De ware betekenis van theegeld blootleggen. Het is uit het leven gegrepen Nr 141

Al ruim 10 jaar de beste weblog voor iedereen.

3000 volger/fans.

Ook in het Engels.

Ze kunnen dus nooit meer om onsheen.

 

 

 

De ware betekenis van theegeld blootleggen.

 

 

BANGKOK news.

Een bijdrage aangeleverd door een fan Rinus Theezak uit Bangkok.

 

 

Met dank aan de lezers voor hun vermakelijke opmerkingen en e-mails over het artikel   over de geneugten van het drinken van thee. Er waren allerlei inspirerende verhalen over excentrieke theedames, eigenzinnige theetijdgewoonten en belangrijke songteksten die ik over het hoofd had gezien.

Ik werd ook berispt omdat ik ’theegeld’ niet had genoemd, iets dat ik onmiddellijk zal proberen aan te pakken.

Ongeveer 10 jaar geleden had een collega van een Australische krant een interessante ontmoeting met de thesakit, of ‘sigarettenpolitie’, zoals ze in Bangkok niet zo graag worden genoemd. Nadat hij bij het Nana BTS-station uit de trein stapte, stak hij een sigaret op en reed naar een bank op Sukhumvit. Hij merkte al snel dat een heer in uniform hem volgde en, omdat hij de motieven vermoedde, zocht hij een prullenbak waar hij de sigaret kon weggooien.

Omdat er geen bakken waren, nam hij, toen hij de oever bereikte, zijn toevlucht tot het stoten van zijn sigaret in het vuil van een grote potplant voordat hij naar binnen ging. Nadat hij zijn transactie had gedaan, kwam hij de bank uit om te worden begroet door de ijverige ambtenaar die met de malafide sigarettenpeuk naar hem zwaaide. De Australiër kreeg te horen dat hij onmiddellijk een boete van 2.000 baht moest betalen voor het zwerfvuil.

 

 

 

 

 Niemand kiest er ooit voor om vluchteling te worden
De verklaring van de journalist dat er geen afvalbakken waren, viel aan dovemansorenen en ze liepen terug naar een trottoirhokje waar verschillende andere functionarissen waren. De onderhandelingen gingen nog een tijdje door. maar nam een ​​ongebruikelijke wending toen een ambtenaar plotseling aankondigde “we houden van groene thee”. Dat was ver verwijderd van een boete van 2.000 baht, dus de Aussie drong in een nabijgelegen 7-11 terug en kwam terug met vier flessen koude groene thee die hij aan de ambtenaren overhandigde. Het was overal een glimlach. Zaak gesloten.

 

 

 

 

Dus nu weten we waar de uitdrukking om “theegeld” te betalen vandaan komt.

Binnie’s brouwsel
Een dame die ik vorige week had moeten noemen, was de multi-getalenteerde Binnie Hale, een Engelse actrice, zangeres en danseres die in de jaren dertig veel deed om het theedrinken in Groot-Brittannië populair te maken. Ze kon alles uitvoeren, van music hall-nummers tot serieuze operanummers en in de toneelversie van No, No Nanette zong ze de iconische Tea For Two.

Toen nam Binnie in 1937 A Nice Cup Of Tea op, dat populair werd tijdens de oorlog. Het bevatte creatieve teksten van AP Herbert, waaronder “de publieke weldoener van het universum voor mij / is het genie dat eraan dacht om water op thee te gieten.” Je kunt haar het horen zingen op YouTube. Binnie is overigens een bijnaam voor Beatrice.

 

 

 

 

Dit nummer werd veel later aangepast door Brook Bond om hun “D” (Dividend) thee te promoten met F1-ster Jackie Stewart en zijn vrouw Helen die moedig kwispelden: “Mijn idee van de hemel is een lekker kopje D.”

Gesjoemel
Brook Bond had misschien wel de meest vermakelijke tv-theereclame. Gepromoot als ‘de thee die je echt kunt proeven’, bevatten de advertenties de stemmen van Stanley Baker en Peter Sellers, maar de echte sterren waren de chimpansees.

