hoofdstuk 12 uit 3e boek over kustvaar 1960

Udonthaniweblog.nl   de weblog voor iedereen.

3000 fans

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk Nr 12  van 3e boek over kustvaart 1960

Door een van onze fans.

 

176

Als ze niet zijn meisje mocht wezen, wilde ze ook geen
eendag`s vriendinnetje van hem zijn.
Ze was al te ver gegaan en dat gebeurde haar geen
tweede keer.
Hufter schold ze stilletjes, maar als die hufter zich
omgedraaid had, was ze zo in zijn armen gesprongen,
wist ze.
Dirk stapte de kamer binnen, waar zijn zusje aan tafel
zat.
Een lovend gefluit kwam over haar lippen, toen ze zijn
blote borst, boven het blauw wit gestreepte befje zag.
Ze liep op hem toe om te knuffelen en gelijk zijn pet op
te zetten waarna ze zich zelf in de spiegel bekeek.
Jij kan zo bij de marva`s zei Dirk, die zich maar al te
goed herinnerde hoe leuk die meiden er uit zagen.
Natuurlijk moest hij in geuren en kleuren vertellen hoe de
eerst weken waren vergaan.
Hij dikte het nog een beetje aan, maar verzweeg
wijselijk, dat ze over het slootje waren gevaren om aan
de zwier te gaan.
Van Anne waren een paar brieven doorspekt met
Hollandse woorden gekomen.
Waaronder hij tijdens het lezen heimwee kreeg en zo wel
op de trein wilde stappen.
Zaterdagavond kreeg hij de kriebels en besloot zijn
maten op te zoeken
Paula was het eerste die hij zag tussen de meiden en
jongens.
Verdraait wat had dat dingetje toch een lekker koppie,
schoot het door hem heen.

177

Op een gegeven moment stonden ze dicht bij elkaar aan
de bar en moesten ze elkaar wel aan kijken.
Dirk wist niet zo gauw wat hij moest zeggen, alhoewel
hij al honderd maal gerepeteerd had wat hij zou zeggen
als hij haar tegen zou komen.
Hij schoof hier en daar wat pratend, ongemerkt dichter in
haar buurt.
Toen hij naast haar stond vroeg hij, wil je wat drinken
Paula, gelijktijdig zijn hand op haar onderarm leggend.
Ze trok haar wenkbrauwen omhoog, keek vervolgens
naar zijn hand, maar trok haar arm niet terug.
Aangemoedigd door haar aarzelen, pakte hij een cola van
de bar en reikte hem haar aan.
Nog steeds trok ze haar arm niet terug en pakte de cola,
die waarschijnlijk voor een ander bestemd was.
Na een slokje, zette ze het glas terug en wilde weg lopen,
maar Dirk pakte vlug haar elleboog en duwde haar op de
dansvloer.
Alles in haar lichaam zei nee, maar ze liet zich toch
gewillig in zijn armen nemen.
Een beetje dansen kon toch geen kwaad dacht ze.
Ze kon heel de avond met dansen wie ze wilde, dat het
nou toevallig met Dirk was, wat dan nog.
Ze hield hem een beetje op een afstand, maar de drukte
veroorzaakte dat ze wel eens tegen elkaar kwamen.
Als dat gebeurde schoot er een tinteling door haar
lichaam, maar ze was nog steeds boos en duwde Dirk
telkens een stukje van zich af.
Tot ze merkte dat hij haar expres zachtjes dichter tegen
zich aan trok.
Ze kon er niets aan doen, meegesleept door de muziek,
vleide ze haar hoofd op zijn schouder.

178

Rotzak, fluisterde ze zachtjes in zijn oor en duwde haar
lichaam tegen hem aan.
Dirk merkte dat ze niet kwaad meer was en wenste dat ze
weer net als vroeger zouden doen.
Maar dat zou het wel nooit meer worden, nu Anne in zijn
leven was gekomen.
Hij wilde haar terug naar de bar brengen om wat te
drinken, toen de band net een swing nummer in zette.
Ze hadden altijd al goed met elkaar kunnen dansen en
deze kans lieten ze zich niet voorbij gaan.
Onder het dansen keek hij in haar sproeten gezichtje en
zag dat ze genoot, ze gedroeg zich weer als de kameraad
van vroeger, maar hij zou het maar niet proberen haar ze
zoenen.
Toen het tijd werd om naar huis te gaan, wilde Dirk haar
een hand geven, maar hij bedacht zich en trok haar toch
even stevig tegen zich aan.
Hij voelde haar borstjes door de dunnen stof tegen zijn
borst drukken en hij had moeite om haar niet te kussen.
Met een vriendschappelijke snelle kus op haar wang nam
hij afscheid van haar en wandelde in de donkere nacht
alleen naar huis.
Het weekend was snel voorbij en voor hij het wist stond
hij weer op het station, om naar Hilversum te reizen.
Met zijn maten had hij afgesproken om vanuit
Amsterdam dezelfde trein te nemen.
Harry stond wel op het perron, maar Krijn was ook in
Hilversum nergens te bekennen.
Ze wachten nog een trein af, maar moesten toen toch in
de gereedstaande truck stappen, die hen naar het kamp
zou brengen.

179

Ze waren nog maar net vertrokken, toen er een grote
Harley Davidson achter de truck ging rijden, met twee
passagiers er op.
De helmen op hun hoofden beletten dat ze hun gezichten
konden herkennen.
Maar omdat de bestuurder naar hen zwaaiden, kregen ze
in de gaten dat het Krijn moest zijn.
Ze vroegen zich af wie er achterop zou zitten, de persoon
was in een motorpak gehuld, aan de wapperende
paardenstaart te zien, die onder de helm uit wapperde,
moest het een vrouw zijn.
Voor de poort sprongen ze van de truck en liepen naar de
ronkende motor die achter hen stopte.
De passagier stapte af en zette de motorhelm af, ze
schudde met wilde bewegingen haar lokken in het rond.
Met open mond keek Harry naar het mooie gezichtje,
omgeven door een weelderige haardos.
Mijn zus, stelde Krijn haar voor, hij scheen er geen
aandacht aan te schenken, dat het een beeldje van een
meisje was, waar iedereen naar stond te kijken.
De wacht riep, of ze nog van plan waren zich te melden,
ze moesten niet denken dat ze nog burgers waren.
Dirk ergerde zich aan het gedrag van de wacht, met zijn
militair gezag, dacht hij natuurlijk indruk op haar te
maken.
Maar ze nam geen notitie van de schreeuwer en ging op
Krijn zijn plaats zitten, startte de Harley, liet de motor
eens extra knallen, gaf Krijn een kus, zette de helm op en
draaide de weg op.
Dirk stond versteld te kijken naar haar frêle figuurtje,
met haar kleine kontje wat op het grote zadel amper
plaats in nam.

180

Hij vond het knap, dat zo`n klein ding, zo`n grote motor
rijdend kon houden, als ze om zou vallen, kreeg ze dat
monster nooit meer overeind.
Ze slenterden naar de kantine, om eerst maar eens een
bakkie te drinken en te vertellen wat ze in het weekeind
hadden mee gemaakt.
Aan de ingang zagen ze een paar jongens voor het
mededelingbord staan kijken.
Meer geïnteresseerd in koffie dan het nieuws, gingen ze
aan een tafel zitten en schonken zich uit de gereed
staande pot,. een mok koffie in.
En van de maten liep bij hen langs en zei, jullie boffen,
van de week zitten jullie op een bootje.
Nu wel nieuwsgierig, sprongen ze als één man op en
lazen de namen van die genen die overgeplaatst werden.
Ze stonden op de lijst, om over een paar dagen, naar Den
Helder te vertrekken. Dat wilde natuurlijk nog niets
zeggen, omdat ze eerst naar de mijnendienst kazerne
moesten en daar zouden ze wel horen, op welk schip ze
kwamen.
Als ze op een schip kwamen natuurlijk, dat was maar de
vraag.
De rest van de week verdeden ze met rangen en standen
leren en in het gelid lopen, wat Krijn tot ergernis van de
korporaal maar niet onder de knie kreeg.
Ze stonden verstelt, dat hij nog geen prik met zijn eigen
bajonet had gekregen
Verschillende malen had hij zijn geweer laten vallen en
steeds met die onschuldige grijns op zijn gezicht.
Eindelijk was het dan zo ver dat de commandant hen toe
sprak en verklaarde dat hij trots op hen was en dat ze blij
mochten wezen, dat ze het land mochten verdedigen.

181

De commandant had het laatste woord nog maar net
uitgesproken, of Krijn liet een wind, die tot in het voorste
gelid was te horen.
De commandant had het ook gehoord en maakte nog een
grappige opmerking, ik hoor dat er al geschoten wordt,
ik hoop dat de vijand geraakt is. Ingerukt mars!
Winderig en koud was het, toen ze met een truck in Den
Helder aan kwamen.
Ze verwachten dat de kazerne aan het water zou liggen
maar dat viel tegen, Daarentegen hadden ze wel vlak bij
de poort een paar kroegen gezien.
Een schreeuwerige bootsman, iedereen met en streep
scheen te schreeuwen, gebood hen in het gelid, naar de
slaapverblijven te marcheren.
Hun spullen uit te pakken, om ze vervolgens in de kasten
naast hun bed te stapelen.
Toen ze alles opgeborgen hadden en hij de kastjes had
geïnspecteerd, nam hij een lijst met namen en vervolgde,
de volgende personen moeten zich morgen vroeg na de
schaft, melden met hun plunje. om af te reizen naar de
volgende schepen.
Toen hij Krijn zijn naam noemde, gaf die een grote vloek
en zei er achteraan, had je dat niet eerder kunnen zeggen
flapdrol.
Hoe noemde je mij, vroeg de kwartiermeester.
Krijn kwam achter zijn bed vandaan, trok zijn marine
hemd uit, zodat zijn borstharen en zijn enorme armen met
de tatoeages zichtbaar werden.
De kwartiermeester was een schriel mannetje vergeleken
bij Krijn.

182

En zeker niet één van de dappersten, toen hij de
spierbundel op zich af zag komen, alleen zijn strepen
gaven hem de zekerheid, dat hij zich meer voelde. Maar
aan een paar gouden strepen had Krijn lak, hij
antwoordde dan ook rustig, flapdrol, kerel.
En vervolgde, eerst mijn plunje uit laten pakken en nu
weer in pakken, alleen omdat jij dat leuk vind?
Ik denk niet dat ik je mag, zullen we dat gelijk maar even
uitvechten?
De kwartiermeester keek om zich heen of hij van iemand
steun kon verwachten.
Maar hij zag alleen Harry en Dirk, die hun dolkmes
hadden gepakt, die ze bij hun plunje hadden gekregen en
er onschuldig hun nagels mee schoon stonden te maken.
Ze hadden natuurlijk nooit gestoken, maar vonden het
wel vermakelijk om de kwartiermeester de stuipen op het
lijf te jagen.
Hier hoor je meer van, stotterde de kwartiermeester en
wilde zich om draaien om de zaal te verlaten.
Ik denk het niet, viel Krijn, op een zachte maar dreigende
toon in de rede.
Op de sleepvaart leven klikspanen niet lang, op een
donkere nacht zijn ze opeens weg en nooit hoort iemand
meer iets van ze, ging hij verder.
Krijn had hem goed ingeschat, ze hoorden de andere dag,
dat hij nog maar een paar dagen zijn strepen had en zich
gelijk wat voelde.
Dirk maakte zich wel zorgen wat er zou gebeuren na
deze bedreiging, het was natuurlijk niet mis wat Krijn
had gezegd en hun houding had er ook niet om gelogen.
Maar heel de middag en avond was er geen MP die hen
op kwam halen.

183

Ze dronken nog een paar biertjes in de bar van de kazerne
en kropen vroeg in hun bed.
De plunjezakken hadden ze al vroeg weer ingepakt naast
hun kooien staan,na dat ze hun ontbijt hadden genuttigd
en op het appel het vlag hijsen hadden bijgewoond,
sjouwden ze hun barang naar de poort, waar ze wachten
op wat verder zou gebeuren.
Een truck stopte buiten het hek. De chauffeur keek op
een lijst, overlegde kort met de wacht aan de poort en
vroeg of ze maar achterin wilden gaan zitten.
Dirk en Harry waren al in gestapt toen Krijn de kwartier
meester ontdekte.
Hij liep naar hem toe, had een kort gesprek met hem wat
ze niet konden verstaan. Maar ze zagen verwonderd, dat
hij de hand van de kwartiermeester schudde, salueerde en
vervolgens bij hen in de truck klom.
Krijn lachte eens geheimzinnig en zei, aardige vent.
De truck stopte op een pier, waar een zestal mijnenvegers
lagen, ze gooiden hun plunjezakken op hun rug en zagen
het nummer van de hun toegewezen schuit, tussen twee
anderen gemeerd liggen.
Harry stapte over de gangway van de binnenste en sprong
aan dek.
Een officier, die toevallig uit een deur keek, stapte snel
op hen toe en vroeg vriendelijk, hoe lang zijn we al bij de
mijnendienst mannen?
Harry salueerde correct en antwoordde, twee minuten
meneer.
Onthoud dan goed matroos, als je in vervolg aan boord
stapt, je eerst de vlag op het achterdek, groet.

184

Harry had inmiddels de gouden strepen op de mouw van
de man geteld en antwoordde, komt in orde oudste
officier.
Hij wilde geen moeilijkheden zoeken, want ze zouden
wel vaker met de oudste te maken krijgen en hij deed
toch ook vriendelijk.
Toen ze aan boord van hun schip stapten, salueerden ze
kort, met hun hoofd naar achteren gericht.
De knul die aan een soort lessenaar stond, met een
revolver om zijn middel, vroeg wie ze waren en wat ze
kwamen doen.
Welkom aan boord begroette hij hen en ging hen voor
door een gang met aan weeszijden deuren, onder andere
eentje met het opschrift, commandant.
Is hij een beetje geschikt vroeg Krijn onder het voorbij
gaan.
Ja, gaat best antwoordde de wacht en stapte over de zo
veelste waterkering heen, waar ze in een verblijf kwamen
waar een paar mannen zaten te kaarten.
Ga nooit aan stuurboord zitten, rade hij hen aan, dat is de
kant van het zwarte koor. De dekdienst zit aan bakboord.
In een gat, afgeschermd door een relingwerk in de vloer,
voerde een trap naar beneden, waar zes maal drie bedden
boven elkaar waren.
Hun toekomstige slaap verblijf, op dit schip.
Je vind het wel hé, zei hun begeleider, zoek maar een bed
uit waar geen dekens op liggen en klauterde de trap weer
op naar boven.
Ze pakten hun plunjezakken uit en trokken een werk
plunje aan om zich vervolgens bij de bootsman te
melden.

185

De eerste dagen waren ze bezig om zich te oriënteren.
Het ging op het schip aardig relaxt toe, ze brachten veel
tijd door in het bemanningverblijf, waar alleen matrozen
en de kwartiermeester kwamen.
Het zwarte koor hield zich afzijdig van iedereen zonder
motorkennis, ze hadden zeker het idee dat het schip niet
zonder hun kon varen.

Na het appel die op het achterdek naast een enorme lier
werd gehouden, weer met de dekdienst aan bakboord en
de machinisten en seiners aan de andere kant, werd de
vlag onder begeleiding van het bootsmansfluitje gehesen.
Vlak nadat de vlag in top was, werden de motoren gestart
en kregen ze order, om bij de ontmeerploeg aan te treden.
Dirk werd achterop ingedeeld, Harry en Krijn op het
hoge voordek.
Dirk vond dat hij het beste plekje had, als het waaide,
stond hij tenminste nog een beetje beschut.
Spring los, klonk het op een gegeven moment door een
luidspreker.
De bootsman floot schril op zijn fluitje en herhaalde,
spring los en binnen halen.
Nog al wiedes, liet Dirk zich ontvallen.
Wat zei je, vroeg de bootsman.
Dat is toch logies, antwoordde Dirk, als we hem niet
binnen halen, zit hij in de kortste keren in de schroef.
Je hoeft niet zo bijdehand te zijn matroos, hoe is je
naam?
Dirk boots, antwoordde Dirk.

