6e hoofdstuk uit 2e boek over belevenissen op een kustvaarder 1960

             

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

6e Hoofdstuk  deel 2 Kustvaart belevenissen  in Nederland 1960   geschreven door een fan van ons.

Willy zat te genieten tussen die avonturiers, vroeger hadden ze vaak zo na het werken op de Gruno bij elkaar gezeten, alleen onzin uitkramend na een drukke dag. 

Jammer dat Dirk dit niet meer mee kon maken, die was vast niet verkeerd gevaren bij die ponten.

Maar Hein deed zo nonchalant, vandaag of morgen deed het hem de das om.

Het was zo gezellig dat ze veel later dan gepland aan de wal stapten om naar huis te gaan.

Hein zette Dirkje over de boeiing gaf Willy een behulpzame hand bij het van boord gaan en gaf toen ze overstapte, een kus op haar wang.

Pas toen ze aan de wal stond, realiseerde ze zich wat hij gedaan had. 

De kus was zo natuurlijk gegeven dat ze er pas erg in had toen ze zijn hand los liet. 

Ze keek naar Hein maar die was al weer met iets anders bezig en niets leek er op dat hij het expres gedaan had.

Een vreemd gevoel doorstroomde haar, vroeger was het heel gewoon als ze van boord ging, dat je een kus kreeg als afscheid. 

Dit had ze niet van Hein verwacht, vroeger was hij juist diegene die nooit zoende, schoot haar te binnen.

De kleine leidde haar aandacht af, om er nog verder over na te denken.

Bij de laatste bocht draaide ze zich om, om naar de nu nog roestige kotter te kijken, waar Hein tegen de boeiing geleund, hen na stond te kijken.

Hij had haar uitgenodigd, om als hij klaar was, weer te assisteren op de terugreis.

Steef was met zijn maten uit school, naar de kroeg gegaan. 

Ze hadden een vast café tje in de buurt van de zeedijk. 

De eigenaar wist dat ze weinig te verteren hadden en had zijn prijzen aan hun budged aangepast, maar voer er wel bij.

Het was warm en hun kelen waren dorstig en veel bier maakt driest.

Toen het tijd werd om naar huis te gaan wilden er nog een paar naar de wallen.

 

Zo liepen ze even later  met hun groepje langs de rood verlichte ramen.

Uitdagende meiden probeerden hen naar binnen te lokken. Maar de portemonnees waren haast leeg dus bleef het bij kijken.

Op een hoek van de gracht stond een jong meisje tegen de leuning geleund.

Op het eerste gezicht leek het helemaal niet op een hoertje, maar wat deed zo’n jong ding dan nog zo laat op straat.

Steef liep op haar toe en begon een praatje.

Haar vriendelijke smoeltje vertederde Steef en hij schoof de gedachte dat ze het voor geld deed, naar de achtergrond.

Ze vroeg wat hij deed, al kon ze dat wel zien aan zijn uniform, met op zijn revers een koperen radertje, het teken van een machinist.

Zijn maten waren langzaam verder geslenterd en haast uit het gezicht verdwenen.

Heb je geen zin om vannacht bij mij te slapen vroeg ze onverwacht.

Steef had wel gedacht dat het een snolletje was maar ze had zo’n lief kinderlijk gezichtje dat zo’n vraag helemaal niet bij haar paste en daarom erg grof klonk.

Ze zag zijn weigering, maar gaf zich nog niet gewonnen en stak haar arm door de zijne. 

Ze wandelden gearmd langs de schaars verlichte grachten tot ze bij een zijstraat kwamen waar ze hem in een portiek trok en hem spontaan vol op zijn mond kuste.

Steef wist niet hoe hij het had, zijn vorige ervaring in Cuxhaven met een snolletje  was hem slecht bekomen en lag hem nog vers in het geheugen.

Dat zou hem nooit meer gebeuren had hij zich voor genomen.  

Maar een paar minuten later dan dat hij haar had ontmoet stond hij al met haar te zoenen.

Hij dacht, zou ze ook een pruik op hebben en trok zachtjes aan haar,haar maar dat bleek nog al vast te zitten, want ze boog haar hooft achterover en vroeg wat is er?

Ik wil eens in die mooie ogen van je kijken antwoordde hij, iets anders kon hij zo snel niet verzinnen.

Ga je mee vroeg ze, dan mag je nog veel meer zien beloofde ze.

Op haar kamertje deed ze een paar schemerlampjes aan wat een romantische licht verspreide.

Steef liet zich in een klein stoeltje zakken en keek hoe ze een koffiezet apparaat aan zette.

Wat was ze nou van plan, hij kwam niet voor een bakkie, maar om in de koffer te duiken.

Hij keek naar haar slanke figuurtje, door haar zomerjurkje zag hij haar slipje schemeren.

Hij nam zich voor dat als souveniertje mee te nemen om aan zijn maten te laten zien.

Ze schoof een raam wat omhoog voor wat frisse lucht, het door de bocht gieren van waarschijnlijk, de laatste tram, klonk naar binnen.

De laatste tram en ik haar laatste klant , dacht Steef. 

Inwendig moest hij lachen om die gedachten.

 

Ze vroeg, wat heb je voor een binnen pretje?

Ze zette twee kleine kopjes op een tafeltje, tussen hen in en keek hem aan. 

Onder het drinken van het warme spul bleef ze hem zwijgend aan kijken.

Zonder te kijken zette ze een platenspeler aan, zachte zwoele saxofoon muziek klonk door het optrekje.

Waar kom je vandaan vroeg ze zonder het kopje van haar lippen te nemen.

Moet ik iets verzinnen vroeg Steef, je hebt toch zeker geen belangstelling voor mijn geboortegrond.

Ik zit op school en heb heel weinig poen als je dat maar vast weet.

Waarom doe je zo grof vroeg ze, ik weet echt wel dat je op school zit, mijn broer heeft ook zo’n pakje aan maar dan met ankertjes.

Dan zit hij op de maritieme afdeling antwoordde Steef.

Hij vond haar een lief smoeltje hebben, of kwam het door die schemerlampjes, stom om zo veel biertjes te drinken, hij kon zich niet goed concentreren.

Ik weet het niet antwoordde ze, ik zie hem weinig. 

Hij hier wel eens, ging ze verder en liep naar het raam.

Ze schoof het nog verder omhoog en leunde naar buiten.

Steef stak ook zijn hoofd naar buiten en keek in een straat waar nog een tram om de hoek kwam, hij zou niet weten waar hij nu was.

Maar hij was niet mee gegaan om te praten, hij wilde actie, hij schoof dan ook zijn hand onder haar bloes en streelde haar rug.

Het was niet ruim zo naast elkaar hangend door het raam, maar toch voelde Steef dat ze nog dichter tegen hem aan drukte.

Late wandelaars en taxi’s reden door de steeds stiller wordende straat.

Hij streelde haar warme vel van uit haar nek tot het randje van haar broekje.

Ze scheen er niet genoeg van kunnen krijgen, maar Steef kon zijn ogen niet meer open houden, van hem hoefde het niet meer, hij ging zijn tijd niet staan verdoen met een beetje naar het verkeer te kijken.

Als hij het morgen vertelde aan zijn maten dan zouden ze wel lachen.

Hij gaapte langdurig en zei, ik moest maar eens gaan, kuste haar in haar nek en trok zich terug uit het raam.

Je mag hier wel slapen hoor, als je dat wil.

Hier op dit kleine bankje vroeg hij?

Kruip maar in mijn bed, ik slaap wel vaker op de bank als mijn broer er is.

Nou dat is niet gek antwoordde Steef en hij ging languit op haar bed liggen.

Ze knielde voor het bed en begon zijn schoenen uit te trekken.

Verdomd ze meent het echt, schoot het door Steef’s hoofd.

Hij wilde wel eens mee maken hoe ver ze ging, het idee dat het een hoertje was, was hij allang vergeten.

Haar bed rook lekker naar parfum, hij snoof dan ook overdreven met zijn neus in het kussen.

Hij gooide zijn jekker op de grond, die ze opraapte en over een stoel hing.

Steef keek hoe ze door het kamertje drentelde, ze sloot het raam en deed op één na alle schemer lampjes uit. Alleen de muziek was nu nog zachtjes te horen, de man met zijn saxofoon wist niet van ophouden.

Het laatste wat hij hoorde was het geplas van water in de gootsteen. 

Hij was al op weg naar dromenland, toen hij vaag voelde dat ze bij hem onder de dekens kroop en haar arm over zijn borst legde.

Vera, kuste hem op zijn rustig op en neer gaande borst en fluisterde,

Mooie jongen, je moest het eens weten, je had mijn eerste klant moeten worden en nou lig je te slapen, ze drukte haar neus in zijn oksel en sloot haar ogen.

 

Door een gierende politie sirene  schrok Steef wakker.

Hij moest zich eerst oriënteren waar hij was, hij deed zijn ogen open en zag een bloemetjes behang.

Hij ontdekte een bos donker haar naast hem, hij kneep zijn ogen nog eens dicht en dacht zo veel heb ik toch ook niet gezopen.

Vera, gaapte onbeschaamd en keek hem aan.

Goede morgen en hoe mag dit mannetje dan wel heten?

Vindt je, je niet een beetje brutaal om zo maar bij mij in bed te kruipen?

Steef wist niet direct wat hij moest antwoordden en vroeg, hoe laat is het eigenlijk.

Veel te vroeg antwoordde ze, en kroop half over hem heen.

Ja maar ik moet juist vroeg op, we zouden, ach wat heb jij er nou ook eigenlijk mee te maken en gooide de dekens van zich af.

Ze sprong uit bed en zette snel water op voor een kopje thee, zonder wat te drinken de deur uit, dat kan niet, zei ze vastberaden.

Steef trachtte zijn haren een beetje in bedwang te krijgen en voelde met zijn hand over zijn stoppelige kin. 

Hier zei ze en bood hem een lady shave aan, ik gebruik hem voor mijn benen maar voor één keer kan het ook wel voor je gezicht.

Verwondert keek Steef naar haar slanke figuurtje in een pyjama pak.

Hij kon zich niet meer herinneren of hij gisteren avond met haar had gevreeën, en hij vond het te bod om haar daarnaar te vragen.

Snel slurpte hij het warme vocht naar binnen en vroeg hoe kom ik het snelste van hier, bij de zeevaartschool?

Ze rommelde wat in een schaaltje en zei, hier heb je mijn fietssleuteltje, pak mijn fiets maar, maar pas er goed op want hij is pas nieuw.

Ze liep met hem naar beneden, opende een deur naar een fietsenhok, en zei daar staat hij, ze wees naar een hoek van het hok.

Hij liep naar de beste fiets die hij zag en probeerde het sleuteltje, maar het wilde voor geen kant.

Ze stond in de deuropening te glimlachen en zei, probeer die andere maar, die er naast.

Dat oude ding vroeg Steef verbaast?

Ja wat dacht je dan, ik heb amper te eten en dan nog een nieuwe fiets?

Maar je moet me beloven dat je hem vanavond terug brengt. 

Hij reedt het roestige vehikel naar buiten en wist niet of hij haar als afscheid een kus zou geven, uiteindelijk was het maar een meisje van de straat, alhoewel ze er helemaal niet naar uit zag.

Hij beloofde na schooltijd terug te komen en wilde haar een vluchtige kus op haar wang geven maar ze draaide haar mond plotseling naar hem toe, zodat  de zoen op haar lippen belande.

Hij sprong  met een zwaai op het oude vehikel en reed in de door haar aangegeven richting.

Met een onverantwoorde  snelheid scheurde hij door het drukke ochtendverkeer.

Plotseling moest hij schielijk uitwijken voor een auto en kwam met zijn voorwiel in een trambaan terecht. 

Onder luid gevloek gleed hij nog een stukje door waar na hij nog harder vloekend overeind krabbelde.

Van fietsen kwam niets meer, dat zag hij zo, er zat een behoorlijke slag in het wiel, dus goede raad was duur.

Hij pakte de fiets en zeulde een beetje hinkend met het stuk roest op zijn nek naar de zeevaartschool.

Waar hij spottend begroet werd door zijn schoolmakkers.

Ze waren net van plan om naar het schip van Hein  te vertrekken om hun theorie in praktijk te brengen, zo als de leraar had voor gesteld.

Hein wist niet wat hij zag toen hij ineens  de leraar aan boord zag stappen met in zijn kielzog Steef met zijn klas maten.

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk.

Met dank aan onze  Sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com