Hoofdstuk 26 uit 2e boek over belevenissen op de kustvaart 1960

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  26  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

Ze zette ze voor de zeemannen neer en zei zachtjes zodat de andere
het niet konden horen, blijf nog even, als de andere weg zijn en gaf
hem een knipoogje.
Hein kon haast niet langer wachten tot ze zou sluiten, maar eindelijk
was het dan zo ver dat ze de deur achter de drinkebroers sloot.
Wim had er helemaal geen erg in dat hij achter bleef, hij had het te
druk met zijn vroegere redder.
Hein wist wat er zou gaan gebeuren en wachtte niet af tot ze naar de
boven gelegen woning zouden gaan, hij pakte de rooie om haar middel
en kuste haar in haar nek.
Haar parfum maakte hem dol, wat er ook zou gebeuren hij zou en
moest met haar naar bed en wel zo vlug mogelijk.
Hij tilde haar op de bar schoof haar toch al korte rokje omhoog en zag
om haar piepkleine broekje rode haartjes naar buiten krullen.
Dus je bent een echte rode duivel kon hij nog net uit brengen.
Ze lachte diep vanuit haar keel en zei, kom we gaan naar boven, hier
kunnen ze zo naar binnen kijken.
Hein stormde de trap op en verwachte dat ze zo boven zou komen.
Ze riep van onder de trap, ik zoek even een lekker flesje, ik wil nu ook
wel eens wat drinken en de nacht is nog lang genoeg.
Hij liep naar het raam en keek op de in zijn eigen dekverlichting
badende Max.
Voorop zag hij twee mannen die bezig waren met de trossen.
Gelijk zag hij dat de boordlichten aan gingen en de motor werd
gestart.
Met een luide vloek maakte hij zijn broek dicht, die hij al gedeeltelijk
los had gemaakt en rende de trap weer af.
Hij kuste de verbouwereerde rooie schoonheid op beide wangen en
zei, die schijthuizen willen zonder mij vertrekken en rukte de deur
open.
Met een gevaarlijke aanloop sprong hij aan dek en liep naar het
stuurhuis waar een verbaasde Wim hem aan keek.
Waarom kom je zo snel terug stuurman, vroeg hij spottend en zette de
motor in zijn vooruit, heb je nu je pijp al uitgeklopt, ik zag je wel
smoezen met die vuurtoren hoor.
Wilde je nou echt zonder mij vertrekken vroeg hij woedend?

148

Vertrekken antwoordde Wim, we gaan alleen verhalen, dat hadden we
toch afgesproken.
Onze buurman moest er toch tussen uit.
Gloeiende, gloeiende, door de stoeiparty in het vooruitzicht was hij
het helemaal vergeten.
Hij stapte naar buiten, leunend tegen de binnen kant van de brug en
keek naar het verlichte raam boven de kroeg en zag net, dat de
roodharige de gordijnen dicht schoof en het licht uit deed.
Hein wachtte geeneens tot ze weer gemeerd lagen maar schoot kwaad
zijn hut in en zonder zich te wassen, dook hij de kooi in.
De andere dag was hij het eerste uit bed en ging thee zetten, Wim zou
er zo ook wel uit komen uiteindelijk moest hij beslissen wanneer ze
zouden vertrekken.
Het duurde dan ook niet lang of Wim verscheen met warrige haren in
de messroom.
Goed klote, begon hij, zo zonder Ellen ik heb niet eens lekker kunnen
knuffelen.
En ik dan antwoordde Hein, ik had ze haast op de bar gepakt maar jij
moest zo nodig roet in het eten strooien met je grapjes, nou loop ik
heel de reis met pijn in mijn liezen.
Ze mopperden nog wat goedaardig onder elkaar toen de hoofdmotor
werd gestart.

Het is hier wel wat anders als op de ferry hé, lachte Wim, geen
uniform met gouden banden, maar voor mij mag je hem van de kant
varen hoor als je dat wilt en hij stapte gelijk het stuurhuis uit om naar
voren te gaan.
Hein zocht even naar de stuurpook en de kopschroef, gaf toen een
teken dat ze los konden.
Vervolgens draaide hij de Max met de kop naar zee en verlieten ze
hun ligplaats.
Toen ze goed en wel rond lagen keek hij nog eens naar de kroeg waar
hij zo graag wakker had willen worden en zag net dat de roodharige
naar buiten stapte, naar de waterkant liep en uitbundig naar hen
zwaaide.