186

Het is gebruikelijk dat je gelijk je naam en rang er bij
meld, matroos Dirk.
Matroos derde klas Dirk, boots, deed Dirk gedwee,
inwendig lachend
Zachtjes stoomde de een na de andere mijnenveger de
haven uit, om één maal buiten, in kiellinie naar open zee
te varen.
Dirk wachtte maar af, wat er verder zou gebeuren.

Hij had horen brommen, dat ze boven de eilanden zouden
gaan vegen, wat dat in hield, daar had hij geen flauw
benul van, hij wachtte het maar af, je moest hier aan
boord niet te bijdehand zijn, had hij wel door.
Na de koffie ging Dirk aan dek en zag dat ze nu in
formatie naast elkaar voeren.
Hallo Brandaris, daar ben ik weer, riep hij in een dolle
bui, naar de vuurtoren op Terschelling.
Ben je wel eens eerder op zee geweest, vroeg de
bootsman, die naast hem kwam staan.
Dirk verteld, dat hij nooit iets anders gedaan had, dan
heen en weer, naar de Oostzee te varen.
Komt goed uit, bromde de bootsman voor zich heen, ik
hou je wel in de gaten.
Het is tijd voor je roer torn, heb ik gezien, kom niet te
laat, anders heb je gedonder ging hij verder en ging zelf
naar het achterdek.
Op de open brug gekomen, melde Dirk zich aan de
oudste officier, die hem aan keek en mompelde, nog een
vreemde eend in de bijt.
Een matroos stond aan het wiel te draaien, of hij door een
nauw vaarwatertje voer.

187

Hij was blij dat Dirk hem kwam aflossen en stapte dan
ook snel achter het haspel vandaan.
Kut schuit, mompelde hij, dat ding is niet te sturen.
O ja, de koers is 360 en hij keek Dirk aan of hij ergens op
wachtte.
Die vroeg dan ook, is er wat?
Ja, je moet duidelijk, voor de officier verstaanbaar, de
koers herhalen, die je voorganger heeft op gegeven.
Oké, stuur koers, 360 brulde Dirk terug.
Niemand op de brug reageerde op zijn herhaling.
De ouwe keek door een verrekijker en een seiner hing
tegen de vlaggenkast, om op zijn teken, een serie vlaggen
omhoog te hijsen.
Dirk keek eens om zich heen en vond dat je een mooi
uitzicht over de zee had.
Met af en toe een blik op het grote giro kompas, draaide
hij soms een beetje aan het stuurrad.
De oudste officier, riep hem vanaf de brug een
koerswijziging toe.
Dirk herhaalde, koers 392 meneer.
De oudste officier stond te loeren op het dochterkompas
op de brugvleugel.
Dirk liet het schip een beetje draaien en ving hem op, zo
als het hem geleerd was, net voor de juiste koers voorlag.
Verbaast keek de oudste naar de roos, die niet
noemenswaardig veranderde.
Hij dacht zeker dat er een storing aan het kompas was en
kwam achter Dirk op het schavotje staan.
Die wist niet wat hij verkeerd deed en draaide nog
minder aan het stuurwiel.
Als een liniaal voeren ze de op gegeven koers.

188

Jij komt zeker van een schip, waar ze nog met de hand
stuurden, vroeg de oudste.
Er voer net een coaster in de verte, die Dirk aanwees en
antwoordde, op zo`n ding zat ik nog een maand geleden
in zuid Amerika, meneer.
Ongelovig keek hij Dirk aan, dat zal wel, die dingen
kruipen alleen maar een beetje onder de kust.
En als het begint te waaien, weten ze niet hoe snel ze
binnen moeten vluchten, schamperde hij.
Dirk wilde zich net verdedigen, toen hij bedacht, er eerst
maar eens achter zien te komen, waar de oudste vandaan
kwam.
Hij had inmiddels al gehoord, dat hij geen beroeps was.
Het leek geen ongeschikte vent.
Plotseling gaf de ouwe een bevel.
De seiner haalde snel een paar vlaggen om hoog en op
het achterdek hoorde hij het fluitje van de
kwartiermeester.
Vanwaar hij stond, kon hij niet naar achteren kijken,
maar zag wel, dat ze op de mijnveger die naast hen voer,
waarschijnlijk het veegtuig aan het uit zetten waren.
Na zijn roertorn, kreeg Dirk de kans om achterop te gaan
kijken, wat ze daar gedaan hadden.
Harry vertelde, hoe ze het tuig overboord hadden gezet,
wat nu aan staaldraden, achter hen aan sleepte.
De bootsman die wist dat hij net aan boord was, legde
hem uit wat de bedoeling van het tuig was.
Zo lang na de oorlog liggen hier toch geen mijnen meer
boots, vroeg hij.
Je kan nooit weten zeun, antwoordde hij.
Een luide knal, een eind achter het buitenste schip, deed
de bootsman achter de verschansing duiken.

189

Wat zei je daarnet, lachte hij zoet zuur, dit is de eerste
mijn in mijn loopbaan.
Hij krabbelde overeind, om nog net te zien, hoe een
enorme waterzuil uiteen viel.
Als die onder het schip was ontploft, hadden je knieën nu
in je oksels gezeten maatje, dus denk nou niet dat we
voor jan lul hier bezig zijn.
Na een paar banen geveegd te hebben, zo als dat in
marinetermen heette, kregen ze orders het tuig weer
binnen te halen.
De enorme winchen, draaiden met gemak de lange
staaldraden naar binnen. Ondertussen haalden de
kwartiermeester en de konstabel, geheimzinnige dingen
van de binnen komende draden.
De oudste matroos legde uit, waarvoor de apparaten
dienden en als je er verkeerd mee om ging, je wel eens
een hand kwijt kon raken.
Dirk kreeg order om met een haakstok, een enorme boei
die nu dichtbij achter het schip dreef, aan te pikken.
Intussen was de wind wat aan getrokken en danste de
boei telkens weg als hij dacht, dat hij hem in kon pikken.
Na de derde keer had hij hem te pakken en konden ze
hem aan boord hijsen.
Met vier man stuurden ze hem zo, dat hij in zijn stoel viel
en ze er snel een beugel overheen konden gooien.
Later in het verblijf, stapte de commandant over de
waterkering binnen en sprak zijn waardering over de
snelheid van het binnenhalen, maar dat ze er nog lang
niet waren.
Hij liet een kratje bier aan rukken en wenste ze een goede
wacht.

190

Henk een matroos uit Eindhoven, was de eerste die
opeens naar de wasbakken rende om zijn gratis biertje
weer uit te kotsen.
Dirk merkte nu pas, hoe de schuit tekeer ging, heel
anders dan de “Sprinter”
Ze zaten met een stuk of vier matrozen aan de bakstafel
en geen van allen hadden er last van dat de schuit zo
hobbelde.
Lachend om de matroos, wipten ze nog een flesje open.
Midden in de nacht moest Dirk op wacht, het eerste uur
mocht hij in de beschutte onderbrug, zgn uitkijk lopen,
wat inhield, koffie halen en punten aan potloden slijpen.
Toen het zijn beurt was om roerganger te zijn, gaf de
seiner hem een dikke lange jas met capuchon.
Eenmaal op de brug, kreeg hij door dat die jas wel nodig
was.
Roet donker was het en dikke regendruppels kletterden
tegen het raam, de enigste beschutting voor de
roerganger.
De officieren van de wacht hadden het overigens niet
veel beter, de enigste bescherming voor hun was een stuk
glas op elke hoek van de brug.
Na een poosje weken de wolken aan de hemel uiteen en
kwam de maan te voorschijn.
De oudste officier kwam bij hem staan en vroeg, heb jij
geen last van het slingeren.
Voor Dirk kon antwoordden, ging hij verder, nog al
logies, die hulkjes waar jij op voer, dansten zeker nog
erger, dus zal je er wel aan gewend zijn.
Nooit gemerkt meneer, als het slecht weer werd, dan
bleven we binnen, antwoordde Dirk stug.

191

Hij merkte het gelijk en vroeg, op je pik getrapt jongen,
dat ik wat over die coaster’s heb gezegd?
Hij greep zich vast aan het kompas, toen de schuit weer
een enorme haal maakte.
Sturen kan je wel, merkte hij op,, om het een beetje goed
te maken.
Hoe liepen jullie daar wacht, ging hij geïnteresseerd
verder.
Eén op en niks af meneer, zei Dirk weer.
Hij keek eens om zich heen en zag voor hen in een schim
het heklicht van hun voorganger.
Waarom varen we nog steeds naar de noord, meneer,
gaan we ergens heen?
De oudste werd nu een beetje toeschietelijk en vertelde
dat ze naar Kiel gingen, om te demagnetiseren.
Weer een woord wat Dirk niet wist wat het betekende en
hij vroeg het dan ook aan de oudste.
Demagnetiseren is een systeem, waar we enigszins anti
magnetisch mee gemaakt kunnen worden en dat kunnen
ze het beste, in Kiel.
Rotterdam heeft ook zo`n installatie, maar we gaan nu
naar de moffen, om te testen of ze inderdaad beter zijn
als bij ons.
Ken jij Kiel overigens, is daar nog wat te beleven?
We zijn er vaak genoeg langs gevaren, maar aan de wal
ben ik er nooit geweest antwoordde Dirk, het is door de
sluis van Holtenau rechts af, dat weet ik wel.
Je bent een van de weinigen die de schuit op koers kan
houden zonder veel te sturen, ging hij verder.
Nou, mijn maat Harry kan het ook aardig, verdedigde
Dirk zijn maat, wij zaten twee jaar op het zelfde schip.

192

De wacht vloog om en voor Dirk het wist kwam Henk de
kotser, zo als zijn bijnaam inmiddels was, uit het donker
te voorschijn.
Voor hij het roer over pakte, rende hij eerst naar de
zijkant en trachtte nog wat te kotsen, maar hij had al zo
vaak overgegeven, dat hij had niets meer.
De commandant keek eens naar de stakker en zei, als je
moet spugen, dan graag aan de lijkant hé, verder schonk
hij geen aandacht aan de matroos.
Later hoorde Dirk, dat de commandant ook al over de
reling had gehangen, dus moest hij weten hoe beroerd
Henk zich moest voelen.
Dirk stapte over de waterkering de gang in, die naar het
verblijf voerde en kwam langs de kombuis, waar de kok
nog bezig was.
Is er nog wat te ritselen kokkie, vroeg hij vriendelijk.
De kok wenkte hem binnen en haalde onder een theedoek
een stuk biefstuk vandaan, sneed hem in repen en gooide
ze in een pan, die hij waarschijnlijk net op het vuur had
gezet.
De gloeperd vertelde, dat morgen de helft van de
bemanning zeeziek zou zijn en er dan toch een paar
lapjes over zouden zijn, dat was het voordeel van kok
zijn, rechtvaardigde hij zich.
Zo zat Dirk even later achter een biertje, een biefstukje
naar binnen te werken.
De oudste officier liep door de gang en zag hen eten, met
zijn hoofd net binnen de deur zei hij, hoe krijgen jullie
het in god’s naam naar binnen, ik ben niet ziek, maar iets
te eten hoef ik niet.
Ja, dat bent u niet gewend hé oudste, zeekastelen
slingeren niet, kon Dirk niet na laten, om te zeggen.

193

Van de kok hoorde hij ook, waar de oudste op gevaren
had en dat hij niet de kwaadste was.
Dirk daalde af in het slaapverblijf,waar je bijna op de
geur van slaaplucht en scheten kon lopen.
Eenmaal in zijn bed sliep hij gelijk en werkte mee de
geur te verpesten.
Voor ze gegeten hadden moesten ze aan dek komen en
zich in het gelid op stellen, bij het binnen varen van
Brunsbuttel.
Harry en Krijn stonden te vernikkelen van de kou, op het
voordek en waren jaloers op de matrozen, die lekker
achter de lier en de machinekamerschacht een beetje
beschut, uit de wind stonden.
Als tweede van de zes, voeren ze achter een Hollandse
coaster de sluis in,.
Geïnteresseerd hingen de matrozen over de reling, naar
het gemanoeuvreer van de mijnenvegers te kijken.
Maar er viel voor hun niets te lachen, hun ouwe liet even
een stukje vakmanschap zien.
Met een vaart voeren ze de sluis in, tot naast het
achterschip van de coaster, Harry dacht al dat ze zo door
de deuren er weer uit zouden knallen.
Hij keek eens naar de brug, waar hij de commandant
rustig om zich heen kijkend, de pitsen van de verstelbare
schroeven op achteruit drukte.
Een enorm geweld schroefwater bulkte onder het
achterschip vandaan.
Op het moment dat het schip stillag, trok hij de pitsen
weer in het midden en hadden de matrozen niets anders
te doen dan een trosje aan de boatmannen te geven en om
de bolders te beleggen.

194

Heel anders ging het met de mijnenveger achter hun, heel
voorzichtig kwam hij binnen drijven, in het midden van
de sluis.
Werplijnen vlogen over het water naar de wal, trossen
werden uitgevierd en op de winchen trokken ze het schip
naar de kant.
De volgende mijnenveger, dreef als een drol in de pot
door het gestuntel van zijn voorganger, haast dwars naar
binnen en knalde met zijn kop op het achterschip van de
klungelaar, splinters hout plonsden in het water.
Hun ouwe op de brug, moest zich wel dood schamen met
zo veel toeschouwers.
Dirk maakte een praatje met de naast hun liggende
coaster kapitein, die de “Sprinter” nog wel kende.
Hij vroeg waar die gebleven was en hoe lang ze gevaren
hadden, toen Dirk vertelde waar hij naar toe was gegaan.
Bij het uitvaren van de sluis, stuurde de kapitein van de
coaster, het achterschip dicht naar de mijnveger en gaf
Dirk snel een slof sigaretten over.
Ik reken er wel op, dat jullie de geul een beetje aanvegen
hé, riep hij lachend.
De bootsman die naast hem stond vroeg, gaat dat altijd
zo, als je een bekende ziet?
Meestal krijg je er nog een paar flessen drank bij,
fantaseerde Dirk, scheurde een slof open en gaf hem een
pakje chesterfield.
Ze stoomden in kiellinie de sluis uit en draaiden sb uit
naar Kiel waar de werf was, waar ze zouden
demagnetiseren.
Aan een kale marinekade meerden ze af, weer stormde
hun commandant, zelfverzekerd, met veel gang naast hun
voorganger, die nog bezig was met vastmaken.

195

Weer het zelfde ritueel, bijna op gelijke hoogte, amper
een meter ruimte latend, volle kracht achteruit, touwtjes
over en vast.
Geen poespas of geklungel maar gewoon veel bravoure
en vakmanschap.
Hij komt z`n eigen nog wel een keer tegen, merkte de
kwartiermeester schamper op.
De volgende dag waren ze nog niet aan de beurt om door
de boog te varen en werden ze uitgenodigd om een
excursie naar het plaatselijke scheepvaart- museum te
maken.
Opgedoft in hun uitgaanspakje, zaten de drie maten naast
elkaar op de achterbank.
Als je maar niet denkt, dat ik in een museum ga lopen
koekeloeren, zei Krijn.
Wat ga je dan doen, vroeg Dirk verbaast, het leek hem
wel leuk, om eens in een museum te kijken, in de baas
zijn tijd.
Altijd beter als verblijven schrobben en tafels schuren.
In zo`n marine stad zal toch wel een staatlicher bordeel
zijn, opperde hij.
Het wordt weer eens tijd dat ik een robbertje ga stoeien
en er zal toch wel een dikke Bertha zijn, die daar voor in
is?
Dirk dacht aan Anne en Paula, dat leek hem heel wat
frisser, als een tante van plezier, van hem mocht hij, maar
hij zou zijn geld wel ergens anders aan besteden.
Voor het museum stapten ze uit en werden naar binnen
geloodst, door een bootsman van de Duitse marine die als
begeleiding was mee gereden.

