aan een biertje.
Tijdens de gesprekken vroeg de kapitein aan Hein wat hij morgen
ging doen.
Hij antwoordde dat hij naar Kalmar wilde waar hij nog een
vriendinnetje had.
Hij had nog maar net de woorden uit zijn mond, toen Alie de
stuurvrouwe, zo hete ze, Hein van onder haar wimpers vals aan keek
en zonder welterusten te zeggen opstond, en de mess verliet.
Verbaast keek de ouwe naar Hein en zei, die moet aardig de pest
ergens over in hebben.
Hein had wel door waar over en vertelde dat het meisje in Kalmar een
ex bemanninglid was van vroeger op de ferry waar hij op gevaren had
en niet meer dan een kennis was.
Dan neem je haar toch mee, opperde de ouwe, loop even naar beneden
en maak het weer goed anders vaart ze je vandaag of morgen over je
ballen lachte hij.
Hein liep naar de hem aangewezen hut en klopte zachtjes op de deur.
Wat is er klonk het niet bijster vriendelijk.
Hij wachtte niet verder af wat ze zou zeggen, opende de deur op een
kier en vroeg, mag ik even binnen komen.
Ze zat aan haar bureau draaide zich naar hem toe, en keek hem
vragend aan .
Hein viel gelijk met de deur in huis en vroeg, kreeg je de pest in dat ik
vertelde dat ik morgen naar een vriendin ging?
Hij wachtte niet tot ze zou antwoordden, maar vertelde dat Inger een
collega van zijn vorige schip was en waarschijnlijk niet eens thuis
was, maar hij eens wilde kijken wat voor een zeilboot ze had.
Ze knipperde weer met haar verleidelijke oogharen en antwoordde, ik
dacht al wat een rotzak je was, met mij zoenen en gelijkertijd aan een
ander denken, lekker jong ben jij.
Ze stond op maakte haar horloge los en zei, ik ga maar eens naar bed
en trok gelijk provocerend haar trui over haar hoofd.

Het loedertje wist natuurlijk dat ze er nog een T shirt onderaan had.
Ze liep naar de deur en vervolgde, welterusten, de deur uitnodigend
voor hem open houdend.

160

In het voorbij gaan, tuitte ze met gesloten ogen, haar lippen
uitnodigend voor een kus.
Hij was al halverwege de gang, toen ze vroeg, hoe laat moet ik
morgen klaar staan.
Overdonderd door haar optreden liep Hein naar boord.
Lekker ding bedacht hij onder het lopen, die zal je maar als stuurman
hebben.
Hij grinnikte in zich zelf en zag het al voor zich, als een gloeiende
heks over de brugrand hangend, bevelen schreeuwend naar de
jongens.
Zo jij komt gezellig aan boord, begroette Wim hem, je straalt
helemaal heb je de pijp leeg geklopt?
Doe niet zo banaal kapitein, verdedigde Hein zich en hij vertelde wat
hij zo net had mee gemaakt.
Gezellig nog wat na pratend, zaten ze in de mess tot Ellen in haar
ochtendjas binnen kwam en vroeg wanneer ze nou eens eindelijk van
plan waren om naar bed te gaan.
In het bushuisje stonden ze op de bus te wachten die hen naar Kalmar
zou brengen.
Er stond frisse wind die hen dicht tegen elkaar dwong om beschutting
te zoeken achter de glazen zijkant.
Ze was zeker vergeten waarom ze boos was geworden, want ze kroop
vertrouwelijk tegen hem aan net doend of ze een beetje warmte zocht.
In de bus zaten ze voorin en konden ze het landschap bekijken.
Alie was zo opgewonden als een kind over de streek waar ze doorheen
reden, dat de chauffeur een paar maal om keek en vertrouwelijk naar
Hein knipoogde.
Hein had aan de chauffeur gevraagd hen dicht bij de jachthaven af te
zetten.
Maar om daar tussen al die bootjes het scheepje van Inger te vinden
was natuurlijk een onmogelijke zaak.
Ze liepen over de steigers langs de rijen verschillende scheepjes, die
met hun tuig lagen te klepperen in de wind, Hein wist niet eens hoe
het hulkje hete.
Uiteindelijk gingen ze maar het clubhuis binnen om wat te drinken.
Aan de bar hingen een paar vrijetijds schippers wat te lummelen.