149

Hein liet het roer in de steek, liep naar buiten, zwaaide terug en gaf
haar een kushandje, uiteindelijk kon zij er ook niets aan doen, maar als
ze weer in Rotterdam kwamen dan ging hij nog eens een biertje bij
haar drinken als ze dan weer weg wilden varen, dan gingen ze maar.
Buiten de paddestoelen kregen ze het beetje wind dat er was, van
achteren in.
De rederijvlag hing slap in de mast.
Hein vertelde aan Wim dat het verleden week heel wat anders was in
Rauma.
Nu konden ze wel in hun overhemd lopen zo zacht als het nog was.
Tegen de avond meerden ze op hun laadplaats in Gent, Hein vond hun
eerste ritje wel een geschikt reisje, hij had gedurende de reis weer een
beetje aan de gewoontes van de Max kunnen wennen.
Ellen zou morgen weer aan boord komen, het onderzoek was
meegevallen en ze zou nog een poosje aan boord kunnen blijven, Wim
was helemaal in zijn nopjes.
Als Ellen aan de wal ging was ze nog ,lang niet terug, maar nu Hein
de bemanning kwam aanvullen kreeg ze minder te doen en zou het
verlangen naar de wal wel wat minder worden.
De agent kwam aan boord, toen ze ingeklaard waren vroeg hij of ze
nog wat nodig hadden.
Ik wel antwoordde Hein lachend, ik zou wel een glas echt Belgs bier
willen proeven
Ge kunt wel met me mee rijden, boot de agent aan.
Zo zat Hein even later bij de agent in de auto en reden ze richting stad.
Wim had nog geopperd om mee te gaan, maar Hein had hem wijs
gemaakt dat hij nog kennissen in de stad had en dat hij daar op bezoek
ging.
De agent vroeg onder het rijden waar die kennissen woonden.
Lachend antwoordden Hein dat hij misschien wel beter wist waar ze
uithingen.
De man keek hem niet begrijpend aan maar grijnsde plotseling en
antwoordde, ik weet wat ge bedoeld en ik weet wel een kroegje waar
ge uw kennissen zult ontmoeten.
In het café tje zaten een stuk of wat meisjes in korte rokjes aan de bar
die toen Hein binnen stapte plaats maakten.

150

Aan boord was Wim een beetje aan het opruimen toen er iemand het
stuurhuis klopte en gelijk binnen stapte.
Wim draaide zich om en herkende de ouwe die een tas op de tafel
zette en zei, ik kom die lastpost maar even terug brengen, want ze is
niet te genieten.
Achter de ouwe stapte Ellen binnen, die op haar beurt zei, zo ik laat
me het laatste reisje van de Max niet afnemen.
Het laatste reisje vroeg Wim verbaast, moeten we nu dan al over
huizen.
Nou zo snel nou ook weer niet, maar als je terug in Holland bent, dan
zo spoedig mogelijk.
Hij vertelde dat ze van Dublin naar Zweden gingen en van daar uit
naar Nederland.
Ze moesten maar zo zachtjes aan wat gaan inpakken, tijdens de reis.
Het zou Wim wat kunnen schelen, voorlopig was zijn vrouwtje weer
aan boord voor de rest vond hij het wel goed.
Ellen vroeg waar Hein uithing.
Dat wil je niet weten antwoordde Wim.
Ik geloof dat hij postzegels aan het kopen is.
Intussen was ze bezig koffie aan het zetten en hoorde ze niet wat Wim
antwoordde.
De ouwe dacht wel te begrijpen waar Hein nu ongeveer was, maar was
te verstandig om er niet op in te gaan, het was zijn zaak ook niet, hij
had gedacht dat het wel wat zou worden tussen Willy, en nou was die
flierefluiter misschien wel ergens zijn pijp aan het uitkloppen, dacht
hij in stilte grinnikend om de uitdrukking.
De ouwe zat nog laat met Wim aan een borrel een beetje na te praten,
toen Hein binnen stapte.
Hij had nog licht zien branden, gluurde om de deuropening en vroeg
zit er nog wat in de fles of zijn jullie gesprekken privé.
Dan trekken we toch nog een bottel open deed de ouwe gul en plaatste
nog een glaasje op de tafel.
Wat ben je snel terug vroeg Wim plagerig, moesten je kennissen vroeg
naar bed?
Of lag je kennis al in bed toen je kwam, deed de ouwe ook nog een
duit in het zakje.

Wordt vervolgd.

met dank aan onze sponsors

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com