Waarschuwing tegen VPN met de naam Ultra VPN.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Al 9 jaar de beste

3000 fans,fb en eigen youtube kanaal.

Ze kunnen niet meer om ons heen !!!!!

Ingekomen  email van J  uit  Han Thailand.

Geachte  redactie.

Schenk eens aan dacht aan   een firma die werktonder de naam Ultra VPN

.Blijf er weg !!!!!

Ze leveren een programma voor de pc waarmee je dan onherkenbaar en ontracebaar  alles kunt volgen via de door hen aangeboden vpn landen.

Maar  terwijl er  veelgoede vpn  firma,s zijn  valt deze enorm tegen.

Er hebben zich  bij ons al verschillende mensen beklaagt over de handels wijze van Ultra VPN.

Wat doen ze namelijk.

Ze verkopen mensen een vpn ,en beloven dat je dan  zo wat elke land   kan bekijken.

Zo kun je voetballen  en darten etc  dan bekijken .

Je  kijkt dan  met een gefingeerd ip adres en van uit een ander land.

Maar  normaal werkt elke vpn perfect,echter  Ultra VPN  haald als je eenmaal betaald hebt  diverse landen uit het bestand van je vpn.

Zo wordt je dus opgelicht.

Wil u een complete  vpn  installeren vraag dan van te voren  naar een lijst met de landen die zij je aanbieden.

En  ultra vpn betaald niks terug als er iets  door hun  fout gaat.

Weest dus gewaarschuwd voor  ULTRA VPN

De redactie  is het met de stelling eens:kijk uit welke vpn je kiets en blijf weg bij  Ultra vpn.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

For our Inglish readers.

Dear editor. Give thought to a company that works under the name Ultra VPN .Keep away !!!!! They provide a program for the PC that allows you to track everything beyond recognition and untraceable through the VPN countries they offer. But while there are many good VPN companies, this is very disappointing.

Several people have already complained to us about the manner of Ultra VPN. What do they do. They sell people a vpn, and promise that you can see what every country can see. So you can watch football and darts etc. You then look with a fictitious IP address and from another country.

Normally, every VPN works perfectly, but Ultra VPN takes several countries from the file of your VPN once you have paid. So you will be ripped off. If you want to install a complete VPN, ask in advance for a list of the countries they offer you. And ultra vpn does not refund anything if something goes wrong. So be warned about ULTRA VPN The editors agree with

the statement: watch out which vpn you choose and stay away from Ultra vpn.

 

Gokken verboden in Thailand,maar je kan het overal.Thailand is oke

       

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Een bijdrage van  onze  man  Heintje Gokmans uit Bangkok.

Gokken is verboden in Thailand,maar nergens  gokken de mensen zo veel als in Thailand.

Gaat er iemand dood en staat het lichaam opgebaard  bij zijn of haar huis dan mag men savonds in isaan  gokken onder  toeziend oog van een  meestal omgekochte agent.

Dan is er de  staats lotery elke 15 dagen   waar aan veel Thais verslaafd zijn.

Maar buiten die  staats lottery  is er de zwarte lotery.

Die wordt gerund  meestal door dames en die betaald  veel meer uit als  je wint.

Sommige dames  verdienen aan die zwarte lottery elke 15 dagen  ongeveer 20.000 thb.

En als ze dan nog een domme  farang hebben die ze financieel onderhoud  dan zijn deze dames de slimste van allen.

Soms worden die dames van de zwarte lottery in Thailand door de poplitie opgepakt,maar das geen probleem ze betalen een hoge   som  als theegeld en gaan weer verder.

De meeste schulden die  de Thaise mensen hebben dan ook als oorzaak gokken.

Bij haast elke  grote markt of supermarkt kan je  een  staatslot kopen. De verkoopsprijs is vastgesteld op 100 thb per lot.

Maar de meeste vragen 120 thb.

De dames die met die kistjes vol loten lopen te leuren verdienen goed aan hun omzet,want als ze 120 thb vragen  verdienen ze 40 thb per lot verkoop.

Met dank aan onze Sponsors.

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

udonthanicityweblog@gmail.com

 

Hoofdstuk20 belevenissen op een kustvaarder 1960

       

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk 20 belevenissen op  de kustvaart 1960

Een bijdrage  van een onzer fans.

Wim lag op zijn rug te slapen. Astrid leunde met haar armen op de rand van het bovenbed, ze kon de warme
adem van haar vriend in haar gezicht voelen.
Ze werd ontroerd bij de gedachte dat hij er haast niet meer was geweest.
Ze wilde zijn hoofd vast pakken en op zijn geschonden gezicht kussen, maar dan zou Wim wakker worden
en hij had zijn rust nodig, dus bleef ze maar naar hem kijken.
Astrid moest er wel aan wennen, dat de mannen als ze vrij van wacht midden op de dag naar bed gingen,
maar zij had gemakkelijk praten zij kon heel de nacht naar bed.
Willy had haar verteld, wat er zo al te doen was aan boord, het leek Astrid leuk om voor hen te koken en
bakken.
Als ze nou maar geen last van zeeziekte kreeg, nu gingen ze nog niet zo erg tekeer. Wil had wel eens verteld
dat ze haar eigen met één hand tijdens het koken vast moest houden, maar zo erg was het nu nog lang niet.
Ze hoorde gestommel achter zich, ze draaide zich om en zag de ouwe in de deuropening staan.
Hij legde een hand op haar schouder en streelde met zijn andere hand een blonde krul van Wim zijn
voorhoofd. Ze vond het vreemd. Wim was geen kind van hem en al één en twintig jaar, dat deed je alleen
normaal bij een ziek kind, hij moest wel erg op Wim gesteld zijn dat hij zo deed
Samen stonden ze nog een tijdje zwijgend te kijken, tot de ouwe de hut verliet.
Astrid ging thee zetten in de kombuis, ze was al aardig thuis in de kastjes, ze vond het wel eng om zo maar
in andermans kastjes te wroeten, maar het was hier de gewoonte, ze zou straks maar eens vragen wat er
morgen gegeten zou worden.
Ze zaten weer te wachten in de stuurhut, tot ze met de thee kwam
Ha eindelijk riep Dirk die stond te sturen, daar is de catering.
Ze kon nog net de theepot op de tafel zette en zich vast grijpen aan het kompas, anders was ze onderste
boven gevallen, ze kon nog steeds niet erg aan de plotselinge slingeringen van de Gruno wennen, maar ze
had niet veel last meer van misselijkheid.
Ze ging weer op het krukje in de hoek van het stuurhuis zitten, ze staarde over het schip naar de aan rollende
golven.
Geen enkele golf was hetzelfde, geboeid keek ze naar al dat water, in de verte voer een schip worstelend
tegen de golven met hun mee, meeuwen zweefden op de thermiek boven het voorschip, één meeuw zat
parmantig op het topje van de mast.
Een tweede meeuw deed een aanval naar hem maar hij gaf zijn plaatsje niet af aan de indringer.
Ze vergat haar thee te drinken en bleef naar het schouwspel kijken, ze kon nu wel begrijpen wat de jongens
bedoelden als ze eens vroeg, wat is er nou aan op zee, je ziet allen maar water.
De ouwe kwam balancerend op het zeetje achter haar staan en vroeg, als of hij gedachten geraden had,
begrijp je het nou een beetje Astrid?
Zonder haar antwoord af te wachten, hield hij de theepot voor haar om een tweede kopje in te schenken.
Ze vond al de jongens aan boord zo anders dan aan de wal, die konden alleen maar klieren en wilden altijd
direct onder haar rok voelen, hier voelde ze zich gerespecteerd.
Gisteren toen ze zo beroerd was en Bart haar had geholpen, dat had hij zo als van zelf sprekend gedaan
zonder bij bedoelingen, dat ze het liefst tegen hem aan gekropen was.
Wim was ook zo anders, dan Willy had verteld, totnogtoe had ze er niets van gemerkt dat hij met haar naar
bed wilde, ze was er van overtuigd dat als het zo ver kwam, het van haar uit zou moeten gaan.

108

Ze had wel eens gedroomd, dat ze met Wim in bed lag te vrijen, maar als ze dan onrustig wakker werd,
schaamde ze zich nooit.
Het zou zo natuurlijk zijn met Wim dat ze er ook niet bang voor was als het zo ver zou zijn.
Maar voorlopig zat het er nog niet in, misschien na een paar reizen, ze zou wel zien
Met tegenzin verliet ze de hut en ging aan het werk in de kombuis, haar voorlopige domein de eerste
veertien dagen.
Toen het tijd werd om voor het avondeten te dekken, gleden de borden van links naar rechts over de tafel,
maar de opstaande rand behoedde de borden voor het op de grond te vallen.
Verwonderd merkte ze, toen Dirk om een gebakken eitje vroeg, dat ze zelf ook wel een gebakken ei met
spek lustte, de vette lucht maakte haar hongerig.
Het werd tijd dat Wim gepord werd om wacht te lopen
Astrid ging zich overal aan vastpakkend, vanwege het slingeren en stampen, naar beneden.
Wim lag nog net zo, ze stapte op het benedenbed en gaf hem een kus op zijn mond.
Hij werd wakker en zei, daar heb ik al lang van gedroomd, ooit eens wakker gekust te worden door een
verpleegster.
Hij liet zich van het bovenbed af zakken en trok Astrid in zijn armen,
Astrid sloeg haar armen om zijn blote boven lichaam, ze streelde met haar handen zijn rug. Ze stak haar
handen een klein stukje in zijn onderbroek en voelde zijn stevige billen.
Bang dat ze te ver zou gaan, liet ze hem los en zei, het is tijd om naar de brug te gaan.
Ze was ook bang dat er iemand langs zou lopen, nergens was hier ooit een deur dicht, laat staan op slot.
Wim trok haar nog en keer stevig tegen hem aan, ze schrok er niet van toen ze voelde hoe opgewonden hij
was.
Ze ging en pot koffie zetten en wachtte tot hij fris gewassen in de kombuis kwam, samen gingen ze op het
zeetje naar de stuurhut.
Het was nu pikke donker, alleen het kompas lichtje en in de kaarten kamer brandde een lampje.
Buiten was niets te zien, alleen door het schijnsel van de navigatie lampen kon je de golftoppen voorbij zien
rollen.
Wim nam het roer van Dirk over, dronk nog een vers bakkie met hun mee en verdween met Joost naar
beneden.

De ouwe die de wacht van Joost had overgenomen, dook in de kaarten kamer.
Astrid wrong zich tussen het stuurrad en Wim in en pakte zijn polsen, zo stuurden ze de Gruno naar zijn
bestemming.
De ouwe kwam in de hut en ontstak de dekverlichting in de voormast.
Astrid voelde opeens de armen van Wim verstrakken. Hij ging op zijn tenen staan en keek over Astrid heen
naar het voordek.
Ze voelde instinctief dat hij keek of de kleden nog vast zaten.
De ouwe zei, maak je maar niet bezorgd Wim, dat overkomt ons geen tweede keer, de barometer klimt al
weer omhoog, morgen hebben we het mooiste weer van de kermis.
Wim hield met één hand het stuurrad vast, zijn andere arm sloeg hij om Astrid haar middel.
Ze voelde zijn arm onder tegen haar borsten drukken, ze genoot even van het moment, ze voelde zich intens
gelukkig, met haar vriend ver van huis maar toch thuis.
De ouwe deed de verlichting uit en ging achter in de hut op de bank zitten.
Astrid maakte zich los van Wim en kroop naast de ouwe op de bank.
Niemand zei wat, allemaal genoten ze van de mooi nacht.

109

De wind had de wolken weg geveegd, duizenden sterren twinkelden aan de hemel, de halve maan stond als
een vriendelijk sprookjes gezicht naar het geploeter van de Gruno te staren.
Als het een beetje tegen had gezeten had ik nou tussen die sterren gezeten, begon Wim, hoe hadden jullie in
gods naam in Vaassa gekomen.
Dan had je ons de weg kunnen wijzen, antwoordde de ouwe, maar je tijd was nog niet gekomen, dus sta je
gewoon te sturen.
We hebben al eens vaker in stormweer gezeten, weet je nog, toen we allemaal met ons zwemvest om, in de
stuurhut zaten en die keer met die veerboot, toen waren we er ook dicht bij.
Probeer het nou maar te vergeten, het was een ongelukje en die gebeuren overal op elk moment.
Ja maar als ik niet zo gek had gedaan dan was er niets gebeurd, antwoordde Wim.
Ik ben blij dat jullie nog zo gek doen, ging de ouwe verder, daar blijf ik een beetje jong bij.
Ik ga een beetje in de kaarten kamer zitten rommelen, welterusten Astrid groette hij haar en verdween achter
het schot.
Astrid wilde wel naar bed maar ze wilde ook bij Wim blijven.
Ze ging achter hem staan en sloeg haar armen om hem heen, hij draaide zijn hoofd naar haar toe, zo dat ze
hem op zijn ongeschonden wang kon kussen, ze proefde een zoute smaak.
Ze vroeg heb je het zo moeilijk ?
Ik kom er nooit meer van af antwoordde hij, steeds zie ik de Gruno weer verdwijnen, als ze er weer over
praten, dan beleef ik het weer net zo.

