Hoofdstuk 20 2e deel boek over kustvaart belevenissen 1960

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

 

 Hoofdstuk  20   deel 2 Kustvaart 1960

Ik denk niets, trachtte de ouwe Hein zijn vraag te ontwijken. Zeg zal
ik een uurtje de wacht nemen, ga maar een tukkie doen op de bank en
hij strompelde op zijn kunstbeen door het stuurhuis naar de radar.
Oké ik begrijp dat u wat weet maar morgen kom ik er op terug, er is
iets dat ik moet weten en ik ram het er uit, geloof me maar,
antwoordde hij joviaal lachend terug.
Hein ging op de bank achter in het stuurhuis liggen en keek naar de
hemel waar duizenden sterren stonden te glinsteren.
Hij dacht aan Willy, hoe ze in haar bed lag te slapen, misschien wel
met de kleine tegen zich aan die verkouden was of iets dergelijks.
Verdraait, hij glimlachte in zich zelf, het lijkt wel of ik met haar
getrouwd ben en me nu zorgen lig te maken over mijn gezin.
Zijn gedachten zweefden van Willy naar Inger, die op dit uur
natuurlijk ook in haar hutje lag, ze sliep altijd zonder pyjama had ze
hem wel eens verteld, als hij zijn ogen sloot, voelde hij nog de warmte
van haar zachte weelderige lichaam.
Maar zijn gedachten dwaalden niet verder, comfortabel op de bank
zonk hij even later in een diepe slaap.
Hij schrok en paar uur later wakker doordat hij een vreemde lucht
rook en niet zo gauw wist waar hij zich bevond.
Zonder zijn hoofd om te draaien zag hij dat de ouwe de deur op een
haakje zette, verdomme de ouwe had zijn oude gewoonte weer
opgenomen en stond ongegeneerd scheten te laten.
Toen de lucht wat was gezuiverd, deed Hein net of hij wakker werd,
kwam overeind liep naar de kaartentafel en zag aan de aantekening op
de kaart dat hij drie uur had geslapen.
Geert zei, ik geloof dat ik maar eens mijn hut op ga zoeken, het is een
lange dag geweest en mijn poot gaat aardig opspelen, dat kan wat
worden als we wat meer gaan slingeren.
Even later kwam de kok boven met een verse pot koffie, die vent
scheen nooit te slapen hij had de ouwe waarschijnlijk naar beneden
zien gaan en kwam nu een praatje maken.
Zijn Engels was niet om over naar huis te schrijven, maar hij kon het
mooi vertellen en dat maakte dat de nacht omvloog.
Op de rest van de bemanning hoefde Hein niet te rekenen, vertelde hij
geruststellend, die zouden uit hun eigen niet komen om hem af te
lossen.

115

Het was allang dag toen de kapitein boven kwam.
Voor hij binnen kwam stond hij met zijn snor in de wind als een eland
te snuiven keek tevreden om zich heen, liep naar de kaartentafel keek
eens op de kaart en zei, goed gelaufen dieze shief, heuter aug nog
slegter wetter kommen.
Met Cuxhaven voor de boeg begon de wind ineens van uit het niets te
gieren, voor ze Cux voorbij waren stond er een klein stormpje, maar
voor ze aan de andere kant van het kanaal kwamen, waren ze weer
negen uur verder, Geert en Hein maakten zich geen zorgen over de
wind, zo als ze konden bekijken was de “Silvester”een goed zee schip,
zeker meer mans als de “Max” maar die was dan ook een stuk kleiner
als deze schuit.
Het was nu vol op de brug, de snor en zijn stuurman, Geert, Hein,
gezamenlijk stonden ze te kijken hoe de loods de geopende sluis in
voer.
De loods was de minst ervaren persoon op de brug, maar hij
manoeuvreerde de schuit feilloos langs de drijfbalken in de sluiskolk.