196

Krijn stond met hem te smoezen, waarop de Duitser op
zijn horloge keek en in een bepaalde richting wees.
Toen ze het museum binnen gingen, was Krijn
verdwenen.
Harry vroeg aan de Duitser, waar Krijn mee had staan
smoezen, waar hij was gebleven.
O, die antwoordde de man, die is naar grootmoeder en
komt vanavond op eigen gelegenheid naar boord.
Harry schoot in de lach en antwoordde, zijn grootmoeder
ligt misschien al jaren onder de grond.
Ik denk eerder, dat hij in de kortste keren ergens tussen
de lakens ligt.
Na het bezoek aan het museum, kregen ze nog een bier
aangeboden in een plaatselijke bierbrouwerij.
Uit zuinigheid, of voorzorg dat ze teveel op zouden
krijgen, kregen ze de man maar twee biertjes, waarna ze
weer met de bus naar boord werden gereden.
Ver na middernacht werden ze wakker, door gescheld,
het leek wel op een vechtparty.
Nieuwsgierig wat er gebeurde, ging Dirk in zijn
onderbroek naar de messroom.
Krijn zat op de grond, met een handboei vastgeketend
aan de bakstafel.
Somdronken zat hij te lallen, als ze nou, g, hier en daar,
hem niet gauw los maakten, ramde hij hen allemaal in
elkaar.
Hoe hij dat moest doen, wist hij zelf zeker niet, want hij
kon geen kant op met die handboei om.
Twee Duitse MP ers compleet met witte helmen, waren
in gesprek met de wacht en de oudste officier.

197

Krijn had zeker een robbertje gevochten, want zijn kop
zat onder het bloed.
Toen Dirk naast zijn maatje knielde, keek die hem
lodderig aan en zei treurig, Dik maak dat armbandje even
los, ik wil naar mijn nest.
Maar ze zaten bij de marine en niet op een sleepboot, zo
gemakkelijk ging dat niet.
De oudste officier en een haastig uit zijn bed gehaalde
kostabel brachten Krijn, toen de MP weg was, naar een
hok, helemaal voor in het schip, wat aan de voorkant, met
gaas was afgesloten.
Als een aap in een kooi, lieten ze de dronkeman achter,
morgen moest hij op rapport komen, vertelde de officier.
De andere dag, toen ze voor inspectie op het dek stonden
aangetreden, stond Krijn in een overal, met arrestant, in
grote letters op zijn rug geschreven.
Zonder veters in zijn schoenen en zonder pet, stond hij
daar als een zondaar, apart buiten het gelid, naast de
konstabel.
Een grote pleister sierde zijn kop, die had zeker een
broeder er s`nachts nog op geplakt.
Na de inspectie verdween Krijn met de konstabel, naar de
hut van de commandant.
Later vertelde Krijn, dat hij bij de ouwe zijn verhaal had
gedaan en voorlopig veertien dagen voor straf, s`nachts
in de bak moest slapen.
Daar kon hij niet mee zitten, hij vond het nog al een
aardige beloning voor het knok partijtje van die avond.
Hij was eerst naar een bordeel geweest, vertelde hij
schaamteloos.

198

Tot had hij in de rosse buurt, een kroeg bezocht, waar
toevallig een ploegje Duitse marinemannen zaten, waar
hij ruzie mee gekregen had.
Ze hadden de koningin beledigt en hij had gevraagd, of
de commandant s’avonds mee wilde, met een paar
mannen, om de zaak eens leeg te vegen, hij zou ze wel
naar de kroeg brengen.
Dat had de commandant niet zo`n goed idee gevonden,
hij vond dan ook niet dat Krijn straf had verdiend maar
hij kon niet anders.
Toen hij samen met de oudste, de commandant`s hut
uitstapte en ze buiten het gehoor waren, lachte de oudste
en vroeg, kan je me eens vertellen wat er werkelijk
gebeurd is, want zo is het natuurlijk niet gebeurd.
Ze voeren de volgende dagen een aantal malen door de
demagnetiseerboog en meerden s`avonds weer aan de
marinekade.
Van stappen kwam niet veel, maar dat vonden ze niet zo
erg, harde wind en regen hield hen tegen, maar deed hen
besluiten naar de filmzaal van de marinekazerne te gaan.
De film boeide hen niet zo erg, wel zagen ze, dat een
drietal matrozen met pleisters op hun kop, naar hen zaten
te loeren.
De oudste en de commandant waren ook mee gegaan
Harry zat naast hen en wees hen op de beschadigde
jongens.
Zullen we eens vragen hoe ze aan die beschadigingen
zijn gekomen, oudste?
De oudste hield de boot af en antwoordde, ik spreek niet
zo goed Duits, laten we het maar even afwachten, we
moeten maar een beetje bij elkaar blijven.

199

Hij smoesde nog even met de commandant en keek
geïnteresseerd naar de oubollige film.
Toen de filmvoorstelling afgelopen was, stelden ze voor
om nog een afzakkertje in de kantine te pakken, voor ze
over het terrein naar boord zouden lopen.
Op een verhoging zat een matroos piano te spelen en een
tweetal Duitse vrouwelijke militairen, waren aan het
dansen.
Dat kunnen we toch niet op ons laten zitten, zei Harry
tegen de oudste, straks worden die meiden nog lesbisch.
De oudste stond op en vroeg een van de meisjes, die nog
aan de bar zaten ten dans en zwierde als een balletdanser
over de vloer.
Harry vroeg ook een meisje en het duurde maar even, of
al de meiden waren op de vloer met de Hollanders aan
het dansen.
De moffen konden het zeker niet hebben dat die Jantjes
met hun meiden dansten en zaten dan ook woest naar hen
te kijken.
Na een poosje het gedans aangekeken te hebben, konden
ze het zeker niet langer verdragen en gingen ze over tot
actie, zo als dat in marine termen heet.
Een grote Duitse matroos, met een opgeblazen kop,
dronk zijn glas leeg, stapte langzaam van zijn kruk en
liep op de dansvloer.
De oudste had zeker succes bij zijn danspartner, want hij
was onder het dansen al een beetje aan het zoenen.
De grote mof, wachtte dat de oudste voorbij kwam
zwieren en greep hem onverwacht bij zijn schouder.
Hij brulde wat in het Duits en haalde met zijn enorme
arm uit om de oudste een dreun te verkopen.

200

Hoe het zo snel gebeurde, kreeg Dirk niet mee.
Maar opeens was de commandant in de buurt, greep de
dikkerd in een judo- greep en slingerde de vleesbaal over
de vloer.
Ongelukkigerwijs, knalde de matroos met zijn kop tegen
de bar en bleef uitgeteld liggen.
De meiden vlogen gillen naar de zijkant, want opeens
waren er meerdere Duitsers op de vloer, die de
Hollanders wel eens een lesje zouden leren.
Dirk was verbaast, dat hij zijn commandant in zijn
uitgaansuniform, over de grond zag rollebollen.
Die ongenaakbare hoogste in rang, was het eerste in
gevecht, dat konden ze natuurlijk niet maken.
Ofschoon hij nog niet anders dan vroeger, tussen de
duinen had gevochten, sprong hij op, gooide zijn pet op
de bar en sprong de eerste de beste mof op zijn rug.
Het gevecht duurde niet lang, snerpende fluitjes van MP
klonken opeens door de lucht en in no time werden ze uit
elkaar geslagen door gummistokken.
Vreemd genoeg, sloegen ze alleen de moffen op hun
donder, maar dat kwam waarschijnlijk, doordat de
commandant tussen de vechtende stond en af en toe op
vakkundige wijze met een judogreep, een bij hem in de
buurt komende tegenstander vloerde.
Toen de vechtparty door ingrijpen van de MP, voorbij
was, stapte de commandant rustig over een gevloerde
matroos heen en vroeg aan een van de MP ers, dat hij een
onderhoud wenste met de commandant van de
marinebasis.

Wordt vervolgd,elke  dag een nieuw hoofdstuk

Met dank aan de sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

ludovicuswcremers80@gmail.com

Je kunt wat mee maken als trainer bij een hondenclub in 1974 te Eindhoven.

 

Als trainer van een hondenclub  kon je destijds in 1974  van alles mee maken op het oefenveld van de club die ik had opgericht .

Tijdens een oefening met de pakwerker bracht Bico de man  naar de grond.

Op een dag komt er een vrouw met een 12 jarig zoontje  en hun  boerenfoxhondje vragen of haar zoontje ook bij de club kan komen oefenen.

Het kind was echter een doofstom jongetje.

Ik zei oke we hebben al een blinde man met hond wat geleerd  dus we nemen deze uitdaging  graag aan.

Ik zei tegen de moeder leg jij je zoontje even de spel regels uit .Die zijn als volgd.

Als ik de trainer  1 vinger in de lucht steek dan laten alle mensen die in een kring lopen hun hond  te gaan zitten.

Steek ik 2 vingers in de lucht dan laten de leerlingen hunhond gaan liggen.

En als ik de hele hand  inde lucht  steek dan  gaan ze weer netjes achter elkaar lopen de hond laten volgen.

Ik hiel het kereltje goed in de gaten hoe hij hij zou doen.

Bij het volgen ging het prima hij liep trotsmet zijn  tippy met de grote mensen mee.

Toen ik 1 vinger  in de lucht stak keek ik verbaasd hoe dat manneke  zijn hond liet gaan zitten.

Als de hond van hem niet snel genoeg reageerde gaf het manneke de hond een ferme tik met  het handvat van het riempje op zijn achterwerk en ja hoor de hond ging mooi zitten.

Zo zie je maar ieder had zijn eigen manieren om de hond iets te leren.

Er waren echter ook mensen die naar me toe kwamen met het volgende probleem of ik de oplossing voor ze had.

Een man  had een grote  hond  een sint Bernard van 70kg.

Als de man met zijn hond ging wandelen  en er stond ergens zo een stalen gemeente vuilnisbak op straat,dan trok de hond  de man bijna om want hij wilde of durfde niet langs die vuilnisbak te lopen.

Ik loste het als volgd op.

Wij zette  onze 3 stalen gemeente vuilnisbakken  op 2 meter afstand  uit elkaar op onder een grote boom op ons oefenterrein.

 

                                               

Ik bond een langtouw aan de middelste  bak zijn deksel vast en  het touw ging  hoog over  een uitstekende tak van die boom.

Een van onze  leden stond   aan de kant  met het eind touw  te wachten tot ik met die zware hond  richting van de vuilnisbakken kwam aangelopen.

Toen ik  langs de  bakken liep trok mijn mede lid  aan het touw en liet het vieren.

Dus de deksel van de vuilnis bak kletterde  open en dicht.

De hond trok  verschrikkelijk hard  aan zijn riem  en wilde weg.

Ik zei kom op niks aan de hand,en ik liep 5 keer  expres met hem langs die vuilnisbakken.

Bij de laatste ronde ging het al gesmeerd hij liep gewoon rustig met me mee  langs die bakken.

Waarom  deed hij het niet als hij met zijn baas  ging wandelen en ze passeerden een vuilnisbak.

Dat kwam omdat zijn baas  als dit gebeurde niet goed op trad.Die  probeerde altijd  zijn hond uit de buurt van dit soort obstakels te houden en dat was dus de fout.

De man heeft bij ons op de club nog 3x geoefend en het euvel was over.

Om mensen te overtuigen dat hun hond  niet zoveel lef had als zij dachten  probeerde ik op een dag het volgende uit.

Ik zei beste leden   we gaan om de beurt  onze hond in een kruiwagen over het veld rond rijden.

Iedereen antwoorde  ja  maar dat kan mijn hond makkelijk die doet alles wat ik  hem zeg.

Dus wij met  de kruiwagen het veld op.

Ik zette  als voorbeeld Bico  in en hij sprong spontaan in de kruiwagen en ik reed een rondje met hem.

 

De volgend was een grote bouvier ,zijn baas had de grootste moeite het beest in de kruiwagen te zetten wat pas na 3 pogingen lukte.

De hond zat stil maar bij de eerste beste beweging sprong hij er al uit.

Het bleek  dat van de 20  kandidaten  die er aan mee deden slechts 4 voldeden en rustig in de kruiwagen  zich rond het veld lieten rijden.

Het mooiste was dat een der kleinere  hondenrassen  een Engelse  spaniel  het prima deed.Trots liep het meisje  met haar  hondje in de kruiwagen rond.

Toen kwam er  een lid van de club  en die zei Lowy hoe leer je  dat je hond  niet elke schoen die hij  in huis ziet liggen stuk bijt.

Ik zei das heel simpel smeer een oude schoen aan de rand in met een dun laagje  groene zeep,en als hij daar in bijt doet hij het nooit meer.

Ik zei zorg wel dat de hond genoeg   andere dingen heeft  soort speelgoed waar hij wel in mag bijten,want  dat hij je schoenen belaagd komt meestal bij gebrek aan beter speelgoed.

Ze deed het en  kwam me  extra bedanken met een heerlijke fles rode wijn voor  het goede advies.

Een van de leden een vrouw van rond de 50 jaar kwam me vragen waarom haar  hond een foxhond niet in  de mand wilde  liggen.

Ik zei haar  breng je hondje en de mand mee naar de club

Op een avond kwam de vrouw met haar  hondje en  de mand naar ons clublokaal.

De mand was echter zo groot dat hij alleen zijdelings door de deur van het clubhuis kon.

En de hond was een echte boerenfox fel en dapper.

De mand kwam  naast mij te staan.

En de vrouw  zat met haar hondje  naast mij hij  haarhondje zat aan een riempje.

Ze zei me als ik zeg in je mand dan wil hij dat niet  en als ik hem op pak bijt hij me 

Ik zei geef mij  de riem  maar zonder dat de hond dat ziet.

Dat deed ze dus.

Ik had de riem van de hond in mijn hand en  trok die riem flink omhoog en daar bengelde  fikkie  aan de riem  door de lucht  zijn mand in terwijl ik met stemverheffing zei in de mand en blijf.

De hond  keek mij stomverbaast aan  en zal gedacht hebben  die man is  me de baas.

Na enige minuten  trok ik de hond uit de mand aan zijn riem en hij kwam gewoon naast me zitten hij was blij met me want zijn staart kwispelde vrolijk heen en weer.

Ik zei mevrouw  u moethem streng maar rechtvaardig en consequent aanpakken het is een fijne hond.

Ik deed het  haar nog  3x voor en bij de vierde poging ging de hond  al meteen  uit zich zelf de mand in toen ik zei in de mand en blijf.

De vrouw vertrok dolblij methaar hond naar huis.

We hoorden 14 dagen niks meer van haar,tot ze  weer op de clubkwam met een  hond gehaald uit het asyl.

Ik zei en je foxie  wat is  daarmee gebeurd>

Ze zei  mij ,  ik zei thuis in je mand en toen ik hem oppakte om hem in de mand te zetten beet hij me in de arm met  gevolg zieken huis en 3 hechtingen  in mijn arm.

En toen zei ze we hebben hem toen maar laten inslapen  via de dierenarts.

Ja zo doen mensen dat soms  ze had niet eens door dat deze hond niet opgetild wilde worden.En om  op een asyl hond terug  te komen dat zijn meestal  honden  andermans  der ellende.

Want waarom beland  een hond  in een asyl en wordt daar niet meteen opgehaald door de eigenaar?

In usa waar ik veel kwam lossen ze het anders op

Als men daar een hond opvangt  en naar het asyl brengt en de hond is niet binnen 2 dagen door zijn baas opgehaald  gaat er de spuit gewoon in  en laat men hem inslapen onder het mom wie  zijn hond niet binnen 2 dagen ophaald  uit het asyl heeft niks met het dier op.

Das ook een goede oplossing om de dierenasyls  te tevol te laten geraken.

In Thailand heeft men totaal niks op met een hond.Daar hebben ze gewoon een hond voor de schrik van inbrekers,En in Changmay zagen we een bordje met  broodje hondenvlees  hangen aan een kraam langs de weg.

Alleen al in Bangkok lopen duizenden  honden  als  zwerfhond op de straten. Dus veel  rabbis etc.

Veel honden verdwijnen via Laos naar Vietnam en worden daar levend geslacht en in restaurant als delicattessen aangeprezen.