Zolang jij maar bij mij bent gaat het wel maar als je straks weer van boord bent, ben ik bang dat jou wat
overkomt.
Ben je mal jongen, ik zal altijd voorzichtig doen, ik beloof het.
Wim draaide zich om en nam haar in zijn armen, de Gruno voelde dat ze niet meer hoefde te luisteren naar
het roer en koos haar eigen weg.
De golven kwamen nu dwars in, de Gruno begon onbedaarlijk te slingeren, Wim schrok zich rot, liet Astrid
los, die maar net de tafel kon grijpen, en begon als een wilde aan het roer te draaien.

De ouwe kwam uit de kaartenkamer en vroeg , zijn we te ver gevaren?
Hij zag dat Wim weer de oude koers voor lag, keek eens naar buiten en verdween weer zonder iets te vragen
in de kaartenkamer.
Astrid keek door het kleine raampje en zag de ouwe zitten in zijn oude leunstoel zijn handen gevouwen over
zijn enorme buik, met zij voeten tegen het schot zodat hij niet met stoel en al weg zou glijden.
Astrid kuste Wim innig op zijn mond en ging naar haar veilige hutje toe.
Ze vond het heerlijk om in Wim zijn hut te slapen, het was niet groot, maar dat maakte het zo knus, haar
foto stond van af het bureautje, haar aan te lachen.
Ze kleedde zich uit en trok over haar naakte lichaam een nachtpon van Leny aan.

Ze bekeek zich eens in de spiegel en moest aan haar moeder denken, die had ook altijd een lange nachtpon
aan, als ze naar bed ging.
Tevreden kroop ze onder de dekens, bij iedere slingering keek de maan door het portrijspoort.
Ouwe gluurder schold ze goed bedoelt tegen hem, ze probeerde te tellen hoe lang het duurde voor hij weer
tevoorschijn kwam, maar na de vijfde keer viel ze tevreden in slaap.
Ze droomde van Wim dat ze samen op een schip voeren, kinderen speelden op de luiken. Dirk met een lange
baard, was de kapitein en mopperde, laat die jong nou eens wat rustiger doen.
Wim kuste haar en zei, laat die ouwe maar mopperen, ik moet je even vasthouden.

110

Ze voelde de warme lippen van Wim, langzaam werd ze wakker, ze had gedroomd, maar de kussen waren
geen droom.
Wim zat op zijn hurken voor het bed, over haar heen gebogen.
Ze pakte zijn handen en vroeg, heb ik zo lang geslapen?
Wel nee meid, antwoordde hij, ik moest zo genaamd naar de wc, ik moest wel nodig, maar, nodig jou
zoenen.
Gekke vent antwoordde ze, ze nam zijn hand trok hem onder de deken en legde hem op haar borst.
Wim wist niet wat hem overkwam, hij voelde haar zachte warme vlees door de dunne stof van haar
nachtpon.
Zachtjes knede hij haar borstje, het was niet de eerste keer dat hij een borst had vast gehouden maar die van
Astrid voelde veel liever aan, zachter, steviger, hij wist het niet meer, het duizelde door zijn hoofd.
Even bleven ze zo van elkaars warmte genieten, toen stond Wim op en zei, ik hoop dat ik de schuit op koers
kan houden.
Hij kuste haar handen en verliet de hut, Astrid hoorde hem in de gang, een schril liedje fluiten, eigenlijk iets
te hard voor de slapende jongens.
De andere dag wilde ze eens een andere broek aan trekken, ze zocht uit de collectie van Leny een passende
kleur, maar het viel tegen, Leny was wel wat dikker dan zij.

In de kombuis moest ze telkens haar broek omhoog trekken.
Dirk en de ouwe zaten het gedoe van uit de messroom te bekijken.
Van mij hoef je hem niet om hoog te houden hoor, pestte hij haar, volgens mij heb je heel mooie benen.
Zal ik dat eens aan Willy vertellen, dreigde ze en hield met haar ellebogen de broek tegen zich aan gedrukt,
die weer naar beneden dreigde te zakken.
Wacht maar even zei de ouwe, en haalde een paar bretellen uit zijn hut vandaan, knoopte ze van achteren
vast, draaide haar om en propte zonder pardon haar bloes tussen haar broek schoof de riemen op maat en
bromde, nu heb je geen last meer van die vieze jonge kerels.

Astrid leek wel een deern uit Tirol, de bretellen wilden eigenlijk wel links dan wel rechts van haar
welvingen.
We lachten om haar gedoe, en vroegen is het mogelijk dat we vanmiddag braadworst eten?
Morgen zouden we op onze losplaats komen, het weer was, zo als de ouwe al had opgemerkt, enorm
opgeknapt, de wind was gaan liggen en zo als altijd was ook de zeegang verdwenen.
Daarvoor in plaats, kregen we de eerste sneeuw, zachtjes dwarrelden de vlokken op de Gruno neer en
bedekte alles met een witte donsdeken.
Prachtig om te zien, merkte Astrid op..
Maar wij moesten die troep, zoals wij het noemden, voor dat we konden gaan lossen, van de luiken vegen.
Sneeuw is mooi maar niet op een schip mopperde de ouwe, ik merk er nooit wat van, mengde Bart zich in
het gesprek, in de machinekamer heeft het nog nooit gesneeuwd.

We zullen wel zien antwoordde Astrid, morgen zou ze stiekem een sneeuwbal naar beneden gooien, bij de
gedachte alleen had ze al voorpret.
Net voor donker liepen ze de haven van Vaassa aan, verlaten schoven ze aan de kade die onder een dikke
laag sneeuw lag.

Kranen stonden roerloos, wezen met hun neus naar de hemel, alles zat onder een witte vacht.
Alleen de autobanden van de vastmakers hadden een spoor door de ongerepte sneeuw getrokken.

111

Astrid wilde perse nog door de verse sneeuw lopen,
Met een paar laarsjes van Leny stapten zij en Wim door de poedersuiker.
Ze liepen langs de kade naar een verderop liggende Hollandse coaster.
Door de portrijspoorten scheen een lichtstreep over de kade, het bleek de Maasborg te zijn, die ze al een paar
maal op zee tegen waren gekomen.
Wim vertelde het verhaal van die keer dat ze de ouwe en Joost zo beet genomen hadden in Ipswich, ergens
denk ik dat de ouwe besloten heeft, om met Dirk in zee te gaan, vertrouwde hij Astrid toe.
Misschien ga ik ook nog wel naar school ging Wim verder, tegen die tijd is Dirk rijp voor kapitein en kan ik
bij hem varen als stuurman.
Plotseling kneep Astrid Wim in zijn arm, moet je kijken zei ze, twee konijnen huppelden door de verse
sneeuw, als we ze nu na lopen, kunnen we zien waar ze wonen.
We volgden hun spoor en kwamen bij grote stapels hout, waar de sporen ophielden om dat er geen sneeuw
meer lag.
Rondom hun veilige schuilplaats waren ontelbare kleine pootafdrukken te zien, zeker een groot gezin grapte
Wim.
Astrid bukte zich en pakte wat sneeuw in haar handen, gooide het naar Wims hoofd, het koude spul kroop
tussen zijn kraag van zijn jas naar binnen.

Een spel begon wat al jaren door hun voorgangers was gespeeld, het duurde maar even en ze rolden door de
sneeuw als jonge kinderen.
Opeens werden ze beschenen door een zoeklicht van de Maasborg, en stem brulde; wat moet dat daar.
Er sprongen twee jongens van de Maasborg aan de wal en kwamen naar hun toe gerend.
Verbouwereerd bleven ze op een afstandje staan, verrek zei de ene, het is een meisje, hij begon vervolgens
bulderend te lachen.
We dachten dat jullie een robbertje aan het vechten waren, en wilden jullie uit elkaar halen, zin jullie van de
Gruno, vroeg er één.
Ze kneden een paar sneeuwballen en bekogelden Astrid en Wim.
In korte tijd ontstond er een kompleet sneeuwballen gevecht.

Toen ze er genoeg van hadden, nodigden ze Wim en Astrid uit voor een bak koffie, leuk weer eens een paar
Hollanders te horen zeiden ze.
We liepen met ze mee, het was haast net zo’n zelfde schip als de Gruno.

In de kombuis deden ze hun met sneeuw beplakte jassen uit en werden in de salon geloodst.
Er zat een jonge vrouw op de bank, met een brijwerkje.
Ze stond op en zei, ik ben Wieteke, de vrouw van de kapitein en knikte met haar hoofd in de richting van de
jongste van de drie mannen.
Dat ze zwanger was, was niet te overzien, Astrid keek onbewust naar haar dikke buik.
Met haar hand op haar buik vertelde ze nog een paar weken, dan komt de kleine, dit is mijn laatste reis, dan
ga ik aan de wal.
Berend haar man kwam met een koffiepot de salon in, verrast keek Astrid naar de jonge vent.
Hij moest wel ouder zijn als hij er uit zag, uiteindelijk was hij al kapitein.
Astrid voelde zich direct op haar gemak, Wieteke had de gave om iemand gelijk op zijn gemak te laten
voelen.

Berend en zijn stuurman waren echt kwajongens, zagen de wereld nog voor één groot speel- veld aan.
Niet dat er niet gevaren moest worden maar ze hadden nog niet het ernstige over zich, als dat bij de Gruno
het geval was.

 

Elke dag een hoofdstuk,geef uw mening via

lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

udonthanicityweblog@gmail.com

 

 

 

hoofdstuk 19 belevenissen op een kustvaarder 1960

       

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk 19  de kustvaart 1960

Een bijdrage  van een onzer fans.

Ik had wel waardering voor die vissermannen, maar nu kon ik ze wel vervloeken mijn beste maat lag in zee
en zij maakten het voor ons onmogelijk om bij hem in de buurt te komen.
En kwartier geleden had hij mij nog in m’n kraag gegrepen, nou was hij misschien wel verzopen, hoe
zouden we het aan Astrid moeten vertellen, wat zal ze huilen, Willy had al eens verteld hoe gek ze op Wim
was, maar dat ze eerst eens de kwajongen beter wilde leren kennen. Nu veranderde Wim zijn leven, maar het
was maar van korte duur geweest, hij was vast wel verdronken, meer als een half uur kon je het niet
uithouden in zee met al die golven over je hoofd.
Hij kon wel goed zwemmen, ik moest ineens denken aan Rostock waar we aan het zwemmen waren
geweest en in Lulea met die Zweedse meiden, ik kon wel janken om op zo’n manier je beste maat te
verliezen, hij die altijd in was voor een rottigheidje, maar in stilte een eenzame knul was.
We konden de viskotter maar net vrijvaren en draaiden weer naar stuurboord naar de plaats waar de ouwe
vermoedde dat Wim moest vechten voor zijn leven, het werd wel al een beetje lichter aan de hemel, maar
toch te donker om zijn blonde krullenbol te ontdekken.
De kotter wende ook weer naar onze kant, wat zijn die kerels nou toch van plan schreeuwde de ouwe.
Kunnen we ze niet op de marifoon bereiken vroeg Joost, natuurlijk maar waarom roepen ze ons dan niet aan,
wij draaien toch ook rondjes ze moeten toch wel merken dat er wat aan de hand is.
Gvd, de ouwe vloekte als een dragonder, wat ik hem nog zelden had horen doen, de marifoon staat nog
steeds op een verkeerde frequentie riep hij, geen wonder dat ze ons ook niet gehoord hebben. Snel draaide
hij aan een paar knoppen en daar klonk duidelijk.
Hallo Gruno, hallo Gruno, hoort u ons, geef nou eens antwoord verdomme.
Ja Ja, hier is de Gruno antwoordde de ouwe, we zitten in moeilijkheden we hebben een man over boord en
we zijn hem uit het gezicht verdwenen, hij moet bij jullie in de buurt drijven, over.
Nou dan kunnen we jullie wel vertellen dat je Astrid niet hoeft te bellen, over, klonk het rustig van uit de
luidspreker
We keken elkaar aan, hoe konden zij nou weten dat Wim zijn vriendin Astrid heet.
Maar het antwoord liet niet lang op zich wachten.
We hebben hier een knul opgevist die is half bewusteloos, maar rum lust hij nog wel met een kettinkje om
zijn nek met Astrid er op geschreven, is dat de man die jullie zoeken, over.
De ouwe brulde terug, ja dat moet hem zijn, maar hoe wisten jullie dat wij een man overboord hadden, over.
Wij voeren al een tijdje achter jullie aan en zagen aan het zoeklicht dat jullie in moeilijkheden waren, maar
jullie waren niet over de marifoon te bereiken en ineens zagen wij in het licht van onze lampen een man
voorbij drijven die graag bij ons aan boord wilde komen, hij is er wel, maar één van onze jongens is met een
naald en draad zijn kop aan het hechten, ze zijn zoiets niet gewend maar hij had nog een vers litteken op zijn
buik en dat gebruiken ze als voorbeeld, hij zal er wel niet mooier op worden maar anders bloed hij dood en
dan hebben wij er ook niets meer aan, over, eindigde hij laconiek,
Dat is goed nieuws antwoordde de ouwe, naai desnoods zijn reed maar aan zijn wenkbrauwen vast, als hij
maar leven blijft. over.
Nou dat zou wel eens kunnen klonk het terug van de kotter, vier man moeten hem op de tafel vast houden
anders dondert hij er van af, want we slingeren een beetje, over.

