Hoofdstuk Nr 10 belevenissen op een kustvaarder 1960

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

Hoofdstuk 10  de kustvaart 1960

Een bijdrage  van een onzer fans.

 

 

Willy klauterde de touwladder af. Ze stond met één teen in het water te voelen en zei: wat is dat water
koud.
Als je nou niet los laat dan snij ik de touwen door hoor, dreigde Joost en liet de stormladder schommelen.
Willy liet zich los en zwom van de Gruno vandaan, keek naar boven waar Joost bleef, maar die stond nog
aangekleed aan dek. Zo bangerik, riep ze, ik kom je wel halen. Joost draaide zich om en verdween naar
binnen.
Toen we uitgezwommen waren klommen we aan boord, waar de hitte ons tegemoet kwam. Wim en ik
haalde de stormladder naar binnen en gingen naar onze hut om ons om te kleden en te gaan stappen; we
zouden met z'n allen de stad in gaan.
In mijn hut gekomen zat Willy op bed met een badlaken om haar lichaam geslagen.

Heb je al onder de douche gestaan, vroeg ik?
Waarom, antwoordde ze, en gooide de handdoek van haar schouders. Poedeltje naakt staarde ze me aan. Ben
ik al een beetje bruin geworden, vroeg ze onschuldig?
Ik schopte de deur achter me dicht. Rukte mijn natte broek naar beneden en sprong naast haar in bed.
Voorzichtig, fluisterde ze, maak niet zo veel lawaai, anders komen ze kijken wat we aan het doen zijn.
Dit was zo onverwacht en zo spannend, dat het me niet kon schelen wie er mee luisterden. Ik ging tegen haar
aanliggen, ze was nog heerlijk koel van het zwemmen en probeerde haar overal te strelen en te zoenen. Daar
hebben we helemaal geen tijd voor jonge, fluisterde ze.

Alsof er niets was gebeurd, kwam ze haar paardenstaart kammend, in een zomerjurkje de gangway aflopen.
Gezamenlijk liepen we naar de stad, dwaalden door de straatjes van het oude stadsgedeelte.
Nieuwe en oude gebouwen stonden door elkaar gebouwd, een heel gezellige binnenstad.
De terrasjes zaten vol met ijsetende mensen en glunderende kinderkopjes onder gekliederd met ijsresten.
We raakten zelf ook een beetje in een vakantiestemming.
Wat is het hier gezellig hè, zei Willy, doen jullie dit vaker?
Dat zouden ze wel willen, antwoordde de ouwe, op een werkdag zo maar passagieren. Maar dit is iets
bijzonders. Zolang jij aan boord bent is alles anders.
Van mij mag je blijven, zei Wim, dan worden we tenminste niet zo opgejaagd door de stuurman.
Joost bromde wat en zei als we nou eens hier gingen zitten en jullie geven een rondje bier zal ik eens kijken
of ik wat voor jullie kan doen in het vervolg.
We streken op een terrasje neer en bestelden een biertje.
Wim zat te flirten met een paar meiden die een paar tafeltjes verder zaten, eerst deden ze of ze hem niet
zagen maar Wim zou Wim niet zijn als hij zich zomaar gewonnen zou geven.
Na een paar biertjes zei hij dan ook, ik ga eens een praatje met die schoonheden maken.

Hij slenterde naar de meisjes stond even te praten aan hun tafeltje maar dat duurde niet lang of hij nam plaats
aan een vrije stoel tussen hen in.
We konden hun niet verstaan maar de meisjes lachten om het geen wat Wim zei, zo als altijd had Wim geen
contact moeilijkheden.

Is hij altijd zo vrij, vroeg Willy, dat is ook niet leuk voor jullie om ons zo maar in de steek te laten.
Nee hij zal zitten wachten op jou, zei de ouwe, dan kan hij lang wachten, dus gaat hij op zoek naar wat
anders, ik geef hem geen ongelijk.
Wim kwam naar ons tafeltje terug en zei, er is hier een dancing in de buurt daar gaan we straks naar toe,
gaan jullie er ook heen, dan zie ik jullie straks wel, Joost loop even mee want twee is te veel voor mij, ik heb
je al voorgesteld.

Joost had niet veel zin, hij zei, ik kan zelf wel voor gezelschap zorgen hoor en kleurde tot achter zijn oren.
Dat kan je niet maken Joost sprak de ouwe, een leuke avond is nooit weg en je weet hoe Wim is, hij bedoeld
er toch niks mee.
Joost stond op en ging naar het andere tafeltje toe, het ene meisje trok een stoel naar het tafeltje en nodigde
Joost om te gaan zitten.
Zie je nou hoe makkelijk het is om een meisje te versieren Willy, zat de ouwe te jennen.
Hij maakte het gelijk weer goed door op te merken, Dirk is niet zo hoor die zat altijd maar aan boord.
Wim stond op en kwam met de meisjes naar ons tafeltje toe gelopen.