161

De drank had zeker rijkelijk gevloeid want ze hadden de grootste lol.
Zo als bij zeilers onder elkaar meestal gebruikelijk is werden Hein en
Alie gelijk uitgenodigd voor een drankje.
De gesprekken gingen over snelheden en stormen die alleen in de
kroeg voor komen, maar aangezien het allemaal in het Zweeds
gevoerd werd kregen Hein en Alie er niet veel van mee.
Hein ging even naar de wc en toen hij terug kwam bleef hij voor een
publicatiebord staan met foto’s van clubleden, die zeker een prijs
hadden gehaald.
Nieuwsgierig zocht hij naar Inger en inderdaad tussen al die
aankomende helden herkende hij het lachende gezicht van haar.
Hij wenkte de barman, wees op Inger en vroeg of hij haar kende.
De bartender lachte breeduit en antwoordde, natuurlijk ken ik haar dat
is mijn dochter.
Hein vertelde wie hij was en waarvan hij Inger kende.
Nou dat wist de vader wel hij had verhalen genoeg over hem, en zijn
kotter gehoord.
Maar ze was er nu niet, ze was momenteel samen met haar vriend aan
boord op de ferry.
Het verbaasde Hein dat haar vader vertelde dat ze een vriend had, hij
vroeg er niet naar hoe lang ze al een vriend had, maar deed
integendeel net of hij dat wel wist, maar inwendig had hij de pest in.
Ingers’s vader moest en zou hem het schip laten zien.
Zo liepen ze even later weer langs de honderden jachten en bleven
staan voor een sierlijke tweemaster.
Ze stapten aan boord waar de ouwe de deurtjes opende naar het
kajuitje.

Beneden was alles netjes opgeruimd maar wat Hein gelijk opviel was
zijn afgeknipte spijkerbroek die over de beddenplank hing van toen ze
mee was gevaren over het IJsselmeer.
Gekke meid dat ze dat lorre ding als souvenir had mee genomen.
Ze zaten nog even gezellig aan het piepkleine tafeltje toen het gesprek
eigenlijk een beetje stokte door dat ze geregeld Engels moesten praten
om elkaar een beetje te begrijpen.
Op de steiger namen ze hartelijk afscheid van Inger’s vader en liepen
ze nog even door het stadje, maar door de wat koele zondag was het
op een enkele wandelaar na uitgestorven.

162

Ze besloten nog wat te eten in een haven restaurant, waar ze gezellig
tegen over elkaar in een donker hoekje zaten, wat schaars verlicht
werd door een miniatuur vuurtoren.
In de bus naar boord, pakte ze spontaan Hein zijn hand en met een
pruilmondje bedankte ze hem voor de gezellige dag.
Ze zou Kalmar nooit vergeten beloofde ze.
Hein vroeg zich af, is ze nou zo naïef, of is ze zo geraffineerd.
Hij had heel andere gedachten in zijn hoofd, en als hij de kans kreeg
ze uit te voeren, had ze hem zeker nooit vergeten.
Maar het liep anders als hij gedacht had.
Bij de gangway keek ze vanonder haar betoverende wimpers naar hem
om hoog, kuste hem op zijn mond en zei om hem gelijk af te bluffen,
ik heb nog een hoop te doen, misschien zien we elkaar morgen nog
wel.
Met de pest in zijn lijf liep Hein naar zijn eigen schip, rot wijven
schold hij zachtjes voor zich heen, als ze merken dat je wat van plan
bent dan moeten ze nodig aan de was.
De andere dag was het veel te hectisch om even een praatje met haar
te maken, voor Hein het wist stond hij op de bak om de trossen los te
gooien.
Toen hij onderdek’s wilde gaan om de trossen op te bergen voor ze op
zee kwamen hoorde hij een stoot op de luchthoorn van haar schip, een
stuurhuisdeur zwierde open en stond ze op de brug met twee armen te
zwaaien.
Vergeten was Hein, dat ze in zijn ogen zo stom had gedaan, daarom
zwaaide hij spontaan terug en gaf haar een kushandje.
Tijdens het opruimen van de trossen moest hij geregeld aan haar
mooie wimpers denken.
Ze voeren rond de zuid naar Gothenburg om vervolgens via het
Tröllhatte kanaal op het Vänermeer te komen.
Het was steeds weer een verademing om door een van de mooiste
streken van Zweden te varen, vooral de drietrap slusar zo als ze hem
daar noemden.
Aan het einde van het kanaal kwamen ze op het meer waar ze voor de
tweede keer van loods verwisselden.
Wim vertelde dat het één van de eerste reizen was dat Willy mee was
gevaren op de Gruno, toen hij hier voor het laats was geweest.