102

Een beetje slingeren noemen ze dat, zei Joost, ze zitten meer onder dan boven water,
.Dat zeggen ze van ons ook, antwoordde de ouwe. Ze zullen inderdaad wel moeilijk een mooi litteken achter
kunnen laten, als ze maar niet denken dat ze aan het fileren zijn, de ouwe was zo blij dat Wim gered was, dat
hij een grapje kon maken, er was een grote last van zijn schouders gevallen.
We nemen hem wel mee naar Lauwersoog, Gruno! Klonk het weer van de overkant.
Hij is er niet best aan toe en we krijgen hem toch niet bij jullie aan boord, met dit weer. Via Scheveningen
radio houden we jullie wel op de hoogte, over! En met een stoot op de luchthoorn verdween hij richting
Nederland. Met een brok in onze keel keken we naar het verdwijnende dappere scheepje dat de machtige
golven trotseerde.
Ik zal wel iemand bellen in Nederland die hem in Lauwersoog op komt halen en vast bedankt, we maken het
wel eens een keer goed. En een goede reis, over!
We namen onze oude koers weer op naar de Elbe, de ouwe vroeg een gesprek aan via Scheveningen radio,
met zijn vrouw, hij vertelde in het kort wat er gebeurd was en dat zij maar moest kijken hoe erg Wim er aan
toe was, dan konden ze altijd nog zien wat te doen.
Het leek er op dat de Noordzee zijn gram had gehaald en nu met het krieken van de dag, wat aan het af
nemen was.
Het was al avond toen we Brunsbuttel aan liepen. De ouwe sprong snel aan de wal en belde naar huis,
enkele minuten later kwam hij het kantoortje weer uit, hij gebaarde, van ze zijn helemaal gek.
Hij klom aan boord en zei, Wim komt weer aan boord, hij was in het ziekenhuis geweest en is opgehaald
door Leny, maar hij wil in geen geval naar huis, daar heeft hij toch niets te zoeken zei hij.
Leny had gezegd dat het niet mogelijk was, dat hij eerst maar eens moest bij komen van de schrik, maar hij
wilde nergens van weten.
Leny brengt hem met Astrid vannacht nog naar Kiel, als we het niet goed vinden monstert hij gelijk af en
gaat wel ergens anders varen.
Op een schip waar ze hem niet stiekem over boord gooien, had hij grappig gezegd.
We hadden tijd genoeg, voor wij in Kiel waren, dan waren zij met de auto ook wel aanwezig.
Gespannen van de zenuwen, stuurde Dirk de Gruno door het Kielerkanaal, steeds maar denkend aan Wim,
hoe zou hij er uit zien, hij was een harde en hij zou er wel snel bovenop komen, maar het was toch niet niks,
je schip weg te zien varen met de wetenschap dat je nog maar een paar uur te leven hebt, in een woeste zee.
We meerden af aan de Thyssenkaai om te provianderen, tegen die tijd zou Leny met haar passagiers wel
arriveren.
We sleepten groenten, fruit, drank en sigaretten aan boord voor minstens veertien dagen,
telkens kijkend of er geen auto stopte met Wim. Onverwacht stonden ze toch nog aan de kade.
Wim stapte uit, in een veel te grote broek, had hij zeker van de viskotter mee gekregen.

Een verband om zijn
arm en een grote pleister op zijn wang.
Hallo rotzakken, riep hij, jullie dachten zeker van me af te wezen hè!
Hij deed alleen maar stoer, want toen de ouwe hem omarmde als een verloren zoon, liepen de tranen over
zijn beschadigde wangen.
Leny trok Astrid aan haar arm over de gangway, laat ze maar even Astrid, zei ze we doen net of we niets
zien, hij heeft het er moeilijk genoeg mee.
Even later kwamen ze met zijn allen in de messroom, aan niets kon je zien dat ze daarnet zo emotioneel
waren geweest.

103

Wim vertelde hoe hij de Gruno weg zag varen, maar hij dacht ze draaien om en ik klim weer aan boord,
maar de golven sloegen over mijn hoofd heen, het zoute water brandde in m’n ogen, ik kon de Gruno steeds
slechter zien. Twee maal dacht ik nog even, ik leg zo weer in mijn eigen kooi. Maar ineens toen ik door had
dat ik nooit met dit weer aan boord kon komen, moest ik aan Astrid denken, die zou ik nooit meer in mijn
armen kunnen knuffelen.
Opeens was daar die kotter, jullie lagen op de golven te rijden een eind uit de buurt, hij had zijn longen uit
zijn borst geschreeuwd, maar ze wisten wat ze zochten en zagen me in het licht van hun deklampen drijven.
Er was een man overboord gesprongen, met een eind touw om zijn middel, zo hebben ze me aan boord
getrokken, maar omdat het schip zo slingerde, ik ben met mijn gezicht tegen de boeiing geslagen en dat had
een gapende wonde veroorzaakt.
Ze hebben me spiernaakt uitgekleed en op de tafel gelegd, waar ze de hechtingen op zijn buik zagen.
Wie kan er hechten had er één gevraagd, hier kan je zien hoe het moet. Niemand had de moet om het te
doen, tot er een machinist uit de motorkamer kwam kijken hoe hij het maakte.
Die had gezegd, als jullie hem vast houden dan knoop ik hem wel dicht.
Met naald en draad uit de verbandtrommel, had hij, onder helse pijnen, met als voorbeeld zijn fietswond, zijn
wang weer dicht genaaid.

Als verdoving hadden ze een fles rum open getrokken, maar de helft hadden ze zelf maar op gedronken.
Soms stak hij een vinger in mijn mond, om het vel strak te houden en die smaakte naar dieselolie.
Later hebben ze me in een kooi vast gebonden, door de rum ben ik in slaap gevallen.
In Lauwersoog hebben ze me aan de wal gebracht, waar een dokter naar mijn wond heeft gekeken.
De dokter gaf de mannen een pluimpje voor de nette hechtingen en vroeg wie het had gedaan.
De machinist melde zich.
Ik had het kunnen weten dat iemand uit de vetkuil het gedaan had zei de dokter, Ik vond het al zo gek dat hij
van die vuile vegen op zijn wang had , ik dacht eerst dat het blauwe plekken waren maar het bleek machine
olie te zijn.
Daar heeft nog nooit iemand infectie van gekregen hoor, verontschuldigde de machinist zich.
Leny was hem komen op halen zijn plunje was kapot gescheurd, toen had één van de bemanningsleden hem
een broek en trui gegeven en gevraagd, gooi hem maar weer eens aan boord als we jullie tegen komen, ruige
lui die vissersmannen.

Hij vertelde het hele verhaal als of hij een avondje was wezen stappen.
En de dokter had gezegd dat hij per dag één flesje bier moest drinken en een borrel voor iedere maaltijd,
grapte hij maar het lachen ging hem slecht af, de hechtingen trokken als de pest.
Maar waarom ben je niet naar huis gegaan, wilde de ouwe weten?
Wie zou mij moeten verzorgen als ik thuis ben antwoordde Wim triest, dan kunnen jullie het beter, jullie
laten mij toch niet in de steek ? vroeg hij een beetje angstig, ik kan toch op onze losplaats naar een dokter?
Maar ik ga niet in je mond zitten peuteren zei Bart, ik ook niet zei Joost.
Ik heb er ook geen ervaring mee zei, Dirk maar als het niet anders kan dan doe ik het wel, Maar waarom gaat
Astrid niet een reisje mee, kan ze gelijk een beetje koken en je wond verzorgen, opperde de ouwe.

104

Wim keek de ouwe aan, zat hij nou de zaak in de maling te nemen.
Astrid had niets bij haar, ze zouden hem alleen maar afleveren en dan weer terug naar Zaandam gaan.
Maar de ouwe zat ernstig te kijken, en vroeg aan Leny heb jij niet een paar spullen voor haar, met een
hoofdknik duidde hij op Astrid, anders haal gauw wat in de stad.
Jullie vrouwen hebben altijd wat bijzonders nodig dat zal hier wel te krijgen zijn.
Samen gingen de vrouwen de slaapkamer van de ouwe in. we hoorden ze soms giechelen
Het was net als bij Willy, herinnerde Dirk zich, de meisjes en Leny mochten elkaar al van af de eerste
ontmoeting.
Er waren wat tegenstellingen tussen Willy en Astrid, Willy was blond met een paardenstaart daarentegen
was Astrid kort geknipt en donker, Willy was spontaan op het brutale af, Astrid eerder wat rustiger en de kat
uit de boom kijkend.
Eindelijk kwamen de dames uit de slaapkamer van de ouwe, wonderlijk genoeg had de ouwe helemaal geen
haast met vertrekken, nou we hebben wel wat gevonden hoor wat zij van mij aankan, zei Leny lachend, het
is allemaal wel een maatje te groot, maar voor aan boord is het wel redelijk, dan gaan jullie maar niet aan de
zwier.

Dus dat is geen probleem, als we nou eens gaan bellen naar de Zaan of ze er geen probleem
van maken, dat ze een paar dagen weg blijft, we moeten het maar een beetje aan dikken.
Leny en Astrid liepen naar de wal om in het kantoortje te gaan bellen.
Wim zat op hete kolen, het zou prachtig zijn als ze mee zou varen, niet dat het nodig was, hij voelde alleen
zijn wang wat trekken met lachen en wassen, infectie was ook niet mogelijk, als die machinist zijn handen
niet had gewassen zou hij er niets van over houden.
De zuster in het ziekenhuis had de wond schoon gemaakt, samen met de dokter hadden ze naar het
kunststukje staan kijken en gezegd, die vent die dat genaaid heeft kan vast mooi borduren, je zal er een mooi
lidteken aan over houden.
Ik heb een vriend zei de assistente die heeft ook zo’n snee in zijn wang, haast op dezelfde plaats en daar door
ben ik verliefd op hem geworden.
Wim had geantwoord, als mijn vriendin me niet meer wil, kom ik wel eens langs, de zuster had tot achter
haar oren gebloosd, met haar koele vingers een pleister op de wond geplakt, verteld hoe hij zijn wond moest
laten verzorgen en was snel achter haar bureau gaan zitten.
Ondanks zijn avontuur was hij zijn kwajongens streken nog niet vergeten.

Als hij terug dacht aan het uur dat hij in zee lag, brak Wim het koude zweet uit, in de auto was hij even weg
gedommeld en met een schreeuw wakker geschrokken, hij beleefde weer dat hij de Gruno weg zag varen en
dat hij dacht dat hij zou verdrinken.
Leny had Astrid eens aangekeken, en later toen ze in de slaaphut waren, waren ze het er over eens dat Wim
zich groot hield, maar nog niet over zijn avontuur heen was.
Het kwam eigenlijk wel goed uit dat Astrid mee kon varen, kon ze hem een beetje in de gaten houden.
Ze kwamen weer terug uit het kantoortje, Astrid stak een arm door die van de ouwe en vroeg, willen jullie
echt dat ik voor jullie de eerste dagen ga koken?
We nemen het risico wel antwoordde de ouwe en laten we dan maar snel vertrekken voor je van gedachten
gaat veranderen.
Leny nam afscheid en stapte in haar auto, ze had een lange rit voor de boeg, zonder Astrid, maar ze was
lang genoeg zeemansvrouw om niet te morren, in stilte was ze dankbaar dat ze Wim aan boord had gebracht,
het had ook heel anders af kunnen lopen.

 

105

We gooiden los en vertrokken richting Oostzee, de wind was hier ook stormachtig, het kon wat worden met
Astrid, zij wist niet of ze zeeziek zou worden.
Maar voorlopig zouden we nog een paar uur onder de kust varen voor we zouden gaan slingeren.
Wim was met Dirk naar voren gelopen om naar de plek te gaan kijken waar alle ellende was begonnen.
Dit maal zaten de keggen goed op zijn plaats, we waren weer eens gewaarschuwd dit zou ons geen tweede
keer gebeuren.
Wim keek steeds naar Dirk, die werd er helemaal zenuwachtig van, kom op Dirk begon hij wat is er, zit je
iets dwars?
Nou ja dwars, ik wilde jullie bedanken voor wat jullie allemaal gedaan hebben, nadat ik in de plomp lag,
maar het was eigenlijk mijn eigen schuld.
Hij stak me een hand toe en zei, ik zal het nooit vergeten.
Ik trok hem tegen me aan, we omarmden elkaar als of we twee broers waren.
Van af de brug keken de ouwe Astrid en Joost naar het tafereel op het voordek.
Daar kom je niet tussen Astrid, sprak de ouwe glimlachend, als je ruzie krijgt met Wim, heb je het ook met
Dirk.
Je moet hem maar goed in de gaten houden, tijdens de reis, hij doet wel stoer maar er is wat door hem heen
gegaan toen hij overboord lag.

En je mag het nooit verder vertellen, maar toen hij wegdreef, riep hij je naam steeds weer tot we hem niet
meer konden horen.
Het is een flierefluiter, maar ik denk dat jij hem wel onder controle krijgt, hij is eigenlijk alleen op de
wereld, doe daarom een beetje voorzichtig met hem.
Astrid keek nog even naar de twee vrienden, die nu langzaam over de luiken naar achteren liepen en ging
naar de kombuis om een maaltijd in elkaar te draaien voor ze in open zee zouden komen.
Het was weer gezellig met een vrouw aan boord, ze dronken koffie in het stuurhuis allemaal waren ze
vroegtijdig aanwezig.
Astrid zat op het krukje in de hoek onder het haakje waar eens de rode schoentjes uit Lulea hadden
gehangen, wie ze weg had gegooid, wist niemand maar opeens waren ze verdwenen.
De Gruno begon zachtjes te duiken in de aanrollende zeegang.
Astrid voelde haar maag protesteren, de koffie smaakte haar niet meer.
Bart zag het aankomen en deed de deur op het haakje voor wat frisse lucht, zeeziekte en zware shag rook
maakten het er voor Astrid er niet gemakkelijker op.