Een van de meer memorabele advertenties had een 007-soundtrack met een chimpansee van de “British Secret Tea Service”, gekleed in een nette witte jas en een zwarte vlinderdas die op een no-nonsense manier aankondigde: “Mijn naam is Bond, Brook Bond.”

In een andere advertentie vraagt ​​een vermoeide chimpansee die van zijn fiets is gevallen in de Tour de France met een sterk noordelijk accent “Avez vous un cuppa?”

 

 

 

 

 

 

Dansende ezels
Andere merken bedachten hun eigen promoties en “Yoo-hoo Typhoo” was een populaire slogan in Groot-Brittannië in de jaren zestig.

Typhoo had een grote hit met Je kunt alleen een ‘oo’ krijgen in Typhoo. De meest vermakelijke was Sue Pollard die op het strand lag, nippend aan een kopje Typhoo en werd toegezongen door dansende ezels die een versie van Una Paloma Blanca zongen. De danspassen van de ezel zijn briljant. De advertenties waren vaak leuker dan de eigenlijke programma’s.

Tetleys waren ook behoorlijk actief en gebruikten populaire nummers als Lovely Day en Windmills of Your Mind. De teksten van laatstgenoemde werden door Tetley aangepast in: “Like a teabag made by Tetley / Like the roers of a spoon / Like your first cup in the morning / Or supped under the moon.” Pure poëzie. Maar geen enkele kon die speelse chimpansees evenaren.

 

 

 

 

 

Storm in een theezakje
In zijn dagboeken herinnerde de Amerikaanse president Ronald Reagan zich een ongemakkelijk moment van een theezakje dat zich voordeed toen Prins Charles in 1981 het Witte Huis bezocht. De prins werd op de Amerikaanse manier bediend met het theezakje nog in de beker. Het viel de president op dat hoewel de prins de beker bleef pakken, hij eigenlijk nooit thee dronk. Reagan realiseerde zich uiteindelijk dat de prins niet gewend was aan een theezakje in zijn koninklijke kopje thee. Prins Charles gaf later toe: “Ik wist niet wat ik met het tasje moest doen.”

 

 

 

 

 

Volslagen waanzin
Het zou nalatig zijn om niet te spreken van de beroemdste theedrinker aller tijden, de Mad Hatter en zijn gedenkwaardige theekransje in Alice’s Adventures in Wonderland. 

 

 

  • Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

    Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

www.udonthaniweblog.nl  nu ook in het Engels.  

 

Unearthing the true meaning of tea money

Thanks to readers for their entertaining comments and emails on last week’s PostScript concerning the delights of drinking tea. There were assorted inspiring tales of eccentric tea ladies, quirky tea-time habits and important song lyrics I had overlooked.

I was also reprimanded for not mentioning “tea money”, something I’ll attempt to address immediately.

 

 

 

 

About 10 years ago an Australian newspaper colleague had an interesting encounter with the thesakit, or “cigarette police” as they are not so fondly referred to in Bangkok. After getting off a train at Nana BTS station he lit a cigarette and headed towards a bank on Sukhumvit. He soon became aware that a uniformed gentleman was following him and, suspecting the motives, looked for a litter bin where he could dispose of the cigarette.

 

 

 

In the absence of bins, when he reached the bank he resorted to stubbing his cigarette into the dirt of a large potted plant before heding inside. After making his transaction he came out of the bank only to be greeted by the diligent official waving the rogue cigarette stub at him. The Aussie was informed he must pay a 2,000 baht fine for littering forthwith.

 

 

 

The journalist’s explanation that there weren’t any litter bins fell on deaf ears and they walked back to a pavement booth where there were several other officials. The negotiations continued for a while. but took an unusual turn when one official suddenly announced “we like green tea”. Now that was a far cry from a 2,000 baht fine, so the Aussie nipped into a nearby 7-11 and returned with four bottles of cold green tea which he handed over to the officials. It was smiles all round. Case closed.