Kommen sie auch heuten abend, est gibt einen party fur alle, und sie kunnen dan iner father aug mit
nimmen, zei de brutaalste tegen Willy, ze gaf het adres waar de dancing was.

 

 

 

 

60
We gaan nog even wat winkelen zei Wim met een knipoog naar de ouwe, betaalt u de rekening even Pa,
lachend liepen ze de menigte in.
Op het laatste moment zagen we dat Wim de hand van het ene meisje nam en over zijn schouder een scheve
bek trok onze in richting.
Die is niet verlegen zeg, zei Willy, maar ja het is ook wel een aardige knul vervolgde ze.
Ik kneep haar in haar wang en zei, als je hem maar niet te aardig gaat vinden hè en gaf haar een kus op haar
mond.
De ouwe betaalde en zei, ik ga maar eens naar boord er is nog wel het één en ander te doen en jullie zullen
het vanavond wel zonder mij afkunnen hè.
We liepen nog wat gearmd door de winkelstraat, tot we aan de waterkant kwamen.
In de verte zagen we de Gruno liggen, de zon stond al laag aan de hemel recht boven het schip.
Wat een mooi gezicht hè zei Willy, jammer dat ik over een paar dagen al weer van boord ga, ze hing met
haar hoofd tegen mijn schouder, ik gaf haar een kus op haar wang en proefde een zoute traan.

Wat is dat nou meisje, ga je nou zo maar zitten huilen daar is toch geen reden voor vroeg ik.
Ik huil ook niet omdat ik verdriet heb, antwoordde ze, maar om dat ik dit straks allemaal moet missen. Ik ben
zo aan jullie gehecht, ik zou graag dat dit eeuwig zou duren, jullie zijn allemaal zo lief voor me, ik merk het
wel hoor dat jullie alles voor me doen om me het naar de zin te maken.
Ja en vooral de ouwe die doet alles voor je, hij gaat zelfs buiten de stuurhut, als hij een wind moet laten.

Ik
moet de jongens een beetje in de gaten houden anders gaan ze er met jou vandoor.
Ze sloeg een arm om me heen en fluisterde, dan moet er heel wat gebeuren.
Ik ben nog net zo gek op je, als toen je voor het eerst in de winkel zag, toen met Wim.
Wim is een versierder, hartstikke leuk, maar daar krijg je geen vat op, die leeft zijn eigen leven, hij zal wel
eens wat meegemaakt hebben, heeft hij je nog nooit iets verteld?
Nee, maar ik heb hem er ook nooit naar gevraagd, bij gelegenheid doe ik dat wel eens.
Dan hebben we Joost, ging ze verder, die heeft ook geen vriendin zover ik weet. Ik heb hem wel eens
gevraagd, als hij bij mij in de kombuis was.

Bart wel, die heeft een meisje in Delfzijl, maar die wil niet hebben dat hij blijft varen, nou en dat doet hij dus
wel en daarom wil zij geen vaste verkering.
Je bent aardig op de hoogte van de jongens hun liefdesleven, hoor je ze uit? We zitten wel aardig te roddelen
hè.
Gelukkig lachte Willy weer een beetje, ik werd ook een beetje verdrietig als zij zo deed.
We gaan die vrouwen verleiders maar eens opzoeken, zei ik en trok haar overeind, gearmd liepen we de stad
in.
De dancing was snel gevonden, de muziek konden we al van verre horen, het was er propvol er stonden al
jongelui in de ingang met een drankje in hun hand.

Zouden de jongens weer zo stom doen als in Lulea, alleen maar zuipen en niet dansen?
Maar we kwamen er snel achter, waarom dat er nog groepjes buiten stonden, binnen was het om te smoren.
Maar de band speelde dapper of het niet warm was of niet.
We ontdekten Wim op de dansvloer met zijn nieuw tijdelijk verworven meisje.
Willy had hem nog nooit zien dansen en zei vol bewondering, geen wonder dat hij genoeg meiden kan
krijgen, met zijn blonde krullen is hij ook wel om te stelen.
Wim had het best naar zijn zin, de band speelde zijn lievelingsmuziek, rock en roll.

Het meisje danste ook goed, maar Wim danste met iedereen goed, of ze nou zestien of zestig was hij had er
altijd lol in.
Joost hing aan de bar en bestelde een paar drankjes, ze zaten met zijn zessen aan een tafeltje, Bart was in
gezelschap van een wat mollig typetje, met grappige pijpenkrullen.