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk. Geefuw mening over dit boek via 

lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Je maakt soms rare dingen mee in Thailand. kijk uit wat en waar je eet!!

Al 9 jaar de beste.

3000 fans.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Ingezonden door Gerrit Den Brabander uit Amsterdam.

Eten aan een straat restaurantje  slecht bevallen.

 Stel je bent in een vreemd en overweldigend land, ver weg van huis en zo ziek als een hond.

Dit overkwam mij dus.

Je ligt op bed met 40 graden koorts, hebt al dagen diarree en je kan nog geen water binnenhouden.

Stiekem hoop je op een wonder in de vorm van een directe vlucht van je hostelkamer naar Amsterdam, maar in werkelijkheid duurt het nog drie weken voordat deze ‘droomreis’ ten einde is.

Een vriendelijk gebaar, zorgzame mensen om je heen en iemand die je vertelt dat je écht niet doodgaat is dan het minste wat je nu kan gebruiken. Helaas, ik moet het doen met het tegenovergestelde.

Is u dit ook ooit overkomen laat het ons weten.

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Ze had liever geld gehad ,dan die dure bos rozen van haar vriend.

 

Al 9 jaar de beste.

Met 3000 fans

Ze kunnen niet meer om ons heen !!

Je maakt wat mee in Udonthani Thailand.

Een bijdrage  van Driek den Gulle uit Udonthani.

Thaise had liever geld gehad dan grote bos rozen van haar vriend.

Driek een echte groningse boer  kreeg kennis aan een mooie Thaise vrouw uit Udonthani.

Hij dacht een goede beurt te maken  om voordat hij vertrokuit Groningen haar een dure  grote bos rozen te sturen.

Het koste hem  met Fleurop bloemen services  ruim 60 euro.

Toen hij later na 1 jaar  dat hij bij haar in Thailand woonde vroeg heb je destijds mijn rozen  ontvangen,en hoe vond je dat.?

Haar antwoord was : ja ze waren wel mooi ,maar ik had toch liever dat geld gehad.

Kijk das nu echt Thailand waar je van alles kan mee maken .

Indien u ook zo een echt  verhaal heeft Uit het leven gegrepen meld het ons dan  via email adres  lowy.cremers.senior@gmail.com

 

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Je kan wat mee maken in Thailand.Kijk goed uit waar je loopt in Bangkok.

Al 9 jaar de beste.3000 fans

Ze kunnen niet meer om ons heen!!!

Een bijdrage van  Hans De Struikelaar uit Bangkok.

Kijk als u op de stoep loopt altijd goed vóór u naar de grond.

De trottoirs van Bangkok zijn berucht vanwege de enorme gaten die er in zitten en meestal ook jarenlang blijven zitten. U kunt zich lelijk bezeren als u daar in valt of er met uw voet in blijft steken.

Ook zijn de trottoirs vaak hobbelig, waardoor u makkelijk struikelt. En tenslotte: soms zijn de randen van trottoirs ineens heel hoog, of staan er brandbluskranen midden op de stoep. Vaak heeft u dat niet in de gaten omdat het zo druk is zodat u die obstakels te laat bemerkt.
Let ook op loshangende draden vanuit de warboel aan electriciteitsdraden -levensgevaarlijk!