 

Problemen met uw hond  ,laat mij u gratis adviseren hoe het op te lossen .

 

 

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

ludovicuswcremers80@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

Songkran waarschijnlijk in Oktober in Thailand.

De beste weblog met het nieuws altijd als eerste. 3000 fans

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Ook een Engelse editie

Een bijdrage van  Janus de Waterspuiter uit Udonthani.

 

 

 

Verwacht opnieuw een lange vakantie, kort nadat de volgende uitgestelde Songkran-vakantie in september en oktober zou komen.

Hoewel het kabinet nog geen data heeft gekozen voor de tweede en derde Songkran-vakantie, zei vice-premier Wissanu Krea-ngam vandaag in het Government House dat het waarschijnlijk zo snel als september zal gebeuren omdat het geen vakantie heeft. Hij plaagde ook het idee om er eind oktober een te plaatsen om een vierdaags weekend te maken, samen met Chulalongkorn Memorial Day op 23 oktober.

Hoe zit het met geruchten dat het volgende week op tijd zou kunnen komen voor Moederdag? Zeer onwaarschijnlijk, zei Wissanu.

“Het belangrijkste waar we het over eens zijn, is de aankondiging van tevoren doen, dus het is niet mogelijk om binnen een week een feestdag aan te kondigen”, zei hij vandaag voordat hij de wekelijkse kabinetsvergadering bijwoonde.

Scrol omlaag voor onze Engelse editie

met dank aan de sponsors.

OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO

 

Expect another long holiday coming soon after the next postponed Songkran holiday was forecast to be coming in September and October.

While the cabinet has yet to choose dates for the second and third Songkran holidays, Deputy Prime Minister Wissanu Krea-ngam said today at the Government House that it’s likely to happen as soon as September because it has no holidays. He also teased the idea of putting one in late October for the sake of making a four-day weekend along with Chulalongkorn Memorial Day on Oct. 23.

What about rumors it could come in time for Mother’s Day next week? Very unlikely, Wissanu said.

“The most important thing we agree upon is making the announcement in advance, so to announce a holiday within a week isn’t possible,” he said today before attending the weekly cabinet meeting.

Thanks a lot for the sponsors .

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

ludovicuswcremers80@gmail.com

Hoofdstuk11 uit 3e boekover kustvaart 1960

Udonthaniweblog.nl   de weblog voor iedereen.

3000 fans

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk Nr 11  van 3e boek over kustvaart 1960

Door een van onze fans.

Lachend om haar reactie, schonk hij nog een borrel in.
De meiden boven zaten op Willy`s bed en babbelden nog
wat na, terwijl Anne haar tas uitpakte en haar spulletjes
uitstalde.
Als je wilt douchen, Willy maakte gebaren met haar
handen, van wassen, dan kan dat daar en ze wees naar de
badkamer op de overloop.
Instemmend knikte Anne en zei op zijn Hollands,
lachend om haar kennis van de Hollandse taal, graag en
begon zich uit te kleden.
Willy had verwacht dat ze alleen haar trui uit zou
trekken, maar zonder schaamte kleedde Anne zich
spiernaakt uit.
Verbaast had ze naar Anne gekeken, die helemaal geen
haast maakte om haar lichaam te bedekken, ze sloeg pas
na een paar minuten een badlaken om haar naakte
lichaam.
Het was niet gebruikelijk dat ze hier thuis, in hun nakie
rond liepen.
Haar vader liep wel eens in zijn onderbroek door de
kamer, maar dan zei moeder al snel dat het geen gezicht
was .
Anne was zeker trots op haar borsten, want ze stond voor
de spiegel en drukte ze nog eens extra met beide handen
omhoog, voor ze de slaapkamer uit liep.
Voor ze zelf in haar bed dook, kwam Anne nog even bij
haar nu gekleed in een fleurig pyjama pak en vroeg, hoe
ze welterusten op z`n Hollands moest zeggen.
Samen zaten ze lachend te oefenen, Anne in het Hollands
en Willy in het Zweeds.

162

Zachtjes werd er aan de deur geklopt en verscheen Dirk
in de opening.
Welterusten klonk het zangerig uit Anne`s mond.
Wat hoor ik nou, hoorden ze Hein van uit de gang
roepen, spreekt ze nu al met een Zaans accent?
Welterusten, antwoordde Dirk vragend, ben je daar zo`n
eind voor komen rijzen?
Krijg ik eerst niet een knuffe,l voor je gaat slapen en hij
trok haar in zijn armen.
Willy kon het stel, vanuit haar bed bekijken en deed
verschrikt haar bedlampje uit, toen ze zag dat haar broer
zijn handen onder haar pyjamajasje schoof.
Nu ze in het donker lag, kon ze nog beter zien, hoe hij
zijn handen verder onder het jasje omhoog liet gaan.
Snel draaide ze zich om en sloeg het laken over haar
hoofd.
Toen Dirk de andere morgen wakker werd en naar
Anne`s slaapkamer sloop, was haar bed leeg.
Hij wilde niet in de badkamer kijken en ging daarom
maar naar beneden.
Aan tafel zat zijn vader en liet zich net een kopje thee
door Anne inschenken, zijn moeder was aan het aanrecht
bezig met het brood.
Verbaast vroeg hij zich af of hij zich had verslapen.
Maar nee, Willy was er ook nog niet, dus kon het nog
niet zo laat zijn.
Hein keek hem aan en zei, zo daar is de slaapkop
eindelijk.
Slaapkop, klonk het uit Anne`s mond, explain wath is
thad??

163

Als jij heel de dag op je nest blijft liggen, dan heeft ze
nog niets gezien van de omtrek en zit ze in de trein voor
je er erg in hebt.
Samen reden ze later, Anne op zijn moeders fiets,
richting duinen.
Onbewust reden ze het zelfde paadje, dat hij het laatst
had gereden, met Paula achterop.
Dirk herinnerde zich, dat ze toen nog gezwommen
hadden, dat zou er nu wel niet van komen, nu het een
stuk kouder was.
Op de laatste duintop, gooiden ze hun fietsen in het zand
en zochten een beschutte duinpan op.
Of de zon er op gewacht had, kwam hij achter de wolken
vandaan en gaf het tweetal een beetje warmte.
Dirk kuste Anne`s koude lippen en trok haar stevig in
zijn armen.
Zou je hier willen wonen, vroeg hij toen ze even
pauzeerden en uitkeken over de zee.
Bedenkelijk keek ze hen aan en antwoordde, het zou wel
wennen zijn, zonder mijn vrienden en ouders.
Je hebt een schat van een moeder en met je vader zou ik
het ook wel kunnen vinden, echt een piraat, die zal wel
het een en ander uit gevreten hebben, toen hij nog op zee
voer.
Haar ontwijkende antwoord, bevreemde Dirk een beetje,
maar het was natuurlijk niet niks, een vreemd land en dan
nog die vreemde taal
Hij vond het knap van zijn moeder, dat ze nog een paar
zinnen in het Zweeds kon spreken.
Ze had het waarschijnlijk in de jaren dat ze er voeren,
wat opgepikt tijdens het bootschappen doen.

164

Hij nam zich voor om snel Zweeds te leren, hij zou maar
in de leer gaan bij opa, die kon er wat van.
Het weekend was voorbij gevlogen, en voor ze het wisten
stonden ze met hun tassen, op het station in Amsterdam.
Anne, om naar het noorden te reizen en hij naar
Hilversum, waar hij samen met Harry zich moest melden.
Leeg en kaal leek het perron, toen Dirk met een onzin
kletsende Harry, in de coupé stonden en hij met zijn
armen uit het raampje hing, haar hand vast houdend, om
elkaar maar zo lang mogelijk te voelen.
Veel te vroeg naar zijn zin, vertrok hun trein, een
eenzaam zwaaiend figuurtje achterlatend.
Anne had nog even de tijd voor haar trein zou vertrekken.
Ze had zich lang goed kunnen houden, maar nu de trein
zich in beweging zette, zag ze door haar met tranen
gevulde ogen, alleen een gele schim vertrekken.
Buiten het Hilversumse station, stond een jeep met een
militair die een witte band om zijn arm had met niet te
overzien, MP er op.
Ik denk dat we daar vaker mee te doen krijgen , fluisterde
Harry.
Moet je kijken wat een bullebak.
De bullebak, bleek nogal mee te vallen, hij vroeg
tenminste vriendelijk of ze naar het marinekamp
moesten.
Ze toonden hun oproep, aarzelend, omdat ze al een paar
weken te laat waren.
Maar daar had de sergeant niets mee te doen, hij luisterde
dan ook niet naar hun verhaal, dat ze wat vertraging
hadden gehad omdat ze uit Honduras kwamen.

165

Al kom je van de maan, daar heb ik niets mee te maken.
Er waren nog twee jongens uitgestapt die waarschijnlijk
ook hun richting uit moesten. De sergeant had er oog
voor, want hij vroeg of ze maar naar de gereed staande
truck wilden gaan, dan kwamen ze nog op tijd voor de
koffie.
Aangekomen bij een stelletje barakken, omgeven door
een hek, met een wacht huisje en een grote wapperende
Hollandse vlag, moesten ze uitstappen en werden ze
gewezen op de kantine, waar ze gelegenheid kregen om
een bakkie te drinken.
In de kantine zaten, in het blauw met strakke petten op
hun hoofd, een stel jongens van hun leeftijd
Aan sommigen, kon je aan hun kleding zien, wie er al
wat langer in dienst waren.
De petten van de wat langer aanwezig zijnde boys, waren
al wat uit hun fatsoen gedrukt, in tegenstelling tot de
laatst aangekomene.
Aan een tafeltje apart, zaten een paar marva`s, druk te
kwebbelen en namen totaal geen notitie van de jongens,
die op hun beurt hongerig, naar de meiden zaten te
kijken.
Amper hun koffie op, klonk er een hoorngeschal en
stonden de jonge kerels als één man op, om vervolgens
het lokaal te verlaten.
Sodemieters, wat een stelletje kuddedieren, merkte een
van de jongens schamper op, die ook in de truck had
gezeten.

166

Voor Dirk er op in kon haken, kwam een van de marva`s
naar hen toegelopen en vroeg of ze haar maar wilden
volgen.
Een voor een moesten ze zich legitimeren en verklaren
waarom ze zo laat waren.
Toen Dirk aan de beurt was, sloeg het meisje, tot zijn
grote verwondering, een map open en haalde de brief, die
de kapitein had geschreven tevoorschijn.
Hij verwachte een verwijt, maar in tegendeel vroeg ze
vriendelijk, hebben jullie een goede reis gehad.
Voor Dirk zich hersteld had van haar onverwachte vraag,
werden ze al door verwezen naar een ander lokaal, waar
een vrouw aan een bureautje zat, die ook in de kantine
had gezeten.
Een arts in een witte jas die in een hoek bij een meetlat
stond, sommeerde hem om onder de stok te gaan staan.
Met een knal op zijn kop werd hij gemeten, wat de marva
achter het bureau waarschijnlijk noteerde.
Hij had wel gezien dat de jongen voor hem zijn broek
dicht knoopte, maar had er verder geen aandacht aan
geschonken.
Broek zakken, bromde de arts.
Vanwaar Dirk stond, kon hij de marva achter haar
bureautje zien zitten.
Dat ging hem toch wat te ver, om in het bijzijn van dat
meisje, zijn broek te laten zakken.
Maar de arts was zeker gehaast, want hij keek hem
kwaad aan en brulde, komt er nog wat van, of ben je
bang dat de aambeien uit je pendek vallen.
Dirk liet zijn broek zakken, de beul duwde hem voorover
en controleerde hem op eventuele aambeien.

167

Oké, zei hij tegen de marva die uit schaamte, of
gewoonte, op het formulier had zitten kijken.
In het volgende lokaaltje zat een oogarts, waar hij een
paar letters moest lezen, maar die vond het wel goed,
toen Dirk op zijn vraag moest antwoordden, wat hij voor
zijn beroep deed.
In het volgende kamertje zat een marva op een krukje
,aan een tafeltje, met ampullen er op en een vervaarlijke
spuit in haar hand.
Ze lachte hem vriendelijk toe en vroeg of hij zijn arm
bloot wilde maken.
Haar handelingen waren in tegenstelling van haar
gezichtje.
Ze had al een keer geprobeerd om de naald in een ader te
prikken, maar dat mislukte zeker, tot ze ineens zei, aha
daar zit hij en ramde de naald naar binnen.
Als ze niet zo`n lief smoeltje had gehad, had Dirk haar
tegengehouden en een andere zuster gewild.
Met een zere arm werden ze naar het kleding magazijn
gestuurd, waar achter een soort toonbank een burger
stond, die hen bekeek en hen als eerste een plunjezak gaf
en vervolgens verschillende kledingstukken toe gooide.
Met hun volgepropte plunjezakken op hun rug, moesten
ze een matroos volgen naar een barak, waar ze een bed
aangewezen kregen.
Een hoorngeschal weer klonk en de matroos die mee
gelopen was, maakte duidelijk dat het tijd was voor
inspectie.
Dat verdom ik voorlopig, antwoordde Krijn, een van de
jongens die gelijk met hen was aan gekomen. Nog al een
ruig type, die rechtstreeks van de zeesleepvaart kwam.

168

Op zijn beide armen had hij tatoeages van naakte meiden
met lieve snuitjes.
Dat zou ik maar niet doen, rade de matroos aan, onze
korporaal is niet zo gemakkelijk, verklaarde hij.
Een beetje provocerend slenterden ze de matroos
achterna, die tussen de andere jongens was gaan staan.
Jullie daar, brulde ineens een enorme vent in uniform.
Waarom zijn jullie nog niet omgekleed?
Omdat mijn aambeien nog niet in mijn broek passen
meneer, antwoordde Krijn in het geheel niet onder de
indruk van de schreeuwer.
Of de korporaal even niet wist, wat hij met het antwoord
aan moest, brulde hij, op het avondappel zijn jullie wel
gekleed.
Kalm begon Krijn een sigaretje te rollen.
Maar dat viel een beetje in verkeerde aarde, bij de
korporaal.
Of hij nou helemaal bedondert was, dacht hij nou
werkelijk dat hij nog burger was.
Dirk en Harry, wilden wel lachen om zo veel
nonchalance, maar durfde het niet, toen ze de nek van
hun korporaal steeds rooier zagen worden.
Krijn haalde zijn schouders op en stak het pakje shag in
zijn kontzak, maakte vervolgens een soort saluut en ging
in de houding staan.
Het appel hield niet veel in, de commandant, gekleed in
een onberispelijk uniform, werd op de hoogte gebracht,
dat de bemanning compleet was en er drie nieuwelingen
aangekomen waren.
De commandant tikte aan zijn pet en verdween weer in
zijn kantoor.

169

Het duurde niet lang, toen een matroos hen naar de
korporaal bracht, die hen kort en duidelijk maakte, dat ze
zich maar snel aan moesten passen en dat hij geen
gedonder wilde.
Voor ze het wisten zaten ze in een leslokaal en werd hen
uitgelegd, wat de strepen op de mouwen betekenden,
zodat ze in de toekomst konden voorkomen, een portier
in een bordeel aan te zien voor een admiraal.
Harry merkte schamper op, komen die dan vaak in een
bordeel, korporaal?
Er werd geen rekening met hen gehouden, dat ze een paar
weken later aangekomen waren als de rest.
Krijn maakte zich nog het minste druk om die flauwekul,
zo als hij het noemde.
Komt van zelf jò, we zitten zo op een bootje, dan zijn we
van dat gezever af en draaide, kunstig met één hand een
saffie.
Veertien dagen zaten ze in de schoolbanken en trachten
ze met een geweer op hun schouder, in de maat te lopen.
Krijn had al gauw een incident, met het exerceren, zijn
geweer viel op de grond, voor hij het op kon rapen, was
de korporaal al naast hem en brulde, de kerel moest altijd
brullen, net of ze doof waren.
Harry had wel eens opgemerkt tijdens zòn brulparty, dat
hij niet zo hoefde te schreeuwen, ze waren per slot toch
pas op hun gehoor gekeurd?
Wat denk je wel, dat er gebeurd is met je geweer, brulde
de korporaal.
Krijn keek langs het vizier en antwoordde, ik denk dat hij
een opdonder heeft gehad en dat de pijp nou krom is,
beste man.

