hoofdstuk 37 uit 2e boek over belevenissen op kustvaart 1960

   

Al 9 jaar de beste

3000 fans.FB lowy Cremers udonthani.

Ze kunnen niet meer om ons heen.

lowy.cremers.senior@gmail.com

Hoofdstuk  37  deel 2 Kustvaart 1960

Een bijdrage van een van onze 3000 fans.

 

210

Nonchalant en heel natuurlijk of ze het nodig had op de WC pakte ze
het pakket op en verdween er mee naar achteren.
Zonder het pak kwam ze even later glimlachend weer binnen.
Niemand had gemerkt dat het pak verdwenen was.
Ze dansten nog een paar keer, betaalden, namen afscheid van de
bartender en werden door de overige gasten onder luid gejuich
uitgelaten.
Onder het lopen haakte ze weer haar armen in die van Hein en Wim
en bedankte hen voor de gezellige avond.
Zulke avondjes heeft een mens af en toe eens nodig vertelde ze.
Bij het aan boord gaan over de gangway merkten ze pas dat Lenie niet
meer zo vast op haar benen stond.
Hein hielt haar vast op de plank en Wim pakte haar aan toen ze van de
plank op het dek stapte.
Net voor ze naar beneden gingen, keep ze speels onverwachts in hun
billen en brabbelde, bedankt rotjongens!
In hun hut gekomen roddelden ze over het gedrag van hun kapiteinse.
Als ik niet getrouwd was dan wist ik het wel, zei Wim.
Ik zie het al gebeuren antwoordde Hein, als de ouwe er achter zou
komen, sloeg hij je de hersens in met zijn kunstpoot.
Maar daarom is het wel een lekker wijfje ging hij onbeschaamd verder
en ze heeft een paar lekkere tietjes, misschien wat slap als je ze
uitpakt, maar toch.
We wachten wel hé tot we in Zaandam zijn onderbrak Wim hem, maar
vannacht droom ik van haar en klom met moeite in het bovenbed.
Toen ze leeg waren kregen ze order om gelijk op te stomen naar
Amsterdam, machine onderdelen laden voor Piraeus een havenplaatsje
vlak bij Athene.
Als je maar weet dat ik Willy van de reis al mee neem riep Hein, toen
ze het nieuws hoorden.
Je doet maar er is dan ruimte zat, ik ga toch niet mee en het was toch
al afgesproken dat ze als kok zou monsteren?
Met het vooruitzicht op een leuke reis samen met Willy aan boord
ging hij fluitend aan het werk.
Met de lege boot was het een genot om over een gladde Noordzee naar
IJmuiden te varen.

211

Een fluitende Hein aan dek een zingende Wim op de brug en een
tevreden Steef in de machinekamer om dat hij samen met zijn maat de
motor weer draaiende had gekregen.
Toen de ouwe op de brug kwam, doken de pieren van IJmuiden uit de
ochtend nevel op.
Ze pakten een loods aan boord en stoomden naar de sluizen.
De ouwe stond er op dat hij zelf de Gruno naar binnen zou varen.
Het zal wel een poosje duren voor ik weer eens aan boord kan stappen
verontschuldigde hij zich.
Hein had naar Willy gebeld toen ze nog buiten waren en verteld hoe
laat ze in Amsterdam zouden aanmeren.
Het was dan ook niet verwonderlijk, dat toen ze de Coenhaven in
draaiden, hij Willy Nico en Dirkje aan de kade zag staan zwaaien.
Hein viel van verre op dat haar, haar al een stuk langer leek en dat ze
getracht had er een paardenstaart van te maken.
Nu leek ze net weer een beetje op de Willy van vroeger toen ze
steevast op de kade had staan wachten als ze eens een reisje achter
was gebleven.
Maar nu stond ze op hem te wachten, hij wees de naast hem staande
matroos op het kleine joch, en zei trots, dat is mijn zoon.
De matroos vond het wel goed, hij dacht aan zijn eigen kinderen, die
hij minstens al een jaar niet gezien had.
Waar maakte die stuurman zo’n drukte over, een week geleden had hij
ze toch nog gezien, en hij begon vast een tros door het kluisgat te
trekken om hem straks naar de wal te vieren.
Nog maar net vast, kwam Dirkje op zijn korte beentjes door het
gangboord naar voren drentelen.
Hij tilde het ventje op zijn schouders en liep naar Willy die
halverwege het gangboord het schouwspel stond te bekijken.
De geur van haar haren en haar kussen maakten dat Hein zo snel
mogelijk naar huis wilde, maar dat ging niet door, Wim wilde
natuurlijk naar Ellen en de ouwe ging naar huis dus was hij de
aangewezen man om de wacht te houden.
Hij trok haar speels aan haar korte paardenstaartje, laat je die voor mij
groeien, omdat ik mijn baard er af heb geschoren?