Voor het maken van deze foto hebben wij zo’n 100 voetgangers moeten vragen even plaats te maken. Dus nu is de brandkraan goed te zien. Maar gelooft u ons: als u tussen de de duizenden voetgangers loopt die vaak voetje voor voetje voortschuifelen over het trottoir, ziet u deze krengen echt niet meer, en kunt u er zich lelijk aan bezeren. Dat geldt trouwens ook voor de vele oneffenheden en diepe kuilen in de trottoirs, en de vaak belachelijk hoge stoepranden. En als u zich bezeert of flink verwondt is er natuurlijk nimmer ook maar iemand aansprakelijk!

Dit is Thailand

 

Heeft u wel eens  een duikeling moeten maken ivb met slehte stoepen en wegen in Thailand?Meld het ons en we plaatsen het direct.

reageren uitsluitend per lowy.cremers.senior@gmail.com

 

Met dank aan onze sponsors.

onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk 27 uit 2e boek over Kustvaarders in 1960

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  27  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

 

151

Ze wisten niet dat Hein vlak na zijn kortstondige nachtelijke
romantische episode, de pest in had gekregen om dat het beeld van
Willy en de kleine steeds door zijn hoofd dwaalden.
Hij hield zich steeds voor dat hij toch kon doen en laten wat hij zelf
wilde en zich aan niemand rekenschap hoefde af te leggen.
Steeds zag hij weer het ernstige gezicht van Willy voor zich en tot
overmaat van ramp keek Inger over haar schouder hem ook nog eens
verwijtend aan.
Hij dronk snel een paar borrels en trok zich terug in zijn hut,
onduidelijk mompelend, van morgen weer vroeg op.
Hij dacht door de slaapmuts wel in te slapen, maar de beelden
dwarrelden steeds door zijn hoofd.
Nu ging ook de kleine Dirk nog een rol spelen in zijn gedachten, in
zijn mijmeringen wilde hij het ventje pakken maar die rende weg
roepend, jij stout!
Eindelijk viel hij in slaap met de gedachten dat hij morgen Willy zou
bellen, wat hij dan zou zeggen wist hij nog niet, hij wilde alleen maar
haar stem horen.
Uit een grote silo stroomde de lading in de Max, het duurde dan ook
niet lang of de matrozen konden de luiken dicht leggen.
De ouwe die was blijven slapen, stapte aan de wal en met de nodige
raadgevingen aan Ellen, om toch maar vooral voorzichtig te doen,
vertrokken ze naar Terneuzen om na geschut te zijn via de Schelde
naar zee te vertrekken.
Het Engels kanaal verwelkomde hen met een redelijke deining als ze
eenmaal onder Lands End kwamen dan zouden ze er wel van lusten.
Geleidelijk ongemerkt eigenlijk, ronden ze de zuidelijkste punt van
Engeland en kregen ze te maken met de oceaan deining.
De Max voelde zeker dat hij spoedig van eigenaar zou veranderen en
deed extra zijn best.
Ze hadden het niet bijzonder moeilijk maar waren toch blij dat ze weer
naar het noorden konden koersen en zodoende de golven van achteren
in kregen.
Aan niets konden ze merken dat Ellen het niet zo gemakkelijk had.
Ze was trots op haar op komst zijnde kleintje en trok wel eens haar
truitje een stukje omhoog om dan te vragen of wij al wat zagen.