170

Ik ben je beste man niet en wat moet je nou met een
kromme loop, zo heet dat ding, brulde hij en tikte met
zijn stokje op het geweer.
Te laat had hij er erg in, dat het Krijn was en op een raar
antwoord kon rekenen.
Krijn, met zijn pet net iets te schuin op zijn grijnzende
kop, sprong in de houding en antwoordde.
Matroos meld zich voor gevaarlijke opdracht, korporaal!
Verbluft keek de korporaal hem aan, zich bewust van
twintig glunderende en luisterende koppen.
Matroos Krijn, heeft nu een geheim wapen, waarmee hij
om een hoekje kan schieten, korporaal.
Dirk kon niet begrijpen dat Krijn zo serieus kon kijken.
Of het de gewoonste zaak van de wereld was, stond hij in
de houding en wachtte wat de korporaal zou antwoorden.
Maar die pakte ze op een andere manier en liet ze een
paar rondjes meer om het voetbalveld rennen.
Toen ze eindelijk doodmoe naar de kazernebarakken
liepen en Krijn langs de korporaal liep, kon hij het niet
laten om op te merken, dat heeft die luie donders goed
gedaan Korp.
Ik denk niet dat er eentje bij is, die ooit een tros van
honderd meter, met zijn handen heeft binnen gehaald.
De korporaal die de ruige bink eigenlijk wel mocht, lacht
wat en zei, volgende week ben jij aan de beurt zeeman.
Wassen gebeurde in een gemeenschappelijke
douchelokaal.
Krijn kwam binnen en riep tegen een schriel mannetje,
kom er eens onderuit ventje, deze jongen heer moet een
sopje hebben, want hij moet vanavond eens uitgelaten
worden, en hij slingerde ongegeneerd met zijn nogal
groot uitgevallen marmotje in het rond.

171

Dirk stond naast hem onder de warme straal en wilde ook
wel eens naar de kroeg, hij vroeg dan ook, hoe wil je de
pijp uitkloppen, je mag niet eens buiten het hek komen.
Wil je soms een van die marva`s pakken?
Krijn lachte luid en antwoordde, een marva
gadverdamme, kom op nou man ik wil de korporaal,
grapte hij.
Dat hij uit het kamp ging daar twijfelde Dirk niet aan,
maar hoe, daar was hij benieuwd naar.
Tijdens het eten vroeg Krijn zachtjes, zin om vanavond
een biertje te gaan drinken, Dirk?
Natuurlijk, maar hoe komen we buiten de poort vroeg hij
fluisterend.
Komt goed, komt goed, lachte hij geheimzinnig terug.
Later toen iedereen naar de kantine ging om te kaarten, of
wat dan ook om de avond door te komen, wenkt Krijn,
zijn maten om mee te komen.
In de slaapbarak stelde Krijn voor, om hun burger kloffie
opgerold, mee te nemen.
In hun apenpakje, zouden ze in het dorp te veel opvallen
en stel dat ze de korporaal tegen zouden komen, dus
moesten ze zich ergens omkleden.
Volledig op Krijn vertrouwend, slopen ze als inbrekers
achter hem aan naar het voetbalveld.
Achter het veld was een brede sloot die ontsnappen
onmogelijk maakte, maar daar liet Krijn zich niet door
weer houden, hij kleedde zich spiernaakt uit en liet zich
in het steenkoude water zakken.
Voordat hij ging zwemmen zei hij dat ze even moesten
wachten, hij was zo terug.

172

Ze zagen zijn witte figuur aan de overkant op de wal
klauteren en een zeiljachtje los knopen.
In een paar minuten was hij met zijn gekaapte schip bij
hen terug.
Geef me gauw mijn bundeltje riep hij, het is een beetje
fris.
Dat konden ze wel begrijpen, het kijken naar het naakte
lichaam van Krijn liet hen al rillen.
Aan de wal, verkleedden ze zich in hun burger pakje en
verstopten hun marine kleding onder het gangboord van
het scheepje.
Opgewekt, liepen ze even later naar de eerste de beste
kroeg.

Dronken als maleiers gingen ze ver na middernacht weer
op pad.
Aangekomen bij het jachtje, peddelende ze met hun
handen naar de overkant, kleedden zich weer om en
slopen naar hun slaap barak.
Toen ze heel voorzichtig de deur openden, ging het licht
plotseling aan.
Heel groot en fors stond de korporaal, met zijn armen
over elkaar, met zijn onafscheidelijke stokje onder de
arm onder een lamp.
Een paar maten kwamen slaperig overeind en keken
verbaast naar het schouwspel.
In de houding, brulde de korporaal.
Hou je smoel en ga slapen, klonk het slaperig uit een van
de bedden.
Krijn stond vooraan en trachtte rechtop te gaan staan,
maar dat lukte hen niet al te best.

173

Matroos v/d Berg kan niet in de houding staan korporaal,
antwoordde Krijn.
En waarom dan wel niet matroos, klonk het nog luider.
Omdat ik dronken ben korporaal, antwoordde Krijn
waarheid getrouw.
Dat zie ik, en hoe komt dat, matroos?
Dat zal ik u uit leggen korporaal, als ik even mag gaan
zitten, hij trok een stoel onder de tafel vandaan en plofte
er op neer.
Verbluft om zo veel burgerlijkheid, wachtte de korporaal
wat Krijn zou gaan vertellen.
Het zit zo korporaal, mijn moeder is jarig geweest en
omdat we niet buiten de poort mogen, heeft ze mij drie
kilo rumbonen gestuurd om haar verjaardag toch nog een
beetje te vieren.
Aanvankelijk had ik ze uit willen delen, maar dat vond ik
zonde.
Toen heb ik besloten, om ze met mijn ex varens vrienden
te delen.
We hebben ieders maar een zak leeg gemaakt, we hebben
de smaak weggespoeld met bier en dat is volgens mij
geen goede combinatie.
Hij keek hem met één arm op de tafel geleund aan en liet
een enorme boer.
Met zijn hand voor zijn mond zei hij, sorry korporaal.
De korporaal wist zeker dat hij zat te fantaseren, hij had
al een tijd op hen zitten wachten en gezien de toestand
waar de dronkemannen in verkeerden, kreeg hij er toch
niets zinnigs uit, dus om zijn figuur te redden, brulde hij
geef acht en verliet de barak.

174

Al die tijd hadden Dirk en Harry al in de houding
gestaan, wachtend wat er verders zou gebeuren.
Krijn stond op en brulde, in gerukt mars, in je nest met je
handen boven de dekens, stelletje rukkers en wee je
gebeente als ik een bed hoor piepen.
Het licht werd uitgeknipt en in het donker zochten ze
stommelend hun bed.
Met pijn in hun kop, stonden ze een paar uur later op het
appel.
Hun maten vroegen zich, net als de korporaal af, hoe ze
zo dronken waren gekomen.
In de kantine konden ze niet zat worden, omdat die al
vroeg sloot en de barkeeper en wel voor zorgde, dat ze
niet te veel op kregen.
Toen de vlag werd gehesen en iedereen met zijn vingers
aan de rand van zijn pet stond, liet Krijn een scheet, die
boven het geluid van het bootsmansfluitje uit kwam.
De korporaal keek onderzoekend naar Krijn, maar die
keek op zijn beurt heel onschuldig naar het omhoog gaan
van de driekleur.
Voor straf moesten ze de barak schoon maken.
Maar daar wist Krijn wel weer wat op, hij spoot met een
oude planten sproeier, die op een vensterbank stond, over
de vloer, zo dat het net leek of ze heel de vloer hadden
gedweild en ging vervolgens op een bed liggen roken.
Net voor de koffie kwam de korporaal binnen en knikte
goedkeurend naar de vloer en zei dat ze wel koffie
konden gaan drinken.
Toen ze naar de kantine liepen, kwamen ze langs het
kantoor waar de marva`s aan het werk waren.

175

Aan het einde van de barak waren de wc`s, Krijn vroeg
of ze hem een handje wilden geven zo dat hij door het
bovenvenstertje kon kijken.
Waar hij uiteraard niet meer zag, dan een bos haar van
één van de meiden die op de wc zat.
Hij maakte met zijn mond een scheetgeluid en riep naar
binnen, zo meid wat een knal, geneer je niet hoor.
Stikkend van de lach renden ze naar de kantine.
Als ze samen op een schip kwamen, konden ze nog wat
mee maken, met die maffe Krijn.

De eerste veertien dagen waren eindelijk om en mochten
ze voor het eerst een weekend naar huis
Toch wel trots op hun nog naar het plunjemagazijn
stinkende kleding, stapten ze in de trein.
Krijn moest naar Maassluis en Harry reisde mee naar
Amsterdam, waar Dirk overstapte naar Beverwijk.
Inwendig trots, stapte Dirk door zijn straat, hopende
Paula tegen te komen.
Wat hij niet wist, was dat ze toevallig op weg naar huis
was en de branieschopper voor zich uit zag lopen.
Zijn witte pet met de wapperende linten waren gewoon
niet te overzien.
Wat had ze graag hard gelopen om hem onverwacht op
zijn rug te springen. Maar die Zweedse had roet in het
eten gestrooid en er zou heel wat moeten gebeuren voor
ze hem aan zou spreken.

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk.

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

ludovicuswcremers80@gmail.com

Je kunt wat mee maken als nachtwaker met hond.

De weblog voor iedereen.

3000 fans,eigen youtube verhaal,fb thaise lowy cremers

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Lowy gaat met zijn Bico  de bewakig in 1980.

Men vroeg mij of ik met Bico  snachts de Makro in Best wilde beveiligen.

Ik vond dat een uitdaging en heb  dat 6 maanden op stevig contract gedaan.

Makro Best.

Stel je eens voor  je bent snachts alleen met je trouwe hond Bico in hetMakro filiaal ,waar snachts alleen wat nood verlichting aan is.

Dan kom je om 2100  uur in dienstgat in de uitgang  hetpersoneel controleren  wantde Makro gaat om 2100 uur dicht eniedereen gaat naar huis.

Er hingen in die tijd nergens cameras dus bij de uitgang controleerde  ik het personeel etc.

Rond 2200uur was  de it  man van de pc  ook vertrokken.Die man werkte altijd tot 2200 uur om  gegevens op de pc te zetten.

Ik moest dan met een klok rond mijn nek  om de 2 uur het hele gebouw onderzoeken of er niemand  was achter gebleven etc.

Ik had overal toegang toe.

De kok uit het restaurant zette elke avond een mooie biefstuk voor mij  en een goed portie afval vlees voor Bico in een koelcel klaar.

Zo kon ik dus snachts een heerlijke biefstuk eten op kosten van de zaak.

Toen ik er ongeveer 4 weken werkte  had op een avond Bico ontdekt dat er rond 2300 uur nog iemand in deMakro aanwezig was.De hond spitste zijn oren en wilde op de meubel  afdeling  steeds  richting een bankstel gaan.

Ik  maakte hem los van zijn riem en zei Bico  zoek

Hij ging via de roltrap die stilstond als een pijl uit de boog naar boven en had op een bankstel  een man al bij zijn broek voor ik boven was.

Ik maakte Bico los en  bracht de man die  bibberde van angst naar een kantoortje waar ik hem opsloot.

Ik belde de politie  van Best en die kwamen  om de man op te halen.

Hij had zich   toen de Makro dicht ging ergens  in een kast verstopt  en was  toen op een bank gaan liggen waar hij in slaap was gedommeld.

Het bleek eeen inwoner van Best te zijn  met de bijnaam Pietje kleintje pils.

De man was dronken had niets gestolen maar werd  mee genomen door de politie voo een verhoor en is daarna heengezonden.

Overdag als ik vrij was  ging ik wel regelmatig  naar de Hondenclub  die inmiddels  tot wel 100 leden was gegroeid.

En ze hadden daar een extra trainer aangetrokken om de mensen  van alles te leren.

Zo kwam er op een zondagmorgen een vrouw en man op declub aan en die vrouw vroeg mij  Lowy  mag mijn man die is blind ook met zijn hond mee oefenen wat hij luisterd slecht.

Ik zei oke oke.

Ik nam de man Hans Kuiken uit Nuenen bij de arm en bracht hem naar ons traninsveld.

Het  veld was 100×40 meter groot en er lag een tegelpad van een meter rond het grasveld,zo dat men altijd droge voeten had als het geregend had.

Ik zei Hans luister je loopt in een kring  met de mensen mee en je gaat dus met een been over de tegelpad  en je linker voet over het gras zo dat je weet waar de hoeken  zijn om af te draaien  met je hond.

De hond  ik noemde hem Bruno liep dus links  keurigvolgend met  de man mee.

Hij ging zitten en liggen op bevel van Hans.

Er was een oefening bij dan moest de hond op 1o meter blijven liggen terwijl zijn baasje er 10 meter vandaan ging staan.

Dat ging goed,maar toen ik met Hans stond te praten zag ik dat  zijn hond was gaan staan.

Ik zei Hans je hond is gaan staan.

Hans riep heel hard Bruno lig en de hond ging weer liggen.

De week er op gebeurde het volgende  ik sta te overleggen met Hans  en op eens  hoor ik hans roepen Bruno ga liggen.

Ik vroeg hem hoe kan jij nu als blinde weten dat je hondis gaan staan?

Hij lachte en zei me ik heb hem een kattebelletje  om gedaan. Dat was een mooie oplossing.

Ik zat aan de bar in het clubhuis na de training met Hans te praten en vroeg hem Hans heb je het naar je zin hier? Hij zei me Lowy geweldig ik zie het hier wel zitten.

De man was telefonist bij de Volvo fabriek.

Wordt vervolgd.

Volgende keer gaat het over meer belevemissen op  de hondenclub. Hoe een doof stom jongetje van 12 jaar bij mij les kreeg met zijn  hondje.

Lowy.Cremers.

Met dank aan de Sponsors.

Auto,s Lowy heeft ze allemaal gehad in Nederland van klein naar groot echte auto,s

 

 

 

Chevrolet Bel-Air 6 cilinder  lowy Cremers Eindhoven Auto is destijds de motor geheel geresiveerd door Hans van Geffen de leeraar auto techniek die nu ook  in Udonthani woond. Auto was 50 jaar oud.

 

BMW isetta 300             en Messerschmitt    vroeger van Lowy Cremers Eindhoven.

 

Lowy zijn Pontiac parisen echte 8 cilinder  het leek wel de kareldoorman,had altijd 2 parkeerplaatsen nodig alles automaties  stopte bij elke tankstation maar  kwam nooit in een garage.

Foto,s naar aanleiding van  reportage van enen Pieter op Thailandblog waarin hij verteld dat hij  als auto handelaar  autos,s laat ombouwen om ze daarna  voor een vette prijs  aan een farang te verkopen.

Zelfs is er niets orgineels meer aan die omgebouwde  fake modellen  van hem. Zijn omgebouwde Capri naar  een  als ferrri 308 uitziend model raakt kant nog wal.

Want hoe wil je in een Capri waar een 1600 moter in ligt  een 2,6 liter motor laten?

Je zal een Thai echt niet in zo een fake model zien rijden.

Het is het zelfde als je op een volkswagen kever een ster plakt en zegt het is net een mercedes allemaal fake onzin.

De man die bekend staat bij Nederlanders als huizen en auto handelaar  heeft net zo veel verstand van auto,s als een kat van pianospelen.

Het was eerlijker geweest als hij in dat verhaal had verteld wat  voor een motor  en cilinder inhoud er  in zat.

Maar ja Thailand blog  daar kan je alles kwijt ze liegen er nog als ze fluiten.

Lowy heeft diverse auto.s gehad in zijn jonge jaren  van de kleinste tot de grootste  heeft hij ze gehad ,maar allemaal orginele auto,s.