Hij dacht weer aan Steef, die over zijn handen had gekotst in de machinekamer en er toen overheen was,
Hij lokte met een smoes Astrid naar beneden.
Nauwelijks waren ze in de kombuis of Astris voelde haar maag omhoog komen.
Snel bracht Bart haar naar buiten en hield haar vast toen ze net op tijd haar hoofd over de boeiing kon buigen
om te kotsen.
Ze keek Bart zielig aan en zei, het begint al goed he, net buiten en al ziek.
Dat is niet erg antwoordde Bart en vertelde het verhaal van Steef.
Ze bleven nog wat achter het dekhuis staan, er zal nog wel meer komen hoor zei Bart en dan wat eten dan
ben je er over heen.
Weer kwam er een golf uit haar maag omhoog, ze keek Bart zo zielig aan dat hij haar wel tegen zich aan
wilde drukken, maar ze zag hem aankomen ze zou hem zo in zijn overal kotsen.

106
Ze boog haar lichaam over de boeiing, Bart zag haar kettinkje met een hangertje in de gevarenzone
bengelen, te laat trok hij het opzij, haar warme maaginhoud kwakte over zijn hand.
Gedve iedereen schijnt mijn handen als kotsbak te gebruiken, mompelde hij, maar liefdevol trok hij Astrid
naar binnen en begon een beschuitje voor haar te smeren.
Astrid wilde niets eten, ze voelde haar maag weer opspelen, maar Bart was niet te vermurwen, opeten,
gebood hij, dan is het zo over.
Met moeite slikte ze de biscuit naar binnen, ze schaamde zich dood toen ze zag dat ze Bart over zijn hand
had gekotst.
Maar hij had gewoon zijn handen gewassen en was wat te eten voor haar gaan maken alsof het de gewoonste
zaak van de wereld was.
Ze had de biscuit naar binnen gewerkt en voelde zich een stuk beter, het zou een mooie zaak zijn, was ze
speciaal voor Wim te verzorgen mee gegaan en nou werd ze verzorgd door de machinist.
Wim kwam de kombuis binnen en vroeg, Florece Naitingale zou je mij even willen helpen?
De pleister moest er af en nieuwe zalf er op, uiteindelijk was ze daarvoor mee gegaan.
Ze pakte nog wat wankelig op haar benen staand, de verband spullen trok de oude pleister voorzichtig van
Wim zijn wang af.
Ze schrok niet van de wond, het zag er niet zo erg uit als ze vermoed had.
Met mooie kleine steekjes hadden ze op de viskotter de wond tegen elkaar genaaid, als een scheur in een
overhemd.
Ze streek de zalf met haar vinger over de hechtingen, plakte er een nieuwe pleister op en zei, klaar is Kees.
Wim had haar tijdens die bezigheid met beide handen om haar middel vast gehouden.
Ondanks dat Astrid zich nog niet zo lekker voelde, kroop een kriebelend gevoel door haar lichaam heen.
Ze wrong zich los, gaf Wim een kus op zijn mond en zei, ik moet voor het eten gaan zorgen.
Wim likte langs zijn lippen en vroeg, heb je uit de pan staan snoepen, gadverdamme wat ik nou proef, lijkt
nergens op.

Bart die het schouwspel had staan te bekijken, schoot in de lach en zei, met een knipoog naar Astrid, een kok
verraad nooit zijn recepten.
Astrid kleurde tot achter haar oren en begon driftig aardappelen te schillen, merkwaardig genoeg merkte ze
niets meer van het slingeren van de Gruno.
Ze hoopte maar dat ze er overheen was, maar uit de verhalen van Willy zou dit nog wel niet het ergste zijn.
Ze moest nog de hut van Wim voor haar in orde maken, Wim zou in de hut naast haar bij Dirk in het
bovenbed slapen.
Eigenlijk had ze veel liever bij Wim geslapen, maar ze wilde eerst eens kijken of Wim wel van haar zou
blijven houden zonder dat ze met hem naar bed zou gaan.
En de ouwe wilde ze ook niet ergeren, ze had van Willy gehoord dat hij er in het begin tegen was geweest
dat zij bij Dirk in de kooi kroop, ze had al de tijd en voorlopig was ze nog niet helemaal vrij van zeeziekte.

In stilte schoot ze in de lach, stel je voor, ze zou met Wim liggen vrijen en dan zou ze heel de boel
onderkotsen, het was al mooi genoeg dat ze Bart over zijn hand had gekotst.
Toen ze het eten klaar had, had ze toch geen trek in warm eten, ze maakt voor zichzelf en paar boterhammen
klaar die ze met moeite naar binnen werkte.
Wim ging na het eten naar zijn kooi, hij wilde perse normaal wacht lopen.
Toen ze af had gewassen, ging ze eens bij hem kijken.

Wordt vervolgd.

 

Elke dag een hoofdstuk,geef uw mening via

lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

udonthanicityweblog@gmail.com

 

 

Reis advies Thailand : Tot 30 Juni komt u er niet meer in!!!

Al 9 jaren de beste

Ze kunnen niet meer om ons heen !!!!!

 

Een bijdrage van onze internet  wachter Hugo Pannekoek Arnhem

Coronavirus: veelgestelde vragen reisadvies Thailand

De Thaise overheid neemt maatregelen om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Hieronder leest u de antwoorden op de meestgestelde vragen over deze maatregelen. Lees ook het reisadvies voor Thailand.

 

Hulp gestrande reizigers

Bent u momenteel in Thailand en heeft u hulp nodig? Bel dan +31 247 247 247 (24 uur per dag, 7 dagen per week). NB. Vanwege drukte aan de telefoon kan de wachttijd oplopen.

Wat is de actuele situatie in Thailand?

Op 25 maart 2020 is een noodverordening ingevoerd die voorlopig geldt tot 31 mei 2020. Als gevolg hiervan zijn in Thailand veel openbare gelegenheden gesloten. Supermarkten en apotheken zijn open. Sinds 3 mei zijn verschillende restricties versoepeld waardoor steeds meer winkels en restaurants heropenen. Geopende locaties hebben maatregelen getroffen om aan de regels van de overheid te voldoen. Zo kan u bijvoorbeeld worden gevraagd om u te registreren bij het betreden van een winkelcentrum of supermarkt.

Thailand heeft de sluiting van alle grenzen voor inkomende reizigers verlengd tot 30 juni. Reizen naar of via Thailand is niet mogelijk, behalve voor personen met de Thaise nationaliteit, en personen met beroepen in de transportsector zoals piloten. Voor personen die wel Thailand in kunnen reizen, is een ‘fit to fly’ verklaring verplicht.

Door de noodverordening is het reizen tussen de provincies beperkt mogelijk. Bent u in het bezit van een vliegticket naar Nederland, dan kunt u kosteloos een begeleidende brief aanvragen bij de ambassade. Deze brief maakt het makkelijker om checkpoints te passeren als u over land reist.

Gezondheidsverklaring

Bent u in Thailand en wilt u naar Bangkok reizen, dan heeft u geen gezondheidsverklaring nodig.

Lokale maatregelen
Verschillende vliegvelden zijn sinds 1 mei 2020 weer geopend voor binnenlandse vluchten en internationale vluchten. Bij aankomst kunnen de lokale autoriteiten u verplichten om in quarantaine te verblijven. Voor een up-to-date lijst van geopende vliegvelden en de voorwaarden waar men aan moet voldoen bij aankomst raden we u aan om de volgende pagina in de gaten te houden.

Blijf op de hoogte
Het is belangrijk om via de media en lokale overheden goed op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen. Wij raden u aan om de volgende websites in de gaten te houden: PR Thai GovernmentOffice of International Cooperation DDC MOPHTourism Authority of Thailand Newsroom en Civil Aviation Authority Thailand.

Ik zit nu in Thailand, moet ik terug naar Nederland?

Nee. Maar wij raden u wel aan om te overwegen of een langer verblijf in Thailand noodzakelijk is. KLM voert verschillende vluchten per week uit naar Amsterdam.

Ik wil terug naar Nederland, wat moet ik doen?

U heeft al een ticket voor de terugreis

Neem contact op met uw luchtvaartmaatschappij, ook als uw vlucht is geannuleerd. Misschien kan uw luchtvaartmaatschappij een alternatief bieden. Het is erg druk, maar heb geduld en blijf het proberen.

U heeft nog geen ticket voor de terugreis

Boek een ticket voor een vlucht naar Nederland. Er zijn minder vluchten, maar het is nog steeds mogelijk om vanuit Bangkok naar Amsterdam te vliegen. KLM vliegt nog rechtstreeks, voor een overzicht van vluchten zie de KLM website. Lufthansa en Qatar Airways verzorgen dagelijks vluchten met overstap. Let op! Tickets kunnen duur zijn.

Lees de laatste informatie over wijzigingen in het luchtverkeer op de Engelstalige website van de International Air Transport Association (IATA).

Ik ben niet in Bangkok

Kom zo snel mogelijk naar Bangkok, vanwaar vrijwel alle internationale vluchten vertrekken. Houd er rekening mee dat u vanaf uw locatie mogelijk moeilijker naar de Thaise hoofdstad kunt reizen vanwege de corona-maatregelen. Het laten zien van een geldig vliegticket maakt het mogelijk om over land naar Bangkok te reizen.

Ik woon in Thailand, maar ben in het buitenland. Kan ik nog inreizen?

Thailand heeft alle grenzen gesloten voor inkomende reizigers in ieder geval tot 30 juni, behalve voor personen met de Thaise nationaliteit en personen met beroepen in de transportsector zoals piloten.

Heeft u vragen over de voorwaarden waaraan u moet voldoen om in Thailand in te kunnen reizen?  Bel dan met het International Office of the Department of Disease Control (OICDDC) van het Thaise ministerie van Volksgezondheid: +66 9-6847-8209. De Engelstalige hulplijn is dagelijks bereikbaar van 08:00 tot 20:00 uur lokale tijd (GMT+07.00).

Ik heb een vlucht met overstap in Bangkok. Kan ik nog in Bangkok overstappen?

Nee. De eerdere tijdelijke uitzondering voor transitreizigers is komen te vervallen.

Komt er een repatriëringsvlucht?

Zolang het nog mogelijk is om met reguliere vluchten vanuit Bangkok naar Nederland te reizen, is het advies om hier gebruik van te maken. Neem contact op met uw reisorganisatie of luchtvaartmaatschappij. Op dit moment is een repatriëringsvlucht niet aan de orde.

Kan ik mee met een vlucht van een ander EU-land?

Meestal zijn repatriëringsvluchten van andere EU-landen in eerste instantie bedoeld voor de burgers van dat land. Als er plaatsen over zijn, kunnen die worden ingevuld door EU-burgers. Zijn er plekken beschikbaar, dan wordt dat bekendgemaakt op de Facebook-pagina van de Nederlandse ambassade in Thailand.

Kan ik nog een visum of paspoort verlengen of aanvragen?

(Toeristen)visum

Op 9 april is door de Thaise immigratie- autoriteiten een visumamnestie afgegeven. Heeft u een visum dat verloopt na 26 maart, dan wordt deze automatisch verlengd tot 31 juli.  Dit geldt voor alle visumsoorten en ook de 90-dagenmelding. U hoeft voor deze verlenging niet naar het immigratiebureau en ook de Covid-19-visumondersteuningsbrief van de ambassade is niet meer nodig.

De belangrijkste punten van de amnestieregeling zijn:

  1. Buitenlanders met een permanente Thaise verblijfsstatus en nu buiten Thailand zijn, kunnen Thailand binnenkomen, zelfs als hun periode buiten Thailand langer dan een jaar is.

  2. Buitenlanders van wie het visum verloopt na 26 maart 2020, krijgen een automatische visumverlenging tot 31 juli 2020. Dit omvat alle soorten visa. Voor buitenlanders voor wie de 90 dagen meldplicht geldt, die na 26 maart verloopt, wordt de deadline ook verlengd tot 31 juli 2020.

  3. Buitenlanders met een grenspas [buurlanden] die vóór 23 maart 2020 zijn binnengekomen, zullen automatisch een visumverlenging krijgen totdat de landgrens weer opengaat. Zodra de landgrens weer opengaat, moeten ze binnen 7 dagen vertrekken.

  4. Het is t/m 31 juli niet nodig in persoon bij een lokaal immigratiekantoor uw visum te verlengen.

(Nood)paspoort aanvragen

De ambassade blijft beschikbaar voor Nederlanders in acute nood: a. als uw paspoort verloopt, b. u een nieuw (nood)paspoort nodig heeft om een verblijfsvergunning aan te vragen, c. u om medische of humanitaire redenen uw reis niet kunt uitstellen. De overige –niet urgente-consulaire dienstverlening van de ambassade is tot nader order beperkt.

Hoe kan ik op de hoogte blijven van verdere ontwikkelingen?

Blijf op de hoogte via de Facebook-pagina van de Nederlandse ambassade in Thailand.

Alle Nederlanders in Thailand wordt verzocht om zich te registreren via de Informatieservice Buitenlandse Zaken.