152

Wim knielde dan steevast op zijn knieën, legde zijn oor tegen haar
blote buik en luisterde of hij de op komst zijnde boreling al hoorde
brullen.
Hein kende Wim al heel lang, als je hem vroeger had gevraagd of hij
ooit zo dwaas zou gaan doen, was hij zeker in lachen uitgebarsten.
Zo liepen ze om de beurt hun wachten en lieten Ellen maar slapen als
ze daar zin in had.
Maar koken dat liet ze zich niet afnemen, dat scheelde weer een stuk
werk, alhoewel Wim steeds een smoes verzon om naar beneden te
gaan en haar te assisteren.
Zo als altijd, op een rot tijd kwamen ze in Dublin aan, losten direct
verhaalden naar hun laadplaats en hadden de andere dag al weer een
nieuwe lading onder de luiken.
Je krijgt niet eens tijd om eens lekker uit te waaien knorde Hein, de
Capverdische jongens moesten sparen zeiden ze altijd, die gingen
nooit eens mee de wal op.
In zijn eentje was Hein dan ook meestal snel terug, dronk nog met
Wim een biertje in de mess en dook dan in zijn kooi.
Aan boord was meestal genoeg te doen en ze wilden het schip ook niet
haveloos achterlaten dus schilderden ze de buiten boel nog maar eens
in de weinige tijd die ze hadden.
Het werd steeds later in het jaar de regen en wind hielden hen steeds
vaker binnen.
Ze ronden Lands End toen het weer helemaal omsloeg, de berichten
van het kanaal waren van slecht tot zeer slecht.
Wim overlegde met Hein wat te doen maar ze kwamen er niet uit.
Zou het beter worden of nog een dag zo blijven.
Opeens schoot Wim de affaire met de Gruno hem te binnen, die
hadden ook iets geriskeerd en mis gegokt, nu stond hij voor dezelfde
beslissing.
Geen gedonder zei hij tegen Hein, en zeker niet nu Ellen aan boord is,
we sukkelen naar de Lyme Bay en gaan daar ergens voor anker.
Hein was het gestamp ook al aardig zat en gaf hem groot gelijk.
In de donkere nacht slopen ze naar de beschermende kust. Het leek
wel of de storm het door had dat ze wilden schuilen, het stampen was
over gegaan in slingeren afgewisseld door stampen.

153

Samen stonden ze in het stuurhuis, het was wel Hein zijn wacht maar
Wim wilde persé stand-by blijven, Ellen had nergens weet van en lag
rustig te slapen.
Na een half uurtje hengsten en slingeren, keek Hein Wim eens aan en
vroeg, verbeeld ik het me, het lijkt wel of we steeds schever gaan
liggen.
Wim had ook al wat gemerkt, maar door de woeste zee die haar
golven over de luiken deed spoelen, kon het ook verbeelding zijn.
We gaan met de kop in de wind en stoppen helemaal af dan merken
we het wel, besloot hij mompelend.
Ze lagen nog niet eens stil toen ze duidelijk zagen, de Max lag een
behoorlijk eind over bakboord en kwam niet meer terug.
Ik denk dat de lading is gaan schuiven Hein, dat ziet er niet zo mooi
uit, we moeten zien dat we onder de wal komen.
Ze verlegden de koers een stuk naar bakboord.
Nu de golven niet meer van voren kwamen begon de Max weer
behoorlijk te slingeren.
Uit de luidspreker van de VHF hoorden ze een stem in het Engels met
een sterk accent, wat ze nou van plan waren met hun koers
veranderingen.
Wim vertelde dat ze moeilijkheden met de lading hadden en dat ze
naar de Lyme Bay wilden om de zaak op orde te krijgen.
Gelijk werd er gevraagd door de kustwacht, die het gesprek
waarschijnlijk had opgevangen, hun positie de naam van het schip en
de lading.
Wim gaf hun de informatie met een rustige stem, maar inwendig stond
hij te trillen op zijn benen.
Bij iedere golf scheen de Max een beetje schever te komen.
De kustwacht had nog maar net de hoorn neergelegd of een stem in
het Hollands vroeg, ben jij dat Wim?
Je spreekt met Berend van de vroegere Maasborg, ik kom naar je toe
en geef je wel een oppertje.
Over het woeste water zagen ze de twee toplichten van de schuit van
Berend op zich af komen.
Berend bleek op een nieuw schip te varen van zo’n vier duizend ton
die nu een paar honderd meter bovenwinds van de Max afgestopt
bleef liggen.