So now we know where the expression to pay “tea money” comes from.

 

 

 

A lady I should have mentioned last week was the multi-talented Binnie Hale, an English actress singer and dancer who in the 1930s did much to popularise tea drinking in Britain. She could perform anything from music hall songs to serious operatic numbers and in the stage version of No, No Nanette she sung the iconic Tea For Two.

Then in 1937 Binnie recorded A Nice Cup Of Tea, which became popular during the war. It featured creative lyrics from AP Herbert including “the public benefactor of the universe for me/is the genius who thought of pouring water onto tea.” You can hear her singing it on YouTube. Binnie incidentally is a nickname for Beatrice.

This song was much later adapted by Brook Bond to promote their “D” (Dividend) brew of tea with F1 star Jackie Stewart and his wife Helen courageously warbling, “My idea of heaven is a nice cup of D.”

 

 

 

 

Monkey business

Brook Bond arguably had the most entertaining TV tea ads. Promoted as “the tea you can really taste,” the ads featured the voices of Stanley Baker and Peter Sellers, but the real stars were the chimpanzees.

One of the more memorable ads had a 007 soundtrack with a chimp from the “British Secret Tea Service”, dressed in a smart white jacket and black bow-tie announcing in a no nonsense fashion, “My name is Bond, Brook Bond.”

In another ad, a weary chimp who has fallen off his bike in the Tour de France asks in a strong northern accent “Avez vous un cuppa?”

Dancing donkeys

 

 

Other brands came up with their own promotions and “Yoo-hoo Typhoo” was a popular catchphrase around Britain in the 1960s.

Typhoo had a big hit with You can only get an ‘oo’ in Typhoo. The most entertaining featured Sue Pollard lying on the beach, sipping a cup of Typhoo and being serenaded by dancing donkeys singing a version of Una Paloma Blanca. The donkey dance steps are brilliant. The ads were often more entertaining than the actual programmes.

Tetleys were also quite active, using popular songs like Lovely Day and Windmills of Your Mind. The latter’s lyrics were adapted by Tetley into, “Like a teabag made by Tetley/ Like the stirring of a spoon/Like your first cup in the morning/Or supped beneath the moon.” Sheer poetry. But none could quite match those playful chimps.

Storm in a tea bag

In his diaries, US President Ronald Reagan recalled an awkward tea bag moment which occurred when Prince Charles visited the White House in 1981. The prince was served the American way with the tea bag still in the cup. The president noticed that although the prince kept picking up the cup, he never actually drank any tea. Mr Reagan eventually realised that the prince was not used to a tea bag in his royal cuppa. Prince Charles later admitted, “I didn’t know what to do with the little bag.”

Utter madness

 

 

It would be remiss not to mention the most famous tea drinker of all time, the Mad Hatter and his memorable tea party in Alice’s Adventures in Wonderland. However, Alice was not impressed, as the following exchange might suggest: “Take some more tea,” the March Hare said to Alice earnestly. “I’ve had nothing yet,” Alice replied in an offended tone, “So I can’t take more”.

The Hatter would go on to recite “Twinkle, twinkle little bat” and later join the Hare in stuffing the Doormouse into a tea pot. Now, that’s what you call a real tea party.

thanks to the sponsors.

  • WAWA toers  vip bus met chauffeur

     

     

           poolbiljart Meetingpoint Sampan Udonthani

    Vooral uw PC problemen 2e Floor Central Plaza

    Resort and swimmingpool and Fishing pool

    Bed and Breakfast Honnybee 400 thb  for 1 night .

    Leeya resort swimming and fishing.

     

    Gold filler  jksuradee chonburie

    Kamer huur per dag,per maand per uur .Honnybee Soi Donudom Udonthani

    Bemiddeling  bij koop of verkoop goederen via  gratis advertentie op deze weblog.

    Indien u ook een sponsor wil worden dan hier infomeren.

    lowy.cremers.senior@gmail.com

    email lowy.cremerssenior@gmail.com.