hoofdstuk 5 belevenissen op de kustvaart rond 1960

Al 9 jaar de beste

Ze kunnen niet meer om ons heen.

Volg nu  de avonturen van een onzer lezers in de jaren 60 op de kustvaart

Hoofdstuk 5.

 

 

Wim dook met Carin nog een keer naar beneden, ik ben zo terug lachte hij. We hielpen de meisjes in hun
kleren, wankelend stonden ze op hun benen. Net waren ze aangekleed toen de ouwe binnen kwam, wat een
lawaai maken jullie begon hij. Ik dacht ik ga maar eens kijken wie jullie mee gebracht hebben.
Is Wim er niet bij vroeg hij?
Een gesmoorde gil klonk van beneden, Wim Wim, jeg elsker deg klonk het van beneden. We hoorden Wim
op zijn Hollands antwoorden, mij best maar dat moet morgen over zijn.
Ik vroeg vertaal dat eens voor mij kap.
Vraag dat maar tegen Stella antwoordde de ouwe.

Lachend schonk hij een glas whisky in. Ik draaide mijn hoofd naar Stella en zei, jeg elsker deg.
Ze antwoordde, zangerig neje jij toog meesje in Holland?
Ze kuste me op mijn mond. Ik proefde de whisky en voelde de warmte van haar lippen. De ouwe zei mannen
de laatste ronde, schonk de glazen nog eens vol vervolgde met, jongens jullie brengen de meiden wel naar
huis hè, We moeten de eer van de Hollanders hoog houden.
Wim kwam weer boven, het meisje volgde hem, alleen de twee onderste knoopjes van haar bloes waren
dicht, haar borstjes waren duidelijk te zien.
Nou, Nou zei de ouwe, ziet er niet slecht uit, pas maar op dat ze niet kou vatten Wim.
We dronken onze glazen leeg, brachten de meisjes aan de wal en liepen gearmd naar de stad. Iedere keer als
we bij een huis van hen kwamen kusten ze ons allemaal goede nacht. Na de laatste afgeleverd te hebben.
Liepen we weer naar de haven. De avond lucht maakte ons weer een beetje nuchter.
Nico zei, dit maakten we vroeger vaker mee. Voor een fles drank kropen de meiden bij je in bed, daar kan ik
je verhalen van vertellen.
De andere dag hadden we het allemaal moeilijk, dikke koppen van de drank. In de kombuis was Nico weer
aan het kokkerellen, lekkere geuren waaiden over het dek. Het was stralend mooi weer, we hadden een
stelling plank buitenboord hangen Wim verplaatste iedere keer de stelling. Het werk vlotte niet erg we warennog te veel bezig met het gebeurde van gisteren.
In de verte hoorden we gelach van zwemmende mensen, gaan we even kijken Dirk vroeg Wim.

We gooiden de verfkwasten in de pot en liepen naar een strandje, een eindje voor de Gruno We konden onze
ogen niet geloven, in het water waren de meiden van gisteren alleen gekleed in een broekje met een bal aan
het dollen. Telkens dook er één onder water en kwam als een zeemeermin boven, schudde hun blonde haar
naar achteren. Er was niets ordinairs aan, ze speelden als kinderen maar dan met volwassen lichamen.

Wim floot en paar keer, Stella draaide zich om, met een hand boven haar ogen keek ze onze richting uit.
Herkende ons en wenkte, van kom hier heen.
Wat doen we Dirk vroeg hij. Wat kan er gebeuren antwoordde ik we gaan er op af. We trokken onze hemden
uit en renden in het water.
Maar dat vonden de meisjes niet goed, uit uit riepen ze, maar het is zo koud antwoordden we,
Ze hadden geen pardon, ze trokken onze broek na beneden, dat het water steenkoud was, was duidelijkdoor
onze onderbroek te zien. Giechelend wezen ze op ons kruis.

Maar jullie hebben het ook koud zei Wim duidend op hun tepeltjes. Lachend duwden ze ons onder water
klommen op onze rug, we dartelden als jonge honden, Stella klom op mijn schouders, We hielden een
gevecht met ieder een meisje op onze schouders. Plots hoorden gefluit op de wal. De ouwe stond aan de
wallenkant te wenken, van kom hier. We liepen met de meisjes op onze rug naar het strand.

Zijn jullie nou helemaal belazert, begon hij, moet er niet gewerkt worden. Wat jullie vanavond doen, moeten
jullie zelf weten, maar nu gaan jullie aan het werk. Als ik wat jonger was dan had ik dit wel voor jullie
overgenomen, vervolgde hij lachend.
We waren haast leeg en moesten het schip verhalen de ruimen schoon maken voor de volgende lading.
We moesten steentjes laden naar Duinkerken, niet naar Holland dus, jammer want vandaar gingen de
coasters meestal leeg naar Engeland. De meisjes liepen zo als god ze geschapen had, gearmd met de ouwe
een eindje mee naar de Gruno.
Kijk die ouwe snoeper eens zei Wim, wat zou er vroeger gebeurt zijn dat hij zo doet. Hij berispt ons, maar
hij gunt het ons ook dat we zoveel lol hebben, ik kreeg niet de indruk dat hij het erg vond.