154

In de ochtend schemering zagen ze hun redder zwaar slingerend op
een veilige afstand zich aan hun snelheid aanpassen.
Ze slingerden nu nog wel, maar lang zo woest niet meer als toen ze
nog alleen waren.
De kustwacht was onderweg voor als het nodig was, maar dan zou het
toch wel te laat wezen, de Max zou omslaan voor ze er af waren,
voorspelde Wim.
Toch scheen het dat de Max zich nog niet gewonnen gaf.
Dapper ploegde ze zich met een slakken gangetje door het woeste
water.
Wim zag dat ze het met een beetje geluk wel zouden redden en wilde
op de bank gaan zitten, waar hij zich stootte tegen een paar oranje
zwemvesten die op de zitting lagen.
Achter de rode vesten zat Ellen ingepakt met een dikke jas over haar
zwemvest.
Een luide vloek klonk uit zijn mond, waar is dat voor nodig brulde hij.
Helder en beheerst antwoordde ze.
Als er een reddingsboot naar ons onderweg is en een schip in de buurt
om ons op te pikken dan hoef ik toch niet bang te zijn.
Maar ik wil niet dat mijn kindje net zo als op de Gruno verdrinkt voor
dat ik het heb gezien en ik heb de jongens ook naar boven gehaald.
Wim had door de spanning de twee matrozen niet in het stuurhuis zien
komen.
Je moest ook wel goed kijken om de twee zwarte rakkers in het
donker te zien.
Ze lagen half onder de tafel op de grond te wachten wat er zou
gebeuren.
Wim dacht bij zich zelf, wat een kei van een wijf is het toch, terwijl ik
alleen maar oog voor het schip had, had zei de jongens uit bed gehaald
en hun zwemvesten om laten doen.
Berend ’s stem klonk weer uit de luidspreker, het gaat wel een stuk
beter zo hé vroeg hij.
Hij beloofde dat hij naast hun zou blijven varen tot ze in rustiger water
zouden komen.
De reddingboot vroeg om de paar minuten hoe de zaak er voor stond
en dat ze hen al op de radar zagen.

155

Nu het wat lichter was geworden konden ze Berend op de brugvleugel
met een kijker in zijn handen zien staan.
Het was een pracht gezicht, zijn schip slingerde zwaar en nam veel
water over, het gutste van zijn luiken in zijn gangboorden het moest
wel een spectaculair gezicht zijn als ze van zijn schip op de nietige
Max neer keken.
Even later klonk dan ook zijn stem door de VHF, man jullie lijken wel
een aangeschoten eend, het is maar te hopen dat je luiken goed dicht
zitten, het is wel een verdomd griezelig gezicht.
Wim antwoordde dat de luiken geen drup lekten, dat zouden ze de
vorige reis wel gemerkt hebben, toen hadden ze er ook al aardig van
langs gekregen.
Na uren moeizaam worstelen kwamen ze onder de Engelse kust, waar
de reddingboot hun een ankerplaats wees.
Eerst wilde ze dat ze een haven binnen liepen, maar Wim wilde om de
kosten te sparen in de ruimen kijken of ze de lading zelf konden
trimmen.
Eindelijk kon Hein glibberend over de scheve luiken naar voren en het
anker laten vallen, als er nu wat gebeurd, kunnen we zo naar de wal
zwemmen gekscheerde hij.

Nu de spanning en het gevaar was geweken kon hij weer grapjes
maken.
Berend kwam heel voorzichtig langzij en meerde de Max in zijn
trossen als een beschermengel.
De bemanning van de reddingboot stapte aan boord en boot aan om
mee te helpen de lading over te tremmen.
De kapitein had wel commentaar op de stuwage van de lading maar
draaide bij toen hij zag dat ze er ook niet veel aan hadden kunnen
doen.
Toen Hein de zijtanks aan stuurboord vol had gepompt konden ze
zonder gevaar een luik open leggen en de schade bekijken.
Even later stond de bemanning van Berend, hun eigen jongens en de
mannen van de reddingboot eensgezind, als razende te scheppen zelfs
de kapitein van de redders stond in zijn overhemd mee te helpen.
Na een paar uur keihard gewerkt te hebben lag de Max weer recht en
zaten ze doodop, op de lading een flesje bier te drinken.

