Hoofdstuk Nr 13 uit 2e boek kustvaart belevenissen 1960

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

 Hoofdstuk  13   deel 2 Kustvaart 1960

Ingezonden door een van onze trouwe fans.

 

Hij voelde zich in het nou gedreven en ging naar buiten, om net Steef aan te zien komen.

Branieachtig in zijn uniform stapte hij van zijn motor en vroeg, zijn de vrouwtjes allemaal aanwezig?

Praat me er niet van antwoordde Hein, hij was nog niet vergeten hoe Willy  een opmerking had gemaakt waar hij niet helemaal uit kwam.

Ik heb nu heel andere plannen, begon Hein. 

Als we nu eens het IJsselmeer op gaan, wat denk jij daar van?

Mij maakt het niets uit, als ik maandagmorgen maar terug ben.

Hij stapte over de waterkering en riep, wie van de meiden wil er even knuffelen, en nou niet allemaal te gelijk. 

Hij zoende Willy en vroeg, heb je al kennis met Vera gemaakt?

Zonder haar antwoord af te wachten knuffelde hij Vera even in zijn armen gaf Inger een hand en zei, zo de bemanning is kompleet, zullen we dan maar?

Hij trok zijn uniform uit en dook met Hein in de machinekamer. 

Even later kwam de hulpmotor voor de verzorging van de startlucht tot leven.

Toen ze aan dek kwamen was Willy al bezig met een touw los te gooien.

Inger stond een beetje onwennig te kijken naar die bedrijvigheid. 

Ze had thuis wel wat zeilervaring, maar hier aan boord moest ze eerst eens goed kijken wat ze zou kunnen doen. Ze had haar reiskleding nog aan en wilde die niet graag smerig maken. 

Hein liet een raampje zakken in het stuurhuis en keek tevreden over het schip. Eindelijk gingen ze weer eens varen en dat nog wel met zón leuk gezelschap.

Hij zag hoe Inger met haar armen een eind van haar lichaam af,  een autoband binnen boord trok.

Jammer genoeg kwam er een scheut smerig grachtwater over haar broek. 

Kwaad gooide ze de band op het dek, waardoor ze nog eens een plens water over haar schoenen kreeg.

Wanhopig keek ze naar het stuurhuis omhoog en maakte een hulpeloos gebaar met haar handen.

Hein dorst niet te lachen, misschien zou ze het verkeert op pakken en gelijk van boord stappen. 

Hij wenkte haar naar boven te komen.

Ergens moest er nog een oude spijkerbroek tussen de rommel liggen, herinnerde hij zich.

Toen ze binnen stapte trok hij hem net tussen de troep vandaan. 

Trots hield hij hem omhoog en zei. dit is net iets voor jou, zolang je hier aan boord bent. 

Trek hem eens aan, als hij te lang is knippen we er gewoon een stuk van af. 

Draai je eens om gebood ze. 

Hein draaide zich om en hoorde het ritselen van haar kleren. 

 

Hij had zich niet om hoeven te keren, want toen hij wat naar het midden voor het stuurrad ging staan kon hij net een beetje in het spiegeltje van het kompas kijken. 

Hij kon wel haar bovenkant zien maar had meer belang wat er beneden te zien was.

Daarom rekte zich uit op zijn tenen en zag nog net een glimp van haar onderbroekje, voordat ze geleende broek omhoog trok en dicht knoopte.

Hij dacht dat ze er geen erg in had gehad, dat hij in het spiegeltje had gekeken,  maar ze stak haar middenvinger omhoog en zei, te laat stuurman.

Ze was al weer beneden voordat Hein een beetje van de schrik bekomen was, om dat hij zich betrapt voelde.

Ze liep naar voren en stak haar tong onder het lopen nog eens extra tegen hem uit. 

Dit was nou voor de tweede keer dat ze hem betrapte, de vorige keer had ze aan boord van de ferry met haar kontje gewiebeld, toen ze naar haar hut liep.

Ze voeren door de gracht naar het IJ, verwonderd keek Willy  omhoog en gebaarde, gaan we niet de verkeerde kant op?

Steef hielp haar uit de droom en vertelde dat ze het IJsselmeer op zouden gaan.  