Joost was nog steeds met de vriendin van Wim zijn meisje, die we in de stad hadden gezien.
Joost zag ons en maakte een gebaar van, iets drinken?
Nou daar hadden we wel zin in met deze warmte, hij kwam met een dienblad vol bier naar het tafeltje.
Het ijs was snel gebroken met de meiden, het was voor hen heel wat, kennissen uit het westen
De taal was ook geen probleem, Joost sprak perfect Duits en zo als elke zeeman deden Wim en Bart ook
hun zegje.
De meiden deden heel amicaal tegen over Willy, het meisje wat met Bart optrok, vroeg plotseling aan Willy
of zij met haar wilde dansen.

 

 

 

61

Willy kreeg een kleur, maar stond op en liep naar de dansvloer,
Bart grapte, pas maar op Dirk, die meid is lesbisch, straks wil ze niet anders.
De twee meiden waren druk in gesprek, je kon zien dat ze het over ons hadden, steeds keek de Duitse naar
ons, wat ze bepraten was grappig, want ze lachten soms hartelijk.
Wim kwam over de dansvloer aangelopen met weer een blad vol bierpullen naar ons tafeltje.
Willy kwam ook weer terug gearmd met de Pijpenkrullen en schoven bij ons aan tafel.
Wat hadden jullie te bespreken Wil, vroeg Bart.
Gaat je niks aan antwoordde Willy, stak haar tong uit en dronk van het koele bier, ze had een schuimrandje
om haar mond.
Het bier vloeide in overvloed, de marken waren voor ons goedkoop, maar het had niet uitgemaakt als het
duur was geweest, we waren uit en dan mocht het wat kosten.
Willy kreeg al aardig wat op, ze was het ook niet gewend zo snel zo veel achter elkaar te drinken, maar ze
genoot met volle teugen van de avond.
Ze danste met Joost, Bart, Dirk en het meisje met de pijpenkrullen, ik kon er niet achter komen of de Duitse
iets zag in Willy, of dat ze steeds iets in haar oor fluisterde en daarom vaak wang aan wang dansten.
Willy deed heel gewoon en scheen het wel leuk te vinden, wat ze allemaal te vertellen hadden zouden we
wel nooit te weten komen, het was wel leuk om Willy in haar Duits te horen praten, gedeeltelijk Zaans
Engels en Duits een mengelmoes, maar de Duitse had er geen moeite mee.
Willy kreeg al aardig de hoogte van al dat bier en danste met haar armen om mijn nek en was vaak uit de
maat.
Wat heb ik het naar mijn zin mompelde ze, ik wil dat dit nooit op houd, maar ik ben een beetje dronken ging
ze verder.
Dat is te merken zei ik, we moesten maar eens naar boord gaan, morgen ben je geen half mens, dat zal die
ouwe leuk vinden.
Opeens stond ze stil, de ouwe zei ze, is helemaal niet oud, jij bent oud en Bart is oud, jullie zijn allemaal
oud.

Ze was echt een beetje dronken, ze keek me recht in mijn ogen en vroeg, je laat me toch niet in de steek hè
Dirk?
Waar slaat dat nou op vroeg ik, waar loop je nou aan te denken, je bent aan het dansen en ineens stel je zo’n
rare vraag, wat gaat er in dat mooie hoofdje van je om?
Laat me maar antwoordde ze, ik moet er steeds aan denken dat er een einde aan deze reis komt.
Stil maar hoor meisje en ik trok haar stevig in mijn armen, ik ken het gevoel toen we vroeger na een vakantie
naar het internaat moesten, had ik hetzelfde, telkens moet je er aan denken, ik kuste haar op haar naar bier
ruikende mond.
Ze lachte al weer, maar ik had het zelf te vaak mee gemaakt, het afscheid kwam steeds nader en ze zou het
wel vaker te kwaad krijgen.

De band kondigde het laatste no aan, Willy wilde niet meer dansen en hing half tegen de pijpenkrul aan, ze
wilde ook niet meer mee naar boord.
Wim betaalde en kwam naar ons tafeltje toe, hij had wel gemerkt dat Willy een beetje dronken was en zei,
kom maar mee kokkie, de taxi staat voor, til haar maar op Dirk ik heb wat geregeld.
Buiten gekomen kwam Wim met een kruiwagen aan gelopen, die heb ik even geleend zei hij maar ik moet
hem wel terug brengen.
We zetten Willy in de kruiwagen en liepen met Joost en Bart met hun vriendinnen zingend naar boord.
Als je er wat van zegt fluisterde Wim, dan vertel ik wel eens hoe vaak jij wel niet dronken bent geweest.
Bij de Gruno aangekomen, zagen we dat de ouwe over de brugrand hing en naar ons stond te kijken toen weaan kwamen geslenterd.