156

Wim en Berend waren over gestapt en waren met hun kantoren aan
het bellen of ze de verzekering nog in kennis moesten stellen.
De ouwe in Hoorn was heel tevreden hoe hij de zaak had opgelost en
dankte Berend voor de assistentie, als hij in Nederland kwam dan
maakte hij het wel met hem.
Als of er niets was gebeurd zaten ze later op de avond bij Berend in de
salon koffie te drinken en bespraken ze het hachelijke avontuur.
Ze lagen dan wel beschut in een baai maar de wind gierde nog steeds
door de stagen van de mast en de weerberichten logen er ook niet om.
Ze zouden het weer maar eens een dag afwachten en een boeren nacht
gaan maken, besloten de twee kapiteins.
Tevreden dat het zo goed afgelopen was kroop Wim tegen Ellen aan
en legde zijn handen om haar amper opbollende buik.
Jonge wat moet er van jou terecht komen grapte hij.
Zou het ook een meisje kunnen worden vroeg Ellen ontspannen, nu
het gevaar was geweken.
Ze vertelde maar niet dat ze gemerkt had dat de Max steeds meer naar
één kant helde.
Ze had wel eens vaker slecht weer mee gemaakt.
Maar nu had het schip vreemd geslingerd er was iets wat ze niet thuis
had kunnen brengen ze had wel begrepen dat er iets mis was.
Zeuren in het stuurhuis had geen zin, ze had luisterend op de trap het
gesprek gehoord tussen Wim en Hein, en de jongens gewekt.
Ze had de jongste nog uitgescholden, omdat hij wist niet waar zijn
zwemvest was.
Dat is het eerst wat je moet weten als je op een schip komt schold ze
hem uit.
Zachtjes waren ze naar boven geslopen om de mannen op de brug niet
uit hun concentratie te halen, die hadden wel wat anders aan hun
hoofd.
Maar nu ze weer veilig waren was de spanning over, ze herinnerde
zich plotsklaps dat ze niet eens bang was geweest dat er wat zou
gebeuren.
Ze had er op vertrouwd dat Wim de goede beslissingen zou nemen.
Ze kroelde zich nog eens extra tegen hem aan maar merkte dat hij al
sliep.

 

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk.Geef uw mening over dit boek via email aan Lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

 

2e hands Rolex nu veel geld waard. Lowy verkoopt ze in Thailand

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Wat hebben we in de aanbieding ?

Rolex horloge 2000 thb

Auto van  gas/benzine 41000 km op teller 2011 voor 110.000 thb

Bomen chadder om boomstammetjes te verhakselen  voor 10.000 THB

Carin navigatiesysteem  voor Thailand  3000 THB

Groteglazen bierkast  intercooler voor 8000 THB

15.000 usa  films  en series  samen voor 1000 THB

Canon printer met flesjes inkt. voor 500 thb

Zware colomdrilboor  machinevoor 1000 Thb

ZGAN Epson  scanner voor 500 THB.

Completetv  kanalen kastje om alle tv kanalen ter wereld te ontvangen 500 THB

Alarm 4 delige set met recorder voor buiten alarm samen 500 THB

JVC film camera Everio met extra battery voor 3000 thb.

2 goudvergulde highscool ringen uit USA samen 1000 THB

Het zijn allemaal vaste prijzen dus afdingen heeft geen zin.

Bezichtingen  uitsluitend op afspraak via

lowy.cremers.senior@gmail.com

Voor Bed and breakfast hebben we een kamer  a 400 thb  beschikbaar met ontbijt.

Auto met chauffeur die Engels spreekt beschikbaar per dag 1000 THB + brandstof.Alles in overleg voor dagje uit!!!

met dank aan onze sponsors

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com