Hoofdstuk 30 uit 2e boek belevenissen op de kustvaart 1960

 

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  30  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

 

dan een goede vriendschap maar als een
echte zeemansvrouw hield ze haar moeilijkheden voor zich en deed
net of er niets aan de hand was.
Hein vroeg als ze in Holland waren of ze dan naar boord kwam.
Ze antwoordde plagend waar ze dan moest slapen er was zo ze zich
herinnerde geen hut meer vrij.
Blij dat ze niet gelijk zijn aanbod afwimpelde bood hij zijn hut aan en
dat hij desnoods in het stuurhuis zou slapen.
Na nog de laatste nieuwtjes en roddeltjes uitgewisseld te hebben,
verbrak Hein de verbinding.
Wim kwam net met een pot koffie boven, toen Hein een vreugde dans
door het stuurhuis maakte.
Verbaast vroeg of Hein net opslag had gekregen
Beter, veel beter antwoordde Hein en vertelde met wie hij net had
gesproken en dat ze misschien wel mee zou varen.
Dat zou goed uitkomen als ze komt, antwoordde hij, als we op onze
losplaats liggen dan wil ik met Ellen naar huis.
Haar ouders hadden de Favoriet verkocht en genoten aan de wal van
hun wel verdiende rust.
Ze woonden in een kast van een huis waarvan Wim en Ellen een deel
hadden ingepikt en waar ze soms wel eens in hun schaarse vrije tijd
huisden.
Wim ging verder, als je leeg bent vaar je maar met haar naar Kampen,
waar de Max afgeleverd moet worden.
Ze heeft vaak genoeg aan het roer gestaan en haar papieren zullen nog
wel geldig zijn, denk ik zo.
Hein keek hem verdwaast aan, zij hersens draaiden op volle toeren.
Hij kon best met de Max varen daar was hij niet bang voor maar dat
Willy dan aan boord zou wezen leek hem het einde.
Onverschillig antwoordde hij, och daar hoeft ze niet bij te wezen hoor,
dat kan ik ook wel alleen met de twee matrozen.
Wim wist wel beter hoe hij dacht en antwoordde dan ook achterloos,
nou ik dacht dat je dat wel leuk zou vinden, maar inwendig lachte hij
zich rot.
Rond de middag liepen ze Hoek van Holland binnen, waar ze een
loods aan boord kregen die hun via de oude Maas tot voor het
piepkleine Moerdijkse haventje loodste.

170

Het was duidelijk te merken aan zijn praat, dat de arme man het niet te
breed had om met de Max het kleine haventje binnen te varen.
Wim lachte om zijn bezorgdheid en vroeg, zal ik hem maar afmeren
loods?
Hij had er zeker op staan wachten want hij stapte eerder achter het
roer vandaan dan dat Wim van de bank opgestaan was.
Het was inderdaad niet al te ruim maar voor Wim was het de
gewoonste zaak van de wereld en hij merkte dan ook schamper op.
Het is maar goed dat ik het doe loods want het zou zonde zijn als we
de laatste reis nog brokken maakten.
De arme kerel liet zijn loodsbriefje aftekenen en vertrok zonder nog
een woord te zeggen.
Hij zal wel gedacht hebben wat een arrogante klootzakken ze waren,
maar daar zaten ze niet mee.
Wim zat al met zijn gedachten thuis en Hein keek naar de dijk of
Willy er overheen zou komen, maar ze wist niet eens dat ze binnen
waren.
Maar daar had hij zich in vergist, Willy wist wel degelijk wanneer ze
aan zouden komen ze had in twijfel gestaan of ze zou bellen, of dat ze
zou afwachten tot ze wat van Hein zou horen.
Ze voelde zich al een stuk beter en de kleine Dirk zat bij Nico dus kon
ze gelijk weg als hij belde.
Ze begreep niet waarom ze de laatste dagen zo nerveus was, wat had
ze eigenlijk op de Max te zoeken.
Oké Hein was bezorgd om haar en de kleine maar dat wilde nog niet
zeggen dat hij haar zo graag aan boord wilde hebben.
Het was al weer een paar dagen geleden dat hij gebeld had.
Toch bleef er een piepklein duiveltje in har hoofd dansen die als maar
zei, hij houd van je, hij houd van je.
Maar daar had ze als ze goed na dacht nog niet veel van gemerkt.
Het kleine joch, daar was hij gek op, dat wel maar dat zei ook niet
alles.
En dan was er ook nog die Inger, dat hij daar mee naar bed was
geweest daar hoefde ze niet aan te twijfelen.

