Je kan wat mee maken met je hond.

Van de redactie

Samen met BroerPeter  en onze trouwe  Duitse Herdershond Hertha  1946

 

Het begon al toen ik 6 jaar was. 

Het was    1 jaar na    de bevrijding van de  oorlog  met de Duitsers. 

We kregen toen ons huis   verwoest   was    een ander huis toegewezen door de gemeente Eindhoven. 

In dat huis had een meneer  Bloks   gewoond ,die was gestorven maar zijn hond Herta een mooie grote Duitse herder   van rond de 6 jaar oud was rond het huis blijven zwerven . 

En mijn broer Peter en ik    waren stapel  op deze fijne hond,  waar we dikwijls mee gingen wandelen naar de heide  aan de rand van Eindhoven. 

 

Deze hond liep elke dag met mijn vader mee dwars door de stad als hij met de fiets    naar het station in Eindhoven liep om op de trein te stappen naar zijn werk bij de Bata schoenfabriek in Best.

Station Eindhoven jaren 50. 

 

Als de hond dan rond half acht in de morgen terug kwam    bij ons huis, m dan zei mijn moeder altijd jongens Herta is terug dus vader is  goed aangekomen op het station. 

Er was in die tijd 1960 bijna geen verkeer    dus weinig autos   etc. 

Op een dag gingen mijn broer en ik met Herta  wandelen. 

We kwamen een oudere heer tegen die zei wat een mooie hond hebben jullie jongens daar   .

. 

En hij zei zouden jullie hem aan mij willen verkopen voor 10  gulden? 

Mijn handelsgeest begon meteen te werken    en ik zei   na overleg met mijn oudere broer   dat is goed.  Zo hadden we ieders 5 gulden.    

 

 

 

Maar we hadden geen riem of zo bij ons. 

Dus die oude meneer   deed zijn broeksriem los en   deed die    na het overhandigen van de 10 gulden  om de nek van onze Herta.

 

Hij ging dus huiswaards  met een hand zijn broek ophoudend en in de andere hand  de riem met onze Herta er aan.

Moeder had a eens gezegd   na 1 dag waar zou Herta toch uithangen. 

Wij zeiden  ma die komt wel weer opdagen   hij zal wel achter een kat aan zitten jagen   ,  want daar    moest hij niks van hebben. 

De 2e dag    na dat we hem dus verkocht hadden stond  Herta op eens weer aan onze  achterdeur. 

Hij was hem dus gesmeerd    bij die oude man    .   En die man wist niet waar wij woonde   ,  dus we hadden ieder  5 gulden  verdiend en de hond was weer thuis. 

Ik heb veel avonturen met grote broerPeter gedeeld.Hij was anderhalf jaar ouder maar  de helft groter als ik en hij was beresterk.

Samenop de school foto.

 

 

Toen zei mijn broer  tegen mij Lowy  ga met  Hertha nar het politie buro  en vraag of  ze daar een agent hebben die  haar wil dekken zo dat we dan allemaal politie honden  zouden krijgen. 

 

Daar ik al als kind van geintjes hield stapte ik met mijn grote duitse herder het politie buro  binnen,en vroeg heeft u een agent die mijnhond wil dekken .De dienstdoende agent moest er hartelijk om lachen.

Hij belde naar de kantine en binnen enkele seconden stonden er  5 agenten die kwamen vragen wat wil je jongetje?Ik zei ik wil politie honden  gaan fokken dus welke agent wil mijn hond dekken. 

Zijn er  politiemannen  die me willen dekken want we willen politiehonden  gaan maken.

 

Ze lagen krom van het lachen en ik ging weer  naar huis.Mijn moeder  vond hetniet zo grappig maar mijn vader  die vond het heel grappig. 

Toen werd het Sinterklaas  feest 

Mijn vader had    in de nacht    

Als  wij al sliepen  voor mij een mooie 2e hands fiets gekocht ,die hij dan snachts als wij sliepen   van een mooie zwarte laklaag  voorzien. 

De fiets leek wel een gloed  nieuwe.  

 

Nu was het de gewoonte    dat op sinterklaas     avond de buurman voor sinterklaas speelde. 

Die kwam dan als wij sinterklaasliedjes aan het zingen waren    snel achterom de mand    met cadeaus en ditmaal ook de fiets  aan de achter ingang zetten. 

Maar    deze Sinterklaas had totaal niet aan onze    hond Herta gedacht. 

En die   hond besprong de sinterklaas en    scheurde zijn hele mantel aan flarden. 

Het bleek dus ook nog een    goede waakhond te zijn. 

 

 

 

Herta is 12 jaar oud geworden,    Hij at gewoon met de pot mee aardappelen gekookt en wat groente en jus er over en soms wat spek zwoerd   dat at  hij graag. 

Wij hebben gehuild toen hij dood was gegaan en we hebben hem achter in de tuin begraven met een echt houten kruis er   op. 

Hier rust Hertha onze trouwe Duitse Herder .

Wordt vervolgd.

Geef uw mening  of stuur uw verhaal naar

lowy.cremers.senior@gmail.com

 

. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.