Hoodfstuk 16 boek dat is het leven door Lowy Cremers

Hoofdstuk 16

               lowy.cremers.senior@gmail.com

Hij die nooit heeft gevaren,weet niet hoe een zeeman leeft.

Terug naar  Nieveldgoudriaan  de Holland zuidamerika lijn.

Nieveld Goudriaan aan de veerkade.

Ik ging mee als Kapiteins bediende .
De Alphacca een Victory schip van Nieveld Goudriaan Holland Zuid Amerikalijn Alphacca een victorie schip van Nieveld Goudriaan.
Het was een vrachtschip met 6 pasagiers

Alphacca

Het was een ouwe schuit geen Airco maar wel gezellig die reis naar Zuid Amerika.Men had er een prachtig serviesgoed aan boord geheel in Nieveld Goudriaan stijl.
Ik was zelfs al kapiteins bediende geworden een luizen baantje aan boord.Het was meer horen zien en zwijgen dat baantje.Ik hoefde alleen maar voor de ouwe en zijn eventuele gasten te zorgen. Het schip voer onder de naam Alphacca en was een Victory schip.Dat wil zeggen het voorschip was in oorlogstijd in Boston gebouwd en het achterschip was in Philadelphia usa gebouwd.Samen gevoegd noemden men het schip dan een Victory.Het was een vrachtschip en er konden 12 passagiers mee op deze schuit.De reis ging van uit Rotterdam naar santos Brasil.En het beviel me wel daar ik in Santos al eens was geweest en wist dat het daar goed stappen was.
WE GAVEN HET VARKEN EEN ECHT
ZEEMANSGRAF.

Wij kregen 20 levend varkens aan boord met een oppasser er bij.

Ze waren bestemd voor Brasil

Dat was voor ons zeelui een genoegen om naar te kijken elke dag want ja veel dieren zag je natuurlijk niet tijdens de reis op de grote oceaan. Maar ondanks de goede verzorging van die varkens ging er tijdens de reis waarschijnlijk door de hitte een varken dood.En de dood aan boord van een schip is altijd iets zeer bijzonders was mijn ervaring.Hier ging het echter om een dood varken Ik vroeg aan de Kapitein bij wijze van grap mogen we het dier een echt zee mans graf geven.En de ouwe zag er de humor wel van ik en zei ga het maar met de bootsman regelen. Dus de bootsman gaf de kabelgast dat is de man die voor de trossen en kabels verantwoordelijk is aan boord opdracht een zeil te maken met 2 stokken er in. Het zag er uit als een draagbaar.En toen iedereen van de bemanning aan dek stond werden de petten afgenomen en onder de woorden een twee drie in Gods naam werd het die over de reling geschoven de zee in.

En de hele bemanningkreeg een extra scheut  drank  van de  ouwe.

Mijn hutmaat,we sliepen met 2 personen in een  ruime hut hete willem.

30 jaar later voeren willem en Lowy een sketch op over cocktail .boem.boem.
Wij
maakten onze Eigen cocktail BOEM BOEM
Cocktail Boem boem. Op een dag stonden we wat de drank aan gaat op rantsoen want we hadden niet genoeg bier aan boord en zouden pas in de eerste de beste haven nieuwe voor raad inslaan Dus toen het bier helemaal op dreigde te geraken kwam mijn maat Willem op het idee om zelf als brouwer te gaan spelen. Met fruit suiker en zelfs een scheutje aftershave maakte hij een soort cocktail.Het spul smaakte met wat ijsblokjes er in heerlijk. Onder het drinken van deze zelfgemaakte drank vroegen sommige mensen aan Willem hoe heet deze cocktail?Willem zei dan heel nuchter het is Cocktail BOEM BOEM.Iedereen lag in een deuk. BOEM BOEM BOEM Ging het in je hoofd. Maar de volgende morgen liep iedereen met hoofdpijn rond het ging in je hoofd van Boem Boem Boem.Maar ja het was wel de oplossing als je niets te zuipen had op een schip.