212

Ik dacht dat jij dat mooi vond, antwoordde ze en schudde het kittige
pluimpje in het rond.
Samen liepen zo naar de messroom waar Nico al achter een bak koffie
met Geert en Leny in de messroom zat te praten Nico bood aan om
hen naar Hoorn te brengen, Willy kon toch nu Hein de wacht had wel
aan boord blijven en hij knipoogde samenzweerderig naar Geert.
Ze leken wel een stel koppelaars om die twee zo vaak mogelijk bij
elkaar te laten zijn.
Morgen zou Nico terug komen om met Willy even naar huis te rijden
dan kon ze haar spullen pakken voor de lange reis.
Het zou in de Middellandse zee nog wel lekker warm zijn, in ieder
geval nam ze een badpak mee.
Stil was het nu in de messroom, de matrozen waren in hun hutten
verdwenen, die zorgden zelf voor hun avond potje. Daar had Willy het
gemakkelijk mee, ze ging eens op zoek naar spullen voor de andere
dag.
Het was heel wat ruimer als op de Max , een vriezer waar je zo in kon
lopen maar waar het ook vreselijk koud was, ze zocht wat vleeswaren
en drukte snel de deur weer dicht.
Dirkje was op onderzoek uit gegaan en dwaalde ergens door de
verblijven, waar ze hem hoorden praten met een van de matrozen.
Toen het tijd werd om hem naar bed te brengen waste Hein zijn
snuitje en trok zijn pyjamaatje aan.
Ik word al een hele huisvader grapte hij, er zou er nog wel eentje bij
kunnen.
Pas maar op die is er snel genoeg antwoordde ze.
Later in hun hut lagen ze te fantaseren hoe en wat ze allemaal gingen
doen in Griekenland, net of ze weken de tijd kregen tijdens het lossen.
Alleen het geluid van de hulpmotor verstoorde de stilte.
Willy lag met haar hoofd op Hein’s borst en luisterde naar het
ritmische geklop van zijn hart.
Voorzichtig tilde ze haar hoofd op en zag aan zijn ontspannen gezicht
dat hij lag te slapen.
Ze kon het wel begrijpen hij was nog een hele tijd met het stuwplan
bezig geweest, om steeds maar te veranderen zo dat alles er morgen in
paste.