Hij kwam snel nar beneden en de gangway over, wat hebben we daar nou vroeg hij, ons zeemeerminnetje?
Willy stapte uit de kruiwagen sloeg haar armen om de ouwe zijn nek en zei, pa ik ben weer terug hoor, breng
je me naar bed en lees je dan nog wat voor?
Ik wilde haar onder haar armen pakken, maar ze verweerde zich en zei, niks dat doet mijn tweede vader wel,
drink jij nog maar een biertje op ons terras.

 

 

 

62

De ouwe pakte haar liefdevol onder haar armen en daalde met haar de trap af naar onze hut.
Wij gingen met ons gezelschap naar de brug, Joost had een kratje bier mee genomen en deelde een rondje
uit, we keken uit over de verlichte stad, het was nog erg warm ondanks dat het al ver na twaalven was.
Ik was erg nieuwsgierig naar wat de ouwe met Willy zou doen, hij zou haar toch niet uitkleden, ik wist dat
ze alleen een jurkje en een onderbroekje aan had.
Maar dat zou de ouwe nooit doen, het duurde wel lang voor hij boven kwam.
Hij kwam eindelijk boven en zei, ze ligt op bed en slaapt, maar ze heeft het niet te breed Dirk, ze heeft nu al
heimwee en wil niet meer van boord af.
Morgen ziet het er allemaal anders uit, laat maar lekker slapen.
Ik ging naar beneden en zag haar aangekleed in de kooi liggen, haar lange haar lag als een waaier om haar
hoofd heen en ze sliep als een roos, ik zou maar op de bank in de stuurhut gaan slapen dan had ze het hele
bed voor haar alleen.
Ik zette de patrijspoort helemaal open, pikte de deur op het haakje en ging weer naar boven.
Hoe had U dat kap vroeg ik, dat u nog wakker was, zat u op ons te wachten tot we terug waren?
De ouwe was overrompeld en stamelde wat, van ik kon toch niet slapen, nog een biertje drinken, maar ging
er niet verder op in.
De meiden lusten nog wel een biertje en gingen pas weg toen het kratje leeg was.
Joost en Bart namen ieder een meisje in de arm, Wim lade zijn vriendin in de kruiwagen en zo brachten ze
de ééndags vriendinnen naar huis.

De ouwe begon met, je moet er niet zo zwaar aan tillen Dirk, dat Willy nu eens te veel gedronken heeft, ze
zit al heel de week aan boord en moet ook eens uit de band springen.
U hoeft haar geen hand boven haar hoofd te houden hoor kap, viel ik hem in de reden.
Nou zo bedoel ik het ook niet, maar ze had net beneden een huilbui van jewelste, ik wist niet wat ik moest
beginnen.
Maar algauw kwam ik er achter wat er scheelde, ze wilde niet meer naar huis, ze wil aan boord blijven en
wat ik er wel van moest denken dat ze zo zat was, maar dat vind ik helemaal niet erg hoor ze kan bij mij wel
een potje breken.

Hij pakte een fles whisky, schonk me ongevraagd een forse borrel in en zei, wat is het toch een fijne meid
Dirk, daar heb je wel een lot uit de loterij getrokken jongen.
Zij wil wel niet van boord, maar ik wil ook niet dat ze weg gaat al hoewel eens komt er een eind aan en we
moeten er niet aan gaan wennen dat ze altijd aan boord blijft.
We praten nog wat over het nieuwe schip en wie van de jongens er mee over zouden gaan. Hij wilde beslist
dat Wim naar het andere schip ging,

daar heb je een ruggen steuntje aan en een goede maat misschien wil
Bart ook wel mee. Als het dan mogelijk is zo gauw mogelijk je bevoegdheid halen, dan kan je als kapitein
gaan varen en kan ik aan de wal.
Het duizelde me een beetje, ik moest eerst nog naar school en zien dat ik mijn papieren haalde en nou zag
die ouwe me al als kapitein en hij aan de wal.
We zouden wel zien, morgen waren we allemaal nuchter en zag het er allemaal anders uit.
IK ging nog even naar Willy kijken, kuste haar op haar mond.
Ze mompelde iets van ik hou van Dirk, ik val niet op vrouwen
Zou die pijpenkrul dan toch lesbisch geweest zijn?

IK ging naar de stuurhut, de ouwe was al naar beneden ik keek naar de stad en zag Bart en Joost aankomen,
was Wim dan weer op de versiertoer gegaan en aan de wal blijven slapen?

Wordt vervolgd