Lowy Cremers  een echte auto liefhebber destijds  reed 10 jaar lang in zijn gele  Chevrolet Bel-Air  rond

Met dank aan onze Sponsors

 

Hoofdstuk 10 uit 3e boek over kustvaart 1960

Udonthaniweblog.nl   de weblog voor iedereen.

3000 fans

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk Nr 10 van 3e boek over kustvaart 1960

Door een van onze fans.

 

Niet goed,brulde hij, hij wees met zijn vinger op het
beeldje, wat hij zeker herkende en maakte
zwembewegingen, dan goed, brulde hij ter
verduidelijking.
Niet helemaal op zijn gemak had Dirk het tafereel aan
gezien en hoopte dat de vlucht maar gauw achter de rug
was, dit gammele ding vertrouwde hij voor geen cent.
Het was de eerste keer dat hij vloog en had zich er op
verheugd met een echt vliegtuig terug te vliegen, maar in
dit stuk blik dacht hij er anders over.
Harry moest naar de wc en keek zoekend om zich heen
De tulband die juist met thee rond kwam, zag hem
kijken, vermoedde wat hij wilde en wees naar achteren.
Op de wc keek Harry in de pot en zag de aarde diep
onder hen door schieten.
Hij moest inwendig lachen, hij dacht er aan dat zijn
poepie, over een paar minuten ergens beneden, op
iemand zijn hoofd terecht kon komen.
Het gelijkmatige gedreun was wel een geruststelling, het
toestel was wel oud, maar de motoren draaiden zo te
horen nog prima.
Hij bad in stilte, dat ze het nog een paar uur zouden
volhouden.
Dirk was ondanks alles ingedut en droomde er van dat ze
na de aanvaring met de slagboom, in een cel werden
gegooid en dat hij ter dood veroordeeld was.
Hij smeekte de rechter hem niet te doden, dat die
slagboom stuk was, was toch niet zo erg.
Hij schrok wakker, toen de beul hem aan zijn schouder
pakte, klaar om zijn hoofd er af te hakken.

142

Maar het bleek de tulband te zijn, die hem vroeg zijn
riem aan om te doen, voor de landing.

Met het zweet op zijn hoofd, keek hij verdwaast om zich
heen en werd zich er van bewust dat hij niet in de bak
zat, maar in een vliegtuig op weg naar Nederland.
Toen de deur open ging, kwam een verstikkende warme,
geurende exotische walm hen te gemoet,.
Op het vliegveld van Curaçaos was het heel wat beter
geregeld.

Een tropisch snoepie in de vorm van een koffie bruine
stewardess, stond hen op te wachten en reed de paar
passagiers van hun vlucht, in een minibusje naar de
aankomsthal.
Dirk zat voorin naast de bruine schoonheid en had zo
gelegenheid om naar haar mooie benen te kijken die
onder haar minirokje vandaan kwamen.
Als vrouw had ze er natuurlijk erg in dat hij naar haar
onderdanen keek en schuurde charmant met haar vrije
voet, tijdens het rijden langs haar been die het pedaal in
drukte.
Ze glimlachte ondeugend, zonder hem aan te kijken.
Het loedertje zat hem gewoon te provoceren, hij kreeg er
scheuten van in zijn liezen.
Na de korte rit van het vliegtuig tot de hal, was de airco
gekoelde aankomsthal een verademing.
Het eerste wat ze deden toen ze door de douane waren,
was een koel biertje bestellen, dat als carboléum in een
oude schuur trok.

143

De eerste vlucht naar Amsterdam ging pas tegen
middernacht, dus hadden ze al de tijd om op hun gemak
in het restaurant wat te drinken en iets te eten.
Gezellig zaten ze om een tafeltje, gek genoeg hadden ze
allemaal heimwee naar de goede ouwe “Sprinter”
Evelien begon er het eerste over, ze zei, ik mis de geur
van het kombuis en het geruis van de golven, ik zou zo
wel weer terug willen.
Dirk dacht er net zo over, maar hij zou voor geen geld
meer in die oude rammelkast stappen.
Het duurde toch nog lang, voor ze op het bord lazen dat
ze in konden stappen.
Het was prettig te horen, dat de stewardessen Hollands
tegen hen spraken, ze waren er zo aan gewend om
voortdurend Engels te spreken dat ze al min of meer de
neiging hadden om onderling ook al te koeterwalen.
Dirk was blij dat Maria en zijn maten zo’n tijd aan boord
geweest waren, spelenderwijs had hij er een hoop
woorden bij geleerd.
Precies op tijd vertrokken ze, door de krachtige
straalmotoren in hun stoelen gedrukt, van Curaçao.
De duizenden lichtjes op de grond, was het laatste wat ze
van het eiland zagen.
Gedurende de uren die ze aan boord waren, brachten ze
door met af en toe wat te drinken en te eten.
Van Dirk mochten ze wel landen, hij had het wel gezien.
Hij probeerde nog wat te slapen, maar dat lukte niet erg.
Toch schrok hij wakker toen de straalmotoren zachter
gingen draaien.
Het eerste wat hij dacht, was aan de woorden van de
ouwe, dat je aan het geluid van de motor kon horen als de
olie op was.

144

Hij vroeg dan ook, zeg kap, zou de sprit op zijn?
Ik hoop het deze keer niet antwoordde die, maar ik zal
blij zijn als we op grond staan, ik ben het aardig zat.
Toen Dirk thuis de deur opende, rook hij de koffie.
Vrolijk riep hij, is er op mij gerekend?
Hoera, klonk het blij van boven, gelijktijdig stormde zijn
zusje naar beneden en omhelsde hem.
Achter haar stond Paula schuchter te wachten tot ze
uitgeknuffeld waren.
Dirk kreeg een schok toen hij haar zag, hij moest
toegeven dat hij de laatste tijd niet veel aan haar had
gedacht,
Zijn gedachten gingen veel vaker uit naar de blonde
Anne, maar door de drukte en al het vreemde van de
laatste dagen, had hij zelfs niet eens aan haar gedacht.
Spontaan sloeg Paula haar armen om zijn nek en zoende
hem op zijn mond.
Dirk had helemaal niet verwacht dat ze bij hem thuis zou
zijn en reageerde dan ook niet zo erg enthousiast.
Met haar vrouwelijke gevoeligheid merkte ze het gelijk,
ze keek hem dan ook ernstig aan en vroeg, staat je zusje
op de eerste plaats?
Vergeet ook mijn moeder niet, verontschuldigde hij zich,
liet haar los en liep naar zijn moeder.
Zus Willy vroeg zijn aandacht, door op te merken, er is
nog al wat post voor je gekomen en reikte hem gelijk een
paar brieven aan.
Zijn moeder wilde ze nog uit haar handen grissen, maar
Dirk had ze al vast.

145

Er staan geen geheimen in hoor ma, bracht Dirk er
tussen, het duidelijk te merken dat zijn moeder ze nog
even achter had willen houden.
Het zullen wel brieven van de marine zijn, bracht hij er
uit en keek op de achterkant voor de afzender.
Gek, merkte Paula op, die op de voorkant de Zweedse
postzegels zag, ga je bij de Zweedse marine?
Als adrenaline, schoot het bloed door Dirk`s hoofd.
Verdomme, dit was nou net niet het goede moment dat
die post ter sprake kwam.
Natuurlijk, daarom had zijn moeder, die brieven uit zijn
handen willen pakken, zij wist het van Anne.
Ze had willen voorkomen dat Paula van de brieven te
weten zou komen,voordat Dirk haar het verteld zou
hebben.
Willy in haar onnozelheid, wist natuurlijk niets van zijn
Zweedse vriendinnetje.
Dirk redde zich er uit door alleen de brief van het
ministerie te openen.
In de brief stond wat hij verwachte, of hij, als hij weer
thuis kwam, zich maar M.E.G naar Voorschoten wilde
begeven, en zich daar te melden.
Hij kon er niet een twee drie op komen, wat MEG te
betekenen kon hebben.
Morgen zou hij wel naar Harry bellen, wanneer ze op pad
zouden gaan.
Zijn vader Hein stapte binnen en kwam hem ongewild te
hulp, zo kon hij de overige brieven, met de woorden, die
komen straks wel, achter de klok schuiven.
Hij keek naar Paula en zag aan haar ogen, dat ze het maar
vreemd vond, dat hij de rest niet opende.

146

Omdat ze inmiddels kind aan huis scheen te zijn, schoof
ze aan tafel en dronk een kopje koffie mee.
Hij moest alles vertellen, wat hij mee had gemaakt
tijdens de reis, dat deed hem de gedachten een beetje
verdringen, dat Paula een vermoeden kon hebben van wie
die post zou kunnen zijn.
Amper was ze de deur uit, toen zijn moeder kwaad
kijkend vroeg, zij weet zeker niet van Anne, hé.
Willy keek verbaast naar haar broer en vroeg, wie Anne
was. Heb ik iets gemist?
Hein die het gevaar aan zag komen, mengde zich in het
gesprek en zei, daar hebben we het later nog wel eens
over, we zijn veel te blij dat je er weer bent.
Er is een ladinkje drank bezorgd, toen jullie net uit
Vlissingen waren verrokken en die moesten we maar
eens aanspreken.
En vertel verder, hoe was het in Honduras, zo doende het
gesprek een andere wending gevend.
Maar toen hij na de nodige biertjes, in zijn slaapkamer
was en snel één brief had gelezen, kwam zijn moeder
zonder te kloppen binnen en ging op zijn bed zitten.
Dirk begon ze, wat je van plan bent weet ik niet, maar ik
verdom het om net te doen of ik niets weet, daar is Paula
me te lief voor.
Ze moest wel heel kwaad wezen, want ze was ongemerkt
in plat Zaans overgegaan en dat deed ze alleen, als ze
boos was, of als opa er was.
Je krijgt van de week de tijd, om het haar te vertellen,
wat je van plan bent of ik vertel het haar.
Het is maar goed dat Willy er niets van wist, anders had
je wat kunnen beleven.

147

Ik zal wel moeten ma, bracht Dirk er timide uit, en reikte
haar de geopende brief aan.
Wat moet ik daar mee, vroeg ze verbaast, ik ga jou post
niet lezen.
Doe het toch maar, u kunt toch wel Engels lezen, vroeg
hij overbodig.
Snel vlogen Willy`s ogen over de letters, zoekend naar
het geen Dirk bedoelde.
Plotseling las ze, als je ouders het goed vinden, kom ik
die en die datum naar Holland, bel even of het goed is,
kom je me dan afhalen?
Potverdorie dat is overmorgen, bracht zijn moeder er
verbaast uit.
Door het nieuws te verslinden had Dirk, over de datum
gelezen en zich niet gerealiseerd dat het zo kort dag was.
Heel de nacht had Dirk liggen woelen, hij wist niet hoe
hij Paula moest vertellen, dat hij een vriendinnetje had.
Hij had er spijt van, dat hij het gisteren niet gelijk verteld
had van Anne.
Wat hij ook lag te bedenken, nergens zou ze genoegen
mee nemen.
Al vroeg belde hij naar Harry, ze spraken af dat ze het
weekeinde nog thuis zouden blijven en dan gezamenlijk
met de trein, naar het opgegeven adres zouden reizen, hij
vertelde gelijk dat Anne over zou komen.
Enthousiast reageerde Harry op het bericht, maar
bedaarde gelijk, toen hij hoorde dat hij Paula had
ontmoet en dat die nog niets wist van Anne.
Dirk wilde er niet aan denken, wat er zou gebeuren als ze
het hoorde.

148

Nou daar hoefde Dirk zich geen zorgen over te maken,
zijn zus de kleine donder nieuwsgierig als ze was, had
aan de deur geluisterd, toen zijn moeder hem de mantel
had uitgeveegd.
Stiekem was ze `s morgens over de schutting
geklommen en naar Paula gegaan.
Die stond verbaast te kijken toen ze zo vroeg aan de deur
klopte en haar binnen liet.
Willy vertelde hoe haar moeder tekeer was gegaan en dat
Dirk zo wel op de stoep zou staan.
Dat hij vandaag op de stoep zou staan, had ze verwacht
maar dan met heel andere bedoelingen.
Toen zijn moeder en Dirk gisteren zo vreemd deden, had
ze een vermoeden dat het haar niet aan ging, maar dat het
haar juist aan ging, dat had ze nooit gedacht.
Stil zat ze haar vriendinnetje aan te kijken, nog steeds
niet begrijpend, dat Dirk haar zo’n streek had geleverd.
In haar gedachten zag ze het stel voor zich, als Dirk haar
van de trein zou halen.
Ze voelde in verbeelding de kussen, die hij haar zou
geven, waar zij, Paula eigenlijk recht op meende te
hebben.
Een traan drupte op haar bloesje.
Willy die het onheil had gebracht, voelde zich een beetje
schuldig en sloeg een arm om haar schouder.
Paula`s verdriet sloeg plots in één keer om in woede.
Was ze nou helemaal belazerd, janken om een vent?
Maar het andere moment, werd haar gewonde hart weer
helemaal week, hij was wel een rotzak, maar wel een
hele lekkere rotzak, en weer biggelden tranen over haar
wangen.

149

Dan fantaseerde ze weer, dat die Zweedse snol wel gauw
genoeg van Dirk zou krijgen en met de staart tussen haar
benen, naar haar eigen land terug zou keren.
Hadden ze daar verdomme nog aan toe, helemaal geen
jongens, ze moesten met hun tengels van hun Hollandse
jongens afblijven.
Ze zou geen woord meer aan hem vuil maken, besloot ze,
en barste in snikken uit, Willy werd er beroerd van.
Toen ze weer over de schutting klom en stilletjes naar
binnen sloop, besloot ze haar broer eens flink op zijn
donder te geven.
Maar die liep net de deur uit, ze dacht dat hij naar Paula
zou gaan, maar de schijtert bleef op een paar meter van
haar huis tegen de muur geleund staan.
Hij durfde niet bij haar aan te bellen, toch een beetje
bang haar te ontmoeten.
In gedachten verdiept, hoe hij de zaak op zou lossen,
merkte hij te laat dat de deur open ging en Paula naar
buiten stapte.
Ze zag hem staan, draaide zich bruusk om en liep met
haar neus in de wind, hem volkomen negerend de straat
uit.
Hij riep nog een paar keer, Paula, maar ze reageerde niet
eens.
Hij begreep nu wel dat hij het volkomen verbruid had,
nog al logies dat ze de pest in had.
Boos op zich zelf, ging hij weer terug naar huis.
Niet wetende dat de tranen over Paula`s gezicht liepen en
ze misselijk was van verdriet.
Eerst wilde ze nog omdraaien en zich in zin armen
storten, maar daar voelde ze zich te trots voor.

150

Ze zou hem wel krijgen, die smeerlap en ze zou die
Zweedse slettebak, wel eens de waarheid vertellen als ze
op kwam draven.
Toen Dirk binnen stapte, keek zijn moeder hem vragend
met opgetrokken wenkbrauwen aan.
Het lag haar helder voor de geest hoe Paula zich moest
voelen, ze had het zelfde gevoeld,toen Hein met die
mooie Zweedse Inger aan zat te pappen.
Ze vroeg zich af, wat die meiden uit het hoge noorden
hadden, wat zij niet hadden.
Zijn zus kwam net uit de keuken, en vroeg of hij met
Paula had gesproken.
Ik heb niet eens de kans gehad, antwoordde hij, ze liet me
gewoon staan.
Gezamenlijk scholden de vrouwen hem verrot en maakte
hem overal voor uit.
Hein kwam op het lawaai af en vroeg wat er aan de hand
was.
Dirk legde het hem uit en zei dat hij misschien een
stomme streek had uit gehaald, om Paula zo maar te laten
gaan.
Zijn vader schoot in de lach en antwoordde, ach zoon,
trek het je niet aan, dit zal je nog wel een paar keer meer
overkomen, voor je eindelijk de ware hebt gevonden.
Daar waren de twee Willy`s het helemaal niet mee eens
en sloegen Hein met een krant om zijn oren.
Hij dacht dat het een geintje was, maar ze sloegen de
kranten kapot op zijn kop.
Kom op Dirk, schreeuwde hij, zijn ze nou helemaal
belazerd, schold hij.