213

Ze werden wakker toen Dirkje naast hun bed stond en Hein’s aandacht
probeerde te trekken.
Hij brabbelde iets in zijn eigengemaakte taal dat hij naar de kranen
wilde kijken.
Het lieve jong was niet stilletjes naar buiten gegaan maar wilde nu dat
Hein hem naar het stuurhuis bracht, vandaar uit kon hij het laden
gadeslaan, dat had de zeeman in dop
al snel begrepen.
Vlug smeerde Hein een stuk brood, schonk een beker melk voor hem
in en bracht hem naar boven.
Uit voorzorg sloot hij de deur aan de buitenkant af dan kon hij
tenminste niet van de trap afvallen.
Werklieden waren al op de kade aan het slepen met spullen voor de
belading.
Hij zag dat het nog wel even zou duren voor dat ze hem nodig hadden
en haastte zich naar zijn hut waar hij dacht nog even te knuffelen.
Maar hij had pech, Willy stond onder de douche en had uit voorzorg
voor de matrozen de deur op slot gedaan.
Hij ging weer aan dek en liep de voorman tegen het lijf die hem zocht
om het stuwplan door te nemen.
Het werd nog een heel gedoe om alles passend in de ruimen te krijgen.
Verdraait waarom moest Wim nou net weer naar huis zijn, dan hadden
ze het samen in kunnen delen.
Het was weer zo als het jaren lang gebruikelijk was geen tijd voor
Dirkje die naar hem zwaaide als hij eens naar boven keek.
Met de koffie, die ze in het stuurhuis dronken had hij eindelijk eens
tijd voor het ventje, maar die scheen zich uitstekend te vermaken en
bleef op de kaartentafel zitten hij schonk geen aandacht aan de koffie
drinkers, zo lang de kranen maar draaiden.
Eindelijk na nog een halve dag de lading goed vast gesjord te hebben
waren ze zeeklaar en stoomden ze naar IJmuiden.
Vera was mee gevaren en stond op de brug, ze had veel liever in de
machinekamer geweest bij haar vriendje maar ze kon niet tegen het
lawaai en de gasoliestank.
Kort voor dat ze de sluis invoeren kwam Steef ze halen en ging nog
even met haar naar zijn hut.

214

Toen ze aan de wal stapte was ze zichtbaar verdrietig.
Wim zag dat ze gehuild had en rade haar aan eens contact met Ellen
op te nemen, dan konden ze eens over hen roddelen grapte hij.
Maar dat haalde niet veel uit, ze bleef sip kijken, toen ze de sluis uit
voeren, liep ze nog een eindje mee, ze duidelijk konden zien dat de
waterlanders bij haar over de wangen liepen.
Ze stond nog even naar de verdwijnende Gruno te staren voor ze zich
om draaide en de sluis af liep.
Zwaaiend verdween ze tussen de huizen, een vloekende Steef
achterlatend.
Die gaat nooit meer mee, zweerde hij, dat wil ik niet nog eens een
keer mee maken, nog harder vloekend verdween hij in zijn domein.
Buiten de pieren gekomen liepen ze voor het zeetje aan naar het
zuiden.
De dagen vergingen met wachtje op wachtje af, zo sukkelden ze
steeds dichter naar de Middellandse zee.
Dat het nog volop zomer was merkten ze toen ze Gibraltar ronden.
Dwars van de berg kwam Wim met de kleine Dirk op zijn arm van
beneden waar ze hun middagslaapje hadden gedaan.
Halverwege de trap naar het stuurhuis zagen ze naast het schip een
school dolfijnen opduiken.
Toeval of niet maar Wim zwoer er op dat ze het voor de kleine Dirk
deden.
Zeker een half uur stond hij met Dirk op zijn arm over de brugleuning
te kijken naar het schouwspel.
Het joch had sinds hun vertrek uit Amsterdam, er drie vaders bij
gekregen.
Als hij naar boven wilde of naar beneden, dan was er altijd wel
iemand die hem mee nam.
Goed en wel een dag in de Middellandse zee had Willy een ligstoel
mee genomen en in de brugvleugel gezet om een poosje te gaan
liggen.
Toen Hein met de thee boven kwam en ze haar bloesje een beetje
opzij trok, kon je al zien dat ze goed rood was geworden.
Je kan goed zien wat voor werk je doet, plaagde Wim haar. Op haar
vraag, hoe dan?