Als u in het land bent, kies dan de optie ‘Aanmelden + registreren bij de ambassade’. U kunt via dezelfde pagina uw contactgegevens updaten.

Vergeet niet u uit te schrijven als u het land verlaten heeft. U helpt de Nederlandse ambassades daarmee enorm om het bestand van Nederlanders in het buitenland actueel te houden.

Moet ik nog iets doen als ik terug ben in Nederland?

Vergeet niet u uit te schrijven bij de Informatieservice Buitenlandse Zaken en/of Bijzondere Bijstand Buitenland  zodra u het land verlaten heeft. U helpt daarmee het bestand van Nederlanders in het buitenland actueel te houden.

Hoe kunt u zich afmelden voor Bijzondere Bijstand Buitenland? Bel hiervoor naar 024 7247 247 (of +31 247 247 247 vanuit het buitenland). U kunt zich niet zelf via de website afmelden voor de dienstverlening van Bijzondere Bijstand Buitenland.

Voor de Informatieservice kunt u zich wel zelf uitschrijven.

Met dank aan onze  sponsors.

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

udonthanicityweblog@gmail.com

 

 

scholen blijven dicht tot 1 juli 2020

Al 9 jaar de beste

3000 fans.

Weblog ook in Engelse taal.

 

De toponderwijsbeambte kondigde gisteravond aan dat studenten op 1 juli naar school zouden terugkeren, waarbij afstandsonderwijs alleen was gereserveerd als opties in gebieden die nog steeds worstelen met de uitbraak van het coronavirus.

Nadat de uitbraak alle scholen dwong om half maart te sluiten, haalde minister van Onderwijs Nataphol Teepsuwan de bezorgdheid aan dat leren op afstand onvoldoende is tijdens een persconferentie op maandag, waar hij erop stond dat de lessen binnen iets meer dan een maand zouden worden hervat – met enkele beperkingen.

“Scholen in het hele land moeten op 1 juli beginnen met lesgeven, hetzij op school of thuis”, zei hij. “Online lesgeven kan, afhankelijk van de context, als aanvulling voor middelbare scholieren worden gebruikt. Ik sta erop dat scholen niet mogen investeren in het leveren van apparaten. “

Hij zei dat studenten beperkt zouden zijn tot 20 per klas en dat er meer assistenten zouden worden ingehuurd om het contact tussen studenten en docenten te verminderen.

Nataphol onderstreepte het vertrouwen van zijn ministerie door te stellen dat als klaslokalen vandaag zouden openen, alleen Bangkok, Phuket en vijf zuidelijke grensprovincies op afstand zouden moeten lesgeven.

Wat toegangsproblemen op die plaatsen betreft, zei hij dat uit een enquête bleek dat slechts 10% van de middelbare scholieren geen elektronische apparaten had om online te leren; daarom zou hij het aan de scholen overlaten om te beslissen hoe ze in de behoeften van die leerlingen zouden voorzien.

Met 43 dagen tussen nu en juli zei hij dat het ministerie scholen zou onderzoeken om een ​​plan op te stellen.

Het online verplaatsen van lessen heeft minstens één gênant moment opgeleverd.

Maandag werd een instructeur die Engels onderwees aan zesde klassers via de staatstelevisie voor afstandsonderwijs, of DLTV, alom bekritiseerd vanwege haar minder dan stellaire grammatica en verkeerde uitspraak. De leraar is online bespot voor edelstenen, waaronder: ‘Heb je bek-faad?’ ‘English en ‘jammer welkom’.

Scrol down for Inglish

Udonthaniweblog in Inglish

 

The top education official announced last night that students would return to school on July 1, with distance learning only reserved as options in areas still grappling with the coronavirus outbreak.

After the outbreak forced all schools to close mid-March, the Education Minister Nataphol Teepsuwan cited concerns that remote learning is insufficient at a Monday news conference where he insisted classes resume in just over a month – with some restrictions in place.

“Schools nationwide must start teaching on July 1 whether at school or from home,” he said. “Online teaching can be used as a supplement for high schoolers, depending on a context. I insist that schools shouldn’t invest in providing devices.”

He said students would be limited to 20 per class, and more teacher assistants would be hired to reduce contact between students and teachers.

Nataphol underscored his ministry’s confidence by stating that if classrooms were to open today, only Bangkok, Phuket and five southern border provinces would have to teach remotely.

As for access issues in those places, he said that a survey found only 10% of high school students lacked electronic devices for online learning; therefore, he would leave it to the schools to decide how to address those students’ needs.

With 43 days between now and July, he said the ministry would survey schools in order to devise a plan.

Moving classes online has produced at least one embarrassing moment.

On Monday, an instructor teaching English to sixth graders via the state’s distance-learning television, or DLTV, was widely criticized for her less than stellar grammar and mispronunciation. The teacher’s been mocked online for gems including, “Have you bek-faad?” “Englick,” and “wamry welcome.”

Masage Thailand mag weer echter alleen onder de gordel .

Al 9 jaar de beste

3000 fans.

Weblog ook in Engelse taal.

Ze kunnen niet meer om ons heen. !!!!

Een bijdrage van onze lezer Pieter  Grijpmans Udonthani

 

Degenen die hopen dat hun favoriete masseuse kan helpen met een strakke schouder of een stijve rug, hebben misschien een tijdje pech. Degenen van wie de pijn onder de gordel ligt, kunnen binnenkort weer voldoening vinden.

Ja Ja onder de gordel zit van alles  soms vast soms  beetje stijf dan is een  goede  masage nodig.

Het Ministerie van Volksgezondheid zei gisteren dat het de COVID-19-taskforce zal vragen om massagesalons te laten heropenen, maar alleen – voorbereid om te grijnzen of grijnslachen – om “organen” te behandelen die “onder de taille” zijn.

Thares Karassanairawiwong, directeur van de afdeling Health Service Support, zei na een gesprek met een groep massageoperators die de autoriteiten hadden aangespoord om hun locaties zo snel mogelijk te heropenen vanwege economische pijn, en kwam met het idee om in eerste instantie massages toe te staan ​​van het onderlichaam, vanaf de taille.

Massages op het bovenlichaam, zoals de nek, schouders en rug, moeten wachten omdat dit een groter risico kan opleveren voor het verspreiden van COVID-19, zei Thares.

Het idee wordt echter aan de task force overgelaten om te beslissen. Op zondag stond de taskforce toe dat locaties zoals winkelcentra, sportscholen, schoonheidsklinieken en openbare zwembaden met beperkingen werden heropend.

Ideaal voor mensen die alleen komen voor een goed happy end ha ha ha .

Scrol  omlaag voor onze Engelse editie.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

 

Thai masseuses may soon get back to work but only ‘below the belt’

Photo: Jewell Willett

Those hoping their favorite masseuse could help with a tight shoulder or stiff back may be out of luck for awhile. Those whose pain lies below the belt could soon be finding gratification again.

Happy end???Welcome.

The Public Health Ministry said yesterday that it will ask the COVID-19 task force to allow massage parlors to reopen but only – prepare to grin or smirk – to treat “organs” that are “below the waist.”

After talking with a group of massage parlor operators who urged the authorities to reopen their venues as soon as possible due to economic pain, Thares Karassanairawiwong, director of Health Service Support Department, said his team has come up with the idea to initially allow massages of the lower body, from the waist.

Massages to the upper body, such as the neck, shoulders and back, must wait since it could pose a higher risk of spreading COVID-19, Thares said.

However, the idea will be left to the task force to decide. On Sunday, the task force allowed venues such as shopping malls, gyms, beauty clinics and public swimming pools to reopen, with restrictions.

Hoofdstuk 18 belevenissen op een kustvaarder in 1960

       

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk 18  de kustvaart 1960

Een bijdrage  van een onzer fans.

 

Moet je goed luisteren mijn jongen begon hij, ik ben veertig jaar kapitein geweest, mij maak je niks wijs, je
zit hier niet voor je plezier, maar om te leren.
Je kan zuipen wat je wil, dat kan me niet schelen en je vriendin mag hier in de weekenden komen, maar
iedere dag kom ik hier mijn borrel drinken. Binnen mag ik niet te veel nippen dus kom ik je persoonlijk
overhoren, niet allen voor de borrel maar dan blijf ik op de hoogte
Je trekt er je voordeel mee, je bent de vierde kostganger die we hier hebben en ze zijn allemaal geslaagd, ik
waarschuw je nogmaals ik ben niet makkelijk ook al doe je, je best.
En op tijd eten anders dondert mijn vrouw je eten over boord.
Dat hij gevaren had kon je wel horen, hij sprak steeds als zat hij nog aan boord van een schip.
Zo op het eerste gezicht leek het wel een aardige kerel, maar erg streng met zijn kraaloogjes, we zouden het
wel kunnen vinden dacht ik, als ik mijn best maar deed.
Hij schonk ons nog en borrel in en zei, we gaan maar eens naar de salon, ik wil dat meidje van je wel eens
nader bekijken.
In de salon zaten de vrouwen achter een kopje thee en keken hoopvol naar ons, van vertel eens hoe ziet het
er uit in je kamertje.
Maar we kwamen niet eens aan het woord, de oudjes kwebbelden aan één stuk door over de streken van de
vorige kostgangers, die nu allemaal als kapitein voeren.
In de andere kosthuizen zopen de jongens als ketters en moesten nog een jaar langer leren, maar hier heerste
orde en regel en er werd geen drank geschonken alleen zondags voor het eten, zeiden de oudjes.
De ouwe keek eens naar Dirk en knipoogde, Willy zag het en vroeg zachtjes aan Dirk, jullie hebben zeker al
ééntje achter de kiezen hè.
We konden haast niet weg komen, maar uiteindelijk vertrokken we met een smoes weer terug naar boord.
De Gruno lag er stil en verlaten bij, geen mens aan boord.
Zouden ze naar de stad zijn, in welke kroeg zouden ze dan zitten, vroeg Leny een beetje boos.
Stom natuurlijk zei, Leny ze zitten bij Bart zijn moeder die stond toch in een kroegje, maar waar, ze konden
moeilijk door de straten lopen en roepen, Bart waar zit je.
We gingen aan de wal en liepen gearmd door de straten van Delfzijl en keken door de ramen van een paar
kroegen, maar geen Gruno bemanning,
Tot we langs een kroeg kwamen waar piano muziek naar buiten klonk, op een uithang bord stond met
sierlijke letters, de Coaster, nou dat kon niet missen, daar hadden we zelf wel op kunnen komen.
Wim zat achter de piano en ramde er op los, Astrid leunde over het pierement en keek vol bewondering naar
haar vriend.
De ouwe zat tussen Steef en Joost aan de bar, Bart en zijn moeder stonden achter de toog bierglazen vullen.
Het tempo lag hoog, dat kon je wel horen aan het gezang van de ouwe en Joost, zelfs Steef zong met zijn
jongens stem het hoogste lied.
Zo als we al een paar keer hadden mee gemaakt, het piano spel van Wim bracht iedereen in een feest
stemming, het bier vloeide dan ook rijkelijk.
Barts moeder begroette ons hartelijk, het bleek een gewone vrouw te zijn, ik had eerder een ordinaire vrouw
verwacht zo als Joost haar de eerste keer had beschreven.
Het werd een machtige avond Wim wist van geen op houden en zo als altijd werden zijn liedjes steeds
schunniger.
Steeds als Astrid een schunnig woord verwachte hield ze haar hand voor Wim zijn mond wat de feest
vreugde nog verhoogde.

97

Nuchter als Dirk was, kreeg hij het Spaans benauwd, zo als ze daar zaten.
Dat zou hij straks moeten missen. Een beetje op die duffe school zitten leren, misschien zou hij het wel niet
kunnen leren, dan ging hij voor niets naar school.
Niet dat het in de kroeg nou zo belangrijk was, maar hij zou de jongens missen die zouden lekker op de
Gruno een beetje in de Oostzee dobberen, terwijl hij zijn hersens zat te pijnigen in de schoolbanken.
Willy merkte dat hij er even niet bij was, sloeg haar arm om zijn nek en vroeg, wat is er zeeman van me, zie
je het niet zo zitten?
Hij kuste haar op haar voorhoofd en nam een slok bier uit zijn glas.
Later liepen ze met z,n allen zingend naar boord.
Steef liep stoer achter ze aan, het was de eerste keer dat hij naar de kroeg was geweest, als zijn vader dit zou
horen, mocht hij zeker nooit meer mee.
Het zou nog wel een poosje duren voor hij naar zee ging, maar dat hij ook op een coaster ging varen dat was
zeker.
Hij was dik tevreden, voor dat ze de wal op gingen had de ouwe gezegd, hier knul heb je een paar centen je
hebt goed je best gedaan en hem een briefje van vijf en twintig in de hand gedrukt.
Eerst had hij het niet willen hebben, maar de ouwe had gezegd, als je werkt moet je betaald worden.
De jongens hadden zijn bier betaald dus kon hij aan boord laten zien dat hij wat verdiend had met die centen
van Joost er bij een aardig kapitaal..
Als Dirk terug naar zee ging wilde hij vragen of hij op hetzelfde schip mocht varen, maar dat zou nog wel
een poosje duren.
Hij was stik jaloers op Dirk en Wim die gingen straks vast en zeker staan zoenen, hij zou snel naar bed gaan,
voordat Astrid in de hut zou komen, dan zou hij net doen of hij al sliep en stiekem onder het gordijntje door
gluren als zij zich uitkleedde. Hij kreeg nu al rare kriebels in zijn buik, hij voelde zich stoer om zo met zijn
vrienden naar boord te lopen, hij merkte wel dat hij een paar biertjes op had maar daar moest hij maar aan
wennen.

