Hoofdtuk13 boek datis leven Lowy

 

Hoofdstuk 13

               lowy.cremers.senior@gmail.com

Hij die nooit heeft gevaren,weet niet hoe een zeeman leeft.

We voeren door het Suezkanaal via Portside in Aden.

Omdat we  richting  afrika  gingen was de kortste weg  door het Suezkanaal.

We waren enkele uren door het Suez kanaal aan het varen het hele kanaal is ongeveer 70 km lang
Het handels
bootje van Ali uit Pordsaid kwam langszij  zo dat de man op ons schip zijn  spullen souveniers  oa. poeven etc  kon verkopen aan de bemanning.
Toen misten Ali opeens een lederen poef van zijn handelskraam aan dek.

Bootje van Ali kwam langs zij ,hij was  de souvenirverkoper .

De pleuris brak uit.Hij schreeuwde en tierde van GVD allemaal kijken niet kopen toch poef weg.De bootsman werd er bij gehaald en die moest aan de bemanning vragen wie die poef had achter overgedrukt.   Maar niemand wist wie dat gedaan had.Toen is Ali ontzettend boos naar de brug gegaan waar de loods de stuurman en de ouwe aanwezig waren. Ali vertelde het hele verhaal en de loods vertaalde het aan de Kapitein met de mededeling dat hij dus voor 20 gulden schade had.De kapitein kreeg de keuze of hij als ouwe betaalde de 20 gulden aan Ali of de loods zou het schip stil leggen.

En ja dat laatste kon natuurlijk niet dat zou enorme schade voor de Shell zijn.Dus de ouwe besloot toch maar 20 gulden aan Ali te betalen. Later op een van mijn reizen hoorde ik dat Ali dit foefje regelmatig uithaalde en zo 20 gulden extra netto verdiende.

 

In het Suezkanaal wordt in konvooi gevaren. Er zijn dagelijks drie konvooien, waarvan twee van noord naar zuid en één van zuid naar noord.

De schepen varen met een snelheid tussen de 11 en 16 kilometer per uur, afhankelijk van het type en de omvang van het schip. De reistijd door het kanaal ligt tussen de 12 en 16 uur. Tot nu toe voeren die schepen in konvooien van twintig tot dertig door het Suezkanaal, waarna een deel in het meer voor anker moest om elkaar te kunnen passeren. Door de uitbreiding verdubbelt de vaarcapaciteit, daalt de transittijd en verminderen de wachttijden.

Het Suezkanaal is een belangrijke verkeersader. In 2015 maakten 17.500 schepen gebruik van het kanaal, dit zijn gemiddeld 48 schepen per dag. Het zijn veelal geladen schepen, slechts 15% van de schepen heeft alleen ballast aan boord. Het volume dat van zuid naar noord wordt vervoerd is nagenoeg gelijk aan de vervoersstroom zuidwaarts. Containerschepen varen het vaakst door het kanaal, in 2015 waren dit er 5941 (2010: 6852), gevolgd door tankers, droge-ladingschepen en vrachtschepen voor algemeen gebruik. In de onderstaande tabel blijkt dat het transport door het kanaal vaart een stijging laat zien, met uitzondering van een forse dip in 2009. De daling in dat jaar werd veroorzaakt door de grote financiële crisis die de wereldhandel deed dalen.

We voeren het Suez kanaal door en de reis ging verder naar zuid Afrika. Op weg naar Lorenzo Marques zuid
Afrika.                In een hutje in Africa wippen op een rieten matje.

De plaats was Lorenzo Marques het heet tegenwoordig Maputo .

In een hutje ipv een hotel de liefde beleven dat kon toen makkelijk in Zuid Afrika. De bestemming was Lorenze Marquis.Toen ik aan dek stond te kijken hoe we binnen voeren zag ik allerlei rieten hutjes langs de kant staan . De negers maar vooral de negerinnen zwaaiden ons vrolijk van af de kant toe.In de avond omstreeks 20.00 uur ging ik met de wasbaas de wal op.

We kwamen in een cafe nu ja het was geen echt cafe het was een soort zee container waarin een bar was gevestigd. De meeste hadden van dat kroeshaar maar wij zeelui hielden daar niet zo van.En daar konden ze alles gebruiken van oude schoenen tot stukken zeep alles was welkom de mensen waren straat arm daar in Afrika.

En om dat kroeshaar te verbergen droegen de meeste meiden in die kroeg dus een kleurige hoofd doek .

Er kwamen ook regelmatig jonge meisjes en ook kinderen binnen lopen die om baksies een soort bedelgeld vroegen.Men wist dus dat de zee vaarenden als ze wat drank op hadden erg gul waren met het geven van geld aan arme sloebers. Na de nodige biertjes zag ik af en toe een bemanningslid met een prachtige negerin vertrekken.Maar ik had nog nergens een hotel of kamer verhuur bedrijf gezien. Ze had maar een oog maar was bloedje geil op me. En opeens zag ik een meisje ze bleek 16 jaar te zijn .Ze had een mooi slank postuur alleen ze viel me op omdat ze maar een oog had. Een oogje was haar bijnaam omdat ze een oog miste. Maar ze was zo lief. 