Dat het schip niet moeilijk was, was nu wel bewezen, het roerwerk
functioneerde uitstekend en tot nog toe had de “Silvester”geen rare
kuren vertoond.
Varende door het Kielerkanaal vroeg Geert een overal aan de
stuurman en klauterde met Hein, gewapende met een zaklantaarn,
moeizaam en gehinderd door zijn kunstbeen in de ruimen.
Ze klauterden over de staalrollen en andere lading, van achter naar
vooren.
Na de ruimen doken ze een uurtje in de stuurmachinekamer.
Als spionnen zaten ze stilletjes te kijken naar de bewegende cilinders
te kijken, maar alles functioneerde naar behoren.
De machinekamer wilden ze voor de andere dag bewaren, dus
besloten ze maar naar de kombuis te gaan voor een kopje koffie.
Amper in de messroom, kwam als een duivel uit een doosje de kok
tevoorschijn en zette een vers gebakken cake voor hen op tafel.
We hebben niets te klagen, begon de Geert, het lijkt wel of we in een
hotel zitten.
Dat kan dan wel zijn antwoordde Hein, maar ik zou ook wel eens in
een echt bed willen slapen, zo lang we aan boord zijn ben ik nog niet
in mijn hut geweest.

116

Na de koffie ging hij naar beneden, nam een warme douche en dook in
de aan hem toegewezen hut, waar het bijzonder schoon uitzag.
Fris gewassen lakens geurden hem aanlokkelijk tegemoet, het duurde
dan ook niet lang of hij sliep als een blok.
Geert wist niet verders te doen dan naar het stuurhuis te gaan, waar
Igor, inmiddels wisten ze hoe de snor hete, tegen de deurpost geleund
naar buiten stond te staren.
Doe goete schief, gromde hij, ich traan als jij kopen dieze en hij streek
liefdevol met zijn enorme kolen schop over de zijkant van het
stuurhuis.
Ich jits gain arbeid balt, aber dan nach home, nach muttie aug nice.
Wat Geert steeds opviel dat het in het stuurhuis zo verrassend stil
was, ondanks dat de motor bijna op full speed stond.

Dat was op de “Max’wel anders en op de “Gruno” was het weer
anders.
Met weemoed dacht hij terug aan de tijd op de “Gruno” Wat hadden
ze daar een moord tijd met Dirk, Willy, Wim en de toen nog jonge
Steef.
Alles was nu anders, het was allemaal manvolk en het varen was niet
meer als vroeger, altijd haast en nog eens haast.
Hij was maar wat blij dat Wim samen met Ellen op de “Max”voer, die
dondersteen liet zich de kaas niet van haar brood eten.
Ook dat zou weer veranderen als er een baby op komst was, dan moest
hij weer voor een andere stuurman zorgen.
Dat hij dat al gauw moest doen besefte hij op dit moment nog niet.
Hij wist nu nog niet wat hij moest doen, de “Silvester” er bij kopen, of
de “Max” weg doen.
Hij zou morgen eens een visje uitgooien bij Hein, of die niet op de
“Silvester zou willen beginnen.
Na deze reis zou hij ook wel een idee hebben over de schuit. Hij
moest ineens lachen, Dirk was ook zo begonnen. Wim had nog maar
net zijn bevoegdheid en nou ging Hein ook al die richting op.
Na het Kielerkanaal meerden ze af aan de Thysenkade om te
bunkeren en te provianderen.