Ze zouden wel zien waar het schip zou stranden. 

Misschien varen we wel naar Pampus. 

Maar dan moet ik eerst even bellen dat ik wat later terug kom. 

Ach wimpelde Steef haar bezorgdheid weg, ma Veenstra zal wel op hem passen en hem verwennen troostte hij haar.

Ze voeren naar de Oranjesluizen, op de sluis stond een telefooncel waar Willy kon bellen. Ze was nog maar net op tijd terug toen ze de sluis al weer konden verlaten. 

De motor draaide rustig, Steef dook soms in de machinekamer om de motor te smeren. 

Hein stond trots achter het stuurwiel en vond het allemaal  grappig. 

Alleen zat hij er een beetje over in wat hij nu met Willy aan moest.

Inger was ook een heel mooie meid, waarom zou ze nu juist aan boord gebleven zijn en niet naar Zweden gegaan zijn. 

Allemaal vragen waar hij geen antwoord op wist.

Toen ze net buiten de geul waren zag hij in de verte een eiland liggen. 

Hij vroeg aan Steef of dat Pampus was. 

Steef was wel vaker langs Pampus gevaren en antwoordde, dat moest jij  toch weten, je hebt zo vaak voor Pampus gelegen en verliet lachend de brug. 

Steef vond het maar een smerige boel aan boord en besloot de dekwas eens te proberen. 

Dan zouden ze de stof en rommel overboord kunnen spuiten.

Inger had de slang al uitgerold en stond te wachten tot er water uit zou komen.

Dat er zo veel druk op de slang stond had ze niet verwacht, ze was dan ook in een mum van tijd kledder nat.

Steef ging gewapend met een schaar naar haar toe en begon een stuk van haar pijpen af te knippen.

Vera gekleed in een korte broek die ze ook ergens gevonden had, stond het tafereel lachend aan te kijken.

Veel te lang, was haar commentaar, telkens als Steef weer haar broek een stukje korter had geknipt.

Voor hem kon hij niet kort genoeg worden maar hij vond het spel te leuk om hem gelijk op maat te maken.

Telkens als hij aan haar benen zat kreeg hij een kriebelend gevoel in zijn buik. 

 

Toen het te gek werd zei hij nu doe je zelf de rest maar.

Inger pakte de schaar en knipte overmoedig een stuk hoger en draaide koket in het rond. Hein kon niet na laten om bewonderend te fluiten.

Ze kwamen dicht bij Pampus en Hein besloot de kotter uit te laten drijven zo als hij dat ook in de Zaan tot gewoonte had gemaakt.

De kotter bleef een rechte koers drijven, hij verliet dan ook het stuurhuis om voorop te gaan kijken hoe ver ze zouden komen.

Maar helaas, hij wist niet dat de bodem niet zo als in Zaandam uit modder bestond, rondom Pampus ligt echter een harde ondergrond van basaltkeien.

Hij wilde net de laatste trede af stappen toen zijn schip met een schurend geluid op de stenen liep.

Hij viel haast op het dek en de anderen die op het voordek over de verschansing hingen, stonden stom naar het eiland te kijken waar ze nog een eind vandaan waren.

Ze hadden verwacht dat ze zo aan wal konden stappen maar dat viel tegen.

Wees maar niet bang dat we zinken zei Hein, mijn lady is sterk genoeg, maar ik zal op Pampus komen hoe dan ook.

Hij hing een autoband overboord, trok zijn shirt uit en liet zich in het water zakken. Ondanks dat de zon hoog aan de hemel stond deed het koude water hem naar adem snakken.

Is het lekker vroeg Inger over de verschansing hangend.

Als ik het lekker vind, dan moet jij als Zweedse het wel te warm vinden, antwoordde hij, of durf je niet, daagde hij haar uit.

Maar Inger durfde wel, ze liet zich ook in het water zakken en zwom Hein achterna. 

Niemand had zwemgoed bij zich dus waagden ze zich niet aan een nat pak maar bleven aan dek en keken de zwemmers na.

Hein krabbelde over de stenen aan wal en wachtte op Inger, die als een nimf uit het water klom. 