Toen ze aan boord kwamen dook Wim met Astrid in de stuurhut de ouwe ging met zijn vrouw naar de salon
Joost maakte nog wat te eten in de kombuis en Steef klom in zijn boven bedje in spanning wachtend tot
Astrid naar bed zo gaan, hij zag het al voor zich, Astrid zou eerst kijken of hij al sliep, daarna zou zij zich
uitkleden hij zou haar in haar nakie zien staan.
Maar het liep heel anders dan hij gedacht had, Astrid en Wim keken wel of hij al sliep, maar het bier had zijn
werk gedaan.
Steef lag in als een marmot opgerold, met het kussen in zijn armen te slapen, misschien wel dromend van
haar, maar dat vermoedde Astrid niet.
Wim stond naast haar en fluisterde, kijk hem nou liggen de aspirant zuipert, als ik hier had geslapen had ik
wakker gebleven dan had ik meer gezien dan nu.
Wacht jij maar af mannetje jou tijd komt nog wel antwoordde ze.
Steef is zo onschuldig als wat, die zou dat nooit doen.
Na dat ze elkaar nog een keer hartstochtelijk kusten verdween Wim naar zijn eigen kooitje.
Als Steef nu wakker was geweest had hij helemaal niet onder het gordijntje door hoeven te gluren, Astrid
klede zich inderdaad zonder schaamte uit en trok een pyjama aan, waarom ook, ze was alleen in de hut met
een slapende Steef, ze keek nog even naar de slapende Steef, gaf hem een kus op zijn wang en zei, volgende
keer dan moet je waarschijnlijk in een andere hut slapen. Steef brabbelde maar wat en draaide zich in zijn
slaap om.

98
De zondag was veel te snel voorbij, niemand had zin om aan de wal te gaan, het was met zoveel mensen veel
te leuk in de salon.
Nergens op andere coasters was het gebruikelijk dat de bemanning in de salon mocht komen, alleen in
bijzondere gevallen als de kapitein jarig was en bij het aan en af monsteren mocht de bemanning in het
heiligdom komen.
Wim zat maar te draaien, hij wilde zo graag even met Astrid alleen zijn. De reparatie ging veel te snel naar
zijn zin, eind volgende week waren ze weer vaarklaar had de voorman beloofd.
Een volgende reis lag al klaar voor de Gruno, met liggen kunnen we het niet verdienen had de ouwe gezegd.
Na de reparatie aansluitend zout laden voor Finland, luidde de orders van kantoor.
Je zal het meemaken kankerde Wim, gooien ze ons net voor het weekend vol, kunnen we met de zondag
varen.
Des te eerder zijn jullie weer met hout in Zaandam, ouwe vrijdoos, antwoordde Astrid, en sloeg een arm om
Wim zijn nek.
De tijd was gekomen dat de meiden en Steef naar huis toe moesten.
Steef had de bagage al achter in de auto gestuwd, hij stond te wachten tot Astrid en Willy aan de wal zouden
komen,.
De ouwe had hem beloofd als de nieuwe schuit klaar was dan mocht hij als hulp machinist aan boord komen.
Leny had hem op beide wangen gekust en bedankt voor de gezellige dagen, hij had gestotterd graag gedaan
en had gebloosd tot achter zijn oren, maar hij vond het hartstikke leuk dat de vrouw van de kapitein hem
gekust had.
Eindelijk kwamen ze te voorschijn, Willy hield Dirk stevig omarmd, wat problemen gaf bij het aan wal
gaan, de gangway was te smal voor twee personen.
Astrid kuste Wim hangend uit het autoraampje tot Willy gas gaf en ze eindelijk verdwenen.
Zo dat hebben we weer gehad piepte Wim, wanneer zien we die weer eens terug?
Hij liep met Dirk over de gangway aan boord en zei, moet je zien Dirk, in zijn handpalm lag een kettinkje
met een medaillonnetje, zo is het bij jou ook begonnen hè.
Ik was blij voor hem, eindelijk was er een meisje die iets in hem had losgemaakt wat hij tot nu toe niet had
gekend.
Vrijdags trokken de arbeiders de lastangen en kabels van boord, de voorman liep met Joost en de ouwe
langs de gerepareerde Gruno en vroeg of alles naar wens was verlopen.
Daar had de ouwe geen commentaar op een week eerder klaar dan gedacht en nu van de week nog geladen,
de ellende was al haast weer vergeten.
Bart startte de hoofd motor, we gooiden los en voeren naar de laadplaats, waar ze direct begonnen met
laden.
Leny ging de andere dag pas naar huis, dus moesten we nog een paar uur wachten tot we naar zee
vertrokken, we konden haar slecht om drie uur s’nachts aan de wal zetten.
Wim mopperde, waarom gaat er nou niks kapot aan die laadplaats en gaan we pas maandag verder met
laden, ze zijn ons gewoon aan het pesten, zelf zitten ze vanavond lekker thuis, lamstralen.

Het weer was er niet beter op geworden, er woei een harde noord wester, het zou weer hobbelen worden op
de noord zee.
We moesten wel even wennen na een lage zomer met weinig wind en de periode aan de werf.
Toen we Leny aan de wal hadden gezet, kwam mijn nieuwe huisbaas en oud kapitein aangedribbeld, om ons
een goede reis te wensen.

99
Leunend op een stok, zijn kapiteinspet diep over zijn ogen getrokken trotseerde hij de stevig aangetrokken
wind.
Heb je de keggen goed aangeslagen vroeg hij, jullie zullen er wel een zeetje over krijgen met het uitlopen bij
Borkum.
Vergezeld van de goede raad van de ouwe verlieten we de haven van Delfzijl, ik vroeg me af hoe de man het
wist dat wij naar buiten gingen.
Eenzaam stonden de ouwe en Leny op de kade zwaaiend tot we uit het gezicht waren verdwenen.
De Noordzee begroette ons met aanschietende zeeën. Toen we de koers verlegden naar het noorden, kwamen
stevige zeeën over de luiken. De ouwe had het goed gezien de keggen kregen het zwaar te verduren, maar
we wisten dat de keggen goed waren, er waren aan de werf een heel stel nieuwe aan boord gekomen en de
oude in de vuilbak gedumpt.
Om twaalf uur kwam Dirk en Joost op de brug, het ziet er niet best uit jongens sprak de ouwe, maar we
zitten goed dicht en als er wat is roep me maar, hij keek nog eens naar buiten en met een goede wacht
verdween hij en Wim naar beneden.
Tegen vieren leek de wind nog meer aan te trekken. Ik wou dat we maar aan de Elbe waren bromde Joost ik
ben het zat, de schuit stuurt belabberd.

Dat Joost het zat was begreep ik ook wel de Gruno wilde na iedere golf stuurboord uit lopen dus moesten
we herhaaldelijk naar bakboord sturen.
Dirk moest er aan denken nog een paar reizen, dan kwam hij op een schip met een automatische piloot, zo
als hij gehoord had hoefde je helemaal niet meer te sturen.
Een zware golf spoelde over de kop, liep over de luiken en sloeg met een donderend geweld tegen de
onderbrug aan.
Als het zo door gaat, spoelt de hele brug nog eens overboord zei Joost. Doe de dekverlichting eens aan
vroeg hij.
De mastlampen verlichten spookachtig het voordek en een stuk van de luiken.
De schrik sloeg Dirk om het hart, zeg Joost moet je kijken er is een kleed los geslagen of lijkt het maar zo,
een nieuwe golf spoelde over de luiken.
Toen de Gruno zich hersteld had van de tonnen water en weer tegen de volgend zee opklom, kwamen de
luiken even droog, inderdaad bakboord voor was en hoek van de kleden los geslagen en konden we de luiken
zien.

Nog een paar golven en het hele kleed zou scheuren, de golven zouden het ruim in lopen
Dan hadden we maar een paar minuten nodig om in de redding boot te stappen, als we er af kwamen.
We stopten de motor direct af, de ouwe en Wim kwamen al naar boven, wat is er aan de hand vroeg de
ouwe, maar we hoefden niks meer te zeggen de ouwe liet het raam zakken, leunde ver naar voren om wat te
zien, het buiswater sloeg hem in het gezicht.
Gooi hem maar met de kop op de wind Joost dan gaan we eens kijken wat we er aan doen kunnen.
De Gruno luisterde gehoorzaam naar het roer en stak haar neus bij iedere golf tot bovenaan toe in de
aanschietende zeeën.
Het was nu vlak achter de bak betrekkelijk beschut, maar het was levens gevaarlijk om naar voren te gaan in
de gangboorden liepen de golven gemeen, als je daar in terechtkwam lag je over boord en kon je het wel
vergeten.

Wim zei, ik ga wel even naar voren, ga je mee Dirk vroeg hij, wij hebben die keggen uiteindelijk vast
geslagen.

100
Met een zwemvest aan liepen we in het donker over de luiken, soms opspringend ons vast klemmend aan de
giek kwamen we voorop We zagen dat er alleen maar een paar keggen verdwenen waren. De ouwe scheen
met het zoeklicht, om ons wat meer licht te geven en te kijken wat we deden. Ik draaide de knevels los van
het bakdeksel, om een paar nieuwe keggen te pakken.
Wim worstelde met het los wapperende kleed, gewapend met een hamer en een paar nieuwe keggen kwam
ik weer aan dek, een enorme golf wipte juist over de kop en spoelde ons onderste boven.
Wim brulde, hou je vast maat en greep me met één hand in mijn kraag.
We laten ons toch niet door een beetje water klein krijgen he, schreeuwde hij lachend boven de wind uit.
IK wist dat hij ook blij was dat we het karwei zouden klaren en dat we onze reis zonder schade zouden
kunnen voortzetten.
De kleden zaten weer vast, we waren wel zeiknat maar dat deerde ons niet, mijn ene schoen was ik kwijt
maar dat kon me niet schelen, ik schopte mijn andere schoen ook maar in zee.
Ik gooide de hamer in de bak, en sprong vast op de luiken, Wim knalde het bakdeksel dicht en draaide de
knevels stevig dicht.
Met een indianen kreet sprong hij juist om hoog toen er weer een monster golf over de kop krulde.
Ik kon me net omhoog trekken aan de giek, de golf spoelde onder me door, maar Wim overmoedig
geworden door dat we de zaak weer in orde hadden, werd ondersteboven gegooid rolde met het water mee
kwakte in het gangboord en lag een seconde later overboord.
Dirk, Dirrrrrrk, gilde hij, help ik lig over de muur, zijn stem werd door de wind weg gewaaid.
Even zag ik mijn vriend nog op een golf top met beide handen zwaaien, toen was hij in het donker
verdwenen.
De ouwe had gezien dat Wim overboord sloeg en draaide het zoeklicht wild over de zee, Joost gooide nog
een reddingsboei naar de drenkeling, deze kwam gelukkig dicht bij Wim in het water terecht zodat hij hem
kon grijpen.

Maar de golven sloegen Wim steeds verder van de Gruno vandaan, hoe zouden we Wim weer aan boord
moeten krijgen.
Achteruit slaand draaide de Gruno steeds verder van Wim vandaan.
We stonden allemaal op de brug naar de drenkeling te kijken die in het schijnsel van het zoeklicht was
gevangen, steeds zagen we de blonde krullen kop van Wim boven een golftop uit komen. Gillend riep Wim
steeds weer Astrid, Astrid help ik verzuip. Maar er was geen Astrid die hem nu helpen kon. Zij lag nu
heerlijk in haar bedje te dromen van haar Wim, zich er niet van bewust dat haar vriend aan het eind van zijn
jonge leven was gekomen.
We draaiden de Gruno voor de wind weg om zo dichter in de buurt van Wim te komen.

Door deze manoeuvre raakte de ouwe Wim kwijt uit het zoeklicht, hij liet een enorme scheet en zei, zoek jij
met het licht en begon zelf aan het roer te draaien. Wild knalde hij de motor op vol vooruit, de schroef
maalde wild door de golven zo nu en dan boven wateruitkomend.
Joost zocht met het zoeklicht maar kon Wim niet ontdekken.
Opeens bescheen het zoeklicht een wild op de golven springende viskotter, die recht op de Gruno aan kwam
gevaren.
Vloekend schreeuwde de ouwe, dat kan er nog wel bij, klootzakken liggen gewoon in hun nest en kijken niet
waar ze varen, hij trok aan het draadje van de luchthoorn en draaide meteen vol aan achteruit, Van af de
kotter waaide het geluid van hun hoorn naar ons toe.

Ze hadden al hun verlichting aangedaan en lagen dwars op de golven, hun stuurhuis kwam soms in het water
terecht, zo slingerden hun schip.

Wordt vervolgd

Elke dag een hoofdstuk,geef uw mening via

lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

udonthanicityweblog@gmail.com

 

 

Mensen bestormden Bangkoks heropening van malls

Al 9 jaar de beste.

De weblog in 2 talen Nederlands en Engelse editie.

3000 fans.

                              lowy.cremers.senior@gmail.com

Ze kunnen niet meer om ons heen !!!

Een bijdrage  van een fan  uit Bangkok. Sjakie Supermans.