Ik wipte een  oogje.
 Ze vertelde me dat haar vader enkele jaren terug haar met een stuk hout een oog had uitgeslagen.Zo bracht ze als kind meer geld op als ze kwam bedelen bij de zeelui in de haven.Toen ik echter flink wat biertjes had genuttigd werd een oogje in mijn ogen steeds knapper. En ik dacht laat ik nu eens met deze meid plat gaan want ik besefte dat het nog een weinig gebruikte meid was.En als ik met haar mee ging ik minder risico liep om een ongewenste ziekte op te lopen.

 

Een oogje kwam bij me zitten en ik vroeg haar hoe het toch kwam dat ze maar 1 oog had. Ze vertelde me dat haar vader enkele jaren terug haar met een stuk hout een oog had uitgeslagen.Zo bracht ze als kind meer geld op als ze kwam bedelen bij de zeelui in de haven.Dat gebeurde in die tijd 1958 in Afrika als de gewoonste zaak van de wereld.Het was een manier van overleven of sterven.

Ik
vroeg haar wat het me zou kosten om met haar de nacht door te brengen.En ik viel bijna van mijn stoel toen ze zei dat ze me aardig vond en dat het me 1 pakje Amerikaanse sigaretten zou gaan kosten.        Voor die prijs had ik het nog nooit gedaan .Ik ging met haar mee naar haar strooien hutje,waar enkel een rieten mat op de grond het bed verving.

Hier in een hutje op een matje op de vloer kon je wippen voor slechts een pakje sigaretten. En toen bleek dat het op sex gebied een zeer temperament vol meisje was.Ze maakte van mijn edele deel zo wat een kurkentrekker.Die nacht moest ik echt 3x mijn plicht vervullen.En na de daad kwam er een soort schaal met water en werd mijn gereedschap gewassen.

In de nacht ongeveer rond 0300 uur hoorde ik buiten het hutje enkele stemmen die Nederlands spraken. En voor dat ik het wist lag ik in mijn blootje in de openlucht met die negerin nakend naast me.Wat hadden die matrozen van ons schip want die waren het nu gedaan.Ze wisten dat ik daar mijn hormonen aan het uit pompen was bij een oogje. En toen hebben die matrozen het hutje met 4 man opgepakt en 100 meter verder neer gezet.En daar lag Lowy op zijn rietenmatje met die afrikaanse  in de openlucht.

 

 
Er ontstond even paniek bij het opperhoofd van deze afrikaners maar toen de matrozen gezamenlijk 5 dollar op gehoest hadden als schade vergoedingwas het leed weer snel geleden met geld kon je alles recht breien.De ketelbink had een paar versleten basketbal schoenen aan met zelfs een gat in de neus van de ene schoen en wat denk je komt hij smorgens aan boord en vertelde hij dat hij voor zijn ouwe kapotte schoenen heeft mogen neuken.In die tijd konden ze daar werkelijk alles gebruiken. Ik zocht tegen de morgen mijn maat die de avond van te voren met me op stap was gegaan.

Ik liep langs diverse rieten hutjes en op eens zag ik mijn maat in een hutje staan.Ik kon zien dat hij een schaal omhoog hield en hij dronk er uit.Ik riep nog niet doen maar het was al te laat.Wat bleek het geval te zijn ?Mijn maat dacht met zijn duffe kop dat het drink water was maar het bleek spoelwater te zijn waar die negerin haar flamboes mee waste na de daad.
Buiten een beetje keelpijn heeft mijn maat er gelukkig verders geen nare ziekte van opgelopen het was weer een leer voor de volgende keer. Er werd na dat dit aan boord bekend was dikwijls een grap over gemaakt dan zei men tegen hem hoestdrankje nodig neem een slok water.Of men vroeg aan hem heb je de tanden goed gepoetst? En eenmaal terug aan boord werd ik dikwijls begroet met de woorden Een Oogje waak je.

Ik hoorde dat de wasbaas een griet had gewipt
voor 4 stukken zeep.
4 stukken zeep daar waren ze echt blij mee en de wasbaas had er genoeg van in zijn wasserij.

Word vervolgd blijf ons volgen er komen nog vele avonturen.

Wil je het hele boek hebben even mailen en ik stuur het per mail naar je toe.  Lowy.cremers.senior@gmail.com

I.V.B. met de vele aanvragen hebben we een 2e email adres er  aan toegevoegd.

udonthanicityweblog@gmail.com

Met dank aan onze Sponsors.