Hoe vindt je de temperatuur van het water vroeg hij haar en stak haar een helpende hand toe.

Lekker, helemaal niet zo koud als dat ik dacht, antwoordde ze.

Nou dat zie ik ietsjes anders, antwoordde Hein en wees op haar tepels die als vingerhoedjes door haar T shirt aftekenden.

Beter groot door de kou, als dat pieppie van jou, antwoordde ze gevat.

Ze liepen rond het eiland en konden eigenlijk niets ontdekken op het oude fort wat de moeite waard was.

Aan de andere kant van het eiland waar ze niet door de bemanning aan boord gezien konden worden, trok Inger, Hein plotseling tegen zich aan en zoende hem vol op zijn mond.

Toen ze even op adem moest komen, zei ze, ik zal maar het initiatief nemen anders heb ik als we in Amsterdam terug komen, nog geen zoen van je gehad.

Even helemaal beduusd door haar optreden, trok Hein haar tegen zich aan nu wetende dat ze het niet erg zou vinden als hij haar kuste.

 

Met haar koude natte lichaam tegen zich aan kuste haar opnieuw.

Hij trok haar T-shirt over haar hoofd en bewonderde haar door de kou met kippenvel versierde borstjes.

Aan boord vonden ze zeker dat ze te lang weg bleven, want een lange stoot op de hoorn deed hen uit hun roes ontwaken.

Ze renden achter elkaar naar de ander kant van het eiland en bleven plots staan.

Zou het nu weer zo koud zijn als daarnet vroeg Hein.

Stel je niet zo aan, riep Inger, kom op wees een vent en plonsde in het water. 

Hein zag ook wel in dat hij niet naar boord kon lopen en ging op zijn tenen haar achterna, maar moest er ook aan geloven en zwom met haastige slagen de laatste paar meters.

De achter geblevenen stonden aan de boeiing en trokken de zwemmers aan boord. 

Willy vroeg, was daar nou zo veel te zien op dat eiland, of hebben jullie wat anders bekeken?

Dat zal wel niet veel zijn geweest, daar was het water te koud voor, riep Steef er lachend tussen door.

De zon maakte dat ze weer snel op temperatuur waren. Wie helpt er wat te eten te maken, vroeg Vera, ik kan wel koken maar ben niet erg thuis in je keukentje.

Dat noemen we hier aan boord een kombuis, verbeterde Hein haar, doe maar of je thuis bent ik weet dat er genoeg kapucijners zijn voor een heel leger.

Het is wel geen zomer kost, maar als de maag maar gevuld is.

De meiden gingen naar binnen en even later roken ze de geur van gebakken spek.

Dat zal een karig maal worden zei Hein tegen Steef, die samen met hem de opgedroogde plekken aan het schilderen was.

Man wat hebben we het toch goed hé zei Steef, rondom lekkere wijven, het zonnetje er bij, wat wil een mens nog meer.

Zeg Hein, vroeg Steef, niet dat het mijn zaak is, maar heb jij wat met Inger?

Ik zou het niet weten, hield Hein zich op de vlakte, maar waarom vraag je dat?

Nou ik ben wel benieuwd hoe je over Willy denkt, antwoordde hij.

Tegen jou kan ik wel eerlijk zijn vertrouwde hij, Steef toe. Als ik zeker wist dat Willy ja zou zeggen dan liep ik naar achteren en vroeg haar direct.

Maar dan had je de poppen aan het dansen.

Waarom, daar is toch niets verkeerds aan als je haar vraagt?

Nee dat niet maar op Pampus heb ik met Inger liggen rollebollen de kou heeft me de das om gedaan anders was het uit de hand gelopen. 

Steef barste in een luid gelach uit.

Arme stakker riep hij en sloeg Hein op zijn schouder, kruit in de loop, en het geweer weigert, je bent ook een echte pechvogel.

Willy kwam naar voren en vroeg, waar om hebben jullie zón lol?

Mannenpraat Wil, bracht Steef er lachend uit.

Nou dat zal wel iets vunzig’s zijn antwoordde ze, maar kom maar mee dan kunnen we eten.

Wordt vervolgd,elke dag een nieuw hoofdstuk. Geef uw mening per email.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com