 

Shoppers queue Sunday in front of popular Swedish furniture outlet Ikea at Mega Bangna. Photo: Tom Julpas Kruesopon / Facebook

Mensen bestormden de winkelcentra van Bangkok op de heropeningsdag, en het zag er niet goed uit 

Door onze man in Bangkok  Sjaak Supermans.

Shoppers stonden  ​​zondag in de rij voor de populaire Zweedse meubelzaak Ikea in Mega Bangna. 
Shoppers staan ​​zondag in de rij voor de populaire Zweedse meubelzaak Ikea in Mega Bangna. 
Lange rijen en apps voor het volgen van de overheid begroetten zondag shoppers toen Bangkok terug haastte naar een van zijn favoriete bezigheden: het winkelcentrum.

Zondag werd de menigte druk bezocht in winkelcentra, de eerste dag dat zij en warenhuizen door de regering mochten heropenen, wat bezorgdheid opriep over bezorgdheid over het gebrek aan sociale afstand en de vraag of dit een “tweede golf” van nieuwe COVID-19 zou kunnen veroorzaken. infecties nu ze blijkbaar tot weinigen in aantal zijn afgenomen.

‘Hebben we niets geleerd?’ zakenman Julpas Kruesopon schreef online samen met een foto van mensen die in de rij stonden buiten de Ikea bij Mega Bangna.

Sportscholen, schoonheidssalons, bibliotheken en culturele galerijen mochten ook heropenen met strikte regels. Maandag meldden gezondheidsfunctionarissen maandag drie nieuwe COVID-19-gevallen, waarvan er twee werden ontdekt in Bangkok.

 

 View image on Twitter  Er zijn in negen dagen geen sterfgevallen gemeld.View image on Twitter

‘Waar is de sociale afstand die we in de eerste plaats wilden bereiken? Zoveel mensen gingen vandaag naar de winkelcentra alsof het tweede kerstdag is, of er is een weggeefactie van wereldklasse.View image on Twitter

Zorg goed voor jezelf! ‘ onze lezer gebruiker  Sjaak Supermans .

Hulde aan onze sponsors die ons  steunen.

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

udonthanicityweblog@gmail.com

Scrol omlaag voor onze Engelse editie .

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Shoppers queue Sunday in front of popular Swedish furniture outlet Ikea at Mega Bangna. Photo: Tom Julpas Kruesopon / FacebookShoppers queue Sunday in front of popular Swedish furniture outlet Ikea at Mega Bangna. 

Long lines and government tracking apps greeted shoppers Sunday as Bangkok rushed back to one of its favorite pastimes – the shopping mall.

Heavy crowds were spotted at shopping malls Sunday, the first day they and department stores were allowed to reopen by the government, raising concerns about concerns about the lack of social distancing and questions whether it might spark a “second wave” of new COVID-19 infections now that they apparently dwindled to few in number.

“Have we learned nothing?” businessman Julpas Kruesopon wrote online along with a photo of people queuing outside the Ikea at Mega Bangna.

Gyms, beauty salons, libraries and cultural galleries were also allowed to reopen with strict rules in place. On Monday, health officials Monday reported three new COVID-19 cases, two of which were discovered in Bangkok. No deaths have been reported in nine days.

“Where is the social distancing we intended to do in the first place? So many people went to the malls today as if it’s Boxing Day, or there’s some world-class giveaway. Please take care of yourselves!” Twitter user Dwisdomdiary wrote.

Health officials Monday reported three new COVID-19 cases, two of which were discovered .

View image on Twitter

Mega Bangna, which hosts one of Bangkok’s two Ikea branches, saw heavy crowds queuing to enter the popular Swedish furniture store. At other venues, including the Siam Discovery mall and a Big C in the northern metro area, shoppers were required to download the government’s tracking app called Thailand Wins and scan a QR code to log their arrival and departure.

The application also backfired, given that not all shoppers possess a smartphone; many did not know how to download the application.

“The problem is some people don’t know how to do it. This resulted in customers wait in lines and a packed crowd. Do you think this would prevent COVID-19 infection?” Twitter user Mootex4 wrote.

It was not strictly enforced – one shopper who said he didn’t have his phone was allowed inside with a “mai pen rai.”

View image on Twitter

 

View image on TwitterView image on Twitter

 

Robinson 

View image on Twitter

 

View image on TwitterView image on TwitterView image on Twitter

 

View image on Twitter

View image on TwitterView image on Twitter

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdstuk 17 belevenissen op een kust vaarder. 1960

       

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk 17  de kustvaart 1960

Een bijdrage  van een onzer fans.

 

Steef ging in de rieten leunstoel zitten die met een touw vastgebonden stond aan een paar leidingen en
wiegde met het zeetje op en neer. Blij dat hij niet meer zeeziek was keek hij met bewondering naar de
draaiende motor.
Hij had nu de leiding over de machinekamer als hij de motor stil zou zetten , kon hij dat zo doen. Ze zouden
naar beneden komen stormen, op dat moment zou hij de kar weer starten, iedereen zou vragen wat was er
aan de hand, maar hij zou zeggen, dat vertel ik niet anders kunnen wij machinisten wel aan de wal blijven.
Maar hij deed niets dan dromen van verre reizen met de Gruno en aan zijn ouders, die nu wel in bed zouden
liggen te slapen, terwijl hij hier over vierhonderd paarden krachten moest waken. Hij ging maar weer eens
smeren, het was wel een half uur te vroeg maar niemand zou het merken en een beetje extra smeerolie kon
geen kwaad.
Waar hij geen erg in had, was dat Bart en Wim in de ingang naar hem stonden te kijken wat hij aan het doen
was.
Laat hem maar modderen zei Bart tegen Wim die hoef ik niet meer te leren hoe hij de kar moet smeren,
glimlachend verdwenen ze naar hun kooi.
Toen Dirk een verse pot koffie ging zetten, keek hij even in zijn hut, verwachtend dat Steef lag te slapen.
Maar het bed was onbeslapen. Hij keek in de wc maar ook daar was niemand.
Hij rende machinekamer, daar zat Steef in de leunstoel te slapen met zijn voeten op de lenspomp, met een
wekker in zijn handen, klaar als de wekker af zou gaan, de motor te smeren.
Hij liet hem maar zitten, nog een paar uur dan zouden ze Delfzijl binnen lopen en werd hij vanzelf wakker.
Boven gekomen vertelde hij aan Joost, dat ze er een machinist bij hadden maar dat hij lag te slapen met een
wekker in zijn handen.
Joost antwoordde, als de nieuwe schuit klaar is dan moet hij maar bij mij aan boord komen varen, tegen die
tijd weet hij alles van de machinekamer.
Toen de Gruno bij de loodsboot van Delfzijl was aangekomen, stopte de ouwe de motor wat af om de loods
gelegenheid te geven aan boord te komen.
Steef in de machinekamer, schrok zo erg dat hij de wekker uit zijn handen liet vallen, was zijn droom dan
toch waar, stopte de motor, nee hij stopte niet helemaal, snel keek hij alle meters na, maar geen één meter
die anders stond dan zo als het hoorde. Verdorie waar bleef Bart nou, straks kwam de ouwe vragen wat heb
je gedaan , rotjong moeten we stranden.
Was de brandstof op of zat er water in de dagtank. Snel liet hij er wat uit lopen, nee dat was het ook niet,

verdraait waar bleef Bart nou, sliepen ze op de brug, die hadden ook allang beneden kunnen zijn.
Steef was radeloos hij snelde de trap op naar buiten, net op tijd om de loodsboot weg te zien varen en te
horen dat de motor weer op toeren kwam.
Wat een oen was hij toch, ze waren haast in Delfzijl en de ouwe had de motor gestopt om de gang uit de
Gruno te halen.
Hij ging in de kombuis om een bakkie thee te zetten en wat te eten, tegelijkertijd stond hij naar buiten te
kijken en zag dat ze Delfzijl voorbij voeren.
Stonden ze nou echt op de brug te slapen, we hadden toch een loods aan boord of gingen ze helemaal niet
naar Delfzijl en voeren ze verder naar Emden, eerst nog een reisje doen, zijn hart klopte in zijn keel, dan kon
hij nog een reisje mee varen, anders zat hij vanmiddag in de trein naar Zaandam

91

Met een bak thee in zijn handen ging hij de trap op naar de brug, de loods stond aan het roer Wim en zijn
broer Dirk hingen zaten gemoedelijk op de bank achter in de stuurhut.
Goeden morgen machinist zei Wim, we zijn er zo en dan mag je voor mij de motor voor een paar weken stil
zetten.
Haast had Steef gevraagd, moeten we niet naar Delfzijl, toen de loods de Gruno naar stuurboord stuurde om
zo de haven van Delfzijl in te varen. We waren eerst een eind voorbij de stad gevaren om zo in de haven te
komen, gelukkig had hij niets gevraagd.
Eindelijk kwamen we bij de werf waar we de eerste weken zouden repareren, uitnodigend lag Delfzijl op de
achtergrond te wachten op de bemanning van de gehavende coaster.

Het eerste wat we gaan doen vanavond zei Bart, is een lekkere pot bier drinken bij mijn moeder, het is al een
hele tijd geleden dat ik ze gezien heb, ga je mee naar beneden maat gaan we de kar stil zetten en afsmeren.
Wim wilde aan de wal om Astrid te bellen, moet ik nog wat tegen Willy zeggen vroeg hij aan Dirk.
Ik bel haar vanavond wel, misschien wil ze het weekend wel hierheen komen, ik moet kennis gaan maken
met mijn hospita waar ik in de kost kom en naar de zeevaartschool, maar misschien wil Astrid wel mee
komen vraag dat maar.
Er volgde een drukke dag, de werfbaas kwam de schade bekijken en deelde de werkploeg in om zo spoedig
te beginnen de kop van de Gruno weer toonbaar te maken.

Steef kon niets meer bedenken om nog langer in de machinekamer te blijven en ging naar boven.
Gewassen kwam hij in de kombuis waar Leny aardappelen aan het schillen was, zal ik u helpen boot hij haar
aan.
Zo Steef ben je nog aan boord ik dacht dat je wel snel terug wilde vroeg ze.
Ik terug, nou daar zit ik niet om te springen mevrouw, ik zou wel een paar dagen aan boord willen blijven
mijn vader blijft met zijn schip nog wel een paar dagen in Zaandam liggen.
Nou dan bel je toch even van ons mag je blijven hoor.
Ja maar mijn vader heeft geen telefoon zei Steef triest.

Dan bel je toch even naar Willy je moeder komt vaak genoeg in de winkel dan kan zei het vragen of je nog
mag blijven, er is hier genoeg te doen in de machinekamer.
Zo als dat eens zou mogen, als Dirk nou eens belde kwam het wel goed.
Dirk stond met de ouwe en de werkbaas voor op de bak om de schade te bepraten, hij durfde niet naar voren
te gaan om de ouwe te storen.
Maar de oplossing was nabij, Wim kwam glunderend de gangway op gelopen, je wilt het niet geloven Steef
er komen twee meisjes uit Zaandam logeren en één ervan komt speciaal voor mij. Zondag avond gaan ze
weer terug één nacht blijven ze slapen en de nachten in Delfzijl zijn lang zong hij.
Als ik nou eens mag blijven tot zondag mijmerde Steef en mee terug mag rijden met de auto dat zou te mooi
zijn.

Waarom bleven die ouwe en Dirk nou zo lang voorop, doe ouwe kon het met Joost toch ook wel af?
Eindelijk kwam Dirk naar achteren,
Wim begon gelijk Dirk, Dirk we moeten in bad de meiden komen Zaterdag morgen met de auto hier naar
toe, zondagavond weer terug, man de beuk er in, we gaan het helemaal maken, hij was niet meer te temmen
met het vooruitzicht op het weekend.
Kan die broer van jou gelijk weer mee terug rijden ging hij verder, spaart hij een hoop reisgeld. Steef kon
hem wel zoenen, als Dirk zou bellen kon hij nog een paar dagen aan boord blijven.
Ik bel straks wel even stelde hij Steef gerust.
Als je het maar niet vergeet vroeg hij voor de zekerheid.

92

Het werden een paar hectische dagen voor de bemanning van de Gruno.
Al de spullen in de bak, verf en dergelijke moesten aan dek worden gesleept om ruimte voor de
werfarbeiders ter maken.
Het was maar goed dat Steef aan boord was, Bart had heel wat te repareren in de machinekamer, Steef leefde
zich helemaal in, hij kon heel goed met Bart opschieten, je zag ze dan ook heel de dag samen beide in een
overal met de onafscheidelijke dot poetskatoen voor de helft uit hun kontzak hangend.
Tijdens het koffie drinken vroeg Wim aan Bart, heb jij straks een vijlenslijper voor mij?
Bart speelde er gelijk op in en zei, die is gebroken, maar als Steef het wil mag hij er wel één gaan halen bij
Datema in de stad.
Steef blij dat hij iets mocht halen wat ze direct nodig hadden, stemde direct in, hij ging zijn handen wassen
en verscheen met nat gekamde haren weer aan dek. Liet zich door Joost, die ook in het complot zat vijf en
twintig gulden geven en ging de gangway af.
Leny die het verhaal had aan gehoord, had direct medelijden met het jog, dat zo zijn best deed.
Ze zag hem staan, in zijn iets te lange broek en als hij pech had, dat hij bij Datema ook in de maling zou
worden genomen, was hij heel de dag onderweg en kwam natuurlijk zonder vijlenslijper, die helemaal niet
bestond, weer aan boord.