171

En wat haalde hij aan de wal allemaal uit, daar had ze ook geen weet
van, ook dat kon ze zich wel indenken, Hein was een knappe kerel, die
hoefde niet lang naar een meisje te zoeken.
Ze dacht aan Steef, dat was vroeger ook een rollebol geweest, dat kon
je nu nog van zijn gezicht aflezen.
Maar die had nou zijn Vera en zou wel wat rustiger worden dat
opdondertje had er aardig de wind onder.
Plotseling verlangde ze weer naar zo’n reisje met Hein zijn kotter, om
ergens naar toe te varen, het kon haar niet schelen waar heen als ze
maar in de buurt van Hein kon zijn.
Ze schaamde zich een beetje, ze voelde zich net een tiener maar in
plaats van een tiener, was ze wel een weduwe met een kind, een
nerveuze snik welde plotseling uit haar keel omhoog.
Ze kleedde zich aan en stak de straat over naar haar ouders, waar
kleine Dirk niet eens van zijn speelgoed opkeek toen ze binnen stapte.
Ondanks dat Dirkje het niet zou merken als ze weg was, wilde ze hem
toch mee nemen zodat Hein er zich van bewust was dat ze een kind
had.
Hein liep aan de wal om naar een bushalte te vragen.
Wim had al geregeld dat hij met de agent mee kon rijden, die in dit
vergeten gat hun papieren in orde zou komen maken.
Hein klom op de dijk en kon zo het hele dorpje achter de dijk
overzien, en vroeg zich af of er wel een kroegje zou wezen.
Zich omdraaiend zag hij dat de matrozen de dekkleden van de deklast
aan het opdoeken waren.
Hij ging op zijn gemak in het gras liggen, stak een strootje in zijn
mond en overdacht wat er zou kunnen gebeuren als Willy aan boord
zou komen, resoluut besloot hij dat hij maar geen draaiboek zou
maken en het maar over zich heen liet komen.
Er stopte een auto voor de schuit waar een energieke jonge man
uitstapte met een bos papieren onder zijn arm, hij vermoede dat het de
agent wel zou wezen.
Hij spoog het grassprietje uit en liep om de haven heen en klom aan
boord.
Ellen was druk bezig om haar in tassen verpakte bagage aan dek te
zetten.

172

Zo maatje, voorlopig zie je me niet meer begroete ze hem.
Wat zal ik hem missen die ouwe Max zei ze quasi tragisch.
Als ik weer aan boord stap zullen we wel met z’n tweeën zijn.
Op een nacht toen hij haar kwam aflossen had ze in een melancholiek
bui verteld, dat ze van de Max was gaan houden.
Ze had dan ook van alles mee gemaakt op dit schip.
Het mooiste verhaal had Hein gevonden dat ze die wilde Wim had
getemd en dat het allemaal was begonnen op deze bank, waarbij ze
liefdevol met haar hand over de zitting streek.
Wat er precies was gebeurd had ze natuurlijk niet verteld, maar dat
moet wel iets heftigs geweest zijn.
Wim was klaar met de agent, ze hoefden elkaar niets meer te vertellen,
dat hadden ze de laatste paar dagen al tot in de treuren besproken, dus
pakten ze de tassen in de auto en namen afscheid met de nodige
raadgevingen.
Ze spraken af dat Wim in Kampen terug zou komen om af te huizen.
Ellen omhelsde hem en fluisterde in zijn oor, ik hoor het wel hé. Ze
zei niet wat ze wilde horen maar dat vermoede Hein wel.
Ook de matrozen kregen bij uitzondering een dikke knuffel van haar,
ze bloosden als kwajongens ze had dan ook altijd goed met ze kunnen
opschieten.
Zeker de laatste tijd toen ze hoorden dat er een baby onderweg was.
Amper uitgezwaaid en over de dijk uit het gezicht verdwenen, belde
Hein naar Zaandam en vroeg aan Willy of ze nog niet van gedachten
was veranderd.
Eigenlijk moet je wel komen dreigde hij, want ik ben nog maar alleen
aan boord en een stuurman kan ik wel gebruiken.
Ze beloofde dat ze de andere dag voor de koffie aan boord zou wezen.
Hij wist niet dat ze allang naar het station was geweest om te vragen
hoe ze in die uithoek moest komen.
Ook wist hij niet dat ze haar hart in haar keel voelde kloppen nu ze
zijn stem hoorde en met het vooruitzicht dat ze morgen aan boord zou
stappen.
Talloze malen had ze al in haar verbeelding beleefd dat ze de Max in
de verte zag liggen en met Dirkje aan haar hand, naar

 

Wordt vervolgd.Elke dag een nieuw hoofdstuk

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com