.Na dat we 2 dagen in Santos hadden gelegen vertrokken we naar Recife ook een haven in Brasil. Hier kocht ik voor 4 pakjes sigaretten een papagaai.Ik bracht er zelfs ooit een mee voor de kastelein van de Lichtstadbar in Eindhoven,mijn stam cafe. Ik kocht die voor de handel.Want in Antwerpen kon je voor dat beest ruim 150 gulden vangen.En zo doende had ik dus ook nog plezier aan het beest .We leerden hem in korte tijd enkele vieze woorden zo als poeta wat hoer betekende.En ook het woord koffie had hij nog al eens snel geleerd.Er waren bemanningsleden bij die wel 3 of 5 papagaaien kochten.In die tijd werd er nog niet zo streng op toegezien als je een dier mee bracht uit een ver land.De koksmaat had ook een papagaai gekocht en die jongen liep regelmatig met het dier op zijn schouder rond op het schip. Op een dag liep hij weer met het dier rond en moest hij nog even iets uit de kombuis halen.Maar daar fladderde het dier opeens van af zijn schouder en belande in een grote ketel die op het fornuis stond in het kokende water.Jammer voor het dier dat meteen stierf .

Een matroos heeft toen hij het hoorde vlug een briefje op de kombuis deur gehangen waarop stond morgen eten we papagaaien soep.
Iedereen moest er wel weer om lachen.

 

Na 4 dagen stappen in Recife ging de reis verder naar Montevideo .

Montevideo Urequay

De meiden stonden op de kade al te zwaaien als we binnen voeren. Dat was een fijne havenHet is de beroemde zee haven waar vroeger het Duitse slagschip de Admiral Grafspee op 17 december 1939 zonk.In een gevecht met Engelse oorlogs schepen had de Kapitein van de Grafspee 2 keuzes.Hij wist dat hij de strijd niet kon winnen dus hij kon kiezen zelf het schip opblazen 0f toezien dat zijn hele bemanning de dood zou vinden bij een aanval van de britten.De Kaptein Hans Langendorff besloot het schip dan maar op te offeren zo als het een goed kapitein behoord te doen.Na dat hij dit schip zelf tot zinken had laten brengen en hier mede 1100 bemanningsleden had gered besloot de Kapitein liggend op zijn vlag zelfmoord te plegen.Hij was een groot zeeman.

Ik heb nog jaren als we Montevideo binnenvoeren het wrak bij laag water zien liggen het maakte diepe indruk op ons wij jongere generatie die deze oorlog niet van nabij hebben mee gemaakt. Bij binnenkomst in de haven stonden de meisjes al op de kade en riepen naar de bemanningsleden aan boord Hello see you later.We kregen daar in die haven een volle lading graan voor Havana op Cuba. Het laden zou ongeveer 5 dagen duren want er moesten veel voorzieningen in de ruimen worden getimmerd schotten van hout etc etc.

Ik  had  een dood varken in mijn bed.

Na dat ik met mijn stap maat Willem al 2 dagen de bloemetjes had buiten gezet werden wij door enkele dames uitgenodigd om de volgende avond een verjaardag feestje bij hun te komen vieren. Het feestje werd in een bovenzaaltje gehouden .Maar als je naar de WC wilde moest je beneden door een soort slagerij en kon je op de binnen plaats naar het toilet.In die slagerij liep je echter door een soort koelkamer waar de halve doorgekliefde varkens aan een grote spekhaak hingen.Ik heb daar met de aanwezige grieten en met Willem mijn maat flink zitten pimpelen en kreeg te horen dat we die nacht gratis met een griet naar keuze het bed mochten delen.Dat was wel niet tegen dove mans oren gezegd.Maar wat deed die Willem nu hij informeerde eerst waar ik de nacht zou door brengen.En in een onbewaakt ogenblik heeft Willem toen hij beneden terug kwam van het toilet een half bevroren varken op zijn nek gepakt en dat in het bed gelegd waar ik die nacht de liefde met die vrouw zou bedrijven.

Toen ik dus met een goed stuk in mijn kraag met een mooie Brasiliaanse schone op haar kamer kwam ging zij nog snel even onder de douche staan.Ik ontklede me en dook het grote 2 persoons bed in.Maar ik schrok me rot toen voelde ik dat dooie varken naast me in bed. Het was al een flink eind ontdooid omdat het daar 29 graden warm was.Van de liefde bedrijven kwam die nacht niks meer. .Gezamenlijk hebben we de schade aan die slager betaald en zijn naar boord terug gegaan.Toen het verhaal bekend werd aan boord schreef de marconist in zijn nieuws bericht Cremertje werd langs een varken wakker.Elke keer als ik nu varkensvlees eet herinder ik het me weer aan dat voorval en moet ik er om lachen.

Word vervolgd blijf ons volgen er komen nog vele avonturen.

Wil je het hele boek hebben even mailen en ik stuur het per mail naar je toe.  Lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors