Hoofdstuk 10 van 2e deel boek over kustvaart 1960

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

 Hoofdstuk  10   deel 2 Kustvaart 1960

Ingezonden door een van onze trouwe fans.

 

Steef wist niet beter te doen dan te luisteren en schoof het raam open om vervolgens naar buiten te leunen.

Hij hoorde haar spetteren en plonsen, maar dorst zich niet om te draaien.

Hij vermoedde hoe ze bezig was haar naakte lichaam in te zepen, hij hoorde dat ze de kraan dicht draaide, in gedachten volgde hij het ritueel, nu zou ze zich wel afdrogen, nu kleedde ze zich aan, hij kreeg er pijn van in zijn liezen.

Hij schold zijn eigen uit voor slome duikelaar, stond hij daar een beetje uit het raam te kijken met achter zijn rug een naakte meid, dat was weer een mooi verhaal voor op school.

Ze klopte hem op zijn rug en vroeg, kan ik er zo mee door.

Ze had een zomerjurkje aan met een brede rode ceintuur en bijpassende rode schoentjes.

Steef floot eens tussen zijn tanden door en zei, een plaatje, die rooie riem doet het hem.

Ze stak haar tong tegen hem uit en zei, we gaan de beest uit hangen en ging hem voor naar buiten.

Ze wandelden naar het station waar ze een poosje in de vallende schemering naar de op het IJ voorbij varende schepen stonden te kijken.

Steef sloeg zijn arm om haar middel en kuste haar in haar nek.

Wat hem verwonderde, was dat ze niet terug kuste. 

Langzaam slenterden ze terug naar de zeedijk waar Steef een dancing wist.

Half  Amsterdam was op de dansvloer en met moeite kregen ze een zitplaats op een bankje. 

Steef haalde een paar pilsjes maar die waren zo op, dus weer naar de bar.

Het tempo lag hoog maar het was ook aardig warm, het bier zal wel verdampen verontschuldigde Steef zich.

Vera wilde dansen, dus wrongen ze zich tussen het overige publiek.

Onder het dansen botste Steef tegen een ander paartje aan hij wilde zich verontschuldigen toen hij zag dat het Kees was die als een balletdanser door de rondte draaide. Die is ook overal waar jij bent, merkte Vera op. 

Ze dronken nog de nodige pilsjes, toen ze besloten naar huis te gaan.

Steef was aardig opgewonden geworden van het dansen met Vera.

Ze kon goed dansen en danste deed dat zo dicht tegen hem aan dat hij wel opgewonden moest worden.

Ze moest het wel merken maar zei er niets van.

Onderweg naar huis deed ze erg aanhalig dat Steef dacht dat hij vannacht wel bij haar zou mogen slapen.

Thuis gekomen gooide Vera haar kleren uit en dook alleen nog gekleed in haar slipje in bed.

Ze strekte haar armen uit en vroeg, kom je er ook in, mijn ridder?

Dat liet Steef zich geen tweede keer zeggen, hij gooide zijn kleren op een stoel, knielde voor haar bed en begon haar lichaam te strelen en te kussen.

Hein had de gehele dag geen tijd gehad om langs de receptie te lopen,

Maar nu zijn wacht voorbij was liep hij langs de balie.

Ze zag hem aan komen en vroeg met haar opvallende zangerige stem, zelfde tijd zelfde drankje en toonde daarbij haar liefste glimlach.

 

Ze sloot haar bureautje af en kwam achter de balie vandaan.

Weer viel het Hein op dat ze van die mooie benen had.

IJdel zo als de meeste  vrouwen, zag ze dat hij naar haar onderdanen keek, strekte een been naar hem toe en trok haar rokje nog een beetje verder omhoog.

Hein kreeg een kleur omdat hij zich betrapt voelde en wist niet verder te doen dan zijn arm aan te bieden en te zeggen, op naar de bar. 

Bill tapte zo als gewoon een pilsje voor hem in en vroeg aan Inger, het zelfde als gisteren?

Oké zelfde tijd zelfde drankje en toonde hem haar mooie tanden

Gelukkig begonnen de twee niet weer in het Zweeds te praten, na zijn gebruikelijke tweede biertje stapte Hein van zijn kruk en wilde naar zijn hut lopen.

Ook Inger stapte van de barkruk en zei tegen Bill, tot morgen zelfde tijd zelfde drankje, stak haar arm door die van Hein en trok hem mee naar de uitgang.

Ze fluisterde, hou me is vast, daar komt die engerd.

In de deur opening verscheen de ouwe.

Hij was zichtbaar verrast dat hij zijn stuurman gearmd zag met Inger.

Toen ze langs hem liepen, wenste ze hem op zijn Zweeds een goede nacht.

Uit verbouwereerdheid zei hij niets terug en liep hen nog steeds nakijkend, naar de bar.

Zo dat is dan duidelijk voor hem, zei ze onder het lopen.

Hoe dat zo, vroeg Hein.

Nou ik heb gisteren een thee uurtje met hem gehad in zijn hut, maar dat was nogal pijnlijk. Kapitein denkt zeker een blaag te zijn.

Maar jij was nu even mijn redder en verder wil ik het er niet over hebben.

Bij haar hut gekomen liet ze hem los en zei, welterusten eerste stuurman.

 

Hein had zo als altijd pech, hun aankomsttijd was ‘s morgens vijf uur en hij had tot vier uur dienst, maar moest en om zes uur weer uit om bij het meren en ontschepen aanwezig te zijn.

Het was zo als altijd een hectisch gebeuren wat eigenlijk nooit verveelde.

Net voor Hein naar beneden zou gaan, verscheen er een dame op de brug.

De ouwe had zijn aandacht voor het meren nodig en zei, eerste, regel jij dat even met mevr.

U hoef niets te regelen bracht ze in het midden, maar ik wilde u bedanken voor de gezellige nachtelijke overtocht op uw schip. U was een goede gastheer, maar dat u dat maar één nacht heeft volgehouden viel me een beetje van u tegen.

Ik wens u en u bemanning nog vele veilige overtochten, en voor de ouwe er op in kon gaan verliet ze de brug met een kushandje als groet.

Op de trap hoorde we haar nog zeggen, loser!

Hein snelde haar nieuwsgierig  achterna en vroeg heeft u klachten over de overtocht mevr?

Och schatje,  ze pakte hem bij zijn kin, wees maar blij dat je op dit schip een man bent en liep door of Hein niet bestond.

 

Het ontschepen verliep vlot en Hein bedacht dat hij toch nog wel even met Inger de wal op kon.

Toen hij haar zocht, zag hij haar nog net samen met Joop de gangway aflopen.

Geërgerd dat hij te laat was, ging hij naar zijn kantoortje, om zijn administratie  te doen.

Het was gebruikelijk dat als ze stil lagen ze met de officieren samen aan tafel gingen, vooraf nog een borreltje dronken en de gangbare zaken bespraken.

Hein was nieuwsgierig en wilde toch weten wat die geheimzinnige dame op de brug moest doen, ze was vast niet komen bedanken voor de overtocht. 

Zo onschuldig mogelijk vroeg hij aan de ouwe,  waarom zou die dame op de brug gekomen zijn, om afscheid te nemen?

Had u een weddenschap met haar afgesloten en verloren?

Hoe bedoel je dat eerste?

Nou ik hoorde duidelijk dat ze loser zei. 

De ouwe kleurde een beetje, pakte zijn glas en antwoordde, niet iedere voetbalmatch heeft een winnaar, eerste.

De machinist zei langs zijn neus weg, hoe meer je er in schiet hoe meer punten, toch! 

Niemand dorst hardop te lachen, maar gelukkig voor de ouwe werd de soep opgediend en nam het gesprek een andere wending.

 

Joop stond al opgepoetst bij de gangway, toen Inger aan kwam stappen en een ieders aandacht trok. 

Zo trots als een pauw stapte Joop in een taxi net voor hij instapte keek hij nog even naar de brug of iemand van de brug hem wel zag vertrekken.

Ze hadden maar een paar uur de tijd en het werd dan ook niet zo als hij gedacht had een gezellig uitstapje, maar gehaast door een warenhuis lopen waar ze hem eigenlijk niet bij nodig had.

Als ze wat kocht dan bleef hij discreet op een afstand staan wachten tot ze klaar was.

Ze namen wel tijd om in een ijssalon wat te gebruiken, waar ze vertelde op welke schepen ze gevaren had.

Joop hoorde amper wat ze zei, hij was helemaal onder de indruk van haar mooie ogen.

Ik vroeg, herhaalde ze is die eerste stuurman van ons getrouwd?

Nee ik geloof het niet antwoordde hij, ik geloof dat hij pas een weduwvrouwtje heeft ontmoet maar hij heeft weinig tijd voor haar, zijn grote liefde krijgt een grote beurt. 

Een grote beurt, vroeg ze wat moet ik me daar bij voorstellen.

Joop vertelde van de ouwe kotter die Hein gekocht had en ergens in een Amsterdamse gracht lag om opgeknapt te worden. En dat Hein zodra hij vrij was, naar zijn speeltje ging en pas op het laatste moment weer aan boord kwam.

Hun tijd was om, ze stapten in een taxi en ze reden weer naar boord terug.

Aan de gangway gekomen liep Joop snel om de auto heen en opende het portier voor haar.

Ze keek hem met haar verrukkelijke ogen aan en zei, je bent toch niet zo als onze kapitein hé.

 

Hij begreep niet waar ze op doelde en hij begreep al helemaal niet waarom ze opeens haar arm door de zijne haakte.

Hij was te veel in de ban van haar persoonlijkheid dat hij niet in de gaten had dat de ouwe op de brugvleugel naar hen stond te kijken. 

Maar Inger had toen ze op de kade kwamen, al van verre de ouwe met zijn witte pet op de brug zien staan.

Steef werd wakker en voelde het naakte lichaam van Vera naast zich. 

Hij keek op zijn horloge en zag dat hij al op school had moeten zijn. 

Voorzichtig trok hij zijn arm onder haar vandaan en stapte uit bed onderwijl zich aankledend keek hij op haar neer en dacht aan de voorbije nacht.

Als hij dit op school vertelde zouden ze hem toch niet geloven, maar hij had helemaal geen zin om met zijn avonturen te pronken.

Kees zou wel een schunnige opmerking maken en hem proberen uit te horen.

Hij schreef een klein briefje dat hij vanavond weer langs zou komen.

Veel te laat kwam hij bij de school, hij was toch al te laat, dus besloot hij eerst maar een bakje in de kantine te drinken.

 

De serveerster lachte hem toe en vroeg, moest jij om deze tijd niet in de klas zitten? 

Steef was er niet bij geweest toen ze uit de kleren was gegaan, daarom behandelde ze hem wat vriendelijker dan de rest.

Hij verzon dat hij al ergens naar toe was geweest en nog geen zin had om naar binnen te gaan.

Na de koffie slenterde hij naar het lokaal.

Binnen komend stond de leraar niet voor de klas, hij was zeker even naar het toilet, Steef schoof op zijn plaats en haalde zijn boeken te voorschijn.

Toen de leraar weer binnen kwam merkte hij niet eens dat hij er een leerling bij had gekregen. 

Aan het einde van de dag wilde hij eens naar de kotter van Hein gaan kijken.

Maar toen de bel ging was zijn eerste gang naar Vera. 

De nacht was nog al stormachtig geweest, zou Kees hebben gezegd, daarom was Vera van morgen niet waker te krijgen, hij was benieuwd of ze nog naar haar werk was gegaan. 

Toen hij belde werd er gelijk open gedaan en een stralende Vera sloeg haar armen om hem heen.

Hij vertelde tussen haar kussen door, dat hij eerst nog even naar Hein’s schip wilde.

Met de bus reden ze even later naar het Westerdok.

Wordt vervolgd elke dag een nieuw hoofdstuk.

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com