Ik was blij dat we onze kleren weer aan hadden, ik snapte niet dat die meiden voor hun lol gingen zwemmen,
maar voor hun doen was het misschien wel warmwater. De verdere dag moesten we hard werken om het
schip klaar te krijgen voor de volgende lading.

39
S”avonds ging we met z’n allen de wal op. De ouwe met een uniformjasje aan zonder pet, die raak je toch
maar kwijt zei hij. We gingen eerst een havenkroeg binnen, om een vloertje te leggen, zo noemde Nico het.
Een paar arbeiders die bij ons in het ruim hadden gestaan waren aan het darten, boden ons een biertje aan en
vroegen hebben jullie nog drank te verkopen?
Daar konden we niet op in gaan er was deze al reis een hoop drank verschonken.
Na de nodige bieren gingen we naar de dancing, onze nieuwe vriendinnen waren er al en kwamen gelijk bij
ons zitten. Ze babbelden honderd uit in een mengelmoes van drie talen.
Niemand stoorde zich er aan dat niet alles begrepen werd. Stella Britta en Carin wilden dansen, eerst wat
drinken, zei de ouwe Bart haal een rondje cola.

De meiden keken schuins naar de ouwe, cola, dat drinken kinderen wij willen wat sterkers. Bart kwam terug
met de glazen, de ouwe haalde stiekem een fles whisky uit zijn binnenzak en schonk half onder tafel de
glazen vol met een flinke scheut uit de fles.
Hoe kan je dat nou doen man, zei Nico lachend, trok zijn jasje half open, er stak een volle fles whisky in
zijn binnenzak.
Zo zijn jullie er zo ééntje, zei Wim dat valt mij tegen van jullie, lachend haalde hij ook nog een fles onder de
bank vandaan.
IK wist dat de drank hier niet te betalen is, dus had ik maar wat mee genomen om de prijs te drukken.
Carin nam een slok uit haar glas en gaf het aan Wim die deed er een scheut drank bij en zette het op tafel.
Britta begreep er niets van, wat er allemaal gebeurde, vanwaar zij zat kon ze niet zien wat de ouwe deed.

Ze nam en slok van het glas wat Wim had bijgevuld. Haar ogen verdraaiden zich ze maakte slokbewegingen,
keek naar Nico en schoot in een lachbui.
No colalight riep ze, dronk de rest van het glas leeg en trok Nico aan zijn hand
de dansvloer op.
Bart stond ook al in gesprek met een Zweedse, nadat hij met haar gedanst had kwam ze aan ons tafeltje
zitten. De fles met het versterkende middel deed weer de ronde. Als dit zo door ging dan waren we snel
onder zijl, en we waren nog maar net begonnen.
Stella kroop dicht tegen mij aan met een glas in haar hand, onder de tafel pakte ze mijn hand en zei, wat
jammer dat je een vriendin hebt in Holland ik zou best met jou stoute dingen willen doen
Dat wilde ik ook wel maar Willy zat in Zaandam op mij te wachten en ging ook niet met andere jongens naar
de kooi. Dit was ook al op het randje af, we hadden er nog niet over gesproken of we vaste verkering hadden
of niet, maar ik hield van haar, was zelfs met haar naar bed geweest dat kon ik niet vergeten daarom ging ik
ook niet met Stella naar bed.
Het was wel moeilijk Stella was werkelijk een mooie meid, ik hoefde maar met mijn vingers te knippen en
ze zou met me naar boord gaan, dat was zeker ze hadden er in dit land geen moeite mee om te vrijen als ze er
zin in hadden.
Britta kwam bij ons zitten, mijn moeder is hier ook vertelde ze.
Je moeder vroeg de ouwe, zou je haar niet eens voorstellen.
Britta stond op verdween in de menigte, even later kwam ze terug met een evenbeeld van haar, je kon wel
zien dat ze ouder was, wat voller en wat vrouwelijker maar ze had ook voor haar zuster door kunnen gaan..

Ze stelde zich voor als Frieda, de ouwe bestelde weer een rondje Tuborg, voor de meiden een cola.
Frieda keek raar en vroeg, Britta dringt cola?
Ja antwoordde Nico, je dochter is in net gezelschap.
Hij haalde de fles onder de tafel vandaan en vroeg ook een smaakje er bij?
Frieda schoot in een aanstekende lach wat haar erg jong maakte, ze had heel licht blauwe ogen, spierwitte
tanden plus lang blond haar. Het leek wel of alle vrouwen hier blond waren, alleen Carin was donker. Ze
ging naast de ouwe zitten en begon een gesprek met hem, zover als je elkaar kon verstaan bij die luide disco
muziek.
Stella vroeg pruilend gaan we vanavond nog dansen of blijf je zitten drinken Hollandertje.
Ze hebben alleen maar van die disco muziek zouden ze niet gewone dansmuziek kunnen draaien, vroeg ik.
We liepen samen naar de diskjockey
Beloofden hem wat te drinken en vroegen, heb je ook wat slijpmuziek.

Wordt vervolgd.

Geef reactie op dit verhaal uit 1960.

Via lowy.cremers.senior@gmail.com