151

Laat en met een dikke kop van de drank, stommelden ze
het huis binnen.
Willy, zijn moeder had niet kunnen slapen en hoorden ze
al van verre aan komen.
Ze wist niet hoe ze de zaak aan zou pakken.
Toen Dirk met de “Sprinter” onderweg was, kwam Paula
dikwijls over de vloer.
Ze kon zich goed voorstellen dat Dirk jr, van haar hield,
ook zij was van de sproeterige meid gaan houden.
Spontaan en op een natuurlijke wijze hielp ze altijd met
kleine dingetjes, als ze op bezoek was.
Soms betrapte ze haar er op, als ze dromerig zat te kijken
en dan plotseling kon vragen, waar Dirk op dat ogenblik
mee bezig zou zijn.
Die dromerige blik, kwam natuurlijk dat ze aan hem
dacht en dan haar gedachten uitsprak.
Op een avond was ze wat later gebleven, ze hadden
foto`s bekeken van vroeger. Natuurlijk waren er kiekjes
van Dirk sr bij, die had ze met meer aandacht bekeken als
de rest.
Met een foto van sr in haar ene en in de andere hand een
van jr, had ze dromerig gevraagd, u heeft zeker veel van
hem gehouden hé.
Als samenzweerders hadden ze elkaar begrepen, zonder
er over te praten.
En nou had dat rotjong een ander meisje, zonder dat ze
het wist.
Hoe moest het nou overmorgen, als die Zweedse binnen
zou stappen?
Ze zou haar echt niet zo spontaan kunnen ontvangen,
daar was Paula te aanwezig voor.

152

Rotjong, schold ze weer, maar moest inwendig toch wel
lachen, omdat de dronkelappen trachten zo min mogelijk
lawaai te maken.
Ze kon letterlijk horen waar ze het over hadden.
Hein stelde voor om de goedkope drankvoorraad aan te
spreken die ze onverwacht, op een avond waren komen
brengen.
De bezorger had, toen ze de dozen hadden uitgeladen,
nog een kopje koffie gedronken en verklaard dat hij ook
niet wist waar die drank en sigaretten vandaan kwamen.
Natuurlijk had Hein gelijk geweten dat de “Sprinter” de
afzender moest wezen toen hij thuis kwam en Willy hem
van de dozen vertelde, maar hij had nooit begrepen, waar
ze het aan te danken hadden.
Later hoorde hij, dat het een voorraadje voor Dirk was,
als hij in dienst zou zitten.
Maar als ze er ééntje aan zouden breken, zou niemand het
toch merken, hoorde Willy hem zeggen.
Denk je dat ik bang ben voor je moeder, lulde hij stom
verder.
Ons slaan, wie denkt ze wel dat ze is, deed hij stoer.
Ze is wel mijn moeder, antwoordde Dirk met een dikke
tong.
Maar omdat jij mijn vader bent, hebben we gewoon het
recht om een slokje te drinken.
Willy wist wel dat ze dronken waren en als ze er geen
stokje voor stak, ze nog veel zatter zouden worden.
Maar toen ze hoorde dat Dirk zei, dat hij Hein als zijn
vader beschouwde, werd ze warm van binnen en was
benieuwd wat ze er verder nog uit zouden kramen.

153

Ze hoorde Hein in de kast stommelen en even later, aan
het gerinkel, een doos op de tafel zetten.
Kijk eens, wat een heerlijk medicijn, hoorde ze Hein
zeggen, in verbeelding zag ze hem, dat hij aan tafel stond
met een fles in zijn hand.
Ze hoorde dat iemand glazen uit het kastje haalde en met
een bons op het blad zette.
Als ze nu niet ingreep zouden ze zo ziek worden als een
hond.
Zachtjes ging de deur van haar slaapkamer open en kroop
Willy in pyjama bij haar onder de dekens,
Hoort u die hufters ook ma, vroeg ze een beetje angstig?
Daar hoef je toch niet bang voor te zijn, die liggen zo
onder tafel en morgen hebben ze er spijt van dat ze zo
tekeer zijn gegaan.
Net goed voor ze, ik hoop dat Dirk drie dagen zo`n pijn
in zijn kop heeft dat het weekend met die trut een flop
wordt, fluisterde ze.
Ze hoorden een glas breken en Hein die verschrikt
bromde, zo, nou krijg jij gedonder met ma jochie.
Ze hoorden nog wat gerommel, er zou wel iemand op
zijn knieën liggen, bezig zijn het glas op te ruimen.
Pa, hoorden ze even later, wat zou jij doen als Anne
morgen komt en we Paula tegen komen?
Hein trachtte met zijn dubbele tong te lachen, en
antwoordde, ik zou een helm op zetten.
Kwaad bromde Dirk, maak nou geen geintjes pa, heb jij
nooit geen twee vriendinnetjes tegelijk gehad?
Willy ging overeind zitten om beter te kunnen horen, wat
Hein nu zou gaan zeggen.

154

Gek genoeg, begon Hein, had ik ooit heel lang geleden,
ook kennis aan een Zweeds meisje ze was een collegaatje
van me.
Jonge, hij, nam zeker een slok, om dat het even stil was.
Willy spitste haar oren tot het uiterste, om te horen wat
hij over Inger zou vertellen.
Jonge, jonge, wat was dat een mooi meisje, als die in
haar blote kontje stond.
Plotseling begon Hein te fluisteren.
Willy stapte uit het bed en sloop met haar dochter achter
zich aan naar de deur en drukte de deur een beetje verder
open zo dat ze in de kamer konden kijken.
Ze zagen de twee dronkelappen met een geopende doos
tussen hen in, aan de tafel zitten.
Ze konden Hein nu veel beter verstaan.
Als ik je dat vertelde Dirk, dan kregen we nog meer op
ons donder, want ik wil met je wedden dat ze boven aan
de trap staan te luisteren.
Dirk draaide zich langzaam om en zag de deur van de
slaapkamer zachtjes dicht gaan.
Weddenschap gewonnen, pa antwoordde hij, maar vertel
verder, was ze nog mooier dan ma?
De vrouwen konden niets meer van het gesprek horen en
vielen na een tijdje boos in slaap.
Toen ze de andere dag beneden kwamen, lagen de twee
zuiplappen op de bank.
Hein in een hoek tegen de leuning, met Dirk tegen zich
aan, met een arm om hem heen.
Glimlachend vol liefde keek ze naar het tweetal, haar
mannen, wie kon daar nou boos op worden?

155

Straf hoefden ze niet, dat hadden ze de hele dag al, van
de kater die volgde op hun drankgelag.
Zus Willy had geen medelijden en zat Dirk steeds
verwijten te maken over zijn stiekeme vriendin.
Willy had intussen in de kast gezocht naar een Zweeds
woordenboekje, wat ze ooit eens had gekocht toen ze zelf
nog op Zweden voeren.
Dat haar zoon er rare praktijken op na hield, wilde niet
zeggen dat ze geen goede indruk op het meisje wilde
maken en leerde de woorden die haar van pas konden
komen.
Dirk en Hein hadden het heel de dag moeilijk, Dirk
vooral, zijn zusje zat hem maar steeds aan zijn kop te
zeuren, dat ze het geen stijl vond en dat ze haar mond
niet open zou doen, zo lang ze op bezoek was.
Eindelijk was het dan zo ver, Dirk stond in Amsterdam
op het station te wachten tot haar trein aan zou komen.
Zenuwachtig als de pest zag hij de trein binnen komen.
Hij hoefde niet lang te speuren. Uit een coupé raampje
stak een wapperende bos blond haar die hem toe riep,
Dirk, Dirk, Dirk.
Hij moest nog een stukje mee rennen om de deur te
openen, waar door ze, toen de trein stil stond, in zijn
armen sprong.
De geur van haar haren, de smaak van haar lippen,
herinnerden hem er aan, of ze nooit weg was geweest.
Gekleed in een dikke trui, deed hem aan zijn moeder
denken, die had ook wel eens precies zo`n zelfde aan.
Om de paar passen, zoenden ze elkaar, zich niets aan
trekkend van de overige reizigers.

156

In de stoptrein naar Beverwijk, kroop ze op zijn schoot
en keken ze, met de wangen tegen elkaar, naar het
voorbij glijdende landschap.
Hij had er nog niet aan gedacht, maar nu hij in hun straat
liep, moest hij er wel aan denken, dat ze Paula tegen
zouden kunnen komen en wat hij dan moest doen.
Maar die wist allang van Willy, wanneer hij langs kon
komen.
Samen stonden ze, als spionnen, achter de gordijnen te
gluren, tot ze, ze aan zagen komen.
Willy merkte dat Paula verstijfde en pakte haar hand om
haar te troosten.
Die kneep zo hard in haar hand, dat het pijn deed, toen ze
voor hun raam langs liepen.
Om nog een beetje meer zout in de wond te strooien,
merkte Willy op, potverdorie dat is een mooi meisje.
Zo kwaad als Paula was, moest ze wel bekennen dat het
kittige ding in haar slobbertrui en haar witte laarsjes met
een randje bond bovenaan, het nakijken waard was.
Opgewekt liep Anne, hand in hand naast Dirk, onbewust
van de gloeiende ogen achter het gordijn.
Hein die in het voortuintje bezig was om zijn fiets te
repareren, keek op toen hij hen aan hoorde komen.
Hij zag haar figuurtje en kon niet nalaten om een
bewonderend fluitje te laten horen.
In het Zweeds, hij had het stiekem uit het woordenboekje
geleerd, wenste hij haar welkom.
Ze ratelde snel een paar Zweedse zinnen achter elkaar,
maar daar verstond hij natuurlijk niets van.
Zijn Zweeds beperkte zich tot de in Zweedse havens op
gedane woorden.

157

En om haar te vragen wanneer ze gingen lossen, leek
hem niet het geschikte moment.
Ze merkte het natuurlijk direct en ging over in haar
zangerige Engels.
Nou daar had Hein geen moeite mee, dagelijks had hij
met die taal te maken en weldra waren ze in gesprek
verwikkelt, Dirk volkomen negerend.
Hij vond wel dat zijn vader zich een beetje aanstelde.
Maar die deed net, of ze voor hem was gekomen, stak
vriendschappelijk zijn arm door de hare en liep naar
binnen.
Toch wel in zijn nopjes door het gedrag van zijn vader,
slenterde hij er achteraan.
Nu zijn moeder nog, hoe zou die reageren op de komst
van zijn vriendin.
Zijn moeder merkte niet eens dat ze binnen kwamen.
Ze zat met haar rug naar hen toe, in een boekje te lezen
en zei op zijn Zweeds, als ze nog koffie wilden, ze het
zelf maar in moesten schenken.
Vragend keek Anne, naar Hein, die maar half had
begrepen wat Willy zei en gebaarde met zijn handen
omhoog.
Hij had wel door dat het over koffie ging en wees dan
ook naar het koffiezetapparaat dat op het aanrecht stond.
Hein ging naast Willy zitten en sloeg een arm om haar
schouders, kuste vervolgens in haar nek om haar af te
leiden.
Anne zo de gelegenheid gevend, ongemerkt een kopje
koffie in te schenken en het voor haar op tafel te zetten.
Hein pakte het boekje en zag dat het, het zelfde boekje
was waar hij in had zitten bladeren om op te zoeken wat,
welkom op zijn Zweeds was.

158

Ze had natuurlijk ook stiekem wat willen leren, voor als
Anne binnen zou stappen.
Anne speelde het spel een beetje mee, en vroeg in haar
taal, of ze er een koekje bij wilde.
Als door wesp gestoken, sprong Willy van haar stoel en
stond Anne aan te kijken of ze een geest was.
Toen ze een beetje van de schik bekomen was, sloeg ze
spontaan haar armen om haar heen en kuste haar op beide
wangen.
Ze had zich vannacht er al mee verzoend, als ze over zou
komen.
Ze herinnerde zich maar al te goed, toen ze zelf nog maar
net verkering had met Dirk, hoe graag ze toen naar boord
was gegaan.
En als het over mocht gaan met Anne, dan wilde ze haar
dit weekend niet verpesten, door vervelend te doen.
Wat het was wist ze niet, maar Anne deed haar ergens
aan denken.
Niet aan Inger, die was korter en molliger, ze kon er maar
niet op komen.
Maar opeens zag ze het, zo moest het meisje er uit gezien
hebben, die de trui gepast had, die Hein voor haar had
gekocht.
Het was haar gelijk opgevallen, dat Anne de zelfde trui
aan had, die ze boven in de kast had liggen.
Hein had haar het verhaal wel eens verteld hoe en waar
hij de trui had gekocht.
In haar verbeelding had ze het voor zich gezien, hoe het
daar toe gegaan was
en nou was die verbeelding zo maar binnen komen
stappen.

159

Nu ze in levende lijve voor haar stond en merkte hoe ze
probeerde zich op haar gemak te voelen, voelde ze
ondanks Paula, warme sympathie, voor het wichtje uit
het hogen noorden, in zich op komen.
Het was maar niet niks, voor het eerst bij vreemden in
een vreemd land, ze had natuurlijk wel een leuk
binnenkomertje gehad, maar nu was alle bravoure van
haar afgevallen en kon je duidelijk merken dat ze
eigenlijk niet wist of ze wel mocht gaan zitten.
Niet proberend in het Zweeds, gingen ze over in het
Engels en vroegen haar, hoe de reis was verlopen.
Nu wat beter op haar gemak, begon ze te vertellen, over
thuis en haar land.
Nou daar had ze een goed thema uitgekozen, waar ze
over mee konden praten.
Hein op zijn beurt vertelde dat hij wel eens in Solvesborg
was geweest.
Maar kon zich er niet zo veel meer van herinneren.
Als ik toen had geweten, dat jij daar rond liep, was ik nu
misschien wel met je getrouwd, grapte hij.
Zo`n ouwe bok, kwam zus Willy er tussen, die op een
afstandje stilletjes had staan luisteren en zo doende de
gelegenheid had gehad om Anne ongezien te bekijken,
maar nu aan tafel kwam zitten.
Ondanks dat ze zelf een meisje was, vond ze Anne heel
mooi en kon nu wel begrijpen, dat haar broer verliefd op
haar was geworden.
Ze gaf Anne aarzelend een hand en stelde zich voor.
Ze hadden elkaar zo veel te vragen en te vertellen en dat
alles in het Engels, dat, voor ze er erg in hadden, de dag
voorbij was.

160

Toen het tijd werd om naar bed te gaan, vroeg Willy of
ze mee naar boven wilde gaan dan liet ze even de kamer
zien waar ze zou slapen.
Dirk voelde zich een beetje onbehagelijk, hij had
natuurlijk het liefst, dat Anne bij hem in bed had
geslapen.
Maar dat zou ma zeker voor de eerste keer niet goed
gevonden hebben en hij kon natuurlijk niet vertellen, dat
hij het al met haar had gedaan.

Zijn vader zou er om gelachen hebben en het wel goed
gevonden hebben, maar die zei wijselijk niets,
gegarandeerd dat ze weer op hun kop geslagen zouden
worden.
Samenzweerderig knipoogde hij naar zijn zoon en zei,
zullen wij intussen een borreltje nemen?
Terwijl ze de drie meiden hoorden praten en lachen
dronken ze intussen stilletjes hun slaapmutsje.
Eindelijk kwam zijn moeder naar beneden en zei
opgelucht, die twee redden het wel, ik was nogal bang
dat Willy pesterig zou gaan doen, maar ze is nu al
gecharmeerd van Anne, dat valt me mee van haar.
Dirk, ging ze verder en keek hem dringend aan, geen
gekke dingen hé.
Wat zou ze daar nou mee bedoelen, vroeg Hein, zo
onschuldig mogelijk kijkend.
Zeg Wil, wat bedoel je met gekke dingen, is dat het geen,
wat wij wel eens doen. Klets, een daverende knal met een
op de tafel liggende servet, kletste op zijn kop.

 

Wordt vervolgd,elke dag een nieuwhoofdstuk.

Blijf het volgen en reageren kan uitsluitend per email

Met dank aan onze sponsors.

 

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

ludovicuswcremers80@gmail.com

 

 

 

Lowy gaat met zijn trouwe hond Bico de bewaking in. lees zij belevenissen hier

 

Lowy gaat met zijn Bico  de bewakig in 1980.

Het eerste project was  Centerparks vroegere sporthuis Centrum Westerhoven nabij valkenswaard.

De doelstelling  was  dat ik elke nacht  de wacht hield met  mijn trouwe  Mechelse herder  Bico,en dat ik zorgde  dat  het rustig bleef in de nacht op het hele park.

Ik kwam in de avond om 2300 uur in dienst met Bico.

Toen ik de eerste ronde  liep  en voorbij een bepaalde bosje kwam wilde Bico met geweld de struiken in.

Ik dacht misschien zit er een eend of zo  en schonk er geen aandacht aan.

Maar snachts bij de derde ronde  dacht ik  laat Bico maar eens  gaan  en dan zie ik wel wat er loos is.

Groot was mijn verbazing dan ook dat Bico een boom van een kerel onder de bosjes had  ontdekt en die aan zijn broekspijp  er onder uit haalde.

Hetwas een grote man van 180 cm groot flink met grote baard  flink postuur en hij sprak Duits.

Ik sprak de man aan en vroeg hem om zijn park  kaartje  te tonen.

Dat had hij geen.

Hij was in de loop van de dag met kennisen  met de auto mee gekomen ,maar die  hadden hem toen hij goed dronken was geworden niet mee terug genomen.

Hij was  in de bosjes gaan liggen om zijn roes uit te slapen.

Ik  zei hem dt hij  van het park af moest  gaan en someerde hem  weg te gaan  .

Hij liep richting de poort  maar bleef afen toe onder het uitvloeken van wat Duitse  woorden  af en toe stil staan.

En ja daar liep ik achter met Bico en die beet de man elke keer als hij stopte  met lopen  in zijn achterwerk.Dus die spijkerbroek  was al  gescheurd.

Maar uiteindelijk verdween de man  richting grote  weg .

Ik belde de politie  met de mededeling dat ik de man  van het park had gezet met hulp van Bico.

Ik zei tegen politie  dat ik bang was dat de man op de grote weg misschien aangereden kon worden want hij waggelde nog  dronken over de weg.

Na 15 minuten kwam er een politie wagen met de man er in naar  mijn  receptie en vroeg is dit de man?

Ik zei ja dat is hem.

Ze namen hem mee voor zijn eigen veiligheid.

2 dagen erna  kwam ik om 2300 uur in dienst en een verontruste  manager  kwam naar me toe en zei :Lowy let goed op van nacht want er staan 5 woonwagens  met woonwagens bewoners  op het grasveld.

Die zijn via een slimme  reserveringstruuk  binnen gekomen en Centerparks  kon ze niet weigeren.

Er stonden 5  caravans op gesteld  in een cirkel op het grote grasveld vlak bij het restaurant.

Toen kwam er een kok van het restaurant ik kende de man goed  die vroeg me of ik op zijn nieuwe  race fiets wilde passen die nacht want hij reed met iemand mee met de auto en de fiets bleef daarop slot tegen de gevel van het restaurant staan.

Ik  zei oke ik let er extra op.

Toen ik om 0400 in de nacht een ronde liep met Bico  zag ik dat een van die kampbewoners er met die nieuwe fiets van de kok  vandoor wilde gaan.

Ik ging naar de man en zei zet die fiets terug.

Hij antwoorde  en wat wil jij met  dat hondje van je doen om mij tegen te houden.?

Dus ik gaf Bico  bevel  stop die man pak hem vast.

De man dacht slim te zijn en hield de fiets voorzich en dacht nu kan die hond niet bij me komen.

Maar ja Bico zag kans om de man door het frame van de fiets stevig in zijn buik te bijten,zo dat de man   schreeuwend van pijn  de fiets los  moestlaten.

De man verdween in een van de caravans,

Ik belde de politie en melde heb een fietsendief  gesnapt kunnen jullie assistentie verlenen.?

Zekwamen met een politiebus met 8 agenten   leek welde ME.

Ze zeiden  portier jij blijft op 40 meter afstand staan metje hond ,laat hem maar flink blaffen dan halen wij de man uit de caravan.

Ze kwamen naar buiten met de man maar die wilde eerst naar hetziekenhuis want hij had een flinke wond  aan zijn buik waarBico hem te pakken had genomen. Dat deden ze en na 2 uur brachten ze de man terug met de woorden  hij is verhoord en ze mogen blijven staan want dat is nu eenmaal de wet.

Ze hebben er nog 1 week gestaan  maar ik heb geen last meer van ze gehad.

Bico had het goed opgelost.

Wordt vervolgd met het verhaal  hoe ik als nachtwaker met Bico  bij de Makro best werkte.

Blijf het volgen.

Lowy

 

23 personen omgekomen bij overstroming in Thailand. flooding in Thailand.

Een bijdrage van Henkie de   wateroverlastige.

De beste weblog. www.udonthaniweblog.nl met 3000 fans ,fb en youtube  lowyCremers

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Ook in de Engelse taal .

Hevige regenval heeft enkele van de ergste overstromingen in jaren naar het landelijke noordoosten van Thailand gebracht, waar de afgelopen maand 23 mensen zijn omgekomen, zeiden functionarissen donderdag.

Flitsoverstromingen hebben het luchtverkeer, de overstroomde spoorlijnen en de landbouwgrond in de rijstteeltregio Isaan verstoord, waardoor meer dan een miljoen Thais zijn getroffen.

Drieëntwintig mensen zijn sinds 5 juli overleden, zei de rampenafdeling in een dagelijkse update. Ze werden allemaal meegesleurd door overstromingen en verdronken, zei een ambtenaar.

Junta-chef Prayut Chan-O-Cha vloog woensdag naar de zwaarst getroffen provincie Sakon Nakhon om een ​​reservoir te inspecteren dat onder de stortbui was gebarsten, wat tot plotselinge overstromingen heeft geleid.

“Sonca Storm veroorzaakte overstromingen in meer dan 35 provincies”, vertelde hij aan de bewoners, verwijzend naar een tropische storm die onlangs uit de Zuid-Chinese Zee is overgewaaid.

“Thaise mensen moeten begrijpen dat dit gebied een overstromingsrisico vormt omdat we met de opwarming van de aarde worden geconfronteerd”, voegde de junta-chef eraan toe, die zich bij reddingsboten aansloot om overlevingspakketten uit te delen aan gestrande families.

Tien provincies kampen nog steeds met zware overstromingen, aangezien de regen het bovenste deel van het noordoosten nog steeds teistert, aldus het weerbureau.

In januari werd het zuiden van Thailand overspoeld door ongebruikelijke moessons, waarbij meer dan 30 doden en vernielingen in de hele regio achterbleven.

Met dank aan onze sponsors.

Scrol omlaag voor Engelse editie.

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

Heavy rains have brought some of the worst floods in years to Thailand’s rural northeast where 23 people have died over the past month, officials said on Thursday.

Flash floods have disrupted air travel, inundated rail tracks and swallowed farmland across the rice-farming region of Isaan, affecting more than one million Thais.

Twenty-three people have died since July 5, the disaster department said in a daily update. All were swept away by floodwaters and drowned, an official said.

Junta chief Prayut Chan-O-Cha flew to the hardest-hit province of Sakon Nakhon on Wednesday to inspect a reservoir that had cracked under the downpour, triggering flash floods.

“Sonca Storm caused flooding in more than 35 provinces,” he told residents, referring to a tropical storm that recently blew over from the South China Sea.

“Thai people need to understand that this area is a flood risk because we are facing global warming,” added the junta chief, who joined rescue boats to hand out survival kits to stranded families.

Ten provinces are still battling severe floods as rains continue to lash the upper part of the northeast, according to the weather bureau.

In January, unseasonal monsoons deluged Thailand’s south, leaving over 30 dead and wrecking infrastructure across the region.

Thanks a lot to our Sponsors.

 

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com

ludovicuswcremers80@gmail.com

Groot sucses Peta tegen slavenhandel apen in Thailand.Wij steunen Peta udonthani

Een bericht  van de redactie.

De weblog  die  tegen het gebruik van apen is als coconoten slaven in Thailand.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Lees hier en zie filmpje hoe onderleiding van een Nederlander in Thailand  aapjes worden  misbruikt en als slaven behandeld.

 

 

Monkey-picked coconut boycott spreads

Western retailers ban Thai coconut products after report by animal-rights group

A trained macaque picks coconuts from a tree in Chumphon province. An adult macaque can collect between 900 and 1,000 coconuts a day, compared with around 80 for a human picker. (Bangkok Post File Photo).

Aap geplukte kokos boycot spreads
Westerse retailers verbieden Thaise kokosproducten na melding door dierenrechtengroep

GEPUBLICEERD: 4 JUL 2020 OM 12:01

Ondanks dat de lezers van Thailandblog  dit een  goede zaak vinden van die Nederlander  die apen  traint in Thailand en ze onder dwang laat werken en slecht verzorgd. Menen wij van udonthaniweblog tegen deze  dierenmishandeling te moeten protesteren en we steunen  Peta dan ook van harte  zie filmpje hoe apen behandeld worden in Thailandse coconotenplantages.

Een getrainde makaak plukt kokosnoten van een boom in de provincie Chumphon. Een volwassen makaak kan tussen de 900 en 1.000 kokosnoten per dag verzamelen, vergeleken met ongeveer 80 voor een menselijke plukker. (Bangkok Post File Photo).

Een getrainde makaak plukt kokosnoten van een boom in de provincie Chumphon. Een volwassen makaak kan tussen de 900 en 1.000 kokosnoten per dag verzamelen, vergeleken met ongeveer 80 voor een menselijke plukker. (Bangkok Post File Photo).

Grote westerse retailers zijn begonnen Thaise kokosproducten uit hun schappen te halen omdat de kokosnoten zijn geplukt door onmenselijk behandelde apen.

De apen worden uit het wild weggerukt en getraind om tot 1.000 kokosnoten per dag op te halen, volgens People for the Ethical Treatment of Animals (Peta).

De dierenrechtengroep zei dat makaken met staartjes in Thailand werden behandeld als “kokosnootplukmachines”.

Peta zei dat apen werden gebruikt door boerderijen die twee van de bekendste kokosmelkmerken van Thailand leveren, Aroy-D en Chaokoh, die naar veel landen in Europa en de Verenigde Staten worden geëxporteerd.

“Na het onderzoek van Peta Asia zullen meer dan 15.000 winkels niet langer de producten van deze merken kopen, en de meerderheid koopt ook geen kokosproducten meer die afkomstig zijn van de apenarbeid in Thailand”, aldus de groep op haar website.

Geen apenhandel in de Thaise kokosindustrie
Kokosmelkmaker getroffen door beschuldiging van apenarbeid
Gesjoemel
In het VK hebben Waitrose, Ocado, Co-op en Boots gezworen te stoppen met het verkopen van sommige kokosproducten uit Thailand, meldde de BBC.

Een woordvoerder van de gigantische retailer Tesco vertelde de BBC: “Onze eigen merk kokosmelk en kokoswater gebruiken geen apenarbeid bij de productie en we verkopen geen van de merkproducten die Peta heeft geïdentificeerd.

“We tolereren deze praktijken niet en zouden elk product uit de verkoop verwijderen waarvan bekend is dat het tijdens de productie aaparbeid heeft gebruikt.”

De Morrisons-keten zei dat het al producten gemaakt met door aap geplukte kokosnoten uit de schappen had gehaald. Sainsbury’s vertelde de BBC: “We zijn actief bezig met het herzien van ons assortiment en onderzoeken dit complexe probleem met onze leveranciers.”

Peta zei dat het acht boerderijen in Thailand had gevonden waar apen gedwongen waren kokosnoten te plukken voor export over de hele wereld.

Mannelijke apen kunnen tot 1.000 kokosnoten per dag oppikken, zegt Peta. Er wordt gedacht dat een mens er ongeveer 80 kan kiezen.

“Andere kokosnoot-groeiende regio’s – waaronder Brazilië, Colombia en Hawaï – oogsten kokosnoten met humane methoden zoals op een tractor gemonteerde hydraulische liften, gewillige menselijke boomklimmers, touw- of platformsystemen of ladders, of ze planten dwergkokospalmen,” zei.De groep zei dat het ook “apenscholen” ontdekte, waar de dieren werden getraind om fruit te plukken, te fietsen of basketbal te spelen voor het vermaak van toeristen.“De dieren in deze faciliteiten – van wie velen illegaal als baby worden gevangen – vertoonden stereotiep gedrag dat wijst op extreme stress,” zei Peta.“Apen werden vastgeketend aan oude banden of opgesloten in kooien die nauwelijks groot genoeg waren om naar binnen te draaien.”‘Een aap in een kooi op een vrachtwagenbed werd verwoed door de kooibalken geschud in een vergeefse poging om te ontsnappen, en een schreeuwende aap aan een touw probeerde wanhopig weg te rennen van een geleider.’In één geval kreeg de organisatie te horen dat bij apen hun hoektanden zouden worden uitgetrokken als ze probeerden bijtrekkers bijten.

“Peta roept fatsoenlijke mensen op om het gebruik van apenarbeid nooit te steunen door kokosproducten uit Thailand te mijden.”

Met dak aan onze sponsors.

Indien u vind dat de  slavenhandel met aapjes moet stoppen in Thailand stuur ons een email en wij lussen hem dan door naar Peta.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Inglish

Send feedback

A trained macaque picks coconuts from a tree in Chumphon province. An adult macaque can collect between 900 and 1,000 coconuts a day, compared with around 80 for a human picker. (Bangkok Post File Photo).

Major Western retailers have begun to pull Thai coconut products from their shelves amid allegations that the coconuts were picked by inhumanely treated monkeys.

The monkeys are snatched from the wild and trained to pick up to 1,000 coconuts a day, according to People for the Ethical Treatment of Animals (Peta).

The animal rights group said pigtailed macaques in Thailand were treated like “coconut-picking machines”.

Peta said that monkeys were used by farms that supply two of Thailand’s best-known coconut milk brands, Aroy-D and Chaokoh, which are exported to many countries in Europe and the United States.

“Following Peta Asia’s investigation, more than 15,000 stores will no longer purchase these brands’ products, with the majority also no longer buying any coconut products sourced from Thailand monkey labour,” the group said on its website.

In the UK, Waitrose, Ocado, Co-op and Boots have vowed to stop selling some coconut products from Thailand, the BBC reported.

A spokesperson for the giant retailer Tesco told the BBC: “Our own-brand coconut milk and coconut water does not use monkey labour in its production and we don’t sell any of the branded products identified by Peta.

“We don’t tolerate these practices and would remove any product from sale that is known to have used monkey labour during its production.”

The Morrisons chain said it had already removed products made with monkey-picked coconuts from its shelves. Sainsbury’s told the BBC: “We are actively reviewing our ranges and investigating this complex issue with our suppliers.”

Peta said it had found eight farms in Thailand where monkeys were forced to pick coconuts for export around the world.

Male monkeys are able to pick up to 1,000 coconuts a day, Peta says. It’s thought that a human can pick about 80.

“Other coconut-growing regions — including Brazil, Colombia and Hawaii — harvest coconuts using humane methods such as tractor-mounted hydraulic elevators, willing human tree-climbers, rope or platform systems, or ladders, or they plant dwarf coconut trees,” it said.

The group said it also discovered “monkey schools”, where the animals were trained to pick fruit, as well as ride bikes or play basketball for the entertainment of tourists.

“The animals at these facilities — many of whom are illegally captured as babies — displayed stereotypic behaviour indicative of extreme stress,” Peta said.

“Monkeys were chained to old tyres or confined to cages that were barely large enough for them to turn around in.”

“One monkey in a cage on a lorry bed was seen frantically shaking the cage bars in a futile attempt to escape, and a screaming monkey on a rope desperately tried to run away from a handler.”

In one case, the organisation was told that monkeys would have their canine teeth pulled out if they tried to bite handlers.

“Peta is calling on decent people never to support the use of monkey labour by shunning coconut products from Thailand.”