Steef riep ze dan ook, wacht ik loop gelijk even mee naar de stad voor wat boodschappen dat is gezelliger.
Ze waren nog niet van de werft af of ze zei tegen Steef, die vijlenslijper bestaat niet eens hoor ik loop wel
even mee naar Datema, dan zullen wij ze eens en poets bakken, we gaan eerst van het geld een ijsje eten ,
dan kom je een paar uur later weer aan boord en vertel gewoon dat niemand zo’n ding heeft, maar dat je
maandag weer terug moet komen om hem op te halen.

Samen liepen ze naar de stad, gingen de winkel van Datema binnen, waar een aardige verkoper achter de
toonbank stond.
Leny vertelde hem het verhaal en dat ze wraak wilde nemen.
De verkoper lachte hartelijk om de poets die ze Joost wilden bakken en schreef een rekening dat Steef vijf en
twintig gulden voorschot had betaald en schreef er bij dat de slijper maandag kon worden opgehaald.

Dan zit jij allang weer in Zaandam zei Leny en het geld terug vragen durven ze niet.Van avond zouden Willy en Astrid aan boord komen dan zou hij wel te veel zijn, hij zou maar eens vroeg

 Wie het laatst
lacht, lacht het best zei Leny samen zochten ze een ijssalon op.
Steef vond het heerlijk om met de kapitein zijn vrouw in de stad te lopen. Hij wilde alles doen om haar te
plezieren. Maar hij kon voorlopig alleen haar tas maar dragen.
Het was zo’n leuk plaatsje dat ze de tijd vergaten, Leny kocht van alles wat, de tas werd steeds zwaarder,
maar hij gaf er niets om.
Op gewekt kwamen ze weer aan boord. Op het achterdek zat de bemanning een biertje te drinken Wim vroeg
waar blijven jullie nou toch zo lang, het is al etenstijd geweest, Joost staat in de kombuis te koken hij heeft
behoorlijk de smoor in.
Nou ik ook zei Steef met een onschuldig gezicht ik ben in drie zaken geweest en nergens hadden ze dat ding,
maar bij Datema hebben ze hem besteld. Maandag kunnen jullie hem halen en ik heb vijf en twintig gulden
voorschot betaald, gelijk haalde hij de rekening te voorschijn en schoof hem bij Joost onder zijn neus.
Joost stond beduusd te kijken, hij keek van Steef naar Leny maar vroeg niets.
Leny zei, ik kwam Steef tegen in de stad, toen heb ik gevraagd of hij mijn tas wilde dragen misschien moet
Steef vanmiddag wel weer bij een andere zaak gaan vragen?

Tijdens het eten zat Steef steeds naar Leny te kijken die naar hem knipoogde, blij dat hij met haar een
geheim had Hij hoefde niet meer van Joost naar de stad om verder te zoeken.
Ze waren blij dat de dag voorbij was, dat het geluid van de klinkhamers ophield, de arbeiders gingen door de
poort naar huis, rust daalde over de werf.
Steef was ook blij dat het avond was, hij was kapot van het slepen en sjouwen, morgen was het zaterdag dan
hoefden ze niet te werken, dan kon hij naar de stad om wat rond te kijken, in stilte lacht hij zich krom,
maandag ging Joost zijn geld terug vragen bij Datema maar die wisten natuurlijk van niks, de rekening had
Leny stiekem van tafel gepakt.

Maar waar zouden die twee meiden dan slapen, hij vond het wel spannend, de vriendin van zijn broer zou
hier ook aan boord slapen maar waar, er was geen hut meer vrij.

93
Fris gewassen, naar groene zeep ruikend kwam hij in de kombuis, waar Leny bezig was met het eten voor
de avond, hij had best honger.
Of Leny zijn gedachten had geraden, ze sneed een stukje van het vlees en schoof het hem toe, met een, wat
ruik je lekker Steef, moet je nog achter de meisjes aan kwam ze bij hem aan tafel zitten.
Leny was iedere keer weer vertederd als ze Steef zag, zouden haar jongens ook zo zijn als ze zo oud waren.
Steef was een jongen die je nog van alles wijs kon maken, goed opgevoed en hulpvaardig. Hoe lang zou het
duren voor hij met zijn maten naar de kroeg zou gaan, met een vrouw aan boord was er niets aan de hand,
dat Steef haar na vanmiddag aanbad was duidelijk te merken.
Maar als hij alleen met mannen ging varen, en dat zat er wel dik in, was het misschien gauw gedaan met zijn
onschuldigheid.
Een gegiechel van meisjes stemmen kondigde aan, dat Astrid en Willy er al waren, ze hadden zeker eerder
vrij genomen anders konden ze er nog niet zijn.
Zijn we niet welkom riep Astrid om de hoek van de kombuis?
Nou dat waren ze wel degelijk, de ouwe kwam als een wesp gestoken uit de salon. En kuste Willy of zijn
eigen dochter uit de hemel was komen vallen.

Met een, mag ook even, tikte Dirk de ouwe op zijn schouder en omarmde zijn meisje
Astrid keek de ouwe aan, met een wat zal hij doen een hand of een kus, maar het probleem werd snel
opgelost, Leny omarmde Astrid en zei, jij ook van harte welkom op de Gruno. Toen moest de ouwe haar ook
wel een kus geven, zo te zien vond hij het helemaal niet vervelend.
Wim kwam met natte haren, in zijn hemd naar boven gestormd en wrong zich door de vele mensen in de
kombuis naar zijn lang verwachte vriendinnetje.
Astrid was zichtbaar verlegen met de situatie, ze stak Wim haar hand toe en zei, dag Wim
Wim was even beduusd pakte haar hand en zei dag Astrid.
Leny zag wat er gebeurde en zei, je bent te laat Wim ze heeft al haar kussen al weg gegeven, maar
misschien heeft ze er nog wel een paar buiten in haar tas zitten, meteen duwde ze het stel buiten de deur.

Buiten gekomen pakte Wim, Astrid bij haar armen en hield haar op een afstandje, verdorie je bent er echt hè
bromde hij.
Toen pas trok hij haar tegen zich aan, een warm gevoel tintelde door zijn lichaam, hij kuste Astrid op haar
mond die ze gewillig naar hem omhoog hield, niet wetend dat ze voor een patrijspoort stonden en die genen
die binnen stonden een prachtig schouwspel toonden.

Toen ze allemaal uit gekust waren moesten ze vertellen hoe het was in Zaandam en hoe de reis was
verlopen.
De avond vloog om, toen het bedtijd werd kwam het vraagstuk ter sprake waar zou Astrid moeten slapen.
Willy zou bij Dirk slapen dat was duidelijk dus moest Steef verkassen. Bij Wim in de hut dan was er geen
hut meer over voor Astrid. Uiteindelijk werd besloten dat Wim bij Joost in de hut op de bank, zou slapen en
Steef op het bovenbed bij Astrid in Wim zijn hut. Hij was nog zo’n onschuldig ventje pesten ze hem dat zou
wel geen kwaad kunnen.
Steef ging vast naar bed, Dirk en Willy gingen naar hun eigen hutje en deden de deur dicht.

Steef kleedde zich snel uit en dook in het bovenbed, hij schoof het gordijntje dicht. Hij was blij dat Wim en
Astrid nog even in de stuurhut gingen staan vrijen kon hij zich snel uitkleden en onder de dekens kruipen.
Hij moest lang wachten tot Astrid en Wim in de hut kwamen, Wim wenste Astrid nog met een laatste kus
welterusten en verdween naar Joost zijn hut.
Steef hoorde geritsel van een tas die open werd geritst, hij deed net of hij sliep. Hij drukte zijn hoofd stevig
op het kussen maar kon net niet onder het gordijntje door kijken.
Zou Astrid nu in haar onderbroek staan hij was erg nieuwsgierig wat ze aan het doen was, even later kwam
ze weer binnen ze was zeker naar de wc geweest.

Het rook lekker naar tandpasta, ze had zich zeker gewassen, wat zou hij eens graag om het gordijntje kijken.
Astrid wist wel dat hij zich slapende hield, ze schoof het gordijntje opzij en gaf hem een kus op zijn
voorhoofd, slaap maar lekker jongen zei ze, met jou in de hut kan me niets gebeuren.
Ze schoof het gordijntje weer dicht en kroop in het onder bed, een verbouwereerde Steef in zijn bovenbed
achterlatend.
Even had hij in de spiegel het in een pyjama gehulde figuur van Astrid gezien wat hem waarschijnlijk een
slapeloze nacht bezorgde, maar dat wist Astrid niet.

94
‘s Morgens vroeg klom Steef voorzichtig uit zijn bed graaide snel zijn kleren bij elkaar en haastte zich uit
de hut vandaan, om zich in de badkamer aan te kleden, blij dat Astrid nog lag te slapen.
Maar Astrid had ook de halve nacht wakker gelegen, denkend aan Wim en zijn heerlijke kussen in de
stuurhut.
Ze werd wakker van Steef die voorzichtig uit het bovenbed stapte ze had het halve gordijntje dicht
geschoven voor haar hoofd langs, maar zag een mager spillebeen van het bovenbed naar beneden zakken.
Eerst wilde ze nog met één hand plotseling Steef bij zijn been pakken maar ze wist dat Steef erg met de
situatie in zijn maag zat en zo snel als mogelijk uit de hut wilde, ze deed maar net of ze nog sliep.
Steef was de eerste die boven was, hij begon maar vast de tafel te dekken en een pan op het vuur te zetten
voor de eieren, hij had wel geleerd dat gebakken eieren als no één bij de crew op het menu stonden.
Leny kwam als eerste uit de salon en vroeg onschuldig ben je uit bed gerold?
Steef kleurde tot achter zijn oren, gelijk had ze er spijt van dat ze hem gepest had.
Samen dronken ze op het aanrecht zittend, als twee samenzweerders een kopje thee.
De één na de andere kwam boven water, zelfs de ouwe was al present, normaal wilde hij altijd uitslapen als
ze in de haven lagen, maar vandaag stond er heel wat op het program. Ze zouden allemaal met de bus naar
de werf gaan waar het nieuwe schip werd gebouwd en dan zou de ouwe een etentje weg geven, op de goede
afloop zo als hij zei, maar hij vond het veel te leuk dat ze met zo veel jonge mensen waren om daarna direct
weer alleen te zijn, dus onder het mom van een etentje waren ze nog even bij elkaar.
De één na de andere kwam boven, Wim knuffelde Astrid in het openbaar en schoof naast haar aan het smalle
tafeltje in de messroom die met al de passagiers nu wel erg krap werd.

Het was een gekakel van jewelste, het leken wel kinderen die op een schoolreisje gingen.
Eindelijk was iedereen zover, en stapten ze in een busje dat de ouwe van de werf geritseld had.
Ze reden via Groningen, langs het Winschoterdiep naar de werf waar de Max gebouwd zou worden. Op de
werf waren nog een paar mensen aan het werk aan het casco, eigenlijk moest je goed kijken wat ze aan het
bouwen waren.
De kop zat er al aan maar het achterschip werd in een loods gebouwd dus je kon nog niet zien of er een lijn
in zat.
Wim stond te kijken en vroeg, moet dit een schip worden, het lijkt wel een bouwdoos.
Een arbeider die het hoorde, bromde op zijn Gronings, kijk maar eens achter de loods daar ligt zijn
voorganger, wij kunnen wel bouwen hoor.

Inderdaad achter de loods verscholen lag een coaster die bijna afgebouwd was.
Steef was als eerste aan boord en riep je kan zo de machinekamer in ze zijn nog aan het werk, en naar
beneden was hij.
De Grunose ploeg klom aan boord en struikelden over kabels en andere rommel die men nodig heeft om van
een stuk ijzer een schip te maken.
Joost bromde maar wat, dit is toch geen schip meer, waar is de zeeg en het model lijkt nergens op, zijn hier
zeker jongens van de ambachtschool aan het bouwen.
Dirk hielp Leny aan boord, die zei zachtjes, over een halfjaartje ben je stuurman op zo, n gebakje.
Er kwam een man aan lopen die zich voorstelde als de voorman van de werf, hij zei, u bent vroeg, kom maar
gelijk mee ik heb de sleutels van de ingang.
Via de stuurhut, die van alle nieuwste snufjes was voorzien kwamen ze in de salon die geurde naar
nieuwigheid.
Achter waren de bemanningsverblijven, ze keken hun ogen uit, alles was ruim en even doelmatig ingericht.
Joost keek nog steeds bedenkelijk, laat mij maar op de Gruno blijven bromde hij, daar is het veel gezelliger.

Je moet met de tijd mee Joost antwoordde ouwe, wacht maar af later zit je te zeuren dat je op de nieuwe wilt
varen.
Wim zei, nou dat is dan in orde, Dirk en ik gaan hier wel op dan mag jij plankjes gooien om het schip dicht
te krijgen, hier is het knopjes drukken en heb je mijn hutje al gezien?
Er is ook een logeerkamer aan boord voor als Astrid eens mee vaart.
Willy keek schalks naar Wim en zei, tegen die tijd dat de Max in de vaart komt heeft ze geen logeerkamer
meer nodig.
Wim trok Astrid in de onderste kooi en antwoordde, even passen of we er samen in kunnen.

Wordt vervolgd

Met dank aan onze sponsors

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

udonthanicityweblog@gmail.com