117

Samen met Hein zaten ze even later bij de ouwe dikzak in het
kantoortje achter het winkeltje op de kade, de laatste nieuwtjes en
roddeltjes aan te horen.
Het was al een hele tijd geleden dat Geert hier aan de wal was geweest
en hij benutte intussen de gelegenheid om met zijn vrouw te bellen.
Moet jij ook niet even met Willy bellen vroeg hij, net een tikkeltje te
onverschillig.
Hein dacht bij zich zelf, wat moet ik nou bespreken met Willy en
antwoordde dan ook, als u met haar belt doe haar dan de groeten en
zeg maar dat het goed met me gaat.
De ouwe draaide een nummer en begon een gesprek over koetjes en
kalfjes waar Hein niet naar luisterde.
Op een gegeven moment draaide hij zich naar Hein toe en zei, ik heb
ze aan de lijn en het kleine jong wil je even gedag zeggen, hij duwde
de hoorn gelijk in zijn hand.
Overdonderd door dit plotselinge gebaar wist hij niet wat hij moest
zeggen.
Hij stamelde, we maken het goed, alleen het weer is wat winderig, het
sloeg natuurlijk nergens op maar hij wist gewoon niet wat hij moest
zeggen.
Toen hoorde hij dat ze de hoorn tegen het mondje van Dirkje hield en
op de achtergrond hoorde hij haar zeggen, zeg maar dag tegen ome
Hein.
Maar al wat hij hoorde was dat het ventje in de hoorn zat te hijgen.
Daarom zei hij, dag Dirkje, dit is ome Hein en geef je mamma maar
een dikke knuffel van ome Hein.
Nou dat kan je beter zelf een keer komen doen, antwoordde Willy, ze
had net de telefoon weer aan haar eigen oor gehouden omdat Dirkje
toch niets zei.
Dat is dan afgesproken, maar dat zal wel een poosje duren want we
zijn nog niet terug, kaatste hij terug.
O, maar dat onthoud ik wel hoor, antwoordde ze, adrem.
Hij vertelde nog het een en ander van het schip, en hoe langer ze
kletsten, hoe leuker Hein het vond om naar haar stem te luisteren.
Hij kreeg wel even een koude douche, toen ze vertelde dat ze
uitgenodigd was door haar buurman, Siem, om morgenavond naar het
theater te gaan.

118

Zondag zouden ze naar Leny in Hoorn gaan, konden ze even over hen
roddelen, wat ze daar in Petersburg uit zouden vreten.
Vlagen harde wind rukten aan hun jassen toen ze naar de
“Silvester”terug liepen.
Kan wat moois worden als we straks uit de beschutting van de wal
komen merkte Hein op.
Nou wat dan nog, antwoordde Geert, ik kruip lekker in mijn kooi en
morgen zien ze me pas weer, ze kunnen me wat, uiteindelijk ben ik
gast en heb recht op mijn rust, ze naaien me niet voor de tweede keer.
Toen Hein op de brug kwam stond Igor op hem te wachten, hij vroeg,
you machen shief nach zee? Uitnodigend wees hij op de stuurstand.
Nou dat wilde Hein maar al te graag.
Hij stapte achter de stuurknuppel en vroeg aan de op de brugvleugel
staande stuurman in z’n Engels, lekko mister mate, en maakte ter
verduidelijking een gebaar met zijn hand, dat ze zelfs in Tokio nog
zouden begrijpen.
Het werd nu snel donker en dikke regen droppels sloegen tegen de
ruiten, de matrozen haasten zich met het opruimen van de trossen om
zo snel mogelijk naar achteren te rennen.

De boegschroef stuwde met kracht de boeg naar de vaargeul, het
enigste wat Hein nu nog hoefde te doen was het schip op koers te
brengen tussen de tonnen die hen naar zee loodsten.
Eenmaal buiten de geul gekomen berekende hij de koers voor het
eerste uur en stelde de piloot in.
Geert stapte over de waterkering en zei, zo dat ging al beter dan laatst
in IJmuiden stuurman.
Niet begrijpend staarde Igor van de een naar de ander,maar vroeg niet
verder, als ze onderling vlug praten dan verstond hij het waarschijnlijk
niet.
Tevreden over hoe hij gedaan had stapte hij terug en vroeg aan de
ouwe, hoe had u gedacht dat we wacht gingen lopen, dit wordt me een
beetje te veel nog een nacht.

Wordt vervolgd , elke dag een nieuw hoofdstuk.Geef uw mening over dit boek aan :lowy.cremers.senior@gmail.com

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com