215

Antwoordde hij, volgens mij niets, als je werk had dan was je op je
rug verbrand.
Na een paar dagen ronden ze de laars van Italië en zette koers naar
Patras, waar ze door het kanaal van Korintië naar Piraeus konden
varen.
S óchtens vroeg, met het eerste konvooi voeren ze door het kanaal.
Niemand van hen was ooit door dit kanaal gevaren en ze stonden dan
ook allemaal op de brug te kijken naar de hoge rots muren waar ze
maar een paar meter tussen ruimte hadden, aan beide zijden.
Een kittig sleepbootje hielt hen in het midden van het kanaal waar ze
met een slakkengangetje door heen voeren.
Op de helft van het kanaal was een brug waar tientallen mensen op
hen neer keken.
Door de hoogte leken de mensen wel kinderen, maar de mensen boven
zagen hun natuurlijk ook voor een speelgoed bootje aan.
Dit is wat anders dan de Hembrug hé, schamperde Wim.
Als ik met Vera op vakantie ga, en ik ben toevallig hier en jullie varen
er onder door, dan pis ik naar beneden bromde Steef.
Het zat hem nog steeds dwars dat Vera zo gehuild had.
Dat ze in zijn hut helemaal overstuur geweest, had hij maar niet
verteld, en hij hoopte dan ook dat ze direct weer een reisje naar
Holland zouden krijgen.
De sleepboot gooide zijn tros aan het einde van het kanaal los en
draaide met een sierlijke zwaai terug naar zijn steigertje.
Nog een dertig mijl en ze zouden aan het einde van hun reis
zijn.Vroeg genoeg om nog een wandeling aan de wal te maken en
eindelijk eens een glas bier te drinken zonder te slingeren.
In Piraeus was het een drukte van belang van in en uit varende
veerboten, volgepakt met backpakkers. Na veel gemanoeuvreer en
gescheld van de loods lagen ze op hun losplaats.
Overigens een prachtig plekje helemaal achterin de haven met de
loopplank bijna in het centrum.
Ze konden van uit het stuurhuis de toeristen op de terrasjes zien zitten.
Ze wilden allemaal graag de wal op maar kleine Dirk gooide roet in
het eten.
Ze voorzagen als ze eenmaal aan de wal waren dat ze nog niet terug
zouden zijn.

216

Maar een van de matrozen die inmiddels tijdens de reis goede maatjes
met het joch waren geworden, bood zich vrijwillig aan om hem in bed
te doen en op te passen.
Zonder te eten togen ze in optocht de wal op, de eten’s lucht die uit de
stad naar hen toewaaide deed hen besluiten om aan de wal een echte
Griekse maaltijd te nuttigen.
Wandelend over de boulevard kozen ze een restaurantje uit.
Nou ja, zelf uitkiezen was niet helemaal waar.
Van de vele obers die als pratende reclame buiten hun tentje de gasten
probeerden binnen te halen, was er eentje bij die Willy niet kon
weerstaan en op zijn verzoek aan een tafeltje liet plaats nemen.
Het bleek een goede keus te zijn, de ober had gelijk het hart van Willy
verovert met zijn aangeboren charmante Griekse babbel.
Na een biertje rade hij aan ook eens de Griekse Ouzo te proberen, een
sterk drankje wat goed paste voor het eten. Er voor er na en eigenlijk
bij iedere gelegenheid vertelde hij.
Ze kregen zo veel te eten dat ze nog een poosje uitbuikend naar het
publiek bleven kijken, die voor het terrasje langs liepen, af en toe
voorzichtig nippend aan hun Ouzo.
Hein hielt het maar bij een biertje.
Bij dit warme weer, sterke drank, dan heb je gegarandeerd morgen een
punthoofd, voorspelde hij.
In de nu snel invallende donkerte wandelden ze over de stoffige aan
de boulevard grenzende haven, waar het nog wemelde van de toeristen
de meeste met een enorme rugzak op hun schouders, naarstig op zoek
naar een onderkomen voor de nacht.
Wim had in een van de hier gebruikelijk tot laat in de avond geopende
mini supermarktjes nog een paar flessen van de Griekse godendrank
gekocht, voor de prijs per fles waar ze op het terras een glaasje voor
geserveert hadden gekregen.
Toen de straten alleen nog verlicht waren door de straatverlichting
slenterden ze in de lome warmte terug naar boord.
Aan de gangway hing een van de matrozen glimlachend over de
boeiing.
Op Willy’s vraag hoe het met Dirkje was gegaan antwoordde hij dat
ze heel wat beleeft hadden, ze moest maar eens beneden gaan kijken,
adviseerde hij.

Wordt vervolgd,elke dageen nieuw hoofdstuk.

Met dank aan onze sponsors.

 

 

       poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

Resort and swimmingpool and Fishing pool

Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

Leeya resort swimming and fishing.

 

Gold filler  jksuradee chonburie

Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

lowy.cremers